Het zwijgen van MARK CHARLIE RUTTE

Marcherend Turks legerWat waren we allemaal Charlie toen de redactie van een ouderwets en kinderachtig blaadje door geïmporteerde parels van islamitische onverdraagzaamheid overhoop geschoten werd.

Een verderfelijke aanval op het zo hoog gewaardeerde vrije woord in onze westerse samenleving. Het vrije woord waar een achterlijke groep islamieten geen bal van begrijpt. Aan hun eigen recht van spreken mag op geen enkele wijze getornd worden, want dan zijn de rapen gaar. Ze zijn echter te stom om te begrijpen dat respect voor hun recht van spreken juist gegarandeerd is wanneer ze dat recht van anderen erkennen.

Te ingewikkeld voor de teflonhersenen, want niets beklijft, van laffe woestijnfantasieënvolgers. Schadelijk voor de maatschappij waar ze vrijwillig naar migreerden en heel schadelijk voor hun goedwillende geloofsgenoten die wel voldoende grijze massa hebben om te begrijpen dat je in die maatschappij alleen succesvol kan zijn, hoe moeilijk succes ook vaak te verwezenlijken is, wanneer je in staat en bereid bent de waarden van die maatschappij te respecteren.

Mag ik de importmoslims die proberen onze maatschappij naar hun hand te zetten dat kwalijk nemen? Nee, want hersenloosheid kan nu eenmaal nooit verweten worden. Bovendien worden de mongoloïde aanhangers van dat sektarische geloof, een pleonasme, keer op keer weer in de watten gelegd door onze politiek-correcte maatschappij. We moeten immers begrip hebben, een westerse waarde, voor de islam en de principes van de moslims.

Ik heb daar zo langzamerhand geen enkel begrip meer voor en, atheïst die ik ben, neig steeds meer tot het bijbelse oog-om-oog-tand-om-tand. Niet bereid je aan te passen in onze maatschappij en steeds opvallender zelfdiscriminerend in het publieke domein koketteren met dat achterlijke geloof van je, je onmaatschappelijk opstellen in de maatschappij die je gastvrij ontving, je ramadan- en andere geloofsflauwekul in toenemende mate opdringen, voortdurend klagen over discriminatie terwijl discriminatie in je arabische cultuur ingebakken zit, en dan van mij verdraagzaamheid en respect eisen?

Vergeet het!

Hoe komt het toch dat de assimilatie van conservatieve nieuwkomers in onze wereld voor een aanzienlijk deel faalt? Heel simpel: omdat steeds maar weer de lengte gegeven wordt aan moslims om zich stapje voor stapje verder op te dringen met minachting voor verworvenheden van hun nieuwe land. Als dat verleggen van grenzen niet lukt dan vinden ze iedere keer weer een willig podium om hun absurde klachten over racisme, discriminatie en achterstelling breeduit te etaleren.

Geen enkele verantwoordelijke beleidsmaker, met uitzondering van de burgemeester van Rotterdam met zijn “Als het je hier niet zint, dan rot je toch op”, durft het aan duidelijke grenzen te stellen.

Binnen een jaar nadat ook onze minister-president Mark Rutte even Charlie was, doet hij zijn mond alleen nog maar open om te kust en te keur gênant te schaterlachen, maar niet om zich duidelijk uit te spreken tegen de moord op alle Charlies bij onze Turkse bondgenoot.

Nadat in het centrum van Rotterdam Turkse aanwinsten in Nederland de NOS met geweld belemmerden verslag te doen van een demonstratie door Erdogankontkruipers is Mark blijkbaar helemaal vergeten dat hij ooit Charlie was en hulde zich in stilzwijgen.

Er is weinig moed voor nodig in een massahysterische Je-Suis-Charlie-demonstratie mee te marcheren. Zodra werkelijke moed en een duidelijke stellingname nodig is om de Charlies van nu te verdedigen, zwijgt schaterende Mark als het graf.

Nu de Turkse president Erdogan, parasiterend op een knullige poging tot staatsgreep, onder ‘genagelten Stiefel’ de wankele Turkse democratie vertrapt en tienduizenden rechters, leraren en ambtenaren de laan uit stuurt, een betoog houdt om de doodstraf in te voeren en hoogleraren een reisverbod oplegt, laat Mark Charlie Rutte niets, maar dan ook helemaal niets van zich horen.

Onze in eigen cultuur vastgeroeste nieuwe Nederlanders begrijpen hier natuurlijk geen bal van en kunnen maar één conclusie trekken: de Nederlandse maatschappij is laf en we kunnen onbelemmerd onze gang gaan.

Neem het ze eens kwalijk..

Hans. A.F.M.O. Hoek

 

Peter R. de Vries aangeklaagd wegens majesteitsschennis Willem-Alexander

Peter Ranzig Ruftend Riool de Vries
One tweet tells more than a thousand words

Wat valt die meneer De Vries hier door de mand, want wat betekent die tweet van hem:

  1. dat hij die humor van Jan Böhmermann over Recip Erdogan maar niets vindt (dat mag natuurlijk);
  2. dat hij de boosheid van Recip Erdogan terecht vindt (dat mag natuurlijk niet);
  3. dat hij Willem-Alexander met deze vergelijking meer beledigt dan Böhmermann deed met Recip Erdogan;
  4. dat hij niets begrijpt van de intentie van Böhmermann;
  5. dat hij niets begrijpt van de context waarin dat gedichtje van Böhmermann gezien moet worden;
  6. dat hij een journalist van niks is, want gespeend van enige solidariteit met in Turkije gevangen journalisten;
  7. dat hij geen snars begrijpt van vrijheid van meningsuiting.

Nee, onze publiciteitsgeile allesweter maakt een stomme vergelijking tussen Erdogan en Willem-Alexander. Er valt niets te vergelijken, want tussen Erdogan en Willem-Alexander is geen enkele andere overeenkomst dan dat het beiden mannen zijn en dat beiden staatshoofd zijn. Zelfs tussen de twee vormen van staatshoofdschap zijn meer verschillen dan overeenkomsten. Hoeveel macht heeft Willem-Alexander? Heel weinig. Hij kan dus ook geen macht misbruiken, zoals Recip Erdogan dagelijks doet. Gooide Willem-Alexander journalisten in de gevangenis, nam hij De Volkskrant (ik noem maar wat) over en ontsloeg de hele redactie om die te vervangen door hem welgezinde hoernalisten? Stuurt Willem-Alexander het leger af op opstandige Limburgers? Stuurt Willem-Alexander ‘s nachts gevluchte Belgen terug de grens over?

De vergelijking die Peter R. de Vries maakt is regelrechte belediging. Van een bevriend staatshoofd? Nee, van ons staatshoofd. Ik klaag hem bij deze aan.

De Vries was dronken toen hij die tweet schreef of leed door een andere oorzaak aan verstandsverbijstering.

Maar goed, ik heb van die man al nooit een hoge pet op gehad, met uitzondering van zijn sponsoring van het ontwikkelingswerk in Afrika door zijn dochter. Toen ik dat enkele jaren geleden hoorde, ben ik met een schone Peter R.de Vries lei begonnen en veegde alle eerdere irritaties weg. In één klap heeft deze nep-journalist die lei weer van kant tot kant, op voor- en achterzijde besmeurd.

Ik schrik er van dat 185 onnadenkende mensen zijn tweet ‘geliked’ hebben. Daarnaast hebben 148 mensen deze stupiditeit ‘geretweet’. Ik bid op mijn knieën dat die retweets plaatsvonden uit ergernis, maar vrees dat het digitale schouderklopjes zijn, van: ‘Goed gedaan Peter’. Peter staat niet alleen met zijn gezonde volksgevoel.

Erdogan, onverdraagzame semi-dictator, fundamentalistische moslim, moordenaar van Koerden, de man die Syrische vluchtelingen terug de hel in stuurt en de man die de EU zes miljard afperst over de ruggen van vluchtelingen, kan rekenen op de steun van Peter R. de Vries.

Laat ik toch de tweet, hoe stom dan ook, van deze journalist/gefaald politicus/beunhazende voetbalmakelaar beantwoorden: het zou mij werkelijk worst wezen wanneer de #Erdogan-uitspraken over Willem-Alexander gingen. Men doet maar.

Vind ik dat gedicht van Böhmermann leuk? Ik geef toe dat ik er even om geglimlacht heb. Niveau van het betere sinterklaasgedicht. Waardeer ik de profaniteit van het gedicht? Niet echt. Binnen de context van Erdogan die de vrije meningsuiting in zijn land met geweld en gevangenisstraffen om zeep helpt, waardeer ik het gedicht zeer. Ik wou dat alle cabaretiers aller vrije landen zich verenigden en Erdogan bedolven onder duizenden profaan scheldende gedichten. Kom maar op met de cabareteske creativiteit en smoor die fundamentalistische griezel onder smaad op smaad. De man is belachelijk en iedere cartoon die zijn belachelijkheid toont zal ik uitknippen en ophangen.

Ik vond destijds die sketch door Hans Teeuwen waarin hij Beatrix anaal nam waarna hij in haar gezicht klaar kwam – ‘alsof je op een rijksdaalder spuit’ -de grens van goede smaak overschrijden, en niet leuk. Maar wat heerlijk dat dat in ons land kan.

Wat heerlijk dat ik in ons land zonder represailles, alhoewel: met die De Vries weet je het maar nooit, eindelijk mag onthullen waar die aanstellerige R. in de naam van Peter de Vries voor staat: RANZIG RUFTENDE RIOOLJOURNALISTIEK.

Frans Ira

 

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] trekt aanvraag EU lidmaatschap in

Recip Erdogan

Gisteren had ik de eer mijn gewaardeerde president Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] uitgebreid te spreken. Wij kennen elkaar al vanaf de vroege schooljaren en zijn elkaar sinds 1960 nooit langdurig uit het oog verloren.

In de tijd dat Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] burgemeester  was van Istanbul, van 1994 tot 1998, mocht ik achter de schermen optreden als zijn persoonlijke secretaris. Ik heb zijn kinderen Ahmet Burak, Sümeyye, Esra en Necmettin Bilal allen op schoot gehad. Helaas zijn mijn vrouw en ik kinderloos gebleven doordat er een fout begaan werd bij mijn besnijdenis, ik treed liever niet in details over deze pijnlijke geschiedenis, waardoor wij de kinderen van Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] en zijn vrouw Emine Gülbaran ook als onze kinderen beschouwen.

Mijn leven heeft vanaf mijn geboorte in 1956 in Kasımpaşa in de schaduw gestaan van Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn]. Ik kende toen mijn plaats en ken en accepteer die nu nog. Het is een eer Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] te dienen.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] was een zeer verdienstelijk voetballer bij de voetbalclub van Kasımpaşa. Ik bracht het niet verder dan ballenjongen en persoonlijke verzorgen van Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn]. Hij heeft mijn zorg voor hem altijd zeer gewaardeerd. Alle shirts die hij na wedstrijden ruilde voor zijn shirt, verhalen gaan dat tegenstanders zijn shirts vanwege de penetrante geur meteen weggooiden, heeft hij mij geschonken. In 2015 heb ik die shirts tegen opbod laten verkopen op een veiling ten gunste van het Turkse fonds voor veteranen in de strijd tegen de Koerden.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] heeft mij gisteren medegedeeld niet langer geïnteresseerd te zijn in aansluiting van Turkije bij de Europese Unie.

De manier waarop in Duitsland, een land dat economisch overeind gehouden wordt door bijna 5 miljoen nijvere Turken, Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] wordt geschoffeerd in zogenaamd komische televisie programma’s is Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] een doorn in het oog.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] vindt het onbegrijpelijk dat met hem de draak gestoken wordt terwijl ‘die dikke Angela’ meer dan voldoende inspiratie zou moeten bieden voor zogenaamd komische televisiepersoonlijkheden. ‘Die afzichtelijke, bolle Oost Duitse zou als het aan mij lag onmiddellijk gesluierd door het leven moeten, en dat niet uit islamitische overwegingen’.

Recep Tayyip Erdoğan’s [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] besluit niet toe te treden tot de EU is niet ontstaan naar aanleiding van de in Duitsland over hem uitgestorte vulgariteit. Zijn besluit groeide de afgelopen jaren en werd door dat gedoe in Duitsland slechts versneld.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] voelt er niets voor in de toekomst als lid van de Europese Unie mee te moeten betalen aan het economisch overeind houden van Griekenland. ‘Dat land heeft vier eeuwen lang onder ons regime kunnen floreren. Zonder onze Turkse cultuur hadden de Grieken souvlaki noch szatziki gekend’.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] ziet Griekenland als een afvallige provincie van Turkije. ‘Die Grieken, eigenlijk zijn het Turken, zijn pas sinds medio 19de eeuw zelfstandig, of liever: ze pretenderen zelfstandig te zijn, maar in feite hebben ze nog geen moment werkelijk op eigen benen kunnen staan’.

In de vier eeuwen dat Griekenland, samen met de landen rondom de zuidelijke Middellandse Zee, de landen rondom de Zwarte Zee, Syrië, Egypte, Perzië, Koeweit en Cyprus, grote delen van Saoedie-Arabië (inclusief Mekka), Macedonië, Servië en Kroatië tot het Ottomaanse Rijk behoorden, heerste er vrede en welvaart.

Volgens Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] hebben de Turken vier eeuwen lang aangetoond dat ze in staat zijn een uitgebreid rijk tot welvaart te brengen. ‘Deelname aan de Europese Unie waar we, zo vrees ik, een ondergeschikte rol krijgen ten opzichte van de noordelijke Europese landen, met name Duitsland, de Scandinavische landen en Nederland, doet geen recht aan de prominente rol die Turkije in de geschiedenis gespeeld heeft’.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] werkt aan een nieuwe politiek voor de nabije toekomst. Sinds 1974 maakt Turkije weer de dienst uit in Cyprus; helaas slechts de helft van Cyprus.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn], een groot vriend van Poetin, is van mening dat Turkije net zo veel recht heeft op geheel Cyprus als Rusland recht heeft op De Krim: alle recht dus.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] overweegt, eerst langs diplomatieke weg, Cyprus, Griekenland, Macedonië en Albanië weer in te lijven bij Turkije. Mocht dit niet langs politieke weg mogelijk zijn, Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] trekt daar tot 2020 voor uit, dan zal Turkije niet schromen deze landen militair in te lijven.

Volgens Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] is de Europese Unie politiek en militair een wassen pop en te laf zijn ingrijpen in Griekenland, Cyprus, Macedonië en Albanië met militaire middelen te bestrijden. Voor eventuele economische sancties is hij niet bang. De economie van Turkije is nu al een van de succesvolste in de zuidelijk Europese en de Arabische wereld. De voorspellingen duiden op een sterke groei de komende jaren.

Wanneer de onrust in Syrië voort duurt zal Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] nog dit jaar met grondtroepen ingrijpen en Syrië inlijven bij het Turkse rijk. ‘Dat scheelt ons een hoop nachtelijk gesleep met Syrische vluchtelingen’.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] werkt aan een nieuw volkslied voor Turkije. Binnenkort zal een gedichtenbundel van zijn hand verschijnen. Hij schrijft al sinds begin jaren zeventig van de vorige eeuw gedichten. Hoewel Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] een groot tegenstanders is van het communisme ziet hij in Stalin een rolmodel als dichter, toneelschrijver en staatsman.

De inname van Mekka is voor Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] een droom. Hij durft nog niet te denken aan vervulling van die droom, maar sluit dit in de verre toekomst niet uit. Hij acht de kans groot dat Israel voor het midden van de 21ste eeuw helemaal van de kaart is verdwenen.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] zal daar in ieder geval zijn uiterste best voor doen. ‘Ik veracht Duitsland om de racistische wijze waarop mijn landgenoten bij de Teutonen dag in dag uit gediscrimineerd worden, maar bewonder dat land om de daadkracht waarmee het Joodse probleem tijdens het nazibewind werd aangepakt. Ik betreur nog iedere dag dat de geallieerden roet in het eten gooiden waardoor deze klus niet afgerond kon worden’.

Alle verplichtingen die de EU op legt om lid te worden, lagen als een loden last op de schouders van Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn]. Hij richt zich nu op het ballen van een stevige vuist tegen de EU door een onverslaanbare macht aan de zuidgrens van de unie te creëren.

Volgens Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] zal Europa ooit spijt krijgen van de jarenlange vernedering van Turkije. Hij roept alle Turken die zich gevestigd hebben in de EU op naar het moederland Turkije terug te keren.

Recep Tayyip Erdoğan [ˈrɛdʒɛp ˈtɑːjip ˈɛrdɔːɑn] is er van overtuigd dat deze exodus uit de EU de doodsteek zal zijn voor de Europese economie.

Mehmet Murat Abdülhamit, Turkije correspondent Meditatione Ignis