Tanja Nijmeijer: “FARC heeft democratisering Colombia met 30 jaar vertraagd”

Tanja Nijmeijer "HEERLIJKE MANNEN"

Tanja Nijmeijer “HEERLIJKE MANNEN”

In een openhartig interview in NRC Handelsblad van afgelopen weekend laat Tanja Nijmeijer het achterste van haar tong zien en betuigt diepe spijt over haar toetreding tot de FARC. Tijdens de onderhandelingen in Cuba probeert ze zo veel mogelijk haar persoonlijke schade te beperken.

Ze is hevig geschrokken van de arrestatie van de Nederlandse ex-militair die op Facebook opschepte over het doden van IS strijders. Ze vreest dat haar eenzelfde lot wacht als ze naar haar ouderlijk huis in Denekamp terugkeert. “Nooit zal ik meer naar Nederland kunnen, want zeer waarschijnlijk word ik op Schiphol meteen gearresteerd”. Liefst gaat ze op het platteland van Colombia wonen om daar onderwijs te geven aan kinderen.

Ze geeft met een imponerende openhartigheid toe dat haar uitspraken in eerdere interviews met korrels zout moeten worden genomen. “Ik had het steeds over het terrorisme van de Colombiaanse staat en het recht van ‘het volk’ de wapens op te nemen. Dat was complete nonsens; het ging mij, eerlijk is eerlijk, voornamelijk om de erotische aantrekkingskracht van de geüniformeerde echte mannen in de jungle van Colombia”.

Op de verbazing van de interviewer reageert ze met: “Als je opgroeit tussen conservatief christelijke Tukkers, is het een verademing wanneer vitale kerels met baarden, vaak met veel onderlinge rivaliteit, fanatiek hun best doen je te veroveren. Nooit eerder voelde ik mij vrouw zoals ik mij vrouw voelde tussen de FARC strijders”.

Tanja geeft toe dat de interesse voor haar als vrouw in de loop der jaren aanzienlijk is verminderd. Er trad gewenning op. Ze werd bijna een van de jongens in plaats van de uitverkorene die ze aanvankelijk was. Bovendien lukte het de FARC-mannen steeds weer ‘verse aanvoer’ van jonge vrouwen te realiseren.

Tanja’s hoop een ideologische rol – ideologie was nooit haar motief toe te treden tot de FARC – te vervullen, ging na enkele vergeefse pogingen in rook op. Met uitzondering van verouderde marxistisch-leninistische platitudes bleken de FARC commandanten geen enkel benul te hebben van ideologie. Ze waren via drugshandel slechts uit op eigen gewin en bevrediging van eigen behoeftes. “Altijd een mond vol over ‘het volk’, maar tegelijkertijd volledig maling aan het volk. Sterker nog: dat in de loop van de jaren meer dan 200.000 inwoners van Colombia door FARC-geweld om het leven kwamen, laat hen volledig koud”.

In alle Colombia omringende landen werden in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw rechtse dictaturen verdreven. Dat kostte in alle gevallen mensenlevens, maar nergens zo veel als in Colombia.

“Je kunt stellen dat de ondemocratisch, agressief militaire activiteiten van de FARC Colombia velen jaren op achterstand heeft gezet. Zonder de FARC was er al jaren vrede en democratie in Colombia geweest”.

Is Nijmeijer niet bang dat haar onthullingen zich tegen haar keren en het restantje FARC wraak op haar zal nemen?

“Geen moment! Ik ben zo langzamerhand de tel kwijt van het aantal baarden waarmee ik in de jungle van Colombia vertier vond en zocht onder de klamme lappen. Ik weet veel, zeer veel van hen en zij weten dat ik in de loop der jaren een archief heb opgebouwd over hun handel en wandel. Die informatie willen ze liever niet in de openbaarheid”.

Nijmeijer laat weten dat haar archief digitaal en in hard-copy buiten Colombia in goede handen is. Mocht haar iets overkomen, dan gaat er een beerput open en zal er internationaal voldoende juridische grond ontstaan vele FARC kopstukken voor de rest van hun leven achter de tralies op te sluiten.

Over de slachtoffers die de FARC, en dus ook Tanja Nijmeijer, maakte: “Ja, daar heb ik natuurlijk spijt van. Wie is echter zonder fouten? Leven betekent fouten maken, maar betekent ook vergiffenis. Ik ga er zonder meer van uit dat de nabestaanden van onze slachtoffers goed begrijpen dat rancune tegen de FARC niets oplevert.”

“We moeten nu vooruit kijken en het verleden laten rusten. Dat geldt zowel de daders als de slachtoffers”.

Drs. Simon Aarnout Tire

Havanna, Cuba.

Geef een reactie