Waterschapbestuurder Hans Middendorp en journalistiek cliëntelisme Algemeen Dagblad

Voorjaar 2017 voerde waterschapper Hans Middendorp al sjoggend in het Haagse Bos een lovenswaardig gevecht tegen veroudering en overgewicht.

Hij ergerde zich daar, zoals uit een tweet van hem bleek, aan allemaal loslopende honden en aan fietsers en vroeg zich af waar de BOA’s zijn als je ze nodig hebt. De man had blijkbaar niet door dat hij liep te sjoggen in een losloopgebied voor honden.

Ondanks die irritatie besloot Hans Middendorp niet elders te gaan sjoggen maar zocht hij een week na zijn tweet wederom dat vermaledijde bos op met zijn loslopende honden en fietsers.

Het kon niet uitblijven dat er een confrontatie plaats zou vinden.

Dat gebeurde dan ook op 7 mei 2017. Hans rende langs een mevrouw met een loslopend hondje, een beestje van circa 8 kilo. Een dapper beestje want het sprong tegen dikkerd Hans op. Hans is 185cm lang en weegt 100 kilo.

Vanaf dat moment liepen de zaken flink uit de hand. Er waren geen getuigen en de lezingen van Hans Middendorp en de hondeneigenaresse staan haaks op elkaar.

Hans beweert door het hondje in zijn kuit gebeten te zijn – de verbaliserende diender constateerde een ‘schrammetje’, geen bijtwond, op Hans’ bolle kuit – en dat hij met een beweging van zijn been dat hondje van zich af slingerde.

De eigenaresse van de hond, een kleine tengere vrouw van 55 kilo, zag dat Hans haar hondje schopte en vloog woedend op hem af.

Over de valpartij:

Hans zou, zo verklaarde hij voor het hof in hoger beroep, slechts zijn handen met uigestoken vingers afwerend voor zijn borst gehouden hebben. (Volgens de advocaat van Middendorp was dit noodweer. Hans had zich verdedigd tegen de agressie van de vrouw.)

De ‘met consumptie sprekende vrouw’ zou daarop achteruit gelopen en spontaan op haar kont gevallen zijn.

De vrouw heeft dat anders ervaren. Hans zou haar achterover geduwd hebben waardoor ze viel.

Twee wandelaars in het bos kwamen op het rumoer af en Hans rende weg. 112 werd gebeld en Hans werd verderop in het bos in zijn lurven gegrepen door gealarmeerde dienders. Tegen een van de dienders gaf Hans toe de dame geduwd te hebben.

De officier van justitie legde een boete op van 250 euro. Hans was het met die boete niet eens. De politierechter echter wel en veroordeelde Hans Middendorp augustus 2017 tot een boete van 250 euro of 5 dagen hechtenis.

Hans ging in hoger beroep. Dat diende 14 november 2018.

De uitspraak van die zitting is te lezen op https://linkeddata.overheid.nl/front/portal/document-viewer?ext-id=ECLI:NL:GHDHA:2018:3232

Enkele relevante zinnen uit die uitspraak:

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven reeds omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.

Vrijspraak

Het hof heeft uit de wettige bewijsmiddelen zoals daarvan uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken niet de overtuiging bekomen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zodat hij daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Hans Middendorp wordt dus vrijgesproken vanwege een vormfout en wegens gebrek aan bewijs.

Belangrijk is dat Hans voor het hof nadrukkelijk betoogde dat hij de vrouw niet geduwd heeft, ondanks zijn eerdere verklaring bij zijn aanhouding in het Haagse Bos tegen een diender dat hij wel geduwd zou hebben. Volgens de advocaat van Hans mag die verklaring niet gebruikt worden omdat Hans weliswaar is gewezen op zijn zwijgrecht maar niet op zijn recht een advocaat te raadplegen.

In de welles-nietes discussie tussen vermeende dader en slachtoffer kon het hof niets anders doen dan Hans Middendorp vrijspreken wegens gebrek aan bewijs.

Op Meditatione Ignis werd in vier blogs uiting gegeven aan de breed gedeelde verontwaardiging over het gedrag van Middendorp. Omdat Middendorp in hoger beroep werd vrijgesproken, leek het ons redelijk die blogs te verwijderen. Dat hebben we de dag na de uitspraak dus ook gedaan.

Hans Middendorp wilde zijn zaak in hoger beroep met voorrang behandeld hebben omdat hij maart 2019 weer mee wil dingen in de waterschapsverkiezingen. Het hof honoreerde dat verzoek.

Hans Middendorp wilde een schone lei en dat werd hem ook door ons gegund.

Het boek moest gesloten worden, meenden wij..

Middendorp denkt daar anders over. Op 16 december jl verscheen in het Algemeen Dagblad een journalistiek onwaardig verhaal, geschreven door Albert Kok, waarin Hans Middendorp de schijnwerpers zocht om kond te doen van zijn slachtofferschap.

Dit artikel in het Algemeen Dagblad is geen journalistiek maar schaamteloos ‘hoernalistiek’ cliëntelisme.

Het is ons de afgelopen anderhalf jaar niet ontgaan dat Middendorp een vaste lijn heeft met het AD waarin hij keer op keer zijn verhaal kwijt kon.

Ook nu dus weer. Niets hoor-en-wederhoor. Nee, het AD verorbert iedere keer weer met smaak de drollen die Middendorp legt.

Volkomen kritiekloos neemt het AD de formulering van Middendorp over dat hij helemaal onschuldig is, ook al geeft hij nu wederom toe de mevrouw in het bos geduwd te hebben.

Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken wat het effect is van de duw door een man van 100 kilo tegen een vrouw van 55 kilo.

Aan haar kleren zou niets mankeren volgens Hans. Wat maakt dat uit? Hans Middendorp ontkent toch niet dat mevrouw gevallen is, maar wel dat het door een duw van hem was gekomen. Waarom dan dat ‘aan haar kleren mankeerde niets’?

Dat mevouw aan de val blauwe plekken en een beschadigde schouder over hield, verzwijgt Middendorp gemakshalve.

De nuance bij de vrijspraak van Middendorp is dat hij is vrijgesproken vanwege een vormfout en wegens gebrek aan bewijs. Dat is heel wat anders dan dat er overtuigend aangetoond zou zijn dat Middendorp niets gedaan heeft en volledig onschuldig is.

Je vraagt je af: waarom zoekt die man nu weer de publiciteit?

Dat heeft natuurlijk alles te maken met de aanstaande waterschapsverkiezingen. Ik betwijfel of Hans Middendorp met deze publiciteit zichzelf een dienst bewijst. Feitelijk zet hij de door hem zo versmade publieke discussie voort. Is het dan toch zoals we in een eerdere blog beweerden een heel ‘domme man’?

Middendorp heeft zich vooral tegen de boete van de OvJ verzet omdat: “Als je ’m accepteert, ben je overal vanaf, maar heb je ook een strafblad.’’

Dat strafblad heeft hij echter al, want enkele jaren geleden werd hij veroordeeld wegens rijden onder invloed. Het was natuurlijk veel beter geweest die boete te betalen, dan was die eerdere veroordeling niet boven tafel gekomen. Nu suggereert Middendorp in het interview met Albert Kok van het AD dat er geen sprake was van een reeds bestaand strafblad. Dat schurkt aan tegen liegen.

Het AD had nooit dit eenzijdig gekleurde interview met Middendorp moeten publiceren zonder ook het slachtoffer van Middendorp aan het woord te laten.

Hans heeft besloten, zo staat te lezen in het AD, niet meer in dat losloopgebied voor honden in het Haagse Bos te gaan sjoggen. Het gerucht gaat dat hij tegenwoordig aan zijn conditie werkt in Park Marlot. Overigens ook een losloopgebied voor honden.

De man is hardleers.

Je moet er niet aan denken dat hij bij de waterschapsverkiezingen maart 2019 namens de Algemene Waterschapspartij op de lijst staat. Dat zal die partij geen goed doen.

Paul Papinianus

 

Please follow and like us:

Hits: 5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.