Plastered Bird Award (PBA) voor Rosanne Hertzberger

De redactie van Meditatione Ignis, onder voorzitterschap van Dieter Korbjuhn, heeft de Plastered Bird Award, PBA-2018, voor de domste tweet toegekend aan het ‘bezopen vogeltje’ Rosanne Hertzberger.

Het was dit jaar een nek-aan-nek race tussen de Roemeense-Rotterdammer Mihai Martoiu Ticu, Peter R. de Vries (kreeg de award al twee keer) en Hertzberger.

Ze krijgt de award voor bovenstaande tweet waarmee Hertzberger zich mengde in de nationale jaarlijkse folklore: de Zwarte-Pieten-discussie.

Zelden werd een dommere, meer populistische, onderbuiktweet de wereld ingeslingerd dan die waarin Hertzberger alle Nederlanders met een pro-Zwarte-Piet standpunt over één kam scheert met een groepje voetbalraddraaiers.

De redactie staat op het standpunt dat de wijze waarop deze raddraaiers afgelopen zaterdag hun ongenoegen uitten tegen de demonstranten van Kick Out Zwarte Piet (KOZP) verwerpelijk was. We kunnen mensen hun emotie niet ontkennen noch misgunnen, maar staan niet achter deze agressieve uitingen van emotie.

De redactie van Meditatione Ignis is verbijsterd over de simplistische wijze waarop Rosanne Hertzberger, zonder dat hier enig bewijs voor bestaat, alle pro-Zwarte-Pieten (PZP) vereenzelvigd met de barbaarse tegendemonstratie zoals getoond door de NOS. Het valt overigens op dat de NOS keer op keer hetzelfde kleine groepje liet zien.

Rosanne Hertzberger, je kunt je niet voorstellen dat deze dame een academische graad heeft, ziet dit groepje als representatief voor alle Nederlanders die PZP zijn.

Nog afgezien van de rare taalfout – ‘voorstanders….bestaat’, had de tweet eventueel mogen luiden: “Wanneer de aanhang van Zwarte Piet alleen uit neonazi’s etc etc bestaat, dan heeft #KOZP gewonnen”. Helaas staat dat er niet, en gelukkig is het ook niet waar.

Als we de redeneertrant, voor zover hier sprake is van redeneren, van Hertzberger aanhouden, dan mag met evenveel recht beweerd worden dat iedereen die achter KOZP staat, ook staat achter de eenling die hoopt dat de kinderen die naar de intocht kijken bedolven zullen worden onder de botsplinters van Sint en Piet.

Volgens de logica van Rosanne Hertzberger zijn alle moslims gerepresenteerd door die ene Allahoe akbar schreeuwende mafkees die gisteren in Brussel een politieagent neerstak.

Wat te denken van de broers die bijna de hele redactie van een Frans satirisch blaadje slachtten, wat te denken van de griezels die dood zaaiden in Bataclan….? Alle moslims zijn zo, aldus de denktrant van Hertzberger.

We kunnen zo nog wel een tijdje door gaan.

De ‘Nederlandse schrijfster, columnist en wetenschapper‘ Rosanne Y. Hertzberger – staat altijd chique zo’n extra initiaal tussen voor- en achternaam – heeft er geen enkele moeite mee een hele groep verantwoordelijk te maken voor het gedrag van een klein deel, zelfs als dat kleine deel helemaal niet tot die groep behoort.

Zo denkt Hertzberger: “Alle terroristen zijn moslims, dus alle moslims zijn terroristen”.

Dom wicht.

Is de redactie van Meditatione Ignis zo slim, of is Rosanne Hertzberger zo dom?

Mogen we het op het laatste houden?

Simon A. Tire

Willem Abou Dyab Holleeder JahJah

Dyab Abou Jahjah
Dyab Abou Jahjah (foto Wikipedia)

Het journalistieke en kritische wereldje, links en rechts, was te klein toen aangekondigd werd dat crimineel Willem Holleeder gast zou zijn bij Collegetour van linkmichel en ex-misdienaar Twan Huys.

Aan zo’n enge man moest geen podium geboden worden. Ik was niet tegen; eerder nieuwsgierig. Reken maar dat het hele kritische wereldje naar die uitzending gekeken heeft. Na de uitzending verstomde bijna alle kritiek, met uitzondering van enkele fundamentalistische volhouders.

Waarom verstomde de kritiek? Ik moet er naar gissen, maar vermoed dat die stilte ontstond omdat Holleeder in het interviewprogramma in al zijn walgelijke naaktheid naar voren kwam. Nooit meer zou iemand het in zijn hoofd halen te spreken over de ‘knuffelcrimineel’. Wat een angstaanjagend enge man. Hoewel geen onvertogen woord uit zijn mond kwam, was de uitzending bij momenten hartritmeversnellend spannend. Collegetour etaleerde een man die geen enkele tegenspraak duldde. Iemand die je niet tegen je in het harnas wilt jagen. Slechts één conclusie was mogelijk: goed dat hij aan de wereld getoond werd. Hier kon geen verhaal van een Peter Ranzig de Vries of John van den Heuvel tegenop. Van den Heuvel werd aan het begin van het programma vakkundig afgeserveerd door Holleeder toen hij onthulde dat Johnneman, fanatiek criticaster van Collegetour’s keuze voor Holleeder, zelf Willem H. met familie en al had uitgenodigd een weekje in een duur hotel door te brengen op kosten van De Telegraaf / Van den Heuvel om daar in alle rust geïnterviewd te worden. Van den Heuvel’s kritiek op Collegetour was niets meer en niets minder dan jalousie de métier.

Nu Dyab Abou JahJah is uitgenodigd voor VPRO’s Zomergasten is de digitale wereld opnieuw te klein. Hoe haalt de VPRO het in zijn hoofd deze haatpredikende antisemiet een podium te geven in Zomergasten. Eerst was daar al De Bezige Bij die een pamflet van Abou Jahjah najaar 2016 uit zal geven. Enkele schrijvers verbonden aan De Bezige Bij gingen publiekelijk over hun nek over deze keuze. Hoe haalde De Bezige Bij het in zijn hoofd deze antisemiet een podium te bieden. Nooit eerder wilden linkse schrijvers de publicatie van een boek vooraf tegenhouden. Feitelijk een schreeuw om censuur.

NRC/Handelsblad maakte deze week bijna een hele pagina vrij waarin Abou Jahja kromredenerend verkondigde dat alle kritiek op de Turkse president Erdogan voortkomt uit Islamofobie, het antisemitisme 2.0. Heerlijk leesvoer. Mijn reactie: deze man hoeft helemaal niet tegengesproken te worden. Laat hem maar voortrazen. Hij graaft zijn eigen graf.

Ik ben geen tegenstander van zijn aanstaande optreden in Zomergasten. Waarom zou ik? Net als bij griezel Holleeder zal ik komende zondagavond een unieke kans krijgen ruim drie uur te luisteren naar iemand van wie ik geen hoge pet op heb, maar van wie ik zeker weet dat hij een tegengeluid zal laten horen. Zonder spoor geen vooruitgang en geen spoor zonder dwarsliggers. Laat maar praten die snuiter. Misschien zegt hij dingen die mij aan het denken zetten. Groter acht ik de kans dat hij na drie uur vrijuit praten door niemand meer serieus genomen wordt.

Het is van tweeën één: hij praat nonsens en dat wordt dan duidelijk, of hij presenteert zinnige standpunten. Wat hij ook zegt; we kunnen er met ons allen wijzer van worden.

Ik kijk er nu al naar uit.

Bob Bernstein

 

Er valt helemaal niets te lachen als je over alles een mening hebt, april 2016

BoekenkastApril 2016 werd de maand van ziekelijk aandachtzoekertje Ebru Umar. Onze Turkije correspondent Mehmet Murat Abdülhamit schreef twee bijdragen over haar. Terugkijkend veel te veel aandacht. Met alle sympathie voor het vrije woord, Meditatione Ignis gaat over niets anders dan de vrijheid van meningsuiting, kan helaas maar één conclusie getrokken worden: platvloerse, ordinaire, door rijke ouders over het paard getilde, zelfingenomen Ebru Umar is in geen enkel opzicht een navolgbaar rolmodel van het vrije woord. Er moet heel wat gebeuren willen we aan deze dame nog aandacht besteden in ons forum. We hebben, ik spreek voor de hele redactie, geen enkele behoefte haar aandachtsgeilheid te bevredigen. Laat het duidelijk zijn: onderdrukken van de vrije mening, arresteren van journalisten of overnemen van complete kranten is ons een gruwel. Net zoals polariserend gebruik van het vrije woord door Ebru Umar ons een gruwel is. De vrouw is niet okay. Je ziet dat vaker: nieuwe Nederlanders en tweede generatie Nederlanders zijn fanatiek en kritiekloos aanhanger van het land van herkomst, of ze spugen fanatiek in de bron waar ze uit voortkwamen in verwoede pogingen erbij te horen in het nieuwe vaderland. Umar heeft als Libelle en Metro columnist en haar verfoeien van al wat Turks is bij de Nederlandse xenofoben een gewild lezerspubliek gevonden. Gemakkelijk scoren en tegelijkertijd creëert ze, de pen is machtiger dan het zwaard, de maatschappelijke tegenstellingen waar ze tegen te keer gaat. Scheldt een Turk, of welke andere bevolkingsgroep ook, volhardend uit voor ‘nageboorte’, stom en NSB-er en je creëert een steeds hardere tegenstander. Mevrouw Ebru Umar beseft blijkbaar niet dat haar gedrag Turks is als dat van Erdogan; Turkser misschien wel. Ze is een voorbeeld van verbaal fascisme van de ergste soort, maar in het boekje ‘Journalist te koop’ van Arnold Karstens beweert mevrouw Umar dat ze ‘de beste columniste van Nederland’ is. Om met Cruijff te spreken: ‘Ik gun iedereen zijn zelfvertrouwen’ (ging toen over Aad de Mos). Echter, Umar verklaart in één adem door: ‘Mijn zwakte is dat ik het effect van mijn woorden niet besef’. Niet best voor de ‘beste columniste van Nederland’. Mag in het archief onder de ‘I’ van ineffectief schrijven.

Met Ebru Umar vergeleken is Hirsi Ali vele malen intelligenter en veel minder polariserend. Ze kan er ook wat van, maar mocht ze al polariseren, ik vind dat niet, dan is dat op grond van argumenten en feiten en niet op grond van goedkoop, demagogisch schelden en bevooroordeelde clichés. Niet iedereen is die mening toegedaan. Bénédicte Ficq verkondigde in DWDD een heel andere visie. Hans Hoek beschreef in zijn bijdrage ‘Bénédicte Ficq spelprogramma: Wie heeft de langste kalkoennek’, de stuntelige manier waarop Ficq Hirsi Ali afserveerde van de lijst toonaangevende Nederlandse vrouwen. Ficq vond Sonja Barend belangrijker. Lees Hoek’s verhaal en ontdekt verbijsterd waarom Barend volgens Ficq belangrijker is.

Norbertus Herschel, onze geseculariseerde theoloog, beschrijft de parallel tussen de jaren vijftig van de vorige eeuw katholiek fundamentalisme en het religieus fundamentalisme waar we in de 21ste eeuw mee geconfronteerd worden. Een bijdrage met autobiografische trekjes. Altijd weer fascinerend om te lezen. Norbertus filosofeerde – schoenmaker hou je bij je leest dacht ik even – over het fenomeen fundamentalisme in algemenere zin. Een bijdrage met een ernstige toon. Het zij hem vergeven.

April was ook de maand van het referendum over het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne. Je zou het bijna vergeten. Het tumult in onze videoclipmaatschappij verandert van dag tot dag. Simon Aernout Tire, onze minst betrouwbare redacteur, legt uit dat de onbetrouwbaarheid van de Oekraïense president en de huichelachtige voorvechter van het verdrag, Alexander Pechtold, beiden tot de hoofdmotieven horen waarom massaal NEE is gestemd tegen dat verdrag. Een artikel vol met stuitende onthullingen.

Stephan Krates kon het niet laten te reageren op een boze tweet van Sheila SitalSING: Radio 1 moest haar bellen om te vragen naar de correcte uitspraak van haar achternaam. Krates noemt haar in zijn bijdrage een ‘Surinaams-Hindoestaanse prinses’. Een van de betere, Ebru Umar is de zelfverklaarde beste, columnisten op de Nederlandse postzegel. Dat wel, maar met een elitaire arrogantie. Aandacht, of dat nu in de politiek of in de media is, tilt over het paard. SitalSING is daar een voorbeeld van.

De Fietslogica van Bertus Antonissen is in alle maatschappelijk onrust een kleine oase van rust. Een niemandalletje dat even adempauze geeft.

Antonissen moest opgekropt gif kwijt in zijn relaas over een keffend stoepenschijtertje en de zo mogelijk nog harder keffende hondeneigenaar, een beunhazende Life Coach. Na het lezen van die bijdrage is maar één reactie mogelijk: dat kan die Life Coach in zijn agressieve zak steken. Antonissen had twee columns nodig om het venijn van zich af te schrijven.

Onze nieuwe redacteur Tim van Dool maakte gehakt van een megalomaan kitsch product; het boek (Masters of the Golden Age), 35 kilo boek in een zogenaamd gelimiteerde editie van 2.500 (!) exemplaren. Weggegooid geld, aldus Van Dool. Alles voor te zeggen. Aan de DWDD tafel zaten Wim Pijbes en Matthijs van Nieuwkerk kwijlend te geilen bij dit nonsensboek. Halina Reijn was de enige die nuchter bleef en zich terecht af vroeg ‘Waar laat je zo’n boek?’

Clifford Mead schoot verontrust uit zijn slof toen hij een nieuw aangekomen vluchtelinge van een jaar of 14 hoorde zeggen dat Hollandse jongens maar moeten leren met onderbroek aan te douchen. De wereld op zijn kop. Bij die puber betekent integratie dat Nederlanders moeten integreren in de achterlijke cultuur die ze als ballast in haar dobberend sloepje meenam. Volgende stap: alle Nederlandse vrouwen moeten maar leren met een sjaaltje over hun hoofd over straat te gaan. Toch niet zo’n slecht idee het dragen van die sjaaltjes speciaal te belasten? Misschien kan er ook een onderbroeken-onder-de-douche tax komen.

Wolfgang-Günther Reill, onze psychiatrische medewerker, lost het probleem Sylvana Simons op. Want een probleem vormt deze mevrouw. We worden steeds vaker geconfronteerd met mensen die ons toe vertrouwen dat ze meteen wegzappen wanneer ze Sylvana Simons, een multitalent met expertise op alle gebieden, op de televisie zien. Mevrouw is irritant, maar Reill heeft ontdekt hoe dat komt. Dat betekent niet dat het probleem Simons opgelost kan worden. Dat kan namelijk niet. Alleen een epidemiologische benadering kan de irritatie wegnemen: Sylvana Simons isoleren uit alle publiciteit. Geen geringe klus. Lees over het syndroom Simons. Je zou aandachtzoekers als Ebru Umar en alweter Sylvana Simons in hun drang naar spotlights liever negeren (nee, we gaan niet weer over ‘neger’ beginnen), maar soms kan je niet om ze heen. De emmer verdraagzaamheid wat die geblondeerde Simons betreft is tot de rand gevuld en het punt van doodzwijgen komt steeds dichterbij. Laten we hopen dat de bijdrage van Ferdinand Braun over het discriminerende zwartje ook de laatste is geweest over dit ‘onderwerp’ (nee, we gaan het niet hebben over onderwerpen en slavernij). Deze keer stond Simons in een praatprogramma te ouwehoeren over een gangbang met de muziekentourage van Prince die ze nog net wist te weerstaan. Prince draait zich om in zijn graf.

Mead, het was een boze-Mead-maand stopte werkgever Hans de Boer in de kofferbak. Niet bijstandgerechtigden zijn labbekakken maar meneer borrelpraat De Boer is dat. Het wordt tijd voor een ouderwetse opstand van werknemers omdat werkgevers de oorlog verklaren aan de arbeid. Ik verwacht in de komende jaren veel rumoer.

Antonissen schreef een vervolg op de ontmaskering van W.F.Hermans door Frits Abrahams, voor zover mogelijk een nog betere columnist dan Ebru Umar, in zijn dagelijkse column in het NRC Handelsblad. Antonissen schreef uit eigen ervaring, of liever gebrek aan ervaring, met spijbelende lector fysische aardrijkskunde W.F. Hermans.

Mehmet Murat Abdülhamit, Turkije correspondent Meditatione Ignis, onthulde Erdogan’s besluit niet langer toe te willen treden tot de Europese Unie. ‘Dichtung und Wahrheit’, zo blijkt, ligt bij Meditatione Ignis niet ver uiteen. Soms overlappen ze elkaar.

Frans Ira klaagde Peter R. de Vries aan wegens majesteitsschennis en onthulde tussen neus en lippen door waar die aanstellerige R tussen Peter en De Vries voor staat. Een boze Frans Ira; onze Frans is zelden niet boos. Woede voedt zijn pen.

Op 18 april bekritiseerde H.A.F.M.O. Hoek een wachtgeldpopulisme. Aanleiding: de oplichterij van Wassila Hachchi die op kosten van de Nederlandse belastingbetaler foldertjes uitdeelt voor het besje Hillary Clinton.

Aron Schoenmaker, nieuw bij Meditatione Ignis, gaf een aantal Arabische landen een draai om hun oren vanwege een puur antisemitische motie die ze bij UNESCO indienden. Een motie die geen kans van slagen had, maar wel symptoom is van de anti-Israel houding binnen geldverslindende UN organisaties.

Georg von Fraunhofer bekeek de stamboom van ons koningshuis, waardoor de vraag of ‘ons’ terecht is onvermijdelijk werd. Willem-Alexander is qua bloedlijn 100% Duits. Zijn kinderen zijn 50% Duits en 50% Argentijns. Deze doorbreking van de Duitse bloedlijn zal zeer waarschijnlijk door zijn dochters, zeker door de troonopvolgster, gecorrigeerd worden door de keuze voor de zoon uit een perifeer adellijke Duitse familie. De tijd zal het leren.

Het was weer een boeiende maand.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

Peter R. de Vries aangeklaagd wegens majesteitsschennis Willem-Alexander

Peter Ranzig Ruftend Riool de Vries
One tweet tells more than a thousand words

Wat valt die meneer De Vries hier door de mand, want wat betekent die tweet van hem:

  1. dat hij die humor van Jan Böhmermann over Recip Erdogan maar niets vindt (dat mag natuurlijk);
  2. dat hij de boosheid van Recip Erdogan terecht vindt (dat mag natuurlijk niet);
  3. dat hij Willem-Alexander met deze vergelijking meer beledigt dan Böhmermann deed met Recip Erdogan;
  4. dat hij niets begrijpt van de intentie van Böhmermann;
  5. dat hij niets begrijpt van de context waarin dat gedichtje van Böhmermann gezien moet worden;
  6. dat hij een journalist van niks is, want gespeend van enige solidariteit met in Turkije gevangen journalisten;
  7. dat hij geen snars begrijpt van vrijheid van meningsuiting.

Nee, onze publiciteitsgeile allesweter maakt een stomme vergelijking tussen Erdogan en Willem-Alexander. Er valt niets te vergelijken, want tussen Erdogan en Willem-Alexander is geen enkele andere overeenkomst dan dat het beiden mannen zijn en dat beiden staatshoofd zijn. Zelfs tussen de twee vormen van staatshoofdschap zijn meer verschillen dan overeenkomsten. Hoeveel macht heeft Willem-Alexander? Heel weinig. Hij kan dus ook geen macht misbruiken, zoals Recip Erdogan dagelijks doet. Gooide Willem-Alexander journalisten in de gevangenis, nam hij De Volkskrant (ik noem maar wat) over en ontsloeg de hele redactie om die te vervangen door hem welgezinde hoernalisten? Stuurt Willem-Alexander het leger af op opstandige Limburgers? Stuurt Willem-Alexander ‘s nachts gevluchte Belgen terug de grens over?

De vergelijking die Peter R. de Vries maakt is regelrechte belediging. Van een bevriend staatshoofd? Nee, van ons staatshoofd. Ik klaag hem bij deze aan.

De Vries was dronken toen hij die tweet schreef of leed door een andere oorzaak aan verstandsverbijstering.

Maar goed, ik heb van die man al nooit een hoge pet op gehad, met uitzondering van zijn sponsoring van het ontwikkelingswerk in Afrika door zijn dochter. Toen ik dat enkele jaren geleden hoorde, ben ik met een schone Peter R.de Vries lei begonnen en veegde alle eerdere irritaties weg. In één klap heeft deze nep-journalist die lei weer van kant tot kant, op voor- en achterzijde besmeurd.

Ik schrik er van dat 185 onnadenkende mensen zijn tweet ‘geliked’ hebben. Daarnaast hebben 148 mensen deze stupiditeit ‘geretweet’. Ik bid op mijn knieën dat die retweets plaatsvonden uit ergernis, maar vrees dat het digitale schouderklopjes zijn, van: ‘Goed gedaan Peter’. Peter staat niet alleen met zijn gezonde volksgevoel.

Erdogan, onverdraagzame semi-dictator, fundamentalistische moslim, moordenaar van Koerden, de man die Syrische vluchtelingen terug de hel in stuurt en de man die de EU zes miljard afperst over de ruggen van vluchtelingen, kan rekenen op de steun van Peter R. de Vries.

Laat ik toch de tweet, hoe stom dan ook, van deze journalist/gefaald politicus/beunhazende voetbalmakelaar beantwoorden: het zou mij werkelijk worst wezen wanneer de #Erdogan-uitspraken over Willem-Alexander gingen. Men doet maar.

Vind ik dat gedicht van Böhmermann leuk? Ik geef toe dat ik er even om geglimlacht heb. Niveau van het betere sinterklaasgedicht. Waardeer ik de profaniteit van het gedicht? Niet echt. Binnen de context van Erdogan die de vrije meningsuiting in zijn land met geweld en gevangenisstraffen om zeep helpt, waardeer ik het gedicht zeer. Ik wou dat alle cabaretiers aller vrije landen zich verenigden en Erdogan bedolven onder duizenden profaan scheldende gedichten. Kom maar op met de cabareteske creativiteit en smoor die fundamentalistische griezel onder smaad op smaad. De man is belachelijk en iedere cartoon die zijn belachelijkheid toont zal ik uitknippen en ophangen.

Ik vond destijds die sketch door Hans Teeuwen waarin hij Beatrix anaal nam waarna hij in haar gezicht klaar kwam – ‘alsof je op een rijksdaalder spuit’ -de grens van goede smaak overschrijden, en niet leuk. Maar wat heerlijk dat dat in ons land kan.

Wat heerlijk dat ik in ons land zonder represailles, alhoewel: met die De Vries weet je het maar nooit, eindelijk mag onthullen waar die aanstellerige R. in de naam van Peter de Vries voor staat: RANZIG RUFTENDE RIOOLJOURNALISTIEK.

Frans Ira