Nadia Ezzeroili: “OPDONDEREN”!

Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn
Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn

Januari 2016 ging er een golf van huiver en diepe teleurstelling door ons lage land aan de Noordzee. In een huilerig stuk vol zelfbeklag liet Nadia Ezzeroili in De Volkskrant weten geen Nederlander meer te willen zijn. Ze kon dat niet langer uit haar mond krijgen: veel gemakkelijker noemde zij zich Marokkaan. Want, Nederland is een in- en inracistisch land waar je als nieuwkomer tegen de bierkaai vecht als je in deze witte maatschappij mee wilt doen. Ezzeroili, liefhebber van Hollandse stamppot, bezoekt geen witte kroegen meer, maar rookt onder haarsgelijken een waterpijp in een exotentent en gaat alleen nog maar bij de Marokkaan of Turk buiten de deur eten. Dat is haar goed recht. Sterker nog: wat mooi dat we in ons land honderden van die exotische tentjes hebben, waar niet alleen gefrustreerde Nadia’s eten, maar ook veel van die enge, racistische Nederlanders. Ik koop zelf al jaren mijn brood en croissants bij de Turkse bakker, eet regelmatig in een Turks restaurant, ga niet meer naar de Turkse slager die mij verneukte en een geitenbout aan mij verkocht als lamsbout en koop mijn Hollandse nieuwe – leuker kan het haast niet – bij een Marokkaanse visboer aan de Rotterdamse Zwaanhals. Het is iedere keer weer genieten van de multiculturele haring: gekocht bij een paar vriendelijke en vlotte Marokkanen die vrolijk rood-wit-blauw in de schoongemaakte haring prikken. Met mijn kaapverdiaanse buren trek ik al meer dan twintig jaar op. Ze zijn eigenlijk de beste vrienden die ik heb. Ik zag hun kinderen, neven en nichten opgroeien en zich ontwikkelen tot tevreden volwassen mensen met goede opleidingen en meestal dito banen.

Tevredenheid is iets dat Nadia Ezzeroili blijkbaar helemaal kwijt geraakt is. Nee, (zelf)beklag is de fuik waar ze in klem liep. Dat ze dat zelfbeklag mag uiten in een nationale krant, De Volkskrant, doet daar bij haar blijkbaar niets aan af. Dat haar verdriet breed uitgemeten werd in Neerlands meest bekeken TV programma, De Wereld Draait Door, opent haar niet de ogen, want als je eenmaal vindt dat Nederland, met zijn 500 moskee-en en 1 miljoen moslims, een racistisch land is, dan helpt niemand je meer van die overtuiging af. De innerlijke tegenstrijdigheid tussen de overtuiging dat Nederland racistisch is en het podium dat overal beschikbaar is om daarover te klagen, is voor Nadia Ezzeroili te moeilijk om te begrijpen.

Mevrouw Nadia Ezzeroili heeft gelukkig nog een restje empathie voor de laag-opgeleide Nederlandse arbeider die achter de PVV aan loopt. Hier mist ons Marokkaanse prinsesje wat informatie. Het zijn niet alleen laagopgeleiden die hun heil zoeken bij de PVV. Het zijn ook niet alleen racistische witte Hollanders die PVV stemmen. Als je eenmaal je vastgebeten hebt in een overtuiging dan is het moeilijk de klem van je kaak te halen en weer om je heen te kijken. Laat ik Nadia Ezzeroili een handje helpen: 50% (!) van de Nederlanders met een Surinaamse achtergrond overwegen PVV te stemmen in maart. De afgelopen paar jaar voerde ik in het Rotterdamse Oude Noorden menig gesprek met exotische – allochtoon mag blijkbaar niet meer – Nederlanders, soms tamelijk felle gesprekken, om ze van het plan PVV te stemmen af te brengen.

Een kinderhand, ook die van Nadia Ezzeroili, is snel gevuld, want: “Afgelopen zomer was ik in de Marokkaanse havenstad Tanger. Op de markt raakte ik in gesprek met een oude man. Ik excuseerde me voor mijn slechte beheersing van de Marokkaanse taal en vertelde dat mijn ouders een paar honderd kilometer verderop zijn geboren. ‘Vandaag is een mooie dag’, zei hij. ‘Want je bent weer bij ons thuisgekomen.’ In een land waar ik als vrouw veel slechter af ben dan hier in jouw huis ervoer ik meer warmte dan ik van jou heb gekregen.

De tranen schieten er van in je ogen. Sindsdien nooit meer iets van Nadia Ezzeroili gehoord over in Marokko – of in Nederland door Marokkanen – mishandelde homo’s; niets over de Marokkaanse actrice die haar vaderland uit vluchtte nadat ze in Nadia’s verheerlijkte Tanger op straat in elkaar was geramd enkel en alleen om een filmrol die ze speelde, niets van frustraat Nadia Ezzeroili gehoord over de gewelddadige acties door de Marokkaanse oproerpolitie tegen betogers in Marokko; helemaal niets van het kokerkijkertje gehoord over de criminele Marokkaanse migranten die misbruik maken van de Europese asielprocedures en de ene misdaad na de andere plegen in Europa. Nee, mevrouw Ezzeroili krijgt de tranen in ogen en broek van een marktkoopman die haar warm in de armen sluit. Hoe naïef kan je zijn. Als je jezelf, geboren in Nederland, liever Marokkaan noemt, wees dan ook zo consequent en dapper om kritisch naar dat oord van levensgeluk te kijken.

Tweetende Nadia Ezzeroili plaatste op haar Twitter account een bericht over de te witte Nederlandse politie en het gebrek aan diversiteit. Laat ik daar eens op reageren, meende ik en ik wees haar op: http://www.artikel7grondwet.nl/het-nos-journaal-toetert-klakkeloos-discriminaatsjie/.

Een tekst die kanttekeningen plaatst bij de vermeende discriminatie bij de politie. Een tekst waar geen onvertogen woord in staat. Nadia Ezzeroili mag het met die tekst oneens zijn – wat leven we toch in een heerlijk land – maar niets, helemaal niets rechtvaardigde haar reactie per kerende post:

Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili
Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili

Hmm….mag ik dan ook even: Als je het hier zo weinig naar je zin hebt en Marokko blijkbaar ziet als het paradijs op aarde, donder dan zelf op!

Maar ja, het vreet zo lekker uit de Nederlandse ruif. Dat weet Nadia Ezzeroili maar al te goed. Ze drinkt maar wat graag uit die goedgevulde Nederlandse bron om er dan ook weer haar smerige frustratengal in te spugen.

De ideale maatschappij bestaat niet, ook niet voor autochtone (inheemse) Nederlanders. Die hebben helaas niet het gemakkelijke excuus dat ze bij voorbaat geen kans hebben omdat de wieg van hun (voor)ouders in een ander land stond en Nederland niet gastvrij is. Zal jankende Ezzeroili zich wel eens afvragen wat het voor inheemse bejaarden betekent om met hun boodschappennetje in de Crooswijksestraat of omgeving Afrikaanderplein naar de supermarkt te gaan? Ze schuifelen daar door een wereld die allang niet meer de wereld is waar ze opgroeiden. Ja, en die inheemse bejaarden, ook jongere  inheemse generaties, moeten het niet in hun hoofd halen een janktoon aan te slaan zoals Nadia Ezzeroili over het feit dat ze zich niet meer Nederlander in Nederland voelen.

DISCRIMINAATSJIE en OPDONDEREN zal Ezzeroili’s strenge oordeel zijn.

Een klein duveltje in mijn hoofd vraagt zich af: bedoelt gefrustreerde Nadia met haar ‘ik wil geen Nederlander meer zijn’ dat ze alle, of een grote meerderheid van de Nederlanders verfoeit? Mocht dat zo zijn, zo fluistert het duiveltje verder, dan begeeft Nadia zich op een door-de-mand-vallende wijze over de grens van xenofobie en racisme. Blijkbaar toch niet zo’n slim meisje die Nadia. Zal het dit gebrek aan intelligentie en haar vooroordeel, per definitie niet slim, zijn waardoor ze niet in alle kringen met open armen ontvangen wordt?

Om met Henk Spaan te spreken: VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK NADIA EZZEROILI OOK MEE!!

Stephan Olmert Krates

 

Racistische Arzu Aslan pleit voor zuiverheid van ras

Laat ik tegen de gewoonte in beginnen bij het einde: Je moet er toch niet aan denken dat deze fascistoïde mevrouw op de lagere school les geeft aan je kinderen!

Arzu Aslan, Turks-Koerdisch snotneusje met een PABO opleiding, beklimt het podium in de media met allerlei platvloersheden over racisme, discriminatie en witte suprematie. Racismehuilebalken als Arzu Aslan hebben blijkbaar niet door dat de aandacht die ze voortdurend krijgen in kranten, op radio en TV aantoont dat ze ongelijk hebben. Als ons vlakke land echt zo ‘inherent racistisch’ (Sylvana Simons in Al-Jazeera vorige week) was, dan zouden die blank-suprematistische Hollanders toch niet zo dom zijn zich iedere keer door exoten, tweede of derde generatie, de huid vol te laten schelden? Nee, of de Aslannetjes dat nu willen of niet: we leven in een land waar iedereen, maar dan ook iedereen zijn – sorry: haar – geborneerde zegje mag doen. Het maakt niet uit of de feiten hun kokervisie tegenspreken of niet.

Niet alleen het voortdurende podium dat ze krijgen bewijst hun ongelijk, ook de statistiek die vorige week gepubliceerd werd: 1 op de 6 huwelijken in ons racistische Nederland is een gemengd huwelijk (1 op de 6 Nederlanders is exoot, dus dat sluit goed op elkaar aan). Toen ik die statistiek las, vroeg ik mij meteen af: “Wat zal betweter Sylvana Simons nu te zeggen hebben over dat gruwelijk racistisch landje waar ze, geheel vrijwillig, blijft wonen (ze werd hier immers niet geboren en kan zo terug naar het aards paradijs Suriname).

Ik hoorde helaas Simons nog niet. Nou ja, ‘helaas’…ik heb haar eigenlijk al veel te veel gehoord.

Wie zich wel liet horen was lagereschooljuf Arzu Aslan, en wel in een reeks verbijsterende tweets:

Fascistische betogen tot raszuiverheid van Arzu Aslan
Fascistische betogen tot raszuiverheid van Arzu Aslan

Ik zat er, volgens Aslan, dus naast toen ik bij lezing dat 1 op de 6 huwelijken gemengd is, dacht dat het eigenlijk best meevalt met het racisme in ons polderland. Laat ik voorop stellen dat een maatschappij zonder discriminatie en racisme een utopie is en nergens ter wereld te vinden, zeker niet in de landen van herkomst van de klagende exoten. Er zal altijd ruimte zijn voor verbetering. Uit de tweets van de fascistoïd-racistische juf Arzu Aslan blijkt dat na het volgen van een PABO-opleiding ruimte resteert om je taalvaardigheid te verbeteren. Wat te denken van een formulering als:

Taalonvaardigheid Arzu Aslan

‘Witte mannen —- om zijn’? Zou dat niet moeten zijn: ‘witte mannen….om hun’? Witte mannen? En hoe zit het dan met al de (Nederlandse) witte vrouwen met een zwarte partner? Hebben ze zwarte partners ‘om dagelijks hun witte suprematie te botvieren’? Ik vraag mij zowiezo af hoe je suprematie moet ‘botvieren’. Wat een vreemd gebruik van de Nederlandse taal en ‘dat’ studeerde af aan een PABO?

Sylvana Simons had witte partner na witte partner omdat ze zelf luidkeels van mening is dat zwarte mannen niet te vertrouwen zijn. Kijk, mag dat dan weer wel gezegd worden? Het zijn verwarrende tijden.

Of deze:

Arzu Uslan

Moet dat niet zijn: ‘……omdat ze racistisch zijn’?

Een vorm-futiliteit die natuurlijk geheel wegvalt tegen de misselijkmakende inhoud van deze tweet. Aslan draait haar domme turks-koerdische kontje zo lang totdat ze dit soort idiote conclusies kan trekken. Zouden deze conclusies ook gelden voor mijn blanke nicht die al 15 gehuwd is met een kanjer van een kaapverdiaan en die met haar man twee heerlijke puberdochters heeft? Zal dat ook gelden voor een van mijn beste vriendinnen, uit Zambia, die een zeer gelukkige relatie heeft met een blanke Zwitser? Zal Arzu Aslan’s ‘streben nach Reinheit der Rasse’ ook mijn inmiddels 20-jarige vriendschap gelden met kaapverdianen in Rotterdam?

Hoe bedenkt die nare mevrouw het allemaal. Bij haar is vermenging van rassen geen bewijs van succesvolle integratie, maar juist een bewijs van racisme. Het mens is de weg kwijt.

En zo iemand geeft les op een lagere school. Arme kinderen, en wat een bron van zorg voor de ouders van die kinderen. Het kan niet anders of deze mevrouw vergiftigt de geest van Neerlands hoop op de toekomst met haar kokerkijkende indoctrinaties. Zorgwekkend, heel zorgwekkend.

Ziet het bestuur van haar school niet wat een rat ze in huis haalden? Volgens mij zijn deze fascistische, racistische tweets een heel goede grond om deze mevrouw de laan uit te sturen. Doet het schoolbestuur dat niet, dan verzaakt het zijn verantwoordelijkheid voor opgroeiende kinderen.

Ik voel grote terughoudendheid vergelijkingen te maken met een zwarte – oeps- bladzijde uit de geschiedenis. Het is nog niet zo heel erg lang geleden dat een regime streefde naar een zuiver ras van blond haar en blauwe ogen. Strikt genomen doet mevrouw Aslan dat nu ook: dat blonde haar en die blauwe ogen mogen zich volgens haar niet mengen met zwart haar en bruine kijkers, want dan treft de betrokkenen de racistische toorn van Aslan.

In geen van haar dom aanmatigende tweets valt iets te lezen over de werkelijke aanleiding tot gemengde relaties: wederzijdse aantrekking en liefde. Arzu Aslan is, zo vermoed ik, strontjaloers omdat zij uit een cultuur komt van gedwongen (kind)huwelijken. Ja, dan is op basis van wederzijdse liefde mengen van rassen voor een frustraat als Aslan vanzelfsprekend onverteerbaar.

De racistische exoot heeft inmiddels haar tweets gereserveerd voor mensen die eerst bij haar door een screening moeten. Wat teleurstellend nu dat ze haar vrijheid om smerige meningen te uiten zo ingeperkt heeft.

Arzu Aslan en de vrijwillige inperking van haar verderfelijke praatjes
Arzu Aslan en de vrijwillige inperking van haar verderfelijke praatjes

Om met het begin te eindigen: Of ze nu quasi-intellectueel Paulo Freire wel of niet bezoedelt op haar Twitter-profiel, je moet er toch niet aan denken dat deze fascistoïde racist op de lagere school les geeft aan je kinderen!

Ernest Hogan, deskundige raciale kwesties

 

Liegende Chaka Laguerre, juriste-stagiaire Internationaal Gerechtshof moet Nederland verlaten

Liegende Chaka Laguerre
Liegende Chaka Laguerre

Zullen ze in Jamaica en bij het Amherst College nog steeds zo trots zijn op deze pathologisch liegende nep-juriste, want laten we wel wezen: wanneer je als juriste stage loopt bij het prestigieuze Internationale Hof van Justitie in Den haag, zo prestigieus dat je met deze stageplek prominent in het plaatselijke jokkebrokje komt, dan mag er van je verwacht worden dat je cum-laude van je schooltje kwam en bovendien een rolmodel bent dat schittert door integriteit.

Ben je werkzaam bij het Internationaal Hof van Justitie en niet integer, dan heb je daar vanzelfsprekend helemaal niets te zoeken.

Chaka Laguerre die maar wat graag pronkt met haar door de natuur geschonken koppie en met haar – ook natuur of Tupperware? – omvangrijke borstpartij had 26 januari in Den Haag niet het geduld braaf te wachten bij het voetgangersstoplicht en stapte met de fiets aan de hand door rood licht. Twee Haagse dienders zagen dat een stadsbus rakelings langs haar reed en spraken Miss Jamaica aan op haar onverantwoorde, gevaarlijke gedrag.

Niets bijzonders zou je denken. Oorlogszoekertje Laguerre, what’s in a name, dacht daar heel anders over en stapte parmantig, de dienders arrogant negerend door.

Er zat voor de hermandad niets anders op dan haar met de auto na te rijden, uit te stappen en haar nogmaals aan te spreken. Daar had het Jamaicaanse juridische licht ook geen boodschap aan en wederom stapte ze parmantig door. De politie kon niets anders doen dan haar fysiek staande houden. Dat gebeurde zonder haar aan te raken, maar door de fietsmand beet te pakken. Het zal duidelijk zijn: ook hier wilde Chaka Laguerre zich niet bij neerleggen. Tsa, en dan escaleert zoiets. Alhoewel: uit de camerabeelden blijkt dat beide agenten zich van begin tot eind rustig en beheerst gedragen hebben. Dat kan niet van Laguerre gezegd worden. Ze bond de strijd aan met de agenten. Met één handboei om werd ze uiteindelijk in de politieauto geduwd en meegenomen naar het bureau.

Wat de camera niet zag, wist jokkende Chaka een dag later wel wereldkundig te maken via haar Facebook account. Ze zou geslagen en geschopt zijn, de agenten hadden haar tegen de grond gewerkt en waren op haar gaan staan, de politie gebruikte buitensporig geweld, de deur van de auto werd dichtgesmeten terwijl haar been er tussen zat. En waarom deden die agenten dat: RACISME. Puur racisme en niets anders. Gorgeous tits uit Jamaica haalde met deze hoax zelfs buitenlandse kranten en kon op Facebook honderden steunbetuigingen ontvangen  over die smerig racistische Haagse politie.

Dat liet de politie niet op zich zitten. De politie bleef ook in reactie op de leugens van deze ‘dame’ uiterst beheerst. De camerabeelden waaruit blijkt dat niets, maar dan ook niets van het pakket leugens van Chaka Laguerre enige waarheid bevatte werden niet online gezet. De politie weigerde te doen wat Chaka deed en haar publiek voor schut zetten. Nee, een selecte groep journalisten werd uitgenodigd om de camerabeelden te bekijken. Bovendien diende de politie een klacht in bij het Internationale Hof van Justitie. Dat Hof heeft excuses aangeboden aan de politie. Nu Chaka Laguerre zelf nog.

Voor de politie is de kwestie afgedaan. Dom van ze.

Het kwaad is natuurlijk al geschied. In meerdere Engelse kranten is te lezen over het racisme bij de Haagse politie. Zet dat maar weer eens recht.

De onbetrouwbare, liegende juriste heeft haar leugenverhaal van Facebook verwijderd.

Natuurlijk had de politie aangifte moeten doen tegen deze mevrouw wegens laster – want leugens – en het Hof had haar stage met onmiddellijke ingang moet stoppen.

Het valt mij steeds vaker op dat ‘racisme’ schreeuwers zelf zo racistisch als de pest zijn.

Het land uit met dit engerdje.

Om met Henk Spaan te spreken: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE!”

Ernest Hogan, deskundige raciale kwesties

 

 

Haat zaaien – een nonsens verwijt

Trump zaait haat, Wilders zaait haat, Marine le Pen zaait haat, Norbert Hofer zaait haat, Lutz Bachmann zaait haat..

Wat hebben al deze mensen gemeen? Ze zaaien volgens tegenstanders niet alleen haat, maar zijn ook extreem rechts. Ooit, lang geleden, leerde een geschiedenisleraar ons op de HBS (weet de generatie van na 1968, het jaar waarin Cals’ Mammoetwet werd ingevoerd, nog waar HBS voor staat?) dat politiek links staat voor veel invloed van de overheid en rechts voor weinig invloed van de overheid. Een duidelijke afbakening.

Rechts staat volgens links ook voor onverdraagzaam, conservatief, het recht van de sterkste, cultuurbarbaren, eigen volk eerst, agressie en dom. Maar dan de linkse krachten in de maatschappij: die zijn intelligent, verdraagzaam, vooruitstrevend, cultuurminnend. Echte wereldburgers.

Ben je rechts? Schaam je. Ben je links? Dan weet je in ieder geval borstkloppend zeker dat rechts van het politieke spectrum verkeerde mensen zitten. Rechts zaait haat. Dat hoor je over links zelden zeggen.

In verkiezingstijd is weinig moed nodig om affiches van zogenaamde linkse partijen als de SP, Groen Links of de PvdA achter je raam te hangen. Er is moed voor nodig om een affiche van de PVV op te hangen. Hoon zal je deel zijn, zoals de vanzelfsprekende hoon waarop Eva Jinek – wat een slechte interviewster – tegen een Amerikaanse dame die aankondigde op Trump te zullen stemmen zei: “Really”? Het politiek-correcte blondje blaatte haar impliciete veroordeling zonder maar een moment te bedenken dat een vraag naar de beweegredenen van die dame meer op zijn plaats was.

Het verwijt ‘haat zaaien’ is per definitie elitair en aanmatigend. Niemand, maar dan ook helemaal niemand die komt met het verwijt ‘haat zaaien’ zal zichzelf zien als vruchtbare bodem voor dat haatzaad. De klacht ‘haatzaaien’ wordt altijd geuit namens anderen: het domme volk waar de gezaaide haat wel eens een vruchtbare bodem zou kunnen vinden en namens de slachtoffers van de welig tierende haat in die achterlijke voedingsbodem. Driewerf arrogant dus. De zaaier wordt veroordeeld, op de ontvangers van het zaad wordt paternalistisch neergekeken en de slachtoffers van de haat mogen rekenen op bevoogdende bescherming.

Het verwijt ‘haat zaaien’ is op zichzelf haat zaaien op een vruchtbare linkse voedingsbodem. Projectie dus.

Dat proces naar aanleiding van Wilders’ stomme actie tijdens een verkiezingsavond is oliedom. Het strafrecht heeft 2 intenties: zorgen dat de verdachte niet in herhaling vervalt en algemene preventie (zorgen dat anderen dat gedrag niet na-apen). In het proces tegen Wilders was vooraf bekend dat beide intenties niet gerealiseerd zouden worden. Wilders zal zich niet anders gaan uiten en zijn aanhang groeit. De opiniestatistieken tonen dat aan.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest. Het Openbaar Ministerie en rechters mogen bij zichzelf te raden gaan en zich afvragen of ze gehandeld hebben in de geest van de strafwet.

Wilders zal het OM en de rechters dankbaar zijn.

Stephan Olmert Krates

 

Geloof als discriminerende keuze en het recht op zelf-discriminatie

He boiled for our sins
He boiled for our sins

Je wordt als man of vrouw geboren; als homo of hetero; blank of zwart, Aziaat of Europeaan; al of niet met lichamelijke of geestelijke beperkingen. Er is geen keuze. Je bent wie je bent en loopt het risico in onze onvolmaakte wereld op je uiterlijk, geaardheid of etniciteit gediscrimineerd te worden. Racisme en discriminatie kunnen je lot zijn op grond van kenmerken en uiterlijkheden waar je niet voor gekozen hebt; kenmerken en geaardheid waar je niet aan kan ontsnappen.

Het is absurd om, zoals het Libanees-Belgische zelfbenoemde orakel Abou Jahjah deed in Zomergasten van afgelopen zondag, islamofobie gelijk te stellen aan racisme. Geloof is namelijk geen onvermijdelijk, aangeboren kenmerk maar een keuze. Niet voor kinderen die in een islamitische, christelijke, samaritaanse, koptische, hindoestaanse of wat dan ook voor religieuze cultuur geboren worden, maar wel voor volwassenen. In onze Europese wereld vond de afgelopen zeventig jaar, sinds het einde van de tweede wereldoorlog, een religieuze kaalslag plaats. De kerken raakten leeg en de maatschappij werd snel geseculariseerd. Niet gedwongen, maar omdat de individuele en maatschappelijke keuze werd gemaakt afstand te doen van het geloof.

Dat geloof en etniciteit, zoals Abou Jahjah suggereert met zijn racismebeschuldiging, niet met elkaar te maken hebben, blijkt al uit het feit dat, hoewel islam gezien wordt als onlosmakelijk onderdeel van de arabische, zeer diverse etniciteit, in Indonesië de grootste moslimgemeenschap ter wereld leeft en moslims en moslimbekeerlingen zijn op alle werelddelen, inclusief de westerse wereld.

Islamofobie heeft helemaal niets met racisme te maken, maar uitsluitend met de islam.

Wanneer je met je volwassen verstand kiest voor een geloof en alle aan dat geloof verbonden voorschriften op het gebied van kleding, voeding, vasten, seksualiteit, slachten van dieren, man-vrouw relatie, gebedsrituelen en alle andere door mensen met het geloof als smoes verzonnen dwingelandij dan ben je zelf verantwoordelijk voor de consequenties van je keuze. Wanneer je er voor kiest uit naam van je geloof je uiterlijk en je gedrag te onderscheiden van mensen die niet jouw geloof aanhangen en jezelf ziet als uitverkoren boven niet gelovigen, dan discrimineer je jezelf. Je kiest voor een uitzonderingspositie wanneer je met je geloof in je bagage op stap gaat naar landen waar dat geloof en die cultuur van je een minderheid vormen.

Iedereen is vrij welk geloof dan ook aan te hangen van pastafarian tot islam, iedereen heeft de vrijheid zichzelf te onderscheiden en zelfs als beter dan anderen te zien. Maar dan niet klagen wanneer je bevestigd wordt in die keuze voor zelf-discriminatie. Wanneer twee in Amsterdam geboren meiden met een plat-Amsterdams accent het nodig vinden op een Franse camping in burkini het zwembad in te stappen, dan moeten ze niet zeuren dat ze gediscrimineerd worden omdat hen op grond van zwembadregels die reguliere badkleding voorschrijven de toegang tot dat zwembad ontzegd wordt. Als je dan gaat lopen schreeuwen over discriminatie, dan verzet je je feitelijk tegen de zelf gekozen discriminatie.

Wil je gemaskerd over straat – de Europese landen die dat toestaan roepen het onheil over zich af – dan moet je niet zeuren dat je gediscrimineerd wordt, want voor die discriminatie koos je zelf. Als je op grond van je geloof eist dat na de gymles alle jongens met hun onderbroek aan douchen, dan zet je jezelf buiten spel omdat je jouw absurde regels opdringt aan anderen. Een gebedsruimte eisen in openbare gebouwen, op vliegvelden en treinstations? Eisen dat ons parlement niet vergadert omdat jij je suikerfeest wilt vieren? Vergeet het maar. Dat is een stap te ver.

De vergelijking met christelijke feestdagen gaat mank omdat die feestdagen dateren, en ook breed geaccepteerd worden, uit een tijd dat heel Europa christelijk was. Die christelijke feestdagen zoals Pasen, Kerst en Pinksteren zijn inmiddels grotendeels losgezongen van de oorspronkelijke religieuze betekenis en al eeuwen maatschappelijk aanvaard, ook door niet-christenen die vaak de betekenis zelfs niet kennen. Ramadan en suikerfeest zijn wel nog volledig verbonden aan het geloof van een minderheid in Europa. Alleen al omdat die feesten rechtstreeks verbonden zijn aan een geloof, kan niet verlangd worden dat niet-gelovigen zich daaraan onderwerpen. Moslims hoeven, net zoals de meeste Europeanen, helemaal geen Kerst, Pasen of Pinksteren te vieren anders dan dat het maatschappelijk aanvaarde vrije dagen oplevert. Er is niets op tegen dat moslims de kans krijgen suikerfeest te vieren en door hun werkgevers in staat gesteld worden een verlofdag op te nemen. Er is alles op tegen suikerfeest tot een vrije dag te maken voor de hele maatschappij enkel omdat een zichzelf discriminerende geloofsminderheid dat eist.

Iedere stap met je geloof binnen de belevingswereld van niet-gelovigen is een stap te ver. Beleef je geloof in je eigen hersenpan en binnen je eigen huis, of desnoods je eigen gebedshuis, maar blijf met je handen af van mijn belevingswereld en dring je archaïsche geloofsprincipes niet aan mij op.

Geloofsregels zijn mensenregels, wat de kokerkijkers die in een hogere macht geloven ook beweren, en mogen nooit botsen met regels die wij binnen onze maatschappij met elkaar afspraken. Botsen jouw geloofsregels met die van onze maatschappij, dan zijn er twee mogelijkheden: onmiddellijk vertrekken naar een maatschappij waar jouw geloofsregels niet botsen met algemeen geldende maatschappelijke regels en verworvenheden, of je geloofsregels aanpassen aan de maatschappij waar je vrijwillig voor gekozen hebt.

Kies je voor de wereld waar je vrijwillig naar migreerde, dan moet je vooral niet zeiken wanneer die wereld een grens trekt en een halt toeroept aan je opdringerige geloofsbelevenis.

Ik zie geen wezenlijk verschil tussen een vergiet als hoofddeksel bij de pastafarians en hoofddoek, sluier, burka en mannenjurken bij moslims, of keppeltjes, monumentale bontmutsen en pijpenkrullen bij joden.

Draag dat vergiet op je hoofd als je dat wilt, maar accepteer dan ook dat ik je zie als een zonderling met zonderlinge principes.

Er ontstaat een fobie, angst is bescherming tegen gevaar, wanneer sluipend of zelfs met geweld geloofsabsurditeiten worden opgedrongen aan ‘heidenen’.

Als dat gebeurt dan heb ik er geen enkele moeite mee in ieder geval één onderdeel van monomane religies over te nemen: discriminatie.

Norbertus Herschel

Doden door politiegeweld – WHITE LIVES MATTER

(bron afbeelding http://en.rightpedia.info/wiki/Black_Lives_Matter)
(bron afbeelding http://en.rightpedia.info/wiki/Black_Lives_Matter)

Het aantal in de USA door politiegeweld om het leven gekomen zwarten wordt door de BLACK LIVES MATTER actiegroep en in de media gerelateerd aan het percentage zwarten op de totale bevolking. De conclusie dringt zich dan op dat zwarten een grotere kans maken door de politie doodgeschoten te worden omdat de politie racistisch is.

Geen speld tussen te krijgen, zo lijkt het.

 

Volgens mappingpoliceviolence.org vielen in de periode januari 2015 – april 2016 in de USA 900 doden door politiegeweld (er zijn andere statistieken die meer doden tellen). 425 daarvan waren zwarten en 475 niet-zwarten. Omdat het aandeel zwarten op de bevolking van de USA iets meer dan 12% is, zou dat betekenen dat zwarten 3,5 tot 4 keer meer kans maken door de politie doodgeschoten te worden dan niet-zwarten.

Als deze statistische weging van feiten juist is, dan is, mutatis mutandis, de conclusie te rechtvaardigen dat politiefunctionarissen bijna vier keer meer kans maken door een zwarte doodgeschoten te worden dan door een blanke, want 44% van de tijdens hun werk gedode politiefunctionarissen wordt gedood door een zwarte (en dat dus terwijl zwarten slechts 12% van de totale bevolking uitmaken).

De vraag dringt zich op of de weging van de feiten ten opzichte van het aandeel zwart versus niet-zwart op de totale bevolking juist is. Volgens mij niet.

Er moet eerder gekeken worden naar de relatie tussen het aandeel in de criminaliteit per bevolkingsgroep en gewelddadige contacten met de politie. Eén op de drie zwarten komt ooit in zijn leven in de gevangenis terecht. Zwarten zijn zeven keer meer dan niet-zwarten actief in de criminaliteit. Eén op de vijftien zwarten zit in de gevangenis. Van de blanken is dat één op de 106. Een schrikbarend verschil wanneer je, nogmaals, rekening houdt met het feit dat slechts 12% van de bevolking zwart is.

Deze cijfers benoemen slechts het probleem met en van zwarten in de Amerikaanse maatschappij; ze verklaren dat probleem niet.

De kans dat er een confrontatie plaatsvindt tussen een zwarte en de politie is vele malen groter dan een confrontatie tussen een blanke en de politie. Natuurlijk is het zo dat de statistiek over zwarten en criminaliteit een rol speelt bij de houding van politiefunctionarissen tegenover zwarten (en Hispanics). Dat is helaas onvermijdelijk en leidt regelmatig tot confrontaties tussen politie en zwarten op basis van vooringenomenheid van beide partijen.

Wanneer je kijkt naar de criminaliteitsstatistieken dan blijkt dat in absolute cijfers en verhoudingsgewijs meer blanken door politiegeweld omkomen dan zwarten.

Vanuit die statistiek zou je op grond van het aantal blanke doden door politiegeweld kunnen concluderen dat de politie anti-blank racistisch is.

Ik roep dan ook op tot een WHITE LIVES MATTER beweging.

Clifford Mead

 

 

Doden door racistische politie

Blue Lives MatterEr is in iedere maatschappij racisme. Racisme komt voor bij alle etnische groepen en op alle opleidingsniveaus. Vaak wordt over racisme gesproken zonder dat het begrip racisme duidelijk gedefinieerd is. Racisme is een moeilijk te omschrijven, moeilijk te bevatten en moeilijk te beïnvloeden fenomeen. Racisme lijkt moeilijk uit te bannen. De maatschappij zou er mooier uit zien zonder. Racisme is niet alleen een blank fenomeen. Integendeel.

Zo, laat dat gezegd zijn.

Nu naar de dagelijkse realiteit en de hevige discussie over racistisch geweld door de politie. Ik kijk TV, lees kranten, en begeef me op Facebook en Twitter. Het ontgaat mij dus niet dat de Amerikaanse, maar ook de Nederlandse politie beschuldigd wordt van racisme. Deelname aan de discussie over dit onderwerp is je begeven op spekglad ijs. Wanneer je in gaat tegen het racismehuilen van de wolven in het bos, wacht je binnen de kortste keren de beschuldiging zelf racist te zijn. Dat overkwam mij onlangs op Twitter.

Het is gemakkelijk en veilig te schreeuwen dat de Nederlandse politie racistisch is omdat Mitch Henriguez bij zijn arrestatie om het leven kwam. Er wachten je echter verwijten wanneer je de rol van Mitch Henriguez bij dit nare incident noemt of wanneer je wijst op het feit dat een van de arresterende politiemensen net als Henriguez Antilliaan was. Mitch Henriguez maakte amok tijdens een festival en stond te schreeuwen dat hij een wapen bij zich had. Omstanders alarmeerden de politie en Henriguez verzette zich tegen zijn arrestatie. Die arrestatie ging daarop helemaal fout en Henriguez overleefde de toegepaste nekklem niet. Over die chronologie van feiten en dat Henriguez aanleiding tot het incident was hoor je niets meer; wel alles over de nekklem en de gevolgen.

De racistische Haagse politie houdt nieuwe inwoners van Nederland, velen van hen zijn nieuwe Nederlanders, op grond van etnische profilering aan in de Haagse Schilderswijk. Dat de Leidse universiteit in een onderzoek geen bewijs vond voor etnische profilering lijkt niet relevant. Dat de Haagse politie zelf etnisch divers, misschien nog niet divers genoeg, is, speelt geen rol in de discussie. Nee, die politieracisten profileren etnisch. Punt uit. Oververtegenwoordiging in de criminaliteit door bepaalde etnische groepen waardoor die groepen intensiever gemonitord moeten worden is de aanleiding tot profilering. Als die profilering plaats zou vinden zonder enig aanleiding en alleen op grond van etniciteit, dan hadden we een een onethisch politiecorps. We moeten de boel echter niet omdraaien: er is een probleem met bepaalde etnische groepen en daarom worden ze meer dan gemiddeld gecontroleerd. Heel vervelend voor de positieve, brave mensen uit die etnische groep.

Opa’s en oma’s achter rollators zullen door de politie nooit gecontroleerd worden maar jonge scooterrijders wel. Is dat dan leeftijdprofilering? Ja, dat is leeftijdprofilering. En waarom wordt er op leeftijd geprofileerd: omdat jeugdigen op scooters nu eenmaal vaker voorkomen in de criminaliteitsstatistieken dan bejaarden achter rollators.

Ik ben er van overtuigd dat in de Schilderswijk bejaarden uit Arabische landen net zo vaak door de politie gecontroleerd worden als bejaarde, oorspronkelijke Nederlanders. Kwestie van profilering op leeftijd. Worden in de Schilderswijk jongeren met een Arabische achtergrond vaker door de politie gecontroleerd dan jongeren in Wassenaar met een 100% Nederlandse achtergrond, of zelfs idem jongeren in de Schilderswijk? Ik sluit het niet uit. Ook dat heeft te maken met criminaliteitsstatistieken.

Alleszins redelijk te verklaren, hoe pijnlijk dat ook is voor degenen die zonder enig crimineel verleden of zonder enige criminele intentie gecontroleerd worden. Ik kruip nooit met alcohol op achter het stuur en vind het iedere keer weer niet leuk wanneer ik gecontroleerd word. Ik begrijp het wel. Sterker nog: ik vind het heel goed dat die controles plaatsvinden. Zou de politie mij willen fouilleren en mijn auto doorzoeken, dan hoop ik dat ze daar een heel goede reden voor hebben.

De Amerikaanse politie wordt al jaren beschuldigd racistisch te zijn en maar wat graag zwarte Amerikanen overhoop te schieten. Steeds vaker mogen we dat bijna life meebeleven via filmpjes op het internet. Zelfs in Amsterdam werd afgelopen zondag door ongeveer 150 mensen gedemonstreerd tegen de tricker-happy Amerikaanse politie. Het motto: BLACK LIVES MATTER.

DE USA heeft 320 miljoen inwoners. Daarvan bezit 12% Afro-Amerikaanse roots. Zwarten dus. Drie procent is Aziatisch en 10% komt uit Mexico en andere Midden-Amerikaanse landen.

Volgens de krant The Guardian werden in 2015 1134 inwoners van de USA doodgeschoten door de politie. De Washington Post houdt het echter op 990 inwoners. De site mappingpoliceviolence.org toont weer een andere statistiek: tussen januari 2015 en april 2016 zouden ruim 900 Amerikanen door de politie om zeep zijn geholpen. Lastig die statistieken. Je hebt echter statistieken nodig om de conclusie te kunnen trekken dat die Amerikaanse cops zo verderfelijk racistisch zijn.

Volgens mappingpoliceviolence.org waren van de 900 door de politie gedode Amerikanen 425 zwart en 475 blank (of in ieder geval niet zwart). Moeilijk te interpreteren cijfers.

The Guardian, The Washington Post en mappingpoliceviolence.org zijn het over één ‘feit’ eens: zwarten hebben, uitgaande van hun percentage in de bevolking, twee tot drie keer meer kans door de politie doodgeschoten te worden dan ‘anderen’.

Dat stemt tot nadenken en nadenken gaan we doen.

Per jaar komen in de USA ongeveer 30.000 mensen om door vuurwapens. Het sterftecijfer door het zo gevreesde terrorisme valt er bij in het niet. De NOS nam dat cijfer ooit klakkeloos over en beweerde dat 30.000 Amerikanen per jaar met vuurwapens vermoord worden. Echter, 2/3 van die doden door vuurwapens komen om het leven via zelfmoord.

Tienduizend Amerikanen worden per jaar door ‘anderen’ doodgeschoten. Het is me wat. Dat krijg je er van wanneer in een land evenveel handvuurwapens aanwezig zijn als inwoners.

In 2014 werden 12.562 Amerikanen met vuurwapens vermoord. Statistisch gezien zou 12% daarvan zwart moeten zijn. Dat is echter niet zo. Zestig procent van de vermoorde Amerikanen is zwart. Vijf keer meer dus dan statistisch verwacht. De meeste van die zwarte doden waren zelf crimineel actief, en de meeste van hen kwamen om het leven door een zwarte schutter.

Vijftien op de 100.000 zwarte Amerikanen kwamen in 2010 via vuurwapens om het leven. In 1993 waren dat er nog 30. In datzelfde jaar, 2010, kwamen op iedere 100.000 blanke inwoners 2 om het leven door wapengeweld.

De aanwezigheid van zwarten in criminalteitsstatistieken verklaart dit verschil.

De populatie in de gevangenissen: 1 op de 106 blanke Amerikanen zat in een gegeven jaar in de gevangenis; van de Hispanics zat 1 op de 36 in de gevangenis en van de zwarten 1 op de 15. De USA heeft relatief het grootste aantal inwoners in de gevangenis zitten. De USA steekt mondiaal met kop en schouders boven alle landen uit.

Van de zwarte Amerikanen komt 1 op de 3 ooit in zijn leven in de gevangenis.

Er worden in de USA per jaar gemiddeld 40 politiefunctionarissen doodgeschoten. Niet 12% – aandeel in de bevolking – maar 44% van de daders is zwart.

40% van de Amerikanen die door de politie worden doodgeschoten is zwart. Dat staat in geen verhouding tot het aandeel (12%) van de zwarten in de bevolking. De betogers die de Amerikaanse politie voor racistisch uitmaken lijken gelijk te hebben.

Hoewel zwarte Amerikanen slechts 12% van de bevolking uit maken, komen ze zeven keer meer voor in de criminaliteitscijfers dan blanken.

Kan je daarmee de conclusie trekken dat zwarten zeven keer crimineler zijn dan blanken? Dat lijkt mij een te weinig genuanceerde conclusie. Er moeten factoren een rol spelen zoals maatschappelijke achterstand en maatschappelijke kansen. Er zijn verhoudingsgewijs ontegenzeggelijk meer criminele zwarten dan blanken. De cijfers zeggen niets over de oorzaak van die criminaliteit.

Betwijfel ik of er racistische elementen bij de politie zijn? Nee, die zullen er ongetwijfeld zijn. Ben ik er van overtuigd dat de politie racistisch is? Nee, daartoe ontbreken mij de feiten.

De statistiek rechtvaardigt vragen bij het volgens mij te gemakkelijke verwijt dat de Amerikaanse politie overwegend anti-zwart racistisch is. Dat lijkt mij ook een te ongenuanceerde conclusie. Temeer daar een aanzienlijk deel van de Amerikaanse politie zwart is, inclusief de hoofdcommissaris van het recent in problemen gekomen politiecorps van Dallas.

Clifford Mead

Stadsparkracisme

BBQ afvalHet Parool schreef afgelopen zaterdag over het Vondelpark als recreatiegebied en vergeleek dit park met de andere Amsterdamse stadsparken. Het vergelijk met werkelijk grote steden – Amsterdam blijft een dorp – als Parijs, Berlijn en New York viel in het nadeel van Amsterdam uit. In Central Park, New York, mogen drie dagen per jaar BBQ-feesten gehouden worden en dan alleen in speciaal daartoe aangewezen stukken van het park. Met meer dan 19 man bijeenkomen in een New York’s park? Vergunning aanvragen. Op naleving wordt toegezien. En, na afloop rotzooi in de bakken of meenemen. Men houdt zich daar aan. In Parijse parken houden alleen toeristen zich niet aan de regels en begeven zich buiten de paden. Er wordt toegezien op het ‘net’ gebruik van de parken. In Berlijn wordt de BBQ wel in parken gebruikt, maar voornamelijk door Turken (je durft de groep bijna niet te benoemen).

Voor mij is het al 35 jaren geleden dat ik vertier zocht in het Vondelpark. Mijn laatste bezoeken waren aan de voormalige lokatie van het Filmmuseum om op het terras een cappuccino te drinken. Sinds de verhuizing van het museum naar Eye op noord was ik niet meer in het Vondelpark.

Een paar jaar geleden wandelde ik nog regelmatig in het Kralingse Bos in Rotterdam. Op warme zomerdagen is het daar een mierenhoop aan voornamelijk nieuwe Nederlanders die de weiden in het bos gebruiken voor BBQ feesten. Ik kan me nog goed herinneren dat BBQ in het Kralingse Bos niet was toegestaan, maar voor onze nieuwe burgers gelden andere, vaak geen, regels. De motivatie tot sjouwen en slepen met alle BBQ spullen is nadat de penzen volgevreten zijn volledig verdwenen. Wat laten ze daar iedere keer weer een teringzooi achter. Maling aan alle fatsoen. SUV’s op het gras – waar is de politie als je ze nodig hebt – en een oorlogsgebied na het eten. Maling ook aan hun eigen etnische groepen die alle bende op moeten ruimen.

Met mijn Zambiaanse vrouw wandelde ik, blanke Nederlander, aan het begin van een zomerse zaterdagavond door het bos. Bij een van de druk bezette weiden werden we scheldend achternagelopen door een groepje ‘Arabische’ jonge mannen. Een nare, zelfs bedreigende situatie. We negeerden ze en zijn snel doorgelopen.

De volgende avond toch maar weer een poging gewaagd. We wandelden langs de Kralingse Plas toen we op het parallelle fietspad ingehaald werden door een zwarte man. Hij keek naar ons, keek nog eens naar ons, keerde met zijn fiets om en ging naast ons rijden op het voetpad. “He, man, mooie vrouw heb jij!” Van onze kant geen reactie. Hij herhaalde zijn uitdagende compliment een paar keer, totdat ik boos stil bleef staan met “Waar ben jij mee bezig?!”. Reden voor hem snel weg te fietsen. Het was duidelijk: het zinde deze negroïde racist van geen kant dat een blanke man daar liep met zijn zwarte vrouw.

We zijn nooit meer op warme zomeravonden gaan wandelen in het Kralingse Bos en hebben berust in de bezetting van het park door racistische buitenlanders.

Ik moest aan deze ervaringen denken toen ik hoorde over de rel rondom Typhoon en etnisch profilerende politie in Zwolle die hem in zijn dure auto aanhield. Het probleem ligt niet bij de politie en niet bij Typhoon; volgens mij een zeer sympathieke man. Het probleem ligt bij de oververtegenwoordiging van donkere en arabische jongemannen in de criminaliteitstatistieken. De politie doet, heel normaal, aan risicoanalyse en risicoprofielen.

Blijkbaar deden de Marokkaantjes en de zwarte man in het Kralingse Bos ook aan etnisch profileren toen ze ons het Kralingse Bos uitpestten.

Frans Ira

 

Rot toch op met je racisme aandachttrekkerij

Smerige tweet racist Quincy Gario

Is er racisme in onze maatschappij? ja!

Is er discriminatie in onze maatschappij? JA!

Is racisme alleen een blanke karaktertrek? Nee!

Is discriminatie alleen een blanke karaktertrek? Nee!

Is er sprake van geïnstitutionaliseerd, wettelijke, racisme? Nee!

Is er sprake van idem discriminatie? Nee!

Word ik als oudere (68) gediscrimineerd? Absoluut! Heb ik er last van? Niet echt. Wil ik me er tegen verzetten? Natuurlijk.

De-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren deed gisteren met alle publicitaire ogen op zich gericht – soppend van aandachtsgeilheid – aangifte wegens racisme. Waarom? Omdat ‘wanneer je een probleem niet benoemt dat probleem ook nooit opgelost kan worden’ en omdat het racisme dat haar overkomt ook homo’s, lesbo’s, migranten, etnische minderheden en – nu komt het: ouderen overkomt.

Laat ik duidelijk zijn: ik wens onder geen enkele voorwaarde dat de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren zich aanmatigt mij als oudere te vertegenwoordigen. Ik voel mij juist in een hoek gedrukt en gediscrimineerd wanneer de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren in haar pathologisch aandachtzoekend racisme mij ongevraagd naast zich probeert te scharen, of onder haar hoede te nemen. Er zijn grenzen.

Er is al veel te veel gezegd over de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren en ik ga onder geen voorwaarde de discussie aan over haar racismewindmolengevecht (of moet ik schrijven: racistisch windmolengevecht?).

Deze DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren moet eens bij zichzelf te rade gaan en wat ze zelf aan racistische onzin uitkraamde in een interview met De Volkskrant:

“Wetende dat de zwarte man in de minderheid is en hij overal aan zijn trekken kan komen, maakt hij zich over het algemeen geheel niet druk om wat zij voelt, denkt of wil.”

“Hij is meestal al vanaf jonge leeftijd bezig een harem te vormen, en een nieuwkomertje dat begrip eist is zo vervangen.”

“Voor een zwarte man gaat kwantiteit boven kwaliteit.”

“Vrouwen, wit en zwart, die op zwarte mannen vallen, zijn vaak alleen en lopen tegen dezelfde dingen aan: ontrouw, onbetrouwbaarheid, het onvermogen van die mannen om over gevoelens te praten.”

“In de Surinaamse cultuur is het heel normaal dat je als vrouw je kinderen helemaal alleen opvoedt en ook nog werkt.”

“Zwarte mannen moeten nog een inhaalslag maken, net zoals witte mannen eerder gedaan hebben.”

“Ik heb de indruk dat zwarte mannen gewelddadiger zijn.”

Mag die roetzwarte DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren dit allemaal zeggen? Van mij wel. Misschien is het allemaal zelfs waar wat ze in De Volkskrant uitkraamde. Het zal mij een biet zijn.

Wat mij niet een biet is, is dat wanneer ik, witte senior, hetzelfde zou zeggen de toorn van de DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren mijn deel zal zijn.

Misschien zou ze zelfs aangifte tegen mij doen.

Soms is rechtvaardigheid ver te zoeken, maar laat ik mij niet zo aanstellerig overgevoelig gedragen als de DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren en als de zwarte-meneer-wiens-naam-ik-niet-wil-noemen die het na de MH17 ramp nodig vond te tweeten dat ‘white lives matter more than brown ones’.

Wat hebben we toch een engerdjes rondbanjeren in onze maatschappij. Allemaal ‘nageboorte’ van ons koloniaal verleden.

Wat ik niet begrijp, is dat ze klagen over de slavernij-tijd waarin ze gedwongen op reis werden gezet naar de blanke uitbuiters maar nu die slavernij-tijd voorbij is geheel vrijwillig de reis ondernamen naar die enge, geprivilegieerde witten om zich onder die witten, klagend en wel te mengen.

Wie kan mij dat uitleggen?

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

Alle citaten van dDmwniwumttt met dank aan Jan Dijkgraaf: http://media.tpo.nl/column/aan-mark-rutte-11/

Sylvana Simons krijgt het gelijk aan haar kant

Sylvana_SimonsDit is een van die zeldzame momenten dat ik me gedwongen voel het hoofdredactionele heft in handen te nemen. Ik wil niet dat de redacteuren van Meditatione Ignis al hun talent verspillen aan flauwekul-onderwerpen. Het mag, ze hebben immers alle vrijheid, maar wanneer onze lezers vermoeid worden met een overkill aan aandacht voor de hardst schreeuwende kleine medemensen dan ontstaat er bij mij ergernis. Niet dat ik de maat der dingen ben, maar als ik mij in toenemende mate erger, dan ga ik er van uit dat vele lezers die ergernis ook voelen.

Mogen de lezers en ik dan niet geërgerd worden? Absoluut. Sterker nog: graag zelfs, want dat is waarvoor we Meditatione Ignis in de digitale lucht houden: prikkelen, ergeren, uitdagen en vooral ontmythologiseren. Maar dan moet het wel ergens over gaan.

We zijn er niet om de behoefte aan aandacht van talentarme typetjes als Ebru Umar en Sylvana Simons te bevredigen. Umar schreeuwt dat ze de beste columnist van Nederland is. Zal ze weleens columns lezen van echte columnisten zoals Bert Wagendorp, Shiela SitalSING, Youp, Henk Hofland, Elsbeth Etty, Mohammed Benzakour, Frits Abrahams, Maxim Februari, Ionica Smeets, Arnon Grunberg, Hassnae Bouazza, of haar vriendje Theodor Holman?

Allemaal columnisten in wier schaduw dit Libellemeisje niet kan staan.

Genoeg is genoeg. Er moet werkelijk iets belangwekkends gebeuren voordat we borstkloppend rijkeluisdochtertje Ebru Umar nog aandacht geven in onze columns. Vanaf vandaag is er een dwingend hoofdredactioneel verzoek aan onze columnisten niet meer over Ebru Umar te schrijven. Ik weiger een verbod uit te spreken en Meditatione Ignis columnisten die mijn verzoek negeren wacht slechts mijn toorn zonder gevolgen. Ik zal ze blijven omarmen.

Van hetzelfde laken een pak: lichtgewicht Sylvana Simons. In mijn ogen valt deze dame in de categorie getraumatiseerd disfunctionerende, psychisch beschadigde medemens. Wie enige kennis heeft over haar persoonlijke geschiedenis kan niet anders dan met mededogen reageren op haar publieke optredens. Ik kan geen enkele logische verklaring bedenken voor de VARA’s keuze haar regelmatig op te laten draven bij DWDD en Pauw, en het besluit mevrouw Simons en beide Turks-Nederlandse Erdoganzen (met dank aan Youp) van DENK een kwartier promotie te gunnen bij Matthijs van Nieuwkerk. De afgelopen maanden zapte ik met angst en beven naar DWDD of Pauw, vrezend dat die onvermijdelijke Sylvana Simons weer uitgenodigd was voor een nutteloos optreden. De vrouw heeft werkelijk nog nooit iets substantieels gepresteerd, maar wordt op het schild geheven alsof ze de denkster des vaderlands is. Iedere keer wanneer ik haar in die praatprogramma’s zie, moet ik denken aan Tofik Dibi die ook om de haverklap uitgenodigd werd toen hij nog kamerlid voor Groen Links was. Later gaf hij openhartig toe dat die uitnodigingen om zijn licht te schijnen over een breed scala onderwerpen oorzaak was van zijn realiteitsverlies en zijn megalomanie. Hij werd hard gestraft en verdween uit de politiek toen hij de strijd met Jolanda Sap aan ging om het leiderschap van Groen Links.

Niet alleen Sylvana Simons’ gebrek aan gewicht in relatie tot alle aandacht is mij een doorn in het oog. Er is meer: haar onverklaarbare optreden in de media, met name over racisme en discriminatie, heeft geleid tot duizenden racistische reacties. Op geen enkele manier mag de schijn ontstaan dat Meditatione Ignis sympathie heeft voor dat racisme. Iedereen mag irritatie over deze dame uiten, maar dan wel op basis van argumenten en niet op basis van smerige racistische scheldpartijen.

De, meestal anonieme, racisten op Twitter en Facebook moeten zich realiseren dat hun verderfelijke schelden Sylvana Simons in een limousine de Tweede Kamer inloodst. Zoals Pechtold al jaren de promotor bij uitstek is van Geert Wilders, zijn de racistische scheldpartijen over Sylvana Simons een welkome steun in de rug bij haar politieke ambities. Ze wordt bevestigd in haar gelijk dat de Nederlandse maatschappij een in- en in-racistische samenleving is waar zij als verbindende Sylvana Luther King tegen ten strijde moet trekken.

Wat mij betreft verstomt terechte kritiek op charlatan Sylvana Simons bij deze racistische vuilspuiterij.

Ik hoop dat de redacteuren van M.I. zo slim zijn niet langer voeding te geven aan de seizoensbloeiertjes Ebru Umar en Sylvana Simons.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis.

(Onze redacteur Mr. Simon A. Tire werkt op het ogenblik het ‘ultieme interview’ met Sylvana Simons uit. Dat interview zal een dezer dagen verschijnen op M.I.)