Willem Wilmink

In 1982 stond ik met Willem van Baardewijk met 2de-hands en antiquarische boeken in de Rotterdamse Schouwburg. Het was Poetry International en we probeerden tijdens de pauzes dichtbundels te slijten.

Eén van de optredens staat mij nog helder voor de geest: Willem Wilmink met zijn accordeon. Op grote afstand, ik stond boven in een galerij, was te zien dat daar een vriendelijke, zachtaardige man stond.

Wilmink zong een gedicht.

Na afloop van het eerste gedicht schreeuwde iemand keihard en sarcastisch vanuit halverwege de zaal: “Ah, wat MOOOOOIII !”

Wilmink reageerde verbouwereerd en kon niets anders uitbrengen dan: “Flauw, hoor..”.

Dat was mijn eerste kennismaking met Wilmink.

Een kwetsbare man.

Tim van Dool

Geef een reactie