fundamenteel taoïstische klaagchinezen

Eind jaren 1950 – ja, lieve lezers, zo oud ben ik inmiddels – stond in een halletje naast de ingang van bioscoop Asta aan het Haagse Spui een kleine, bejaarde chinees met een houten bord voor zijn buik zakjes pinda’s te verkopen. In die late jaren vijftig al bijna een anachronisme, een verdwijnend fenomeen. Ik kan me hem nog goed voor de geest halen.

Over Chinezen werd toen gezegd dat de eerste generatie op straat pinda’s verkocht. De tweede generatie had een restaurant en de derde generatie studeerde aan de universiteit medicijnen en werd succesvol arts. Sterker nog: artsen die vaardiger waren dan de autochtone artsen.

De Chinees werd en wordt geaccepteerd en gerespecteerd.

Ik moest hieraan denken toen ik afgelopen zondag samen met M. in Hoofddorp bij de Chinees Lucky City eten ging halen. In het restaurant was slechts één tafel bezet; bij ‘de afhaal’ stond een lange rij. Bijna vertrokken we om elders eten te halen, maar er is in Toolenburg geen ‘elders’, dus we schaarden ons in de rij wachtenden. Een kleine twintig minuten keken we vol bewondering naar de twee Chinezen achter de balie. Accentloos Nederlands sprekende Nederchinezen, waarschijnlijk 2de of 3de generatie, maar overduidelijk met de ijver en behendigheid van hun ouders en grootouders. In razendsnel tempo, ondersteund door een perfecte logistiek, werd klant na klant geholpen. Geen stress te merken en tegen iedereen vriendelijk.

Er wonen circa 70.000 Chinese allochtonen in Nederland. Hoeveel mensen met een 2de, 3de, of 4de generatie Chinese achtergrond in Nederland wonen heb ik nergens kunnen vinden. Hebben ze dubbele paspoorten? Geen idee.

Je ziet ze niet op de TV in praatprogramma’s klagen over onze voor nieuwkomers vijandige maatschappij; ik lees geen columns van quasi-journalistieke klaagchinezen die zoals Nadia Ezzeroili geen Nederlander meer willen zijn; geen Chinese snotneusjes die een selfie maken met ‘Geen 4 mei voor mei’ zoals Christa Noëlla; geen semi-Chinees die een warrig boekkie schrijft met de titel Hallo bologen, zoals half-zwartje Anna Steijns dat onder een aanstellerig pseudoniem als Anousha Nzume deed: Hallo witte mensen. Geen Chinese Arzu Aslan die met het schuim op haar fascistische bekkie pleit voor raszuiverheid en tegelijk, hoe tegenstrijdig, fulmineert tegen het verwerpelijk racisme in onze maatschappij.

Chinezen die massaal met vlaggen staan te zwaaien op de Willemsbrug in Rotterdam omdat er politieke problemen zijn in China? Nooit gezien. Chinezen die de Nederlandse pers bedreigen en het werken onmogelijk maken? Non-existent. Chinezen die luid toeterend door Nederlandse steden of over Nederlandse snelwegen rijden omdat er weer iets te vieren valt? Nooit gezien. Groepjes jonge Chinezen die straatroven plegen? Ik moet nog van de eerste horen. Criminele afrekeningen midden op straat tussen winkelend publiek? Chinees gejeremineer over discriminatie en racisme? Janken over achterstelling, kansloosheid? Anoniem solliciteren eisen, vrouwen onderdrukken? Kindhuwelijken? Verminking van vrouwelijke genitalia? Chinezen die het nodig maken dat buurtwachten worden opgericht die dan weer door Chinees tuig in elkaar worden geramd? Is zestig procent van de populatie in Nederlandse gevangenissen Chinees? Is bijna de helft van de allochtone Chinezen werkloos? Zijn Chinezen oververtegenwoordigd in de bijstand? Komt 1 op de 8 Chinese jongeren in aanraking met de politie? Zie ik op de TV Chinezen die zich etnisch geprofileerd voelen? Staan Chinezen op politieauto’s te dansen? Chinese treitervloggers die filmen hoe hun maatjes winkelend publiek bedreigen en politiemensen schofferen? Chinese zakkenrollers? Aanslagen op burgers door Confuciaanse of taoïstische fundamentalisten? Chinese vechtsporters die in een Ajax skybox een zakenman total loss schoppen? Groepsaanrandingen tijdens de nieuwjaarsnacht door Chinese jongeren? Zijn het Chinese teringlijertjes die niet met hun poten van meisjes in zwembaden af kunnen blijven? Vallen er in Europa doden door confucianistische of taoïstische eerwraak? Plegen tweedegeneratiechinezen plofkraken in de landen waar hun ouders naartoe trokken op zoek naar een beter leven? Schooluitval door Chinese jongens? Dat zal er ongetwijfeld zijn, maar massaal? Worden Chinezen die het confucianisme of taoïsme vaarwel zeggen door fundamentalistische confucianen of taoisten afgeslacht? Zijn er taoïstische voormannen die vanuit het moederland naar het westen trekken om haat te prediken tegen het westen? Hoeveel Chinezen bekeerden zich tot de fundamentalistische islam en sloten zich aan bij IS? (Er vechten circa 5.000 Oeigoer-Chinezen mee met IS, maar dat is dan ook weer een islamitische bevolkingsgroep). Zitten leraressen op scholen met de handen in het haar omdat Chinese jongens hun gezag niet accepteren? Passen scholen de lesstof aan omdat sommige onderwerpen teveel botsen met de taoïstische overtuigingen van Chinese kinderen? Schoppen Chinese rotjongens op 4 mei de herdenkingskransen over straat? Moeten Chinese aanslagen met vrachtwagens in Nice en Berlijn, moeten het overhoop schieten van de redactie van een kinderachtig blaadje en de moord op tientallen in een Parijs theater geduid worden vanwege de achterstandspositie van Chinezen in Banlieues?

Is er een Chinese, taoïstische cultuur van zelfbeklag en beschuldigende vingers naar de westerse maatschappij?

Wat is dat toch dat Chinezen slechts mondjesmaat integreren en desondanks geen loodzware last vormen op de Nederlandse maatschappij? Hoe komt het toch dat er geen Chinese tweedegeneratieproblematiek is waarbij door die mislukkelingen met beschuldigende vinger gewezen wordt naar racisme en discriminatie in de Nederlandse maatschappij als oorzaak van hun falen?

Ik kan maar één verklaring bedenken: het succes van nieuwkomers in een bestaande maatschappij wordt niet bepaald door de gastvrijheid, of het gebrek daaraan, van de ontvangende maatschappij – laten we wel wezen: alle klaagallochtonen kwamen vrijwillig naar Nederland en konden vrijwel zonder belemmering ons land in – maar wordt in eerste instantie bepaald door de ideologische, culturele en persoonlijke bagage die de nieuwkomers meenemen.

De chinees, als ik even mag generaliseren, kwam niet naar Nederland om lui achterover hangend zijn hand op te houden, maar om schouders-eronder een eigen, autonoom bestaan op te bouwen. Als er al zoiets bestaat als volksaard, dan is de Chinese aard die van zelfredzaamheid binnen een nieuwe omgeving. Geldt dat alleen voor Chinezen? De grootste groep Kaapverdianen buiten Kaapverdië woont in Rotterdam. Een groep die ook vrijwel zonder problemen een eigen bestaan wist op te bouwen.

Turken, Marokkanen, Eritreeërs, Somaliërs, Chinezen, Kaapverdianen en vele andere nieuwkomers uit tientallen landen zijn allemaal even kansrijk of kansarm wanneer ze in Nederland aankomen. Ik hou het, kijkend naar de landen van herkomst, op ‘even kansrijk’. Er zijn geen speciale belemmeringen voor Turken, Marokkanen, Eritreeërs, of Somaliërs, net zomin als er speciale faciliteiten zijn voor Chinezen en Kaapverdianen.

Toch is er een groot verschil in kans om te slagen in Nederland. Ligt dat aan Nederland?

Nee, dat ligt aan de cultuur, ideologie, mentaliteit van de nieuwkomers. Moeten ze persé integreren volgens politiek-correcte routes? Wat mij betreft niet. De Chinezen zijn er het overtuigende bewijs van dat diversiteit betekent op harmonieuze wijze naast en door elkaar wonen van diverse culturen met respect voor elkaars cultuur, taal, geloof, ideologie, politieke overtuiging.

Als je je in Nederland vestigt op basis van een superieure, expansionistische ideologie zoals de onverdraagzame fundamentalistische islam, dan weet je van tevoren dat de kans op slagen in Nederland beperkt is. Als je gemotiveerd wordt naar het westen te reizen omdat het westen gerieflijke sociale voorzieningen heeft, maar je niet realiseert dat het nemen maar ook geven is in ons wereldje, dan is de kans op slagen gering.

Ik begrijp er sowieso geen bal van dat moslims er massaal voor kiezen vanuit moslimlanden te migreren naar westerse landen waar ze vol minachting op neer kijken. Dan heb je het enig ware geloof en kies je er vrijwillig voor je te vestigen in de heidense poel des verderfs. En dan maar klagen, klagen, klagen..

Waarom is dat?

Zal het dan toch waar zijn wat velen vrezen dat de migratie door moslims naar westerse landen ideologisch gemotiveerd is en het uiteindelijke doel islamisering van de westerse wereld?

Ik kan niets anders bedenken.

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

PS: voor ik het vergeet: bovenstaande gaat natuurlijk niet over alle immigranten uit moslimlanden……maar wel over alle Chinezen en ja: ik weet dat er gelukkig ook veel nieuwkomers met een islamitisch-ideologische achtergrond zijn die in alle redelijkheid en probleemloos zich wisten te vestigen in het westen. Zo PoliCor genoeg?

C.M.

Rechter James Robart heeft gelijk en zit er naast.

Federaal rechter James Robart

James Robert, federaal rechter in de USA, veegde het decreet van president Trump van tafel waarin inwoners van zeven landen een verbod kregen de VS in te reizen.

Een terecht besluit van Robart. ‘Met de advocaat die in de zaak over het inreisverbod namens het ministerie van Justitie kwam uitleggen waarom zo’n verbod nodig is had Robart weinig geduld. Hij vroeg haar of er sinds de aanslagen van 11 september 2001 terroristische acties zijn geweest van mensen uit een van de zeven landen waarvoor het verbod geldt. De vrouw wist het niet.’ 

“Het antwoord is nee”, sneerde Robart. “U komt hier betogen dat we ons moeten beschermen tegen mensen uit die landen, maar er is geen enkel bewijs dat dat ondersteunt.” (NOS)

Dat decreet van Trump was slecht onderbouwd. Als je je besluit motiveert met Amerika veiliger maken tegen jihadistisch, islamitisch terrorisme, dan kan je verwachten dat het onderuit gehaald wordt wanneer je landen kiest waaruit nog nooit terroristen je grondgebied teisterden. Volgens velen, inclusief de rechter, was Trump’s actie niet gericht op burgers van die landen, maar op moslims uit die landen en eigenlijk tegen moslims in het algemeen. Een verwijt dat niet staande te houden is. Er zijn 45 landen waar de bevolking voor meer dan 85% moslim is (een 15-tal landen is voor bijna 100% islamitisch). Inwoners uit 38 van die landen vallen (vielen) niet onder het decreet van Trump. Dus laat al die islamofobie-toeteraars even dat carnavaleske blaasinstrument uit de mond halen en tijd nemen voor reflectie.

Het besluit van Robart in deze kwestie was onvermijdelijk en terecht. Trump, wat is het toch een nare straatvechter, tweette dat Robart een ‘zogenaamde’ (so-called) rechter is. De D van diplomatiek is uit Trump’s woordenboekje – de man heeft een beperkte woordenschat – gescheurd.

Waarom is niet duidelijk, maar de kritiekloze NOS haalde een eerdere zaak erbij die door James Robart is behandeld, een hoorzitting over politiegeweld tegen zwarten in de VS. Bij die hoorzitting afgelopen zomer (2016) zei Robart hoofdschuddend en zuchtend.: “Het belang van deze zaak blijkt voor mij uit het nieuws. Volgens gegevens van de FBI gaat het bij dodelijk politiegeweld om 41 procent zwarte mensen, terwijl ze maar 20 procent van de bevolking uitmaken in de steden waar het gebeurt. 41 procent van de slachtoffers, 20 procent van de bevolking. Black lives matter.”

Daar ging Robart, en hij niet alleen de fout in. In 2000 maakten zwarten 12% uit van de Amerikaanse bevolking. Ik wil best geloven dat dat nu 20% is. Ik heb geen reden aan te nemen dat Robart en de FBI hun cijfers niet op orde hebben. Natuurlijk is het zo dat black lives matter. Overigens niet exclusief black lives, maar alle levens, ook blauwe van de politie. De impliciete conclusie, door velen luidkeels getrokken, dat de Amerikaanse politie racistisch is en lukraak schiet op zwarte burgers roept om nuance en tegenspraak.

Jaarlijks worden in de VS gemiddeld 40 politiemensen bij de uitoefening van hun werk doodgeschoten. Twintig van die dienders worden door zwarten doodgeschoten. Dat is 50% en die zwarten vormen maar 20% van de bevolking. Wat jammer nu dat die ‘zogenaamde rechter’ Robart die nuance niet gaf.

Er zijn nog enkele relevante nuances:

Per jaar komen in de USA ongeveer 30.000 mensen om door vuurwapens. Het sterftecijfer door het zo gevreesde terrorisme valt er bij in het niet. De NOS nam dat cijfer ooit klakkeloos over en beweerde dat 30.000 Amerikanen per jaar met vuurwapens vermoord worden. Echter, 2/3 van die doden door vuurwapens komen om het leven via zelfmoord. Foutje NOS.

Tienduizend Amerikanen worden per jaar door ‘anderen’ doodgeschoten. Dat krijg je er van wanneer in een land evenveel handvuurwapens aanwezig zijn als inwoners.

In 2014 werden 12.562 Amerikanen met vuurwapens vermoord. Statistisch gezien zou 20% daarvan zwart moeten zijn. Dat is echter niet zo. Zestig procent van de vermoorde Amerikanen is zwart. Drie keer meer dus dan statistisch verwacht. De meeste van die zwarte doden waren zelf crimineel actief, en de meeste van hen kwamen om het leven door een zwarte schutter.

Vijftien op de 100.000 zwarte Amerikanen kwamen in 2010 door vuurwapens om het leven. In 1993 waren dat er nog 30 op de 100.000. In datzelfde jaar, 2010, kwamen op iedere 100.000 blanke inwoners 2 om het leven door wapengeweld.

De aanwezigheid van zwarten in criminalteitsstatistieken verklaart dit verschil.

De populatie in de gevangenissen: 1 op de 106 blanke Amerikanen zat in een gegeven jaar in de gevangenis; van de Hispanics zat 1 op de 36 in de gevangenis en van de zwarten 1 op de 15. De USA heeft relatief het grootste aantal inwoners in de gevangenis zitten. De USA steekt mondiaal met kop en schouders boven alle landen uit.

Van de zwarte Amerikanen komt 1 op de 3 ooit in zijn leven in de gevangenis.

Hoewel zwarte Amerikanen slechts 20% van de bevolking uitmaken, komen ze zeven keer meer voor in de criminaliteitscijfers dan blanken.

Kan je daarmee de conclusie trekken dat zwarten qua aanleg zeven keer crimineler zijn dan blanken? Er moeten factoren een rol spelen zoals maatschappelijke achterstand en maatschappelijke kansen. Er zijn verhoudingsgewijs ontegenzeggelijk meer criminele zwarten dan blanken. De kale cijfers zeggen niets over de oorzaak van die criminaliteit.

De statistiek rechtvaardigt vragen bij het te gemakkelijke verwijt dat de Amerikaanse politie overwegend anti-zwart racistisch is. Temeer daar een aanzienlijk deel van de Amerikaanse politie zwart is, inclusief de hoofdcommissaris van het zomer 2016 in problemen gekomen politiecorps van Dallas.

De politie is niet het probleem, maar onderdeel van een breed maatschappelijk probleem. Focussen op de politie is kokerkijken en bemoeilijkt het vinden van een oplossing.

Ernest Hogan, deskundige raciale kwesties

 

Jammie Jammie Kini

Ik zie, als ware het gisteren, mijn zus in 1955 nog idioot gekleed naar school lopen. Ze zat op school bij de zusters aan de Beeklaan, naast de Heilig Hart kerk, in Den Haag. Ik ging op school bij de broeders in de Herschelstraat. Jongens en meisjes werden strikt gescheiden gehouden; op school, bij zwemles, in de kerk, bij sporten. Meisjes moesten naar school een rok aan. Spijkerbroeken waren symbool van een verderfelijke cultuur. De opstandige meiden droegen wel spijkerbroeken, liefst zo strak mogelijk, maar daarover een rok. Geen gezicht. Na schooltijd werd de rok meteen voor de deur van de school op straat uit gedaan en weggeborgen. Onze ouders, Roomser dan de paus, maakten geen bezwaar. Ze vonden de kledingeisen van de nonnen een beetje gek. Bijzonder, want tegen zusters, broeders, pastoor of priesters ging je niet in. De de wil van de kerk en de clownesk verklede vertegenwoordigers was wet.

Nonnen gingen nog als pinguïns gekleed door het leven. Broeders en priesters liepen in lange jurken. Soms gingen priesters in kazuifel (ja, jonge lezertjes, dat wordt dus even Googelen), vooraf gegaan door twee bejurkte misdienaars schaamteloos over straat op pad om een ernstig zieke de laatste sacramenten toe te dienen. Niet-katholieken, heidenen in onze ogen, keken destijds net zo vreemd naar die verklede priesters als niet-moslims nu vaak kijken naar moslimmannen in jurken en dikke moslimvrouwen in afzichtelijk lange, grijze jassen – waar kopen ze die? – met sjaals of soms zelfs burka’s.

Als  jongen groeide je in de jaren vijftig en de vroege jaren zestig van de vorige eeuw op in een wereld waarin seks een stiekeme aangelegenheid was. Niet vanwege de stiekem graaiende handen van het hoofd van de lagere school, broeder Modestus Vercoelen, maar vooral ook vanwege het strenge verbod op alle lichamelijkheid.

Wij waren als katholieken, en niet alleen wij katholieken, de moslims avant la lettre. Gluurderige blaadjes als De Lach en Bolero waren de enige bron om hitsig naar vrouwenlijven te kijken. Die blaadjes prikkelden slechts de fantasie want er was tiet noch kut te zien. We moesten het doen met decolleté’s en stiletto BH’s met fake horizontaal priemende tieten zoals Madonna die ruim een generatie later weer pronkend droeg. Niets nieuws onder de zon.

Eind jaren vijftig zagen wij pubers de eerste ‘hoerige types’ in bikini op het strand bij Duindorp. Want vrouwen die zo gekleed gingen waren natuurlijk verderfelijke sletten, maar wat vonden we het spannend.

De Lach en Bolero werden in de zo geprezen, bevrijdende sixties opgevolgd door pornoblaadjes als Chick en Candy. De Katholieke Illustratie werd Nieuwe Revue en bloot werd in dat gezinsblad en in De Panorame even normaal als de centerfolds in Playboy. Het was nog even wachten op internet midden jaren negentig totdat porno gratis voor iedereen zonder beperking beschikbaar kwam. Daarvoor moesten de liefhebbers het nog doen met Betamax en Pal videobanden.

Was al die expliciete presentatie van naakt en seksualiteit een vooruitgang? Soms denk ik van niet. Sex zonder nieuwsgierige spanning is al snel saai. Er moet wat gegluurd en gefantaseerd kunnen worden.

Er is gelukkig hoop nu we dankzij de geïmporteerde achterlijkheid en onverdraagzaamheid van ruim een miljoen moslims weer ouderwets kunnen fantaseren over in overmatig textiel gehulde meiden. Ik moet bekennen dat de ontevredenheid die vaak straalt van de gezichten van moslima’s mij de lust tot fabuleren ontneemt, maar soms zie ik in prachtig pastel gehulde jonge meiden met lange broeken, lange blouses en hoofddoeken, met brutale koppen en karaktervolle neuzen en liefst ook nog modieus, westers opgemaakt – hoe schizofreen – die het waard zijn mijmerend na te staren.

Als ik echt mocht kiezen: geef mij maar het uitzicht op een licht-Rubiaane moslimschoonheid in drijfnatte burkini, zoals een schets vaak meer aantrekkigskracht heeft dan een volmaakt schilderij.

Bertus Gerardus Antonissen.

 

 

 

Islamitische selectieve verontwaardiging.

Protest tegen Sam de brandweerman en blad uit de koran
Protest tegen Sam de brandweerman en blad uit de koran

We gaan niet weer het hele rijtje opsommen. Geen zin om zout te wrijven in open wondes. Bovendien we weten het allemaal zo langzamerhand wel. New York, London, Madrid, Nice, Brussel, Parijs, München….alles bij elkaar duizenden doden en dat allemaal uit naam van de islam, Allah, Koran en..oorverdovende stilte vanuit de moslimwereld. Heel af en toe hoor je in een uithoek een fluisterend protest.

Je zou denken en verwachten dat alle goedwillende moslims, de jihadisten vormen toch een minderheid, in luid protest de straat op zouden gaan. Hetzelfde protest dat ze laten horen wanneer een Deense tekenaar schertsplaatjes maakt van de woestijnproleet, oeps typefout…ik bedoel natuurlijk woestijnprofeet, of wanneer een Engelse schrijver een boek schrijft over de keerzijde van de islam De Duivelsverzen. Dan komen alle islamieten als ratten uit alle holen en schreeuwen zich schor over de belediging van de islam en hun geliefde profeet. Alsof moorden uit naam van koran en allah niet een veel grotere belediging is van het geloof der liefde. Maar ja, als je gaat protesteren tegen die sadistische moorden door jihadcriminelen, dan loop je natuurlijk ook als moslim het risico dat het jihadistische tij zich tegen je keert en je kan veel van moslims, goedwillende burgers of jihadisten, zeggen maar niet dat ze dapper zijn. Kijk maar naar die laffe moorden in Europa afgelopen twee jaar, met weer een dieptepunt gisteren toen twee ‘soldaten van de islam’ een priester van 86 jaar de strot doorsneden. Dappere dodo’s!

Principes zijn principes. Je mag binnen de islamitische kliek kritiekloos uit naam van dat achterlijke geloof, want gebaseerd op vroeg-middeleeuwse regeltjes, onschuldigen vermoorden, maar hel en verdoemenis wacht je wanneer je ook maar iets zegt over god, profeet of koran.

De moslims sluiten nu weer de rijen en houden de rug recht omdat in een onschuldige kinderserie tussen allemaal snippers papier en boekbladen een blad uit de koran naar beneden dwarrelt. Alleen moslims met haviksogen zien het. Voor werkelijke beledigingen van hun geloof door sadisten houden ze hun ogen stijf gesloten, maar oh wee als er maar een schijn van belediging van de koran te bespeuren is. Ik vraag me sowieso af hoe je een door mensen bedacht en gedrukt boek kan beledigen, maar dat terzijde.

Islamophobic??
Islamophobic??

In die kinderserie over Sam de brandweerman was dus twee jaar geleden een koranpagina te zien. Kom op moslimmakkers, in verzet! Rug recht, schouders naar achteren, borst vooruit en digitaal in colonne opmarcheren naar het productiebedrijf HIT Entertainment. Dat bedrijf kon natuurlijk maar één ding doen: de gewraakte aflevering van de kinderserie onmiddellijke uit de roulatie nemen en de ‘daders’ straffen. Je moet er toch niet aan denken dat die zo overgevoelige, verdraagzame, kwetsbare, goed-geïntegreerde, respectvolle moslims verdriet gedaan wordt.

Zo, dan kunnen de moslims weer over tot hun orde van de dag en stilzwijgend moslimgeweld tegen andersdenkenden en bejaarde priesters tolereren.

Je kan je immers niet over alles druk maken.

Ferdinand Braun, mediamedewerker Meditatione Ignis

Godsdienstwaanzin of waanzinnige godsdienst

onverdraagzame cultuur

Jan Siebelinks roman Knielen op een bed violen is een luchtig relaas van Nederlandse christelijke orthodoxie vergeleken met de dagelijkse praktijk in ons polderland.

Zelfs op religieus gebied ontstond in de jaren zestig van de vorige eeuw een knusse poldervariant, oecumene genoemd. Het bewijs werd geleverd dat het binnen een en dezelfde maatschappij mogelijk is dat aanhangers van verschillende irrationele fantasieën vredig naast elkaar leven.

Sinds het binnensijpelen van de onverdraagzame islam wordt de polder weer onder water gezet. Weg verdraagzaamheid en vredig samenleven. Natuurlijk is het niet zo dat het samenleven in ons vredige landje altijd even harmonieus was. Gelukkig niet. Uit rust groeit niets. Een maatschappij heeft zo af en toe onrust nodig om lethargie te bestrijden en te groeien. De instroom van nieuwe culturen kan een stimulans zijn voor groei en een land rijker maken.

Op de instroom van islamitische onrust zaten we volgens mij met ons allen niet te wachten.

Bij samenleven hoort verdraagzaamheid en begrip voor vele politieke standpunten, meningen en religies. Verdraagzaamheid impliceert wederkerigheid. En juist aan die wederkerigheid schort het. Je kan niet schreeuwen om begrip en vrijheid voor je mening en godsdienst – lijkt mij dubbelop, want ik zie godsdienst als niets anders dan een mening – zonder de ander ook die vrijheid te gunnen.

Ik voelde mij nooit in mijn vrijheid belemmerd door met hun geloof koketterende medebewoners in dit ondermaanse. Zo lang ik mij niet belemmerd voel, wordt er ook niet geknaagd aan mijn tolerantie. Het eerste knagen aan tolerantie voor de islam ontstond toen die woestijnbaardaap Ayatollah Ruhollah Khomeini in 1989 een fatwa, zelfs een doodstraf, uitsprak over de schrijver Salmon Rushdie om zijn boek De Duivelsverzen. Het hele analfabete moslimwereldje sjouwde slaafs achter geitenneuker Ayatollah Ruhollah Khomeini aan en schreeuwde om de dood van Rushdie.

Wat is dat nu? Ga ik mij ook al bezondigen aan dat populistische ‘geitenneuker’? Het is geen bezondigen, want hier wordt onze vriend Khomeini bijna letterlijk geciteerd. De smoezelige islamitische conservatief verkondigde volgens Theo van Gogh, niet bepaald een objectieve bron, in al zijn wijsheid namelijk dat wanneer een vrouw haar maandelijkse onreinheid heeft manlief beter een geit kan pakken dan zijn vrouw aanraken. Dus, ben je aanhanger van de achterlijke ideeën van Khomeini, dan ben je in mijn ogen een geitenneuker. Zo, dan is dat ook weer duidelijk.

Er zijn echter meerdere visies op de etymologie van het woord geitenneuker. Kijk maar op: http://www.maxpam.nl/2014/11/geschiedenis-van-het-woord-geitenneuker/.

Wanneer Abou JahJah in een paginagroot opiniestuk in de NRC Handelsblad van 26 juli 2016 keer op keer het woord geitenneuker gebruikt, en dat dan door een uit Jordanië afkomstige moslim, dan voel ik mij, hoewel geen liefhebber van platvloerse scheldwoorden, vrij dat woord ook te gebruiken.

Geitenneuker is een woord dat bij mij beelden oproept van profeten in gortdroge woestijngebieden die de hele dag op een houtje bijten, bizarre geloofsregeltjes bedenken en bij het ontberen van vrouwelijk schoon of omdat de begeerde dame ongesteld dus onrein is hun libido botvieren op een geit. Het zij zo.

Ieder zijn meug. Het is niet aan mij daarover te oordelen, laat staan bezwaar te maken. Dat bezwaar, vermindering van tolerantie, ontstaat bij mij wanneer ik het gevoel krijg dat geloofsabsurditeit binnendringt in mijn leefsfeer. Wat moet ik met een als een olievlek verspreidende religie waar ik helemaal niets mee heb, maar waar ik steeds meer mee geconfronteerd word? Zelfs mee lastig gevallen word?

Iedereen mag in zijn hoofd de meest bizarre gedachten rond laten tollen. Wil je een fantastiegod volgen? Ga je gang. Geloof je in een opperwezen en in profeten die op deze aardkloot spreekbuis waren van die god? Ga je gang. Hoe komt het overigens dat die profeten zich alleen manifesteerden in oude tijden en vanuit de woestijn of de top van een berg het woord van god verkondigden? Waarom hult god zich in stilzwijgen en weet hij niemand te vinden om nu zijn spreekbuis te zijn? Waarom is die almachtige god blijven steken in een wereld die al lang niet meer bestaat?

Geloven die moslims, joden, samaritanen, christenen en wat er allemaal nog meer aan religies bestaat dat er een god is die het ook maar een moer uitmaakt wat je eet, wanneer je niet eet, wat je voor kleding draagt, wat je allemaal aan textiel bedenkt om je hoofd mee te bedekken, dat er een god is die bepaalt dat de natuurlijke cyclus van een vrouw die vrouw een smerig, onrein wezen maakt, dat je de vellen van je pik of kut moet snijden, dat je iedereen die niet in jouw god gelooft moet haten of zelfs doden, dat die god van je eist dat afvalligen gestenigd moeten worden, dat homo’s van daken moeten worden gegooid, dat je strotten van medemensen door mag snijden? Dat er een god bestaat die bepaalt dat zijn aanhangers superieur en uitverkoren zijn? Dat er een god bestaat die de enig ware god is? Is er werkelijk een god die dikke boeken liet schrijven waarin bepaald wordt dat een vrouw die een zoon baart veertig dagen in quarantaine moet totdat ze weer rein is en zelfs tachtig dagen na het baren van een dochter? Is er een god die bepaalt dat een vieze, ongestelde vrouw tijdens de menstruatie zeven dagen lang niets aan mag raken en in een aparte kamer moet slapen? Maakt het die god nu echt wat uit dat vrouwen een auto besturen? Is er een god die roken en drinken van alcohol verbiedt, maar het wel prima vindt dat vrouwen onderdrukt en mishandeld worden? Is er echt een god die het ook maar een jota interesseert dat mensen sex hebben voor het huwelijk? Maakt het die autoritaire god echt wat uit dat je op vrijdag vis eet in plaats van vlees? Is er echt een god die bepaalt dat je of op zaterdag, of op zondag rust? Is er nu echt een god die bepaalt hoe je dieren moet slachten? Moet je van een of andere god veertig dagen vasten, of is het toch zo dat mensen dat bedachten? Ik vraag maar, ik vraag maar..

Kom op nou. Als er werkelijk een god zou zijn die al deze mensonterende en mensenonderdrukkende regeltjes bedacht, dan is dat geen opperwezen, maar een gefrustreerde loser.

Al die geloofsregels zijn natuurlijk niets anders dan door mensen bedachte regels. Veel van die regels zijn misschien zelfs te verklaren in de maatschappelijke context van honderden tot duizenden jaren geleden, maar verloren met de tijd hun rationaliteit.

Ik kan het niet langer aanhoren: “Omdat het moet van mijn geloof”. Een sjaaltje op je kop ‘omdat het moet van je geloof’ en dat dan doen ‘als vrije keuze’ omdat je dan ‘dichter bij je god bent’? Vrije keuze en ‘moeten van je geloof’ is sowieso tegenstrijdig. Hoe zal het al die meiden vergaan wanneer ze het vrijwillig om hun hoofd geknoopte sjaaltje weer even vrijwillig af doen? Wat blijft er dan nog over van die zogenaamde vrijwilligheid? Wat vinden de meiden die geheel vrijwillig een sjaaltje om hun hoofd doen van de verplichting tot sjaals of zelfs burka’s in Arabische landen en dat dan vanuit hetzelfde geloof? Mag ik dat allemaal niet begrijpen? Eén en hetzelfde geloof en vanuit dat geloof draag je in het ene land vrijwillig een sjaal en in het andere land verplicht datzelfde geloof je een sjaal te dragen.

Ikke niet begrijpuh.

Een geloof dat bepaalt wat je eet of niet eet, dat bepaalt welke kleding je draagt, dat bepaalt dat je in je lichaam snijdt, is niets anders dan collectieve, door mensen verzonnen waanzin.

Wat hebben aanhangers van dergelijke woestijnfantasieën te zoeken in landen die ze zien als verderfelijk ongelovig? Hoe haal je het in je hoofd om te vertrekken uit een land waar jouw geloof en jouw cultuur algemeen geaccepteerd zijn om te gaan naar landen waar je cultuur noch je geloof standaard zijn? Naar landen waar alleen heidenen wonen die volgens jouw geloof minderwaardig zijn? Het lijkt wel masochistisch om naar zo’n land te gaan. Je hebt daar toch niets te zoeken? Sterker nog: hoe haal je het in je hoofd om naar die landen te gaan en daar dan van een gastvrije maatschappij waar jouw achterlijke geloof absoluut niet standaard is te eisen dat jij met je geloof gerespecteerd en geaccepteerd wordt en dat terwijl jij het ongeloof van die landen helemaal niet respecteert en accepteert?

Nee, sterker nog, je neemt niet alleen je conservatieve geloof mee naar die landen, maar exporteert de inherente onverdraagzaamheid uit je land van oorsprong naar je nieuwe land, inclusief de gewelddadigheid uit je woestijncultuur. Om het helemaal absurd te maken: wanneer het land dat je aanvankelijk gastvrij ontving met angst en weerzin reageert op al het smerige geweld dat gepleegd wordt uit naam van jouw geloof, dan ga je lopen klagen dat die angst, fobie, er is en wordt zelfs een nieuw woord voor die angst bedacht: islamofobie.

Importmoslim Abou JahJah noemt die islamofobie antisemitisme 2.0. Over deze jij-bak hoeven we niet lang na te denken. Islamofobie heeft helemaal niets te maken met antisemitisme. Islamofobie hebben de moslims zelf veroorzaakt, of in ieder geval een klein deel van de moslims, door uit naam van de islam meer dan honderd mensen te vermoorden in het Bataclan Theater in Parijs, door uit naam van de islam de redactie van Charlie Hebdo uit te moorden, door uit naam van de islam met geweld een kalifatische dictatuur te vestigen, door uit naam van de islam 84 mensen te vermoorden in Nice, door uit naam van de islam 3.000 Amerikaanse kantoorwerkers te vermoorden in New York, door uit naam van de islam metro’s en bussen op te blazen in Londen, door uit naam van de islam metro’s op te blazen in Madrid, door uit naam van de islam de ene na de andere bomaanslag op burgers te plegen in Bagdad en Kabul, door uit naam van de islam een moeder en drie dochters neer te steken in een Duits vakantiepark omdat die moeder en dochters te zomers gekleed waren, door uit naam van de islam tientallen mensen te onthoofden in Saoedie-Arabië, door vanwege islamitische onenigheid vele duizenden moslims af te slachten in het Midden-Oosten, door uit naam van de islam een 86-jarige priester in Normandië de strot door te snijden, door uit naam van de islam vrouwen te onderdrukken…..

En dan klagen over islamofobie? Klagen dat er angst is ontstaan voor die onverdraagzame en agressieve islam en dat vanuit die angst gedacht en gehandeld wordt? Kan de waanzin van een godsdienst nog erger zijn dan dit?

Om in geloofstermen te blijven, ook al vind ik ieder geloof absurd en constateer ik dat geloof te vaak synoniem is voor onverdraagzaamheid: ik zal de dag heiligen wanneer onze westerse wereld bevrijd is van alle moslimterreur, van de gewelddadige islam en van het langzaam doorsijpelend islamitische gif.

Waarom hebben we met ons allen alleen overlast van de islam en niet van andere religies? Ligt dat aan ons en die andere religies, of wordt het zo langzamerhand tijd voor moslims de hand in eigen boezem te steken en goed, heel goed na te denken over de positie van hun geloof in de 21ste eeuw?

Laat ik het historisch-positief benaderen: alle huidige moslimgeweld is een stuiptrekkend gevecht tegen onvermijdelijke toekomstige secularisatie of modernisering van de islam.

Ik kan het niet meer opbrengen een obligate alinea te schrijven over geïntegreerde, moderne moslims. Misschien ooit nog eens…

Norbertus Herschel

 

 

Het zwijgen van MARK CHARLIE RUTTE

Marcherend Turks legerWat waren we allemaal Charlie toen de redactie van een ouderwets en kinderachtig blaadje door geïmporteerde parels van islamitische onverdraagzaamheid overhoop geschoten werd.

Een verderfelijke aanval op het zo hoog gewaardeerde vrije woord in onze westerse samenleving. Het vrije woord waar een achterlijke groep islamieten geen bal van begrijpt. Aan hun eigen recht van spreken mag op geen enkele wijze getornd worden, want dan zijn de rapen gaar. Ze zijn echter te stom om te begrijpen dat respect voor hun recht van spreken juist gegarandeerd is wanneer ze dat recht van anderen erkennen.

Te ingewikkeld voor de teflonhersenen, want niets beklijft, van laffe woestijnfantasieënvolgers. Schadelijk voor de maatschappij waar ze vrijwillig naar migreerden en heel schadelijk voor hun goedwillende geloofsgenoten die wel voldoende grijze massa hebben om te begrijpen dat je in die maatschappij alleen succesvol kan zijn, hoe moeilijk succes ook vaak te verwezenlijken is, wanneer je in staat en bereid bent de waarden van die maatschappij te respecteren.

Mag ik de importmoslims die proberen onze maatschappij naar hun hand te zetten dat kwalijk nemen? Nee, want hersenloosheid kan nu eenmaal nooit verweten worden. Bovendien worden de mongoloïde aanhangers van dat sektarische geloof, een pleonasme, keer op keer weer in de watten gelegd door onze politiek-correcte maatschappij. We moeten immers begrip hebben, een westerse waarde, voor de islam en de principes van de moslims.

Ik heb daar zo langzamerhand geen enkel begrip meer voor en, atheïst die ik ben, neig steeds meer tot het bijbelse oog-om-oog-tand-om-tand. Niet bereid je aan te passen in onze maatschappij en steeds opvallender zelfdiscriminerend in het publieke domein koketteren met dat achterlijke geloof van je, je onmaatschappelijk opstellen in de maatschappij die je gastvrij ontving, je ramadan- en andere geloofsflauwekul in toenemende mate opdringen, voortdurend klagen over discriminatie terwijl discriminatie in je arabische cultuur ingebakken zit, en dan van mij verdraagzaamheid en respect eisen?

Vergeet het!

Hoe komt het toch dat de assimilatie van conservatieve nieuwkomers in onze wereld voor een aanzienlijk deel faalt? Heel simpel: omdat steeds maar weer de lengte gegeven wordt aan moslims om zich stapje voor stapje verder op te dringen met minachting voor verworvenheden van hun nieuwe land. Als dat verleggen van grenzen niet lukt dan vinden ze iedere keer weer een willig podium om hun absurde klachten over racisme, discriminatie en achterstelling breeduit te etaleren.

Geen enkele verantwoordelijke beleidsmaker, met uitzondering van de burgemeester van Rotterdam met zijn “Als het je hier niet zint, dan rot je toch op”, durft het aan duidelijke grenzen te stellen.

Binnen een jaar nadat ook onze minister-president Mark Rutte even Charlie was, doet hij zijn mond alleen nog maar open om te kust en te keur gênant te schaterlachen, maar niet om zich duidelijk uit te spreken tegen de moord op alle Charlies bij onze Turkse bondgenoot.

Nadat in het centrum van Rotterdam Turkse aanwinsten in Nederland de NOS met geweld belemmerden verslag te doen van een demonstratie door Erdogankontkruipers is Mark blijkbaar helemaal vergeten dat hij ooit Charlie was en hulde zich in stilzwijgen.

Er is weinig moed voor nodig in een massahysterische Je-Suis-Charlie-demonstratie mee te marcheren. Zodra werkelijke moed en een duidelijke stellingname nodig is om de Charlies van nu te verdedigen, zwijgt schaterende Mark als het graf.

Nu de Turkse president Erdogan, parasiterend op een knullige poging tot staatsgreep, onder ‘genagelten Stiefel’ de wankele Turkse democratie vertrapt en tienduizenden rechters, leraren en ambtenaren de laan uit stuurt, een betoog houdt om de doodstraf in te voeren en hoogleraren een reisverbod oplegt, laat Mark Charlie Rutte niets, maar dan ook helemaal niets van zich horen.

Onze in eigen cultuur vastgeroeste nieuwe Nederlanders begrijpen hier natuurlijk geen bal van en kunnen maar één conclusie trekken: de Nederlandse maatschappij is laf en we kunnen onbelemmerd onze gang gaan.

Neem het ze eens kwalijk..

Hans. A.F.M.O. Hoek

 

Deprimerende wandeling door tolerant Den Haag

keppelOp onregelmatige tijden zie ik, als ik met de hond de Benoordenhoutseweg oversteek richting Haagse Bos, op de Laan van Clingendael een Joods gezin lopen. Meestal vader met een zoon van een jaar of 12, beiden herkenbaar Joods gekleed (lange zwarte jas, zwarte hoed). Heel soms is de moeder erbij. Schichtige passanten met de ogen op de horizon of de grond gericht. Iedere keer weer groet ik ze niet, ik loop aan de andere kant van de Laan, en iedere keer weer zou ik ze aan willen spreken en een blijk van sympathie geven. Ik durf dat niet omdat ze zich gehuld hebben in een ondoordringbare cocon. Bovendien: wat moet ik ze zeggen?

Eergisteren wandelde ik met Mo en de hond naar de Theresiastraat om wat boodschappen te doen. Het was mooi weer en we maakten een omweg naar huis via het Bezuidenhout.

We liepen door een straat waar we nooit eerder samen door liepen en passeerden drie zwaar bewapende politiemensen met kogelvrije vesten. In de straat stonden hoge palen met camera’s. Aan het einde van de straat, bij een t-kruising stond zo’n stalen container op stalen poten zoals je die in Den Haag vaak ziet bij ambassades van risicolanden.

De politiebewakers, twee mannen en een vrouw, stonden voor een laag gebouwtje, tegenover een school waar tientallen ouders wachtten op hun kinderen. Aan het lage gebouwtje viel niets anders op dan de aanwezigheid van de politiemensen. Achter een paar ramen hingen wat foto’s. We liepen door, maar keerden uit nieuwsgierigheid terug om de foto’s te bekijken en de teksten bij de foto’s te lezen. Een kleine vrouw, vooraan in de dertig schat ik, met zwart haar en zwarte ogen wilde op dat moment naar binnen gaan met een kleuter.

Een van de politiemensen kwam naar ons toe: ‘Kan ik u ergens mee helpen?’

We wilden weten wat dit voor gebouwtje was.

Een Joods kinderdagverblijf.

Een Joods kinderdagverblijf tegenover een ‘gewone’ lagere school moet in ons vrije landje blijkbaar zwaar bewaakt worden. Dat overviel ons op deze zomerse, zonnige dag met somberte, verdriet en vooral woede.

We leven in een land waar Joden na synagogebezoek het keppeltje in hun zak stoppen uit vrees op straat lastig gevallen te worden, terwijl moslims ongehinderd op straat, in het openbaar vervoer, op het overheidswerk koketteren met hun geloof. Waar geen Jood het zal wagen met keppel, pijpenkrullen, hoed, zwarte jas, duidelijk herkenbaar als Jood, door de Schilderswijk of het centrum van Den Haag te lopen. Waar ‘kankerjood’ tot het vaste vocabulaire hoort van islamitisch straattuig en je nooit, helemaal nooit hoort dat tegen deze discriminatie opgetreden wordt, maar oh wee als iemand het waagt zich negatief uit te laten over moslims. Dan janken mannen in jurken en vrouwen met sjaaltjes of burka’s in koor over islamofobie. Een land waar leerlingen van het Brabantse Elde College onderweg naar een galafeestje doodleuk zingen dat Joden zo goed branden en de school dat afdoet alsof het een kwestie is tussen de school en de leerlingen. Waar een Joods kinderdagverblijf blijkbaar continu bewaakt moet worden. Waar moslims veertig jaar geleden al doodleuk een leegstaande synagoge kraakten om hun stampvoetend gelijk te halen bij de gemeente Den Haag. Waar moslims het aangezicht van die vroeg-negentiende eeuwse synagoge verziekten met kitsch-minaretpriapen.

De islamitische koekoeksjongen duwen stelselmatig de oorspronkelijke bewoners het nest en ook een synagoge uit. Ze bepalen met hun middeleeuwse, religieuze carnavalsuitdossingen het straatbeeld, maar een Joods gezin moet zich angstig over straat begeven, gelovige Joden moeten zich onherkenbaar in de massa verstoppen en onschuldige Joodse kleuters moeten bewaakt worden door tot de tanden bewapende politiemensen.

De weerstand die moslims in ons land ondervinden valt in het niet tegenover de onderdrukking en angst waar Joden mee geconfronteerd worden.

Volgens mij gaat er iets niet goed in ons vrije landje.

Aron Schoenmaker

Laffe gemeente Den Haag legde krakende moslims geen strobreed in de weg

Moskee Wagenstraat Den Haag
Moskee Wagenstraat Den Haag

De Mescidi Aksamoskee of Aksamoskee aan de Wagenstraat in Den Haag is gevestigd in een voormalige synagoge, gebouwd 1841. Een fraai neo-classicistisch gebouw. Dat gebouw raakte als synagoge in onbruik doordat het aantal Joden in Den Haag geminimaliseerd werd in de tweede wereldoorlog. Met dank aan de genocidale Duitse bezetter. De geschiedenis is bekend. Het aantal Joden in Den Haag werd met hulp van de teutoonse  bendes teruggebracht van 17.000 tot 2.000. In 1975 werd de synagoge gesloten omdat er te weinig gemeenteleden over waren.

Met het verdwijnen van de Joden uit de Den Haag nam het aantal moslims toe. Schrikbarend toe, want toen deze moslims er met de gemeente Den Haag niet uit kwamen waar een tweede moskee te vestigen, kraakten ze doodleuk de synagoge in de Wagenstaat. Kan het symbolischer en gruwelijker: een antisemitische, onverdraagzame en expansionistische religieuze stroming steelt ‘unverfroren’, want dankzij de antisemitische Duitse bezetter, het gebedshuis van uitgemoorde Joden.

Er is weinig fantasie voor nodig wat de reacties uit de hele moslimwereld zouden zijn wanneer een klassieke moskee door een moslimvijandige geloofsgroep zou worden gekraakt. Ze gaan al over de rooie wanneer er een cartoon van Mohammed wordt gemaakt of wanneer iemand de gore moed heeft een afbeelding van die fantasie-allah te maken. Laat staan dat een van hun gebedshuizen via diefstal wordt overgenomen.

Na drie jaar bezetting en moeizame onderhandelingen hebben de moslims betaald voor het gebouw. Daarna kon het definitieve verzieken beginnen. De eerste de beste eigenaar met verbouwplannen van een klassiek pand in de Haagse Binnenstad zal zich door commissie na commissie moeten vechten en vele keren zijn plannen moeten aanpassen totdat het automatenkoffieslurpende, zich vervelende ambtenarenkliekje het sein op groen zet. De subjectieve, gemeentelijke schoonheidscommissies bepalen de norm.

Niet natuurlijk bij de bouwplannen van Haagse moslims. Die konden zonder enig bezwaar van de laffe gemeente naast de gekraakte synagoge twee foeilelijke minaretten neerzetten. Het lijkt wel of die islamitische fallussen bij elkaar geknutseld zijn van omgesmolten Lego-plastic. Ze doen pijn aan de ogen. De oerlelijke priapen steken niet alleen boven de synagoge – ik kan ‘moskee’ voor dit gestolen gebouw niet uit mijn toetsenbord krijgen – maar boven alle omringende gebouwen uit als symbool voor angstig gemeentelijk beleid, misplaatste politieke correctheid en ongebreidelde overname van Den Haag door de isolationistische, onverdraagzame moslimcultuur.

Bertus G. Antonissen

 

Bang zwijgen of boos roepen, that’s the question

Indonesië - Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol
Indonesië – Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol

Zodra lichtvoetigheid en relativiteit verdwijnen en discussies geobsedeerd serieus worden, krijg ik het verlangen mijn ogen en oren te sluiten en me terug te trekken in een veilige cocon.

We namen ons al voor geen aandacht meer te besteden aan narcistisch, exhibitionistische engerdjes zoals de dame-wier-naam-we-niet-meer-willen-vermelden, of aan snotneusjes die ineens geen Nederlander meer willen zijn omdat een bejaarde marktkoopman ze in Marakech welkom thuis heet, of aan nat-achter-de-oren ‘theaterjournalistjes’ die alle ouderen over één kam scheren en beschuldigen van kuchen, telefoons af laten gaan of met oorverdovend kabaal laten vallen van tekstboekjes tijdens uitvoeringen van de Mattheus Passie, of aan besjaalde moslimmeisjes die klagen over discriminatie maar geen bek open doen over hun moslimbroertjes die autochtoon Nederlandse vrouwen uitschelden voor kankerhoer, of gluiperds die een etnisch profilerend partijtje begonnen nadat ze zetels roofden van de PvdA en er niet voor schromen te kotsen in de bron waar ze uit dronken, of aan ramadanzakkenwassers die uitschreeuwen ‘we zijn er nu eenmaal, wen er maar aan’, of aan ondoorgrondelijke redacties van kranten die al deze schreeuwerd een podium bieden, of aan hyperracisten die 24 uur per dag klaaggrammofoonplaten draaien over het blanke racisme, of aan een racistische in Nederland steuntrekkende Antilliaan die Zwarte Piet racistisch vindt, of aan voormalige koloniën in de Cariben die bij het verfoeide moederland financieel aan de borst blijven hangen maar wel klagen over de al 150 jaar geleden opgeheven slavernij, over Antilliaanse racisten die stampvoetend respect eisen en tegelijkertijd een bord met MINDER MAKAMBA’S langs de weg zetten op Bonaire, aan stenengooiende criminele carrièremakers die huilen over etnisch profileren terwijl ze zelf zo racistisch als de pest zijn, aan Marokkaanse meisjes die en bloc wegblijven bij het klasje creativiteit omdat er Turkse meisjes bij gekomen zijn, aan vluchtelingenpubers die vinden dat ‘Hollandse jongens maar moeten leren na de sportles met hun onderbroek aan te douchen’, aan islamistisch antisemitisme….

Ik wil me niet meer druk maken over nieuw in Nederland gesettelde, goed verdienende middenklassers die spugen op onze maatschappij. Ik wil me niet meer druk maken over moslims wier alfabet begint en eindigt met de I van Islamofobie zonder door te hebben dat fobie angst betekent en die angst volkomen logisch is door alle gruwelijkheden die verricht worden uit naam van de islam. Ik wil niet meer somber worden over de ramadanpolitie in Indonesië die een eettentje leegrooft omdat een bejaarde uitbaatster tegen hun zelfverzonnen regels in tijdens de ramadan eten bereidt. Ik wil niet meer piekeren over het onbegrijpelijke partnership tussen de westerse wereld en het achterlijke Saoedie-Arabië waar stok- en zweepslagen en onthoofdingen aan de orde van de dag zijn omdat burgers overspel zouden plegen. Ik wil geen hoofdbrekens meer hebben over de stokslagen die vrouwen in Iran krijgen omdat ze hun haar niet bedekken. Niet meer peinzen over al die in Nederland geboren islamtrutjes die ‘geheel vrijwillig’ het haar bedekken en geen moment nadenken over solidariteit met onderdrukte vrouwen in Arabische landen. Besjaalde meisjes in Nederland die ‘geheel vrijwillig’ met sjaaltjes om op straat koketteren met hun geloof maar zich geen moment afvragen wat hun lot binnen de moslimgemeenschap zal zijn wanneer ze besluiten geen sjaaltje meer te dragen. Ik wil me niet meer ergeren aan Tofik Dibi die in een TV interview de woorden homoseksualiteit en homofilie niet uit zijn islamitische muil kan krijgen maar het heeft over ‘wat ik heb’. Wat ik heb? Alsof het een ziekte is NONDEJU.

Moet ik somber worden van een Amerikaans-Afghaanse homo die 50 andere homo’s afslacht om aan zijn fantasie-allah te bewijzen dat hij braaf volgens de koran leeft en niet pijpte en gepijpt werd? Moet ik me druk maken over de stiekeme moslims die stijf in het pak zomers glurend langs de vloedlijn van de Nederlandse naaktstranden lopen? Wat maken mij die honderden Arabische schoften uit die hun klauwen niet van westerse vrouwen, die kankerhoeren, af kunnen houden tijdens massa manifestaties? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat diezelfde schooiers het niet in hun hoofd zouden halen besjaalde geloofsgenoten zo te behandelen? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat die Marokkaanse teringcrimineeltjes nooit tasjes roven van bejaarde Marokkaanse oma’s? Moet ik me nog afvragen waarom Marokkaantjes in Enschede alleen de auto’s van niet-Marokkanen in brand steken?

Moet ik het raar vinden dat de gemeente Den Haag het goed gevonden heeft dat in de Wagenstraat een moskee gevestigd werd in een 18-de eeuwse synagoge? Moet ik het raar vinden dat ieder bouwvoorstel in Den Haag langs schoonheidscommissies moet, maar dat nu naast die klassieke synagoge twee gigantische plastic minaretpikken boven de synagoge en de omliggende oude gebouwen uitsteken? Moet ik verbaasd zijn over de honderden moskeeën in ons land die gebruikt worden om haat te prediken en leerregels te verkondigen die rechtstreeks indruisen tegen onze rechtsorde? Mag ik het raar vinden dat overal moskeeën en gebedsruimtes verschijnen om moslims te gerieven en dat diezelfde moslims vol zelfbeklag ‘islamofobie!’ roepen? Moet ik er trots op zijn dat wij in ons land moskee na moskee laten bouwen en zelfs subsidiëren op grond van dat idiote grondwetsartikel over vrijheid van godsdienst terwijl bij onze bondgenoot Saoedie-Arabië christelijke kerken verboden zijn? Moet ik het maar gewoon vinden dat in Egypte koptische christenen vermoord worden en in de gehele Arabische wereld bijna alle Christenen verdreven zijn, maar dat Europa de grenzen tientallen jaren open zette voor de westerse waarden verwerpende Arabische moslims? Moet ik vragen stellen bij het besluit door een islamitische Turkse gouverneur dit jaar de gay-parade te verbieden in Istanbul?

Zal ik maar doen of er geen vaginale verminking plaatsvindt in Nederland? Zal ik maar wegkijken bij gedwongen huwelijken in ons polderlandje? Ach, wat zal ik mij druk maken over af en toe een slachtoffer van eerwraak in Rotterdam. Wat moet het mij bommen dat een groepje Turkse hangjongeren mij in Rotterdam voor een moskee uitschelden voor kale klootzak terwijl hun bebaarde en bejurkte opvoeders er passief goedkeurend bij staan? Zal ik maar wennen aan de nieuwe marktcultuur waarbij een stelletje Marokkaanse vishandelaars op de Haagse markt mij opzettelijk rotte makrelen meegeven? Zal ik maar niet meer praten over nieuw-Nederlandse racisten die mij en mijn zwarte Zambiaanse vrouw het Kralingse Bos uit jagen? Zal ik maar doodsbedreigingen van uittredende moslims zien als een boeiende exotische cultuur?

Moet ik leerlingen van het Elde College in Schijndel die scanderen dat joden zo goed branden maar negeren?

Moet ik mij druk maken over de onderdrukking van persvrijheid? Over de aanslagen in Madrid, Londen, Parijs, Brussel? Over de verderfelijke vluchtelingendeal tussen de EU en Turkije? Over de machteloosheid van de EU? Over Brexit? Over de moord op een Britse parlementariër? Over Nederlandse scholen die Tweede Pinksterdag om willen ruilen voor een dag vrij met het suikerfeest? Over Trump, Poetin, Wilders, Marie le Pen, de FPÖ?

Voor mijn gemoedsrust moet ik al die vragen en ergernissen over mijn schouder gooien.

Toch knaagt er iets aan mij..

Alle ellende in de wereld wordt mogelijk gemaakt door de ongeïnteresseerde en angstige zwijgers. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Bij die zwijgers wil ik niet horen.

Meditatione Ignis gaat dus door, maar met een somber en bezorgd hart.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

Woestijnproleten, of Oefening in onverdraagzaamheid

Dalai Lama
Op het schild geheven woestijnprediker

Het wordt tijd dat ik mijn verlangen naar politieke incorrectheid bevredig, want ik heb geen zin meer verdraagzaam te zijn en begrip te tonen. Waarom zou ik ook? Het begrip moet altijd zijn voor malloten die aanhangers zijn van achterlijke woestijnpredikers met een zonnesteek zoals Abraham (heeft nooit bestaan) met zijn jahwe, Jezus (bestaan is niet aangetoond) met zijn heilige vader, Mohammed (had hij maar niet bestaan) en zijn allah, Joseph Smith (Utahzoutvlakte oplichter en oprichter mormoonse kerk), grootvorst Vladimir en zijn Russisch orthodoxe kerk, relatiehopper Hendrik VIII en zijn Anglicaanse kerk, fantast L.Ron Hubbard met zijn dianetics en scientology kerk, en de arrogantie van het joodse ‘uitverkoren volk’. Als je jezelf verheffend het uitverkoren volk noemt, dan vraag je om ruzie.

Dan heb ik het nog niet eens over fantasieculturen uit verre landen zoals boeddhisme, hindoeïsme, hare krishna, de kopten in Egypte en de tientallen afsplitsingen van de katholieke kerk, de islam, of de vele protestantse splintergroepen ontstaan na de afval van Luther, Calvijn en wie nog meer.

Wat hebben al die religies de mensheid gebracht? Armoe, uitbuiting, oorlogen, seksueel misbruik, onderdrukking van vrouwen, lijfstraffen, onverdraagzaamheid en angst, vooral veel angst. Alle aanhangers van die religies menen het ware geloof te hebben met uitsluiting van andere religies.

Hoe zou de wereld er uit zien zonder religies? Een vraag die door mij als anti-religieus heel anders beantwoord zal worden dan aanhangers van religies. Ik hoorde vanaf mijn jonge jaren op school bij de graaibroeders alle leugenachtige fantasieën over de verbindende kracht van religie, met name het katholieke geloof. Ik zie alleen de polariserende werking.

Al vele jaren vind ik dat artikel 6, vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, gewist moet worden uit onze grondwet. We hebben al artikel 7, vrijheid van meningsuiting; censuurverbod. Vrijheid van godsdienst en levensovertuiging is naast artikel 7 overbodig. Sterker nog: beide artikelen botsen omdat vrijheid van godsdienst in de praktijk ontkenning en belemmering is van andere godsdiensten en de vrijheid van meningsuiting belemmert. Nederland, het land waar ‘kerken de enige bergen zijn’, verandert steeds meer in een land waar minaretten de enige bergen zijn. Iedere minaret staat voor onverdraagzaamheid, zoals de kerkspitsen daar ook altijd voor gestaan hebben.

In de grondwet is niet verankerd dat de vrijheid van meningsuiting door de staat gesubsidieerd moet worden. Waarom moeten de kerken en scholen van aanhangers van artikel 6 dan wel gesubsidieerd worden?

Ik wil best religies, hoe absurd ik ze allemaal ook vind, tolereren zoals ik iedere mening tolereer (niet altijd respecteer), maar het hindert mij dat ik de mening van een ander moet betalen.

Religies maken ficties tot feit. Over een mening kan gediscussieerd worden en ik mag verwerpelijke meningen verwerpen en dat luidop zeggen. Hoe anders is dat met religies. Tegen meningen kan je met argumenten strijden. Dat kan bij religies niet omdat aanhangers van religies de waarheid in pacht menen te hebben. Sterker nog, met de intrede van de islam in onze maatschappij, is iedere oppositie tegen die religie spelen met je gezondheid en zelfs je leven.

Onze westerse wereld is de afgelopen 70 jaar ontzuild en bevrijd van dwang door kerkgenootschappen. Hoe is het dan mogelijk dat we hier een onverdraagzame nieuwe zuil lijdzaam importeren en zelfs subsidiëren?

Zeshonderd jaar nadat Tomás de Torquemada in Spanje de inquisitie oprichtte, is de islam in een aantal landen en in de geesten van vele in West-Europa gevestigde moslims geen stap verder gekomen. De moorden op ‘ketters’ in de 15de en begin 16de eeuw binnen de katholieke kerk, zijn in de huidige eeuw nog steeds dagelijkse praktijk in de moslimwereld. In West-Europese moskeeën prediken imams vandaag nog dat overspeligen en afvalligen gestenigd moeten worden en homo’s van gebouwen moeten worden gegooid. Waarom wordt daar niet strafrechtelijk tegen opgetreden?

Wanneer ik nu zeg dat alle moslims gewelddadige smeerlappen zijn en gedeporteerd moeten worden uit ons land, dat alle moskeeën verboden moeten worden, dat alle subsidies voor moskeeën en islamitische scholen onmiddellijk moeten worden geschrapt, dat ritueel slachten met onmiddellijke ingang moet worden verboden en dat er een volledig burkaverbod moet komen, dan loop ik het risico dat aangifte tegen mij wordt gedaan en zal de toorn van het politiek correcte wereldje mijn deel zijn.

Maar, dat imams vinden dat binnen het moslimhuwelijk mishandelde en verkrachte vrouwen geen aangifte mogen doen, dat ze in hun preken steniging en moord propageren, dat heidenen volgens hen als varkens afgeslacht moeten worden…dat leidt nooit tot aangifte en maatschappijbrede veroordeling. We hebben immers artikel 6.

Mijn ogen zijn gericht op de fundamentalistische islam omdat die nu eenmaal op het moment de enige onverdraagzame, fundamentalistische religie van substantiële, en toenemende, omvang is binnen onze maatschappij. Een onmaatschappelijke want achterhaalde, achterlijke, religie. Als je je niet wenst te conformeren aan norm en wet van de maatschappij waarin je leeft en waarvan je profiteert, en je jezelf alleen onderworpen acht aan de regels van een woestijnprofeet, dan ben je in mijn ogen een woestijnproleet. Een woestijnproleet die helemaal vrijwillig naar onze wereld migreerde, die maar al te graag meelift op de rijkdom van onze wereld, maar spuugt in de rijke bron waaruit hij drinkt. De islam waart als spook, als een vijfde kolonne door Europa.

Iedere religie die zich niet ondergeschikt acht aan onze maatschappelijke regels en die onze (grond)wet niet accepteert moet wat mij betreft als criminele organisatie verboden worden, zoals ik al vele jaren vind dat de katholieke kerk als criminele organisatie verboden had moeten worden toen stelselmatig seksueel misbruik van kinderen onthuld werd.

WEG MET ALLE RELIGIES!

Norbertus Herschel, (voormalig) theoloog