Paul de Leeuw en Hennie Huisman

Paul de Leeuw scheurt Vegan Streaker onderbroek van het lijf (still uit video)

In huize Krates wordt al jaren niet meer gekeken naar de programmaatjes van Paul de Leeuw. Zijn voortdurende, onbeschaamde homoseksueel getoonzette ongein kwam ons zo langzamerhand de keel uit. Van deze rare homo, want voor hem gelden andere normen dan voor hetero’s, hebben we schoon genoeg. Dus: wegzappen zodra minkukel De Leeuw in beeld komt.

‘Rare homo”, ‘minkukel’…het is nogal wat. Soms moet je je, om weerzin en boosheid te uiten, beroepen op het soort taal dat De Leeuw ongetwijfeld het beste verstaat.

Ja, als we dan toch aan het schelden gaan, moeten we ook uitleggen waar onze verontwaardiging vandaan komt.

Geschiedenis: In 1995 was er een landelijke actie om geld in te zamelen voor ‘slachtoffers’ van hoog water in Nederland. Hennie Huisman presenteerde de actie op TV en haalde daar een geintje uit. Hij plukte een jonge vrouw uit de zaal en sprak met haar af dat ze op het podium zou vertellen dat ze 500 gulden had ingezameld met een striptease-act in een kroeg. Eenmaal op het podium zette Huisman de dame klem door er lang, te lang op aan te dringen dat ze die act live op TV zou herhalen. Flauw en ongepast. De verontwaardiging was groot.

In Trouw staat over deze kwestie te lezen: “Bij het Amsterdamse Clara Wichmann Instituut heeft de telefoon niet meer stilgestaan sinds juriste Heikelien Verrijn Stuart een oproep deed presentator Henny Huisman aan te klagen, omdat hij zo aandrong de verzonnen striptease te herhalen (‘Alleen je hesje dan’) en daarbij het publiek flink opjutte. De boze reacties komen overigens niet alleen van vrouwen maar ook van verontwaardigde kijkers die menen dat het instituut ‘hun Henny pakt’. Volgens het instituut is het meisje onder druk van publiek en camera bijna door de knieën gegaan, maar het noemt het erger dat Endemol de toedracht blijft ontkennen. “Nu wordt het haar verhaal tegen dat van Huisman.” Huisman gisteren in de Telegraaf: “Ik heb misschien even te lang doorgedreven.” Zie: https://www.trouw.nl/home/-huisman-verzon-striptease-act-bij-tv-actie-~a01474f3/.

Acht februari 1995 meldt De Volkskrant: “Het Clara Wichmann Instituut zal desgewenst de vrouw juridisch ondersteunen die vorige week tijdens de nationale televisie-actie Watersnood 1995 door presentator Hennie Huisman tegen haar zin werd aangespoord tot een striptease….” en “Verrein Stuart riep in de uitzending luisteraars op een klacht tegen de televisiepresentator in te dienen op basis van wettelijke bepalingen tegen sekse-discriminatie. Volgens de programmamakers hebben zich gisteren diverse luisteraars gemeld die zeggen een klacht te overwegen”.

Deze kwestie is aan Hennie Huisman blijven hangen. Nu, ruim 20 jaar later kan ik mij dat incident nog goed herinneren. Niet omdat ik het op de TV zag, maar door alle commentatoren in kranten, op radio en TV die over elkaar tuimelden om Huisman te berispen.

En zo is het maar net..

Meer geschiedenis: maart 2008 rende Peter Janssen, de Vegan Streaker, slechts gekleed in een onderbroekje de opnames binnen van Mooi! Weer De Leeuw om te protesteren tegen de consumptie van vlees. Een van de eerste reacties van De Leeuw: “Draai niet je kont naar mij toe, want daar krijg ik honger van”.

De Leeuw trok daarna Janssen op zijn schoot en nam hem in een stevige greep. Keer op keer probeerde Janssen zich los te maken uit de geile omhelzing van De Leeuw. De Leeuw scheurde het onderbroekje van Janssen aan stukken waarna deze geheel naakt uit beeld vluchtte en De Leeuw demonstratief snuffelde aan het onderbroekje en aan zijn vingers.

De hele zaal schaterde bij deze live aanranding van een zich verwerend slachtoffer. Rechterlijke clown Mr. Visser oordeelde later dat ‘Paul de Leeuw weliswaar fout zat, maar dat de schade van de Vegan Streaker voor eigen rekening moet komen omdat hij zich onrechtmatig toegang had verschaft tot de show en dus eigen schuld had aan het opstootje’.

Schade? Bedoelde castratenstem Visser de schade aan het onderbroekje? De Leeuw ‘zat weliswaar fout’? Wat was die fout dan? Daar liet Visser zich niet over uit.

De Leeuw zat natuurlijk hartstikke fout, want randde de Vegan Streaker aan voor het oog van heel Nederland, in ieder geval dat deel van Nederland dat zijn walgelijke programma’s bekijkt. En De Leeuw kwam ermee weg.

Sterker nog De Leeuw is er apetrots op en zette het bewuste fragment anderhalf jaar later op zijn eigen Youtube kanaal: https://youtu.be/UM7NzqV_iBk, maling blijkbaar aan het oordeel van Visser dat hij ‘fout zat’.

Mr. Visser was van mening dat de Vegan Streaker het ‘weliswaar fout’ van De Leeuw had uitgelokt. Meende hij dat nu werkelijk? Dat komt akelig dicht in de buurt van het verwijt aan aangerande en verkrachte vrouwen: ‘Ze heeft er zelf om gevraagd’. Het verweer dat smeerlappen met grijpgrage handen maar al te graag voeren: ‘Had ze zich maar niet zo uitdagend moeten kleden’.

Om te kotsen.

Sinds die aanranding door De Leeuw speelt af en toe de vraag door mijn hoofd: Wat als Hennie Huisman een Vegan Streakster die zijn programma binnen banjerde de BH en of slip van het lijf had getrokken?

Einde carrière en een strafzaak. Honderd procent zeker.

De geschiedenis Huisman is meer dan 20 jaar oud; de aanranding door homo De Leeuw van de Vegan Sreaker vond bijna tien jaar geleden plaats.

Beide verhalen en mijn ergernis over de selectieve verontwaardiging zijn wat mij betreft weer actueel door de hype rondom #MeToo.

Geen dubieuzer verontwaardiging dan selectieve verontwaardiging.

Stephan.O.Krates.

 

 

Update – De lul van Jelle

Hugo Brandt CorstiusUpdate 30 oktober 2017; oorspronkelijke publicatie 28 maart 2016.

Jelle Brandt Corstius fietste naar Zuid Frankrijk om de as van zijn vader Hugo te verstrooien, en schreef daar een boekje over: As in tas, 150pp, uitgeverij Das Mag.

Volgens De Volkskrant: ‘De liefde van de zoon is hartverscheurend’. De blurb op de flappen en achterzijde van boeken is wat recensies betreft altijd volledig uit zijn verband gescheurd. Dat weten  en accepteren we. Ook in die blurb over Jelle’s fietstocht: ‘…wordt door zigeuners bijna van de as beroofd’.

Wie schrijft die blurb? Is dat de uitgever of doet de schrijver dat zelf? Hugo was een vermaard fantast. Jelle noemt de fantasieën van zijn vader ‘Hugoverhalen’. Dat ‘bijna van de as beroofd door zigeuners’ hoort in die categorie. Echter, deze fantasie is kwalijk omdat hij alleen gebaseerd is op platvloerse vooroordelen over zigeuners. Nergens, maar dan ook nergens in het boekje is te lezen dat Hugo’s as Jelle bijna ontstolen werd door zigeuners. De tekst op de achterkant van het boekje is boosaardig en misleidend.

Het boekje is een alleszins leesbaar niemendalletje. Jelle heeft, vooral in het eerste hoofdstuk, een heerlijke schrijfstijl. Het staccato van korte, duidelijke zinnen leest als een trein. Genieten.

Toch was ik na het lezen niet tevreden. Misschien verwachtte ik wat anders dan Jelle bedoelde. Ik had graag veel meer gelezen over vader Hugo. Jelle doorspekt zijn fietsrelaas wel met vermakelijke en emotionele anekdotes over zijn vader, maar tot de kern van die vreemde man dringen we niet door. Daartoe zijn de beschrijvingen te oppervlakkig.

In 1981 kocht en verslond ik vol respect Hugo’s Opperlandse Taal- & Letterkunde. Over die man had ik graag meer gelezen. Nu blijft bij mij het beeld hangen van een zwetende, kranten stelende zonderling die in korte broek en natte plekken onder zijn armen de dienst in een Frans kerkje verstoorde. In de volle kerk loopt hij als een achterlijke toerist helemaal naar voren en roept luidkeels op de terugweg door het gangpad: ‘Wat een leuk kerkje’. Zoon Jelle verbergt zich in schaamte. Was Hugo echt zo wereldvreemd of een puberale provocateur?

Je vraagt je sowieso af waar die ‘hartverscheurende liefde’ van de zoon uit blijkt. In ieder geval niet uit de ontluisterende beschrijvingen van zijn naar zweet stinkende vader en uit de klaarblijkelijke gierigheid van Hugo die altijd in een versleten trui rondliep – dit roept gedachten op aan Hans Spekman – en sokken gebruikte om in de winter op de fiets zijn handen warm te houden.

Willem Frederik Hermans schreef een boek over Brandt Corstius met de titel Malle Hugo. Jelle bevestigt dubbel-postuum, nu Willem Fredrik en Hugo beiden dood zijn, de juistheid van Hermans’ diagnose. Hugo was een malle man.

Jelle heeft tijdens zijn fietstocht problemen met een afgeklemd geslachtsdeel. De keer op keer verwijzing naar zijn ‘lul’ en zijn ‘worst’ heeft een hoog kijk-eens-wat-ik-durf-te-schrijven gehalte.

Op zijn Hugojaans ben ik ook aan het tellen gegaan. In een stuk tekst van 26 pagina’s mocht ik elf keer lezen dat Jelle zich zorgen maakte over zijn lul, worst of kruis. Gekweld door castratie-angst ploetert hij over de hellingen van de Ardennen, Elzas en Alpen door Frankrijk.

Al met al is het een sympathiek boekje. Of het alle aandacht verdiende bij DWDD en Pauw? Nee, dat was te veel eer. Eer die misschien te danken is aan de redactrice van DWDD die banden heeft met de uitgeverij waar het boekje verscheen en aan de roem van vader Hugo.

Waarom staat Jelle paginagroot op de voorpagina van het boekje dat over zijn vader gaat? Ik had daar een foto van Hugo verwacht. Wilde Jelle uit de schaduw van Hugo treden? Hoe pijnlijk ook voor de kinderen, maar iedere keer wanneer ik Aaf of Jelle lees, moet ik denken aan malle Hugo.

Snel weer over tot de orde van de dag.

Tim van Dool, literatuurcriticaster

Aanvulling 24 april 2017

Een jaar na het verschijnen van Jelle’s niemandalletje over vader Hugo As in tas, schoof zoonlief aan bij De Wereld Draait Door om de net overleden Chriet Titulaar te herdenken. Titulaar, een wereldburger altijd op zoek naar nieuwe technische ontwikkelingen en snufjes, werd door Jelle belachelijk gemaakt vanwege zijn Limburgse accent. Hoe stuitend kan je je gedragen. Lul Jelle werd in mijn ogen op slag lulletje Jelle. Hij kan niet in de schaduw staan van Titulaar, voelt blijkbaar geen enkele empathie voor de familie van Titulaar en schoffeert een hele provincie Nederlanders met zijn bevooroordeelde belachelijk maken van een accent. Jelle Brandt Corstius: overschat product van de Gooise matras en Amsterdamse zelfingenomenheid, een onmiskenbaar voorbeeld van TV-narcisme. Met terugwerkende kracht denk ik: rot toch op met dat waardeloze boekje over je vader en ga eens rustig nadenken hoe je de herinnering aan een imponerender familieman te grabbel gooide. JAKKIE!

TvD

 

Aanvulling 30 oktober 2017

Jelle warmt zich wederom onder de schijnwerpers van de publiciteit. Meedrijvend op de massahysterie van de MeToo hashtag doet hij de wereld kond van zijn ‘gedrogeerde’ en ongewilde pijpen van een programmaproductiemedewerker aan het begin van zijn carrière. Jelle en de door hem beschuldigde waren respectievelijk 24 en 25 jaar toen dit feit zich voor zou hebben gedaan. Hoe komen al die daders toch aan de medicijnen om hun naïve slachtoffers te verdoven en dan seksueel te misbruiken? Een clichéverhaal. Ik denk zo langzamerhand dat Jelle net zo’n ziekelijke fantast is als pappa Hugo.

TvD.