Van god los: menselijk cordon om moskee

Ik sta als goddeloze toeschouwer langs de lijn en kijk met verbazing naar de waanzin van het geloof. Naar alle vormen van geloof, maar het meest naar de onvermijdelijke, geruchtmakende islam. Christendom, jodendom, hindoeïsme, boeddhisme en alle afsplitsingen daar weer van leiden een min of meer geruisloos bestaan (totdat ze gewelddadig onderdrukt worden door de expansionistische islam) en komen zelden in het nieuws.

Hoe anders is dit met de islam en de moslims. Er gaat geen dag voorbij of er valt wel iets te melden. Moslims en de islam hebben niet te klagen over gebrek aan aandacht. Daar weten ze zelf goed voor te zorgen. Smerige aanslagen gemotiveerd door koran en islam hebben de wereld, ook de moslimwereld, al decennia in een huiveringwekkende greep. Sinds de door Khomeini uitgesproken fatwa, veroordeling ter dood, van Salman Rushdie kent de hele wereld het gruwelijke gezicht van de islam. Jammer is dat de niet-islamitische wereld in 1989 verzaakte keihard te reageren op deze islamitisch-perzische inmenging in de westerse vrijheid. Erger nog: schrijver Roald Dahl en filosoof Karl Popper bogen de onderdanige apekont naar Khomeini omhoog en verklaarden dat Salman Rushdie de veroordeling aan zichzelf te danken had door zijn boek De Duivelsverzen.

Sinds die fatwa door Khomeini vonden wereldwijd meer dan 30.000 islamitisch gemotiveerde aanslagen plaats op moslims en heidenen. Moslims vechten elkaar al sinds de dood van Mohammed, 1400 jaar geleden, de woestijntent uit.

Er is een onderdeel waar de verdeelde islam en moslims elkaar prima kunnen vinden: onverdraagzaamheid tegen andere religies, ongelovigen en afvalligen. De islam is immers het ware geloof en andere religies en vooral ongelovigen wacht het kromzwaard. Op afvalligheid staat de doodstraf. Alle moslims hebben de opdracht te vuur en te zwaard de islam te verdedigen en te verspreiden.

Je zou er bang voor worden, en velen worden dat ook. Er is een alleszins begrijpelijke en rationele fobie ontstaan. En wat deden de sluwe moslims? Die bedachten het nieuwe racisme: islamofobie. Een schizofrene situatie. Je jaagt via de ene smerige aanslag na de andere op onschuldige burgers de hele wereld angst aan en verwijt dan die angstige wereld zijn angst en ziet die angst als rechtvaardiging voor nieuwe aanslagen. Om gek van te worden.

Vorige week vond een aanslag plaats op een moskee in Quebec. De dader was een eenling, geen groep, geen organisatie, niet iemand die zijn daad rechtvaardigde door zich te beroepen op allah, god, of jahweh, niet op bijbel, koran of torah. Nee, weerzin tegen en angst voor de islam was zijn drijfveer. Laat het duidelijk zijn: een laffe aanslag waar ik geen goed woord voor over heb. Ik vind namelijk, in tegenstelling tot vele moslims, dat iedereen de vrijheid moet hebben achter zijn voordeur of in gemeenschappelijke ruimtes zijn geloof te beleven. Wat voor geloof dan ook. Dat ik het allemaal nonsens vind en er niet mee lastig gevallen wil worden, is daar niet op van invloed.

De aanslag in Quebec was echt geen reden voor moslims wereldwijd een fobie te ontwikkelen voor christenen, joden, hindoes, boeddhisten, of ongelovigen. Christenen, joden, hindoes, of boeddhisten plegen geen aanslagen uit naam van hun geloof.

Moslims hebben. zo is keer op keer gebleken, het primaat op klagen over discriminatie en onderdrukking. Projectie in z’n meest pure vorm. Er zijn meer dan 20 miljoen moslims en duizenden moskeeën in Europa, alleen in Nederland staan er al bijna 500, en maar klagen over islamofobie. Te absurd voor woorden.

Een stelletje Nederlandse goede-mensen ging mee in het islamitische zelfbeklag en vormde gisteren een levend cordon rond een moskee om de moslims bij het vrijdaggebed te beschermen tegen de gevaarlijke buitenwereld.

Daar stonden ze met z’n allen voor schut: christenen en joden die zich geroepen voelden het meest intolerante geloof ter wereld te beschermen; een geloof dat desnoods bereid is met geweld andere religies, met name het christelijke en joodse, en ongelovigen te bestrijden.

Als je blind voor de realiteit hand in hand rondom een Rotterdamse moskee gaat staan, ben je in mijn ogen van god en jahweh los.

Norbertus Herschel, afvallige theoloog

Please follow and like us: