Deprimerende wandeling door tolerant Den Haag

keppelOp onregelmatige tijden zie ik, als ik met de hond de Benoordenhoutseweg oversteek richting Haagse Bos, op de Laan van Clingendael een Joods gezin lopen. Meestal vader met een zoon van een jaar of 12, beiden herkenbaar Joods gekleed (lange zwarte jas, zwarte hoed). Heel soms is de moeder erbij. Schichtige passanten met de ogen op de horizon of de grond gericht. Iedere keer weer groet ik ze niet, ik loop aan de andere kant van de Laan, en iedere keer weer zou ik ze aan willen spreken en een blijk van sympathie geven. Ik durf dat niet omdat ze zich gehuld hebben in een ondoordringbare cocon. Bovendien: wat moet ik ze zeggen?

Eergisteren wandelde ik met Mo en de hond naar de Theresiastraat om wat boodschappen te doen. Het was mooi weer en we maakten een omweg naar huis via het Bezuidenhout.

We liepen door een straat waar we nooit eerder samen door liepen en passeerden drie zwaar bewapende politiemensen met kogelvrije vesten. In de straat stonden hoge palen met camera’s. Aan het einde van de straat, bij een t-kruising stond zo’n stalen container op stalen poten zoals je die in Den Haag vaak ziet bij ambassades van risicolanden.

De politiebewakers, twee mannen en een vrouw, stonden voor een laag gebouwtje, tegenover een school waar tientallen ouders wachtten op hun kinderen. Aan het lage gebouwtje viel niets anders op dan de aanwezigheid van de politiemensen. Achter een paar ramen hingen wat foto’s. We liepen door, maar keerden uit nieuwsgierigheid terug om de foto’s te bekijken en de teksten bij de foto’s te lezen. Een kleine vrouw, vooraan in de dertig schat ik, met zwart haar en zwarte ogen wilde op dat moment naar binnen gaan met een kleuter.

Een van de politiemensen kwam naar ons toe: ‘Kan ik u ergens mee helpen?’

We wilden weten wat dit voor gebouwtje was.

Een Joods kinderdagverblijf.

Een Joods kinderdagverblijf tegenover een ‘gewone’ lagere school moet in ons vrije landje blijkbaar zwaar bewaakt worden. Dat overviel ons op deze zomerse, zonnige dag met somberte, verdriet en vooral woede.

We leven in een land waar Joden na synagogebezoek het keppeltje in hun zak stoppen uit vrees op straat lastig gevallen te worden, terwijl moslims ongehinderd op straat, in het openbaar vervoer, op het overheidswerk koketteren met hun geloof. Waar geen Jood het zal wagen met keppel, pijpenkrullen, hoed, zwarte jas, duidelijk herkenbaar als Jood, door de Schilderswijk of het centrum van Den Haag te lopen. Waar ‘kankerjood’ tot het vaste vocabulaire hoort van islamitisch straattuig en je nooit, helemaal nooit hoort dat tegen deze discriminatie opgetreden wordt, maar oh wee als iemand het waagt zich negatief uit te laten over moslims. Dan janken mannen in jurken en vrouwen met sjaaltjes of burka’s in koor over islamofobie. Een land waar leerlingen van het Brabantse Elde College onderweg naar een galafeestje doodleuk zingen dat Joden zo goed branden en de school dat afdoet alsof het een kwestie is tussen de school en de leerlingen. Waar een Joods kinderdagverblijf blijkbaar continu bewaakt moet worden. Waar moslims veertig jaar geleden al doodleuk een leegstaande synagoge kraakten om hun stampvoetend gelijk te halen bij de gemeente Den Haag. Waar moslims het aangezicht van die vroeg-negentiende eeuwse synagoge verziekten met kitsch-minaretpriapen.

De islamitische koekoeksjongen duwen stelselmatig de oorspronkelijke bewoners het nest en ook een synagoge uit. Ze bepalen met hun middeleeuwse, religieuze carnavalsuitdossingen het straatbeeld, maar een Joods gezin moet zich angstig over straat begeven, gelovige Joden moeten zich onherkenbaar in de massa verstoppen en onschuldige Joodse kleuters moeten bewaakt worden door tot de tanden bewapende politiemensen.

De weerstand die moslims in ons land ondervinden valt in het niet tegenover de onderdrukking en angst waar Joden mee geconfronteerd worden.

Volgens mij gaat er iets niet goed in ons vrije landje.

Aron Schoenmaker

Ger Booms

Gedeporteerd

Het zal ongeveer 1990 zijn geweest dat Martha K. en ik de zieke collega, Ger Booms, bezochten. Martha was 37 en ik 42. Ger werd 1935 geboren. Voor ons een ‘oudere’ man. Een zachtaardige, vriendelijke man. Een prettige collega. Ger was anders.

Hij woonde alleen. Ik geloof niet dat hij getrouwd is geweest. Ger had de zorg voor zijn zieke moeder. Geen gemakkelijke zorg, zoals hij vertelde. Zij overleefde hem; Ger overleed voor zijn zestigste.

Zesenveertig jaar na de deportatie van een Joods vriendje staat de herinnering aan die gebeurtenis nog pijnlijk vers in Gers geheugen.

Ger en zijn moeder keken vanaf de vierde verdieping van hun appartement naar buiten toen op een vroege ochtend in 1944 het buurgezin door de Duitsers van huis gehaald werd en in een vrachtwagen gedreven. Ger’s vriendje zwaaide naar boven, naar Ger en zijn moeder en riep, alsof hij vertrok voor een vakantiereisje: Dag Gerrie, dag!”

Ger was blijkbaar te geschrokken, want hij groette niet terug.

Na het vertrek van de vrachtwagen vroeg zijn moeder: “Waarom zwaaide je niet terug?”

Zesenveertig jaar later knaagde nog schuldgevoel aan Ger.

Bertus G. Antonissen

 

Stalinistische imam Jan Marijnissen weet wie de schuld is van de moorden in Parijs: Israel

Jan Marijnissen
Jan Marijnissen

Anti-democraat Jan Marijnissen wijsneusde op NPO Radio1 over de motieven van geweldsfetisjisten uit Molenbeek ook al weet hij niet of het mannen of vrouwen betreft of waar ze vandaan komen. Wat hij wel weet: de oorzaak ligt in Israel.

Wat hadden die mensen op de terrasjes in Parijs en in het Bataclan te maken met Israel? NIETS, helemaal niets. Dat krijg je ervan als een anti-intellectueel niet verder kan kijken dan Oss.

Stalinistische Jan is diep van binnen een 100% anti-semiet.

Marijnissen wordt geciteerd in de Jerusalem Post: “Jan Marijnissen linked the Nov. 13 attacks, which left at least 129 dead and which French President Francois Hollande said were planned by the Islamic State terrorist group in Syria, to the Palestinian issue during an interview for the Dutch radio station NPO Radio1 on Monday. “Their behavior eventually is connected also to the Palestinian-Israeli conflict,” said Marijnissen about the perpetrators. “The guys – I assume they were guys – who carried out the attacks probably come from a group of outraged people from the French suburbs,” he said. The Palestinian-Israeli conflict, he added, “is the growth medium for such an attack.

Een man van vele talenten die Oss-dorpeling Jan Marijnissen. De hele wereld breekt zich de kop over de oorzaak van ellende als in Parijs en over de mogelijke oplossing, maar onze oprichter van de stalinistische familiedictatuur in de lokale politiek, weet precies hoe het zit. Israel – lees de Joden – is de schuld. Hoe dom kan je het bedenken.

Losers uit Molenbeek en een Parijse banlieu, een stel lafbekken, schieten ongewapende terras- en theaterbezoekers overhoop en dan zeg je dat het komt door een conflict in het Midden-Oosten. Als deze agressie gemotiveerd wordt door de problematiek in en rond Israel, waarom stappen die mafkezen dan niet op een vliegtuig, of in een bootje – ik begrijp dat de bootjes alleen richting Europa uitverkocht zijn – om zich daar op een dappere manier in dat conflict te mengen?

De Molenbeekse psychopaten gebruiken verdediging van de bedreigde islam, het streven naar islamisering van de hele wereld en vestiging van het ISIS kalifaat in het Midden-Oosten als motief voor hun achterlijke moordpartijen, maar Janneman weet het beter. Het is de schuld van Israel. Ten overvloede: Israel, de enige democratie in de Arabische wereld. Jan zou beter moeten weten, maar wordt belemmerd door zijn antisemitische, stalinistische kokervisie.

Een gevaarlijke man die Jan.

Overigens: geen enkele serieuze moslim gelooft in de verknipte motivatie van de laffe criminelen met hun kalashnikovs. Het heeft natuurlijk niets met de islam te maken, nog los van mijn overtuiging dat iedere religie waanzin is en dat geen enkele religie de naastenliefde praktiseert die gepreekt wordt.

Domme Jan – waarom krijgt die simpele ziel het woord op de nationale radio – ziet de Joden als het kwaad. Dat schurkt heel dicht aan tegen de complottheorie die beweert dat ISIS eigenlijk een door de Joden en Amerika gevormde vijfde kolonne is binnen de Arabische wereld.

De Joden hebben het gedaan. Dat vond Jan’s grote voorbeeld Iosif Dzjoegasjvili en diens bondgenoot Hitler ook. Ik vraag mij zo langzamerhand af wat griezeliger is: criminelen uit Molenbeek of antisemitische excuusbedenkers als Jan Marijnissen. Het zou mij niet verbazen dat Jan diep in zijn hart er van overtuigd is dat zijn hernia en burnout ook veroorzaakt zijn door de zionistische samenzwering.

Nog zo’n excuus/verklaring voor het pornografische geweld door moslimlosers: ze zouden in onze maatschappij kansarm zijn. Laten we wel wezen: hun ouders kwamen naar het westen juist omdat ze leefden in kansarme maatschappijen. Pleegden die ouders excessief geweld in die kansarme maatschappijen waar ze uit kwamen? Vermoordden ze terras- en theaterbezoekers in Marakesh omdat ze zo kansarm waren? Nee, ze pakten hun koffers en probeerden elders hun kans te vergroten. Natuurlijk konden ze niet verwachten dat hun kansen alleen al zouden vergroten door de reis die ze maakten of dat ze met open armen ontvangen zouden worden in een maatschappij met een compleet andere cultuur waar op de kades van de havens en de ‘arrivals’ op vliegvelden stapels kansen voor het grijpen klaar lagen.

Nee, ze moesten en konden in die nieuwe wereld hun eigen kansen scheppen. Velen lukte dat; velen ook niet. Kansloos blijf je wanneer je star vasthoudt aan de cultuur die je achterliet. Kansloos blijf je ook wanneer je al je energie richt op het overbrengen van je cultuur naar die nieuwe wereld zonder energie te stoppen in assimilatie. Zeer vele mannen en vrouwen van de tweede generatie grepen hun kansen, maakten opleidingen af en werkten aan een succesvolle carrière.

We leven in toenemende mate in een maatschappij doordesemd van geweld. Geweld dat we zo langzamerhand als heel gewoon gaan zien. Ik ben nog van de generatie waar Gary Cooper ons rolmodel was. We kregen een deel van onze mores mee via Hollywood westerns waarin op ‘sportieve’ wijze conflicten op de vuist werden uitgevochten. Schoppen was fout; iemand die neergeslagen was mishandelen was fout. Alleen de slechterikken en hun bestrijders liepen de kans tegen een kogel op te lopen. Al vele jaren wordt geweld, liefst zo grof mogelijk verheerlijkt in speelfilms en computerspelletjes. Hoe explicieter hoe mooier. De populariteit van de bokssport, op zichzelf al een twijfelachtige sport, wordt steeds meer teruggedrongen door de smeerlapperij van kooigevechten en allerlei andere ‘sporten’ waar mannen en vrouwen elkaar total-loss slaan en schoppen. Hoe meer bloed hoe beter.

Geweld is geil en lekker; een gemakkelijke kick voor verliezers die niet in staat zijn zich een rol te verwerven in de maatschappij. Is dat de schuld van de maatschappij? Anders: biedt de maatschappij een kansloze omgeving, of zijn de individuen zelf kansloos? Ik ben geneigd dat laatste te denken.

Hoe komt het dat uit een en dezelfde groep nieuwkomers in het westen succesvolle, zelfs zeer succesvolle mensen voortkomen en tegelijkertijd mensen die er helemaal niets van maken?

Het is niet vol te houden dat succesvolle carrières dankzij persoonlijke kwaliteiten ontstaan, maar mislukking veroorzaakt wordt door maatschappelijke beperkingen. Dat is voor degenen die er niets van maken een veel te gemakkelijke uitvlucht.

Alleen al de suggestie dat er een ideologische grondslag is voor de moordpartij in Parijs is absurd. Is de moord boven Egypte op meer dan 200 Russische toeristen volgens de tomaatrode Jan ook begaan op ideologische grondslag? Ik vrees dat hij die mening is toegedaan, en wie zullen volgens onze Brabo de schuldigen zijn? Ik vraag maar, ik vraag maar.

In de Tweede Kamer schold Jan Stalin mei 2009 de minister voor Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders uit voor ‘flapdrol‘. De woordkeus van deze tweederangs ex-politicus die volgens Ischa Meijer (1994) al vanaf 1972 ‘marxistisch-leninistische onzin verkocht, is niet bepaald oorstrelend. De betekenis van ‘flapdrol’ heb ik op moeten zoeken; het vreemde woord hoort namelijk niet tot mijn dagelijkse woordenschat. Ik vond onder andere zot, dwaas, oppervlakkig en sufferd. De enig logische conclusie is dat de marxistisch-leninistische onzinverkoper Jozef Marijnissen, les 1 uit het psychologieboekje voor dummies, zijn verstandelijke handicap op Koenders projecteerde toen hij hem uitschold.

Marijnissen staat niet alleen. Zijn collegapartijlid Harry van Bommel bestond het in een demonstratie luid op te roepen tot een intifada tegen Israel. De kletspraat van Marijnissen voor Radio 1 was geen vergissing. Nee, het is de visie van de Socialistische Partij.

De Jantjes Marijnissen en Van Bommeltjes onder ons die excuus, bijna rechtvaardiging, voor geweld zien in de Joodse samenzwering zijn eerder oorzaak van de regelmatig terugkerende explosies van geweld dan dat ze ook maar iets bijdragen aan de oplossing. In die zin zijn Josef Marijnissen en Vladimir Intifada van Bommel zuivere geestverwanten van haatzaaiende imams in duistere moskeeën.

Bertus G. Antonissen

Volledige tekst uit de Jerusalem Post:

Politician refers to Palestinian-Israeli conflict as “growth medium for such an attack.”

11.18.2015 | 6 Kislev, 5776

Dutch politician: Paris attacks result of frustration over Palestinian-Israeli conflict

  • Israel condemns ‘hostile’ Swedish comments linking Paris attacks to Israeli-Palestinian conflict

  • Post poll: Sweden is least supportive of Israel in Europe

AMSTERDAM — The chairman of the Dutch Socialist Party said the perpetrators of the attacks in Paris acted in part out of frustration over the Palestinian-Israeli conflict.

Jan Marijnissen linked the Nov. 13 attacks, which left at least 129 dead and which French President Francois Hollande said were planned by the Islamic State terrorist group in Syria, to the Palestinian issue during an interview for the Dutch radio station NPO Radio1 on Monday.

“Their behavior eventually is connected also to the Palestinian-Israeli conflict,” said Marijnissen about the perpetrators. “The guys – I assume they were guys – who carried out the attacks probably come from a group of outraged people from the French suburbs,” he said. The Palestinian-Israeli conflict, he added, “is the growth medium for such an attack.”

On Monday, Israel’s foreign ministry and the European Jewish Congress harshly condemned similar comments by Swedish Foreign Minister Margot Wallstrom, who said that: “To counteract the radicalization, we must go back to the situation such as the one in the Middle East of which not the least the Palestinians see that there is no future: We must either accept a desperate situation or resort to violence.”

EJC President Moshe Kantor said her view was “borderline racist” because she focused on the one conflict involving Jews in explaining the attacks, whereas Israel said her comments were “appallingly impudent.”

Susanne Sznajderman-Rytz, a Swedish Jewish linguist, said she confronted the minister about the issue on the street, and that the minister told her: “The Jews are campaigning against me,” though a ministry spokesperson later denied that the minister had said this.

Sweden’s foreign ministry issued a statement saying Wallstrom “has neither directly nor indirectly linked the terrorist attacks in Paris to the situation in Israel and Palestine,” adding the controversy owes to “a misunderstanding” that “will be clarified shortly.”