Waterschapbestuurder Hans Middendorp en journalistiek cliëntelisme Algemeen Dagblad

Voorjaar 2017 voerde waterschapper Hans Middendorp al sjoggend in het Haagse Bos een lovenswaardig gevecht tegen veroudering en overgewicht.

Hij ergerde zich daar, zoals uit een tweet van hem bleek, aan allemaal loslopende honden en aan fietsers en vroeg zich af waar de BOA’s zijn als je ze nodig hebt. De man had blijkbaar niet door dat hij liep te sjoggen in een losloopgebied voor honden.

Ondanks die irritatie besloot Hans Middendorp niet elders te gaan sjoggen maar zocht hij een week na zijn tweet wederom dat vermaledijde bos op met zijn loslopende honden en fietsers.

Het kon niet uitblijven dat er een confrontatie plaats zou vinden.

Dat gebeurde dan ook op 7 mei 2017. Hans rende langs een mevrouw met een loslopend hondje, een beestje van circa 8 kilo. Een dapper beestje want het sprong tegen dikkerd Hans op. Hans is 185cm lang en weegt 100 kilo.

Vanaf dat moment liepen de zaken flink uit de hand. Er waren geen getuigen en de lezingen van Hans Middendorp en de hondeneigenaresse staan haaks op elkaar.

Hans beweert door het hondje in zijn kuit gebeten te zijn – de verbaliserende diender constateerde een ‘schrammetje’, geen bijtwond, op Hans’ bolle kuit – en dat hij met een beweging van zijn been dat hondje van zich af slingerde.

De eigenaresse van de hond, een kleine tengere vrouw van 55 kilo, zag dat Hans haar hondje schopte en vloog woedend op hem af.

Over de valpartij:

Hans zou, zo verklaarde hij voor het hof in hoger beroep, slechts zijn handen met uigestoken vingers afwerend voor zijn borst gehouden hebben. (Volgens de advocaat van Middendorp was dit noodweer. Hans had zich verdedigd tegen de agressie van de vrouw.)

De ‘met consumptie sprekende vrouw’ zou daarop achteruit gelopen en spontaan op haar kont gevallen zijn.

De vrouw heeft dat anders ervaren. Hans zou haar achterover geduwd hebben waardoor ze viel.

Twee wandelaars in het bos kwamen op het rumoer af en Hans rende weg. 112 werd gebeld en Hans werd verderop in het bos in zijn lurven gegrepen door gealarmeerde dienders. Tegen een van de dienders gaf Hans toe de dame geduwd te hebben.

De officier van justitie legde een boete op van 250 euro. Hans was het met die boete niet eens. De politierechter echter wel en veroordeelde Hans Middendorp augustus 2017 tot een boete van 250 euro of 5 dagen hechtenis.

Hans ging in hoger beroep. Dat diende 14 november 2018.

De uitspraak van die zitting is te lezen op https://linkeddata.overheid.nl/front/portal/document-viewer?ext-id=ECLI:NL:GHDHA:2018:3232

Enkele relevante zinnen uit die uitspraak:

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven reeds omdat daarvan slechts aantekening is gedaan ingevolge artikel 378a van het Wetboek van Strafvordering.

Vrijspraak

Het hof heeft uit de wettige bewijsmiddelen zoals daarvan uit het onderzoek ter terechtzitting is gebleken niet de overtuiging bekomen dat de verdachte het ten laste gelegde heeft begaan, zodat hij daarvan behoort te worden vrijgesproken.

Hans Middendorp wordt dus vrijgesproken vanwege een vormfout en wegens gebrek aan bewijs.

Belangrijk is dat Hans voor het hof nadrukkelijk betoogde dat hij de vrouw niet geduwd heeft, ondanks zijn eerdere verklaring bij zijn aanhouding in het Haagse Bos tegen een diender dat hij wel geduwd zou hebben. Volgens de advocaat van Hans mag die verklaring niet gebruikt worden omdat Hans weliswaar is gewezen op zijn zwijgrecht maar niet op zijn recht een advocaat te raadplegen.

In de welles-nietes discussie tussen vermeende dader en slachtoffer kon het hof niets anders doen dan Hans Middendorp vrijspreken wegens gebrek aan bewijs.

Op Meditatione Ignis werd in vier blogs uiting gegeven aan de breed gedeelde verontwaardiging over het gedrag van Middendorp. Omdat Middendorp in hoger beroep werd vrijgesproken, leek het ons redelijk die blogs te verwijderen. Dat hebben we de dag na de uitspraak dus ook gedaan.

Hans Middendorp wilde zijn zaak in hoger beroep met voorrang behandeld hebben omdat hij maart 2019 weer mee wil dingen in de waterschapsverkiezingen. Het hof honoreerde dat verzoek.

Hans Middendorp wilde een schone lei en dat werd hem ook door ons gegund.

Het boek moest gesloten worden, meenden wij..

Middendorp denkt daar anders over. Op 16 december jl verscheen in het Algemeen Dagblad een journalistiek onwaardig verhaal, geschreven door Albert Kok, waarin Hans Middendorp de schijnwerpers zocht om kond te doen van zijn slachtofferschap.

Dit artikel in het Algemeen Dagblad is geen journalistiek maar schaamteloos ‘hoernalistiek’ cliëntelisme.

Het is ons de afgelopen anderhalf jaar niet ontgaan dat Middendorp een vaste lijn heeft met het AD waarin hij keer op keer zijn verhaal kwijt kon.

Ook nu dus weer. Niets hoor-en-wederhoor. Nee, het AD verorbert iedere keer weer met smaak de drollen die Middendorp legt.

Volkomen kritiekloos neemt het AD de formulering van Middendorp over dat hij helemaal onschuldig is, ook al geeft hij nu wederom toe de mevrouw in het bos geduwd te hebben.

Er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken wat het effect is van de duw door een man van 100 kilo tegen een vrouw van 55 kilo.

Aan haar kleren zou niets mankeren volgens Hans. Wat maakt dat uit? Hans Middendorp ontkent toch niet dat mevrouw gevallen is, maar wel dat het door een duw van hem was gekomen. Waarom dan dat ‘aan haar kleren mankeerde niets’?

Dat mevouw aan de val blauwe plekken en een beschadigde schouder over hield, verzwijgt Middendorp gemakshalve.

De nuance bij de vrijspraak van Middendorp is dat hij is vrijgesproken vanwege een vormfout en wegens gebrek aan bewijs. Dat is heel wat anders dan dat er overtuigend aangetoond zou zijn dat Middendorp niets gedaan heeft en volledig onschuldig is.

Je vraagt je af: waarom zoekt die man nu weer de publiciteit?

Dat heeft natuurlijk alles te maken met de aanstaande waterschapsverkiezingen. Ik betwijfel of Hans Middendorp met deze publiciteit zichzelf een dienst bewijst. Feitelijk zet hij de door hem zo versmade publieke discussie voort. Is het dan toch zoals we in een eerdere blog beweerden een heel ‘domme man’?

Middendorp heeft zich vooral tegen de boete van de OvJ verzet omdat: “Als je ’m accepteert, ben je overal vanaf, maar heb je ook een strafblad.’’

Dat strafblad heeft hij echter al, want enkele jaren geleden werd hij veroordeeld wegens rijden onder invloed. Het was natuurlijk veel beter geweest die boete te betalen, dan was die eerdere veroordeling niet boven tafel gekomen. Nu suggereert Middendorp in het interview met Albert Kok van het AD dat er geen sprake was van een reeds bestaand strafblad. Dat schurkt aan tegen liegen.

Het AD had nooit dit eenzijdig gekleurde interview met Middendorp moeten publiceren zonder ook het slachtoffer van Middendorp aan het woord te laten.

Hans heeft besloten, zo staat te lezen in het AD, niet meer in dat losloopgebied voor honden in het Haagse Bos te gaan sjoggen. Het gerucht gaat dat hij tegenwoordig aan zijn conditie werkt in Park Marlot. Overigens ook een losloopgebied voor honden.

De man is hardleers.

Je moet er niet aan denken dat hij bij de waterschapsverkiezingen maart 2019 namens de Algemene Waterschapspartij op de lijst staat. Dat zal die partij geen goed doen.

Paul Papinianus

 

Is niemand in staat die maffe Hans Middendorp tegen zichzelf te beschermen?

Ex-waterschapswethouder Hans Middendorp

Hans, als je geschoren wordt moet je stil blijven zitten!

Eigenlijk krijgt die idioot Hans Middendorp veel te veel aandacht, maar het moet toch weer even. Om die man is niet heen te komen. Hij heeft blijkbaar een vaste lijn met het Algemeen Dagblad want gisterenavond mochten we op de site van het AD lezen – in strijd met de door de politie geconstateerde feiten – dat maffe Hans ‘tijdens een rondje hardlopen in het Haagse Bos de bezitster van een bijtgraag hondje van zich af had geduwd.’

Bijtgraag hondje? Hansjepansje is helemaal niet door een hond gebeten. Dat wil hij de wereld graag laten geloven als rechtvaardiging voor zijn mishandeling van de hondeneigenaresse. Jokkende Hans kletste zich in de pers en voor de rechter helemaal klem over zijn wangedrag in het Haagse Bos. Pas een week nadat hij daar een vrouw zo hard tegen de grond werkte dat ze drie maanden later nog steeds onder para-medische behandeling is, bedacht onze Waterschapspartij Pinokkio dat haar hondje hem gebeten had.

Hans, domme Hans, volhardt in deze jokkenbrokkerij, en hij gaat in hoger beroep tegen de boete wegens mishandeling puur uit ideële overwegingen: ,,Het gaat mij niet om het geld voor de boete’’, laat hij in een reactie op zijn besluit weten, ,,maar mijn reputatie is enorm beschadigd. De rechter zei in haar vonnis: ‘Iedereen moet veilig in het bos kunnen lopen’. Ik vind dat dat ook moet gelden voor hardlopers.’’ (bon: AD 15 aug 2017)

Oh, dus zo zit het. Hans molesteerde een mevrouw uit zelfverdediging. Zijn sjoggende veiligheid was in het geding en Hans kon niet anders dan zich verdedigen.

Maar, wacht eens eventjes: hier wringt volgens mij Hans’ joggingschoen. Hij heeft de vrouw niets gedaan, ze viel uit zichzelf toen ze achteruit liep en hij raakte haar slechts met zijn vingertoppen aan, terwijl hij zich als 58-jarige man ernstig bedreigd voelde in het het bos.

De man verdient lof, niets dan lof. Ondanks de voor hem bedreigende situatie in het donkere bos, beheerste hij zich als een gentleman en verweerde zich slechts met zijn vingertoppen tegen de agressie van vrouw en hond. De man moet geen boete hebben, maar een koninklijke onderscheiding, wat een toonbeeld van zelfbeheersing. Hans werd ernstig bedreigd en deed helemaal niets…nou ja, bijna niets.

Hans, help mij en leg mij eens uit:

  1. je voelde je onveilig in het bos en gaat in hoger beroep omdat je vindt dat de veiligheid van sjoggers in het Haagse Bos gegarandeerd moet worden;
  2. ondanks deze aanval op je veiligheid heb je je ingetogen en zonder werkelijke fysieke agressie beschermd tegen hond en vrouw;
  3. desondanks smakte de vrouw tegen de grond en heeft ze na drie maanden nog fysieke klachten.

Zie je echt niet de ongerijmdheid en tegenstrijdigheid van je blaten in de pers en in de rechtszaal?

Is er werkelijk niemand in de omgeving van vuilniszak Hans Middendorp die deze sneue man tegen zichzelf kan beschermen?

Clifford Mead

 

Dijkgraaf Michiel van Haersma Buma dient op te stappen

mr. M.A.P. van Haersma Buma (Michiel)
Dijkgraaf

Mishandelaar van vrouw en hond, Hans Middendorp, zal het nooit leren. Zijn agressie in het Haagse Bos was met een sisser afgelopen wanneer hij netjes de door de OvJ aangeboden schikking had geaccepteerd, zijn excuus aan het slachtoffer had aangeboden en geen wirwarweb van leugens had gesponnen.

Zelfs nu, na de veroordeling door de politierechter, blijft het waterschapsbestuurlijke onderkruipertje liegen over de ware toedracht. Hoewel de politie zijn leugen over de bijtgrage hond enkele maanden geleden al de wereld uit hielp, blijft jokkende Hans Middendorp ook nu weer volharden in die leugen. Voor de rechter liep hij vast in zijn spookverhalen. Had de hond hem nu wel of niet gebeten? Nou ja, echt gebeten ook weer niet, maar hij had wel de tanden gevoeld van het hondje van circa tien kilo. Hield hij schade aan die touché door de tanden over? Nou nee, dat dan ook weer niet.

Had hij de vrouw tegen de grond geduwd? Nee, de met consumptie sprekende vrouw was al achteruitlopend geheel zelfstandig gestruikeld. Oh ja? Had hij haar, aldus de rechter, werkelijk niet geduwd? Na enige blozende twijfel: Hans had haar alleen met de vingertoppen aangeraakt. Stevige vingertoppen want de vrouw smakte tegen de grond en hield daar schaafwonden en blauwe plekken aan over.

Hans luister: bagatelliseren is een vorm van liegen. Begrijp dat nou eens!

En Hans, nu extra goed luisteren: je delfde je eigen graf. Niet door je wangedrag in het Haagse Bos- iedereen kan wel eens de fout in gaan en we moeten de feiten ook niet overdrijven – maar door je leugens, verdraaiingen, zelfbeklag en volledig gebrek aan inzicht in je eigen handelen. Je hebt door je leugens over een bijtende hond en een speekselspuwende vrouw je slachtoffer keer op keer geschoffeerd. Niet netjes Hans, niet netjes.

Maar, aldus Hans Middendorp enkele dagen na de zitting en nadat hij zijn bestuurlijke functie had neergelegd: ‘Riooljournalistiek maakt van duwtje mishandeling, en nu moet ik weg’.

Zo, dus niet mevrouw B. is het slachtoffer, maar arme Hans. Maling aan wat zijn leugens voor, tijdens en na de rechtszitting voor zijn slachtoffer betekenden, maar alleen navelstaarderig zelfbeklag.

Wat deden Dijkgraaf Michiel Age Pieter van Haersma Buma – familie van.. – en die zeven collega’s van Hans eigenlijk bij de zitting voor de politierechter? Ze begroetten elkaar dijenkletsend en schaterlachend bij het wachtbankje voor de zittingzaal. Middendorp die zich nu beklaagt over de riooljournalistiek ‘grapte’ tegen zijn collega’s en zijn baas: “Goedemiddag heren van de pers!” Lachen joh, met die Middendorp. Het leek wel het jaarlijkse waterschapspersoneelsuitje.

Schandalig natuurlijk dat zo’n stelletje waterschappers, inclusief de dijkgraaf Michiel Age Pieter van Haersma Buma, naar de zitting kwam om morele steun te verlenen aan de schoppende en ‘duwende’ collega.

Mogen ze dan geen steun geven aan een collega? het is niet aan mij dat te verbieden, maar het is wel aan mij daar walging bij te voelen. Stelletje smeerlappen ging pal staan achter hun van vrouwenmishandeling verdachte collega. Bedenkelijk, heel bedenkelijk. Waren er ook vrouwelijke collega’s die steun kwamen betuigen?

Natuurlijk niet.

Het opstappen van leugenaar-van-de-eeuw Hans Middendorp is volkomen terecht. Nu nog die walgelijke Dijkgraaf Michiel Age Pieter van Haersma Buma. De man had, zoals een verstandig bestuurder betaamt, afstand moeten bewaren tot na een uitspraak door de rechter. Blijk van bestuurlijke en adellijke arrogantie? Het kan niet anders. In ieder geval geen toonbeeld van bestuurlijk vernuft of fatsoen en feitelijk vanuit de marge een poging de rechter te beïnvloeden. Stoute Dijkgraaf Van Haersma Buma trad de scheiding der machten met voeten. Moeten we hier verbaasd over zijn? Helemaal niet, want VVD’er en anti-democraat, slechts in schijn een tegenstelling, Van Haersma Buma schroomde niet kiezers op te roepen het (referendum) stemhokje links te laten liggen. De man verdedigde de verhoging van de waterschapsbelasting en gebruikte dat belastinggeld schaamteloos aan dure dienstreisjes. Wat heeft een Delftlandse waterschapper te zoeken in Zuid-Afrika? Belastinggeld besteden aan dure herinrichting van kantoren: een peuleschil voor Van Haersma Buma. Sterker nog: critici moeten niet zeuren. Geen enkele reden dus verbaasd te zijn dat deze meneer zonder schroom een stelletje politieke makkers voor ging in een ondersteuningscortège voor fysiek en verbaal agressieve Hans M.

Middendorp kan nu achter cappuccino en krant genieten van jarenlang wachtgeld. Een beloning voor wangedrag: niet werken en toch maandelijks een aanzienlijk bedrag vangen. Wie wil dat niet?

Die wachtgeldregeling is daar helemaal niet voor bedoeld. Ooit werd die regeling ingesteld om burgers die de zekerheid van baan of bedrijf opgaven om te streven naar een politieke functie een vangnet te bieden als ze politiek ten onder gingen. Middendorp moet helemaal niet om politieke redenen vertrekken, maar om wangedrag dat niets met politiek te maken heeft. Strikt genomen heeft hij geen recht op wachtgeld, net zo min als een ‘gewone’ werknemer recht heeft op jarenlange doorbetaling wanneer zijn werkgever hem wegstuurt na zo’n veroordeling door de politierechter.

Middendorp in het Algemeen Dagblad van 14 augustus 2017: “Ik zit kapot. Voor mijn gevoel ben ik drie keer veroordeeld. Eerst online, door media als GeenStijl, vervolgens door de rechter, en nu vanavond door het politieke bestuur van het Hoogheemraadschap.’’

Middendorp hoopte en verwachtte dat deze kwestie hem niet zijn politieke kop zou kosten. ,,Ik heb haar licht aangeraakt, maar dat is nog geen mishandeling, ook al is dat de juridische term. Was ik tien seconden eerder of later die plek in dat bos gepasseerd, dan was er niets gebeurd. Wat ik maar wil zeggen: het had allemaal niets te maken met mijn functioneren als waterschapswethouder.’’ (AD).

De klagende ziel heeft niet door dat het niet om het tijdstip gaat, maar om zijn gedrag. Hij bekent hier dat we van hem altijd dergelijk gedrag kunnen verwachten als het tijdstip daar is. Is die man nu echt zo dom? Hij is in ieder geval dom en arrogant genoeg om niet alleen te spugen in de bron waar hij jaren met smaak uit dronk – het Hoogheemraadschap van Delfland – maar bekritiseert in één adem door de terminologie uit het Wetboek van Strafrecht. De dolende bestuurder is de weg volledig kwijt.

Heeft de simpele ziel niet door dat hij hier zelf verklaart waarom hij geen recht heeft op wachtgeld, want “het had allemaal niets te maken met mijn functioneren als waterschapswethouder”?

Zo Hansjepansje, lever die centen maar meteen weer in!

Om met Henk Spaan te spreken: “Vuilnisman, mag deze zak ook mee?”

Wat mij betreft mag diezelfde vuilnisman ook Dijkgraaf Michiel Age Pieter van Haersma Buma meenemen en op de mestvaalt van bestuurlijke walgelijkheid dumpen.

Clifford Mead

Correctie, aanvulling – Hoogheemraadschap Delfland vindt dat Hans Middendorp lef heeft.

Boerenfox. Het soort hondje dat Hans Middendorp in het Haagse Bos een rotschop gaf.

Leugenachtige Hoogheemraad Hans Middendorp, via de Algemene Waterschapspartij werkzaam bij het Hoogheemraadschap Delfland, kon in het Haagse Bos zijn voeten en handen niet onder controle houden toen een klein hondje, een boerenfox, tegen hem opsprong. Agressieve Hans gaf het beestje een rotschop en molesteerde de protesterende eigenaresse.

Een toonbeeld van verdraagzaamheid en moed die Hans Middendorp.

De gealarmeerde politie greep vluchtende Hans in zijn kraag en smeet hem volkomen terecht in een politiecel waar hij een aantal uren na kon denken over zijn onbesuisde en verwerpelijke daad. Dat denken leverde niets bruikbaars op. Domme Hans besloot de door het OM aangeboden schikking te weigeren en te kiezen voor de weg naar de rechter.

Die weg plaveit dit waterschapsgriezeltje met leugens. Het hondje zou hem gebeten hebben en hij had slechts verbaal (?) ruzie gehad met de eigenaresse. Dat hij gebeten was vertelde hij niet meteen na het incident aan de politie. Toonde hij zijn verwonding? Nee. Ging hij zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp om een tetanusinjectie te halen? Natuurlijk niet, want pathologisch liegende Hans werd helemaal niet gebeten.

Er zat voor hem na alle commotie niets anders op dan zich terug te trekken in zijn met gordijnen geblindeerde appartement in het Haagse Bezuidenhout.

Zijn Hoogheemraadschap Delfland – de Waterschapspartij hult zich in stilzwijgen – had ruim een week nodig om (g)een standpunt in te nemen en met een stompzinnig, zelfs walgelijk persbericht te komen. Te zuunig om een deskundige in te schakelen blijkbaar, want dit braakte het Hoogheemraadschap Delfland uit op de website:

Hoogheemraad Hans Middendorp besluit per direct zijn werkzaamheden tijdelijk neer te leggen als lid van het dagelijks bestuur van het Hoogheemraadschap van Delfland in afwachting van de juridische procedure tegen de strafbeschikking van de Officier van Justitie.

“Ik betreur de negatieve publiciteit en wil Delfland niet belasten met deze beeldvorming over mij in de media”, aldus Middendorp. “Ik wacht de procedure nu af en zie met vertrouwen de uitspraak tegemoet”. Het college heeft respect voor dit besluit van de heer Middendorp en steunt dit. “Hij zit in een vervelende positie en het getuigt van lef om dit besluit te nemen. Ook wij wachten op de uitslag van de procedure en hopen op een snelle uitspraak”, aldus het college. De taken van de heer Middendorp worden tijdelijk overgenomen door de andere collegeleden.Zo lang deze procedure loopt zullen Delfland en de heer Middendorp geen uitspraken doen over het incident, om het proces niet te verstoren.

WAT??!

Hier is een exercitie close-reading op zijn plaats. Molesterende Hans legt zijn werkzaamheden tijdelijk neer. Welke werkzaamheden? Als lid van het dagelijks bestuur. Oh, en verder? Verder gewoon in dienst blijven? Geen duidelijkheid.

Middendorp “betreurt de negatieve publiciteit en wil Delfland niet belasten met deze beeldvorming over mij in de media”. 

Kijk dat is het soort nep-excuus dat je vaak leest bij politici. Betreurt Hans Middendorp zijn agressieve daad? Betreurt Hans Middendorp dat een mevrouw met inwendige bloedingen en met kneuzingen en een getraumatiseerd hondje naar huis moest? Betreurt deze zakkenwasser dat deze mevrouw zeer waarschijnlijk nog lange tijd fysiek en mentaal gebukt gaat onder zijn mishandeling? Ik lees dat niet. Heeft Hans spijt van zijn daad? Blijkbaar niet, want ik lees geen enkel excuus voor zijn gedrag, maar slechts treurnis over de publiciteit en de ‘beeldvorming in de media’.

Beeldvorming? Hmm…dat suggereert dat een beeld ontstaan is dat niet klopt. Is dat zo?

Wie zijn hier de slachtoffers? De mevrouw en haar hondje? Welnee, Hans Middendorp volgens het Hoogheemraadschap Delfland want: “Hij zit in een vervelende positie en het getuigt van lef om dit besluit te nemen. Ook wij wachten op de uitslag van de procedure en hopen op een snelle uitspraak”

Wat een stuitende loyaliteit van een werkgever met een agressieve en leugenachtige werknemer. Hier is niet liegende Hans Middendorp aan het woord, maar het Hoogheemraadschap Delfland. Volgens dat Hoogheemraadschap Delfland heeft Hans Middendorp ‘lef’. Hoe durven ze dat te schrijven. Lef? Een man die een klein hondje schopt en een vrouw molesteert heeft volgens het Hoogheemraadschap Delfland lef. Zo, en datzelfde Hoogheemraadschap Delfland blaatte nog niet zo lang geleden in de publiciteit dat meer vrouwen in de organisatie gewenst zijn. Ik adviseer alle vrouwen die de ambitie hebben bij dat Hoogheemraadschap te werken met klem uit de buurt van Hans Middendorp te blijven.

Heb ik lef? Ik moet bekennen dat ik niet vooraan in de rij der dapperen wil staan. Bovendien heb ik een grote hekel aan fysiek geweld. Toch bekruipt mij door de leugens van Middendorp en dit werkelijk walgelijke bericht van het Hoogheemraadschap Delfland een nog nauwelijks te beheersen drang me te begeven naar de GRstraat om deze meneer eens diep in de ogen te kijken. Ik vrees dat hij zich in een van zijn vijf kamers uit angst zal verstoppen.

Ja, dan koop je voor bijna vier ton een klassiek appartement van 118 vierkante meter en dwingt stom gedrag je tot verstoppertje spelen achter de gordijnen en voortdurend over je schouder kijken bij boodschapjes doen in de  Theresiastraat. Zo sneu: de sportman van het jaar, vechtsportpecialist Hans Middendorp, zal binnen korte tijd weer moeten verhuizen en kan zich nooit meer vertonen in het Haagse Bos waar woedende hondenbezitters naar hem uitkijken.

Dat was allemaal niet nodig geweest wanneer deze debiele Dr. Ir. na zijn fout de rug had gerecht, de schikking had betaald en oprecht excuus had aangeboden aan zijn slachtoffer. Dan was deze kwestie al lang uit de wereld.

Nu sleept dit zich voort en ik ben bereid daar langdurig een rol in te spelen.

Clifford Mead.

 

Nagekomen bericht 27 oktober 2017

De politieman van bureau Overbosch in Hans’s wijk die destijds deze melding en aangifte van geweldpleging heeft behandeld, heeft mij medegedeeld dat Middendorp meteen na zijn arrestatie vertelde dat het hondje hem gebeten had. Het is dus niet een verzinsel van enkele dagen later. (Misschien wel een verzinsel, maar geen later verzinsel). Middendorp had zelfs ‘een krasje’, aldus de diender, laten zien. Een krasje. Een niemendal dus en de vraag is of die kras kwam door de bijtende hond. Middendorp zelf gaf daar tijdens de rechtszaak tegen hem geen duidelijkheid over. Voor de rechter was hij niet stellig over dat bijten; hij zou de tanden van het hondje gevoeld hebben, maar gebeten…..? Het is niet duidelijk of Middendorp naar een arts ging en een tetanusinjectie haalde (aan te raden na hondenbeten). Daar wordt in ieder geval nergens melding van gedaan.

Volgens dezelfde diender wordt er alleen door de politie een bijtrapport opgesteld wanneer er sprake is van een ernstig bijtincident. Daar was bij Middendorp blijkbaar geen sprake van. Die indruk had ik al.

Nu, bijna een half jaar later, dus ook niet na zijn veroordeling wegens geweldpleging, heeft zijn slachtoffer nog steeds geen excuses mogen ontvangen.

C.M.