Billenknijper Harry Intifada van Bommel verlaat fractie Socialistische Partij

Harry Intifada van Bommel en Gretta Hamas Duisenberg
Harry Intifada van Bommel en Gretta Hamas Duisenberg

In de NRC van gisteren staat te lezen: Van Bommel verlaat SP-fractie in Tweede Kamer. Een van de langst zittende Tweede Kamerleden vertrekt. Hij wil politici en partijen in „opkomende democratieën” gaan begeleiden. Als hij namens de SP in een volgend kabinet minister van Buitenlandse Zaken kan worden, is hij zo terug. (……) In 2007 raakte Van Bommel in opspraak door een klacht van een ambassademedewerker in Jordanië: zij vond dat ze door Van Bommel was lastiggevallen, hij bood zijn excuus aan. Afgelopen voorjaar was er een ex-militair die met een aanklacht tegen Van Bommel kwam: het Kamerlid zou in Paramaribo de vrouw van de ex-militair hebben aangerand. Van Bommel deed daarna zelf aangifte tegen de man wegens smaad en laster. Van Bommel voerde in 2005 fel campagne tegen de EU-grondwet en afgelopen voorjaar opnieuw tegen het EU-verdrag met Oekraïne. Begin dit jaar zei Van Bommel dat het zijn droom was om minister van Buitenlandse Zaken te worden. „Daar blijf ik voor beschikbaar.”

Hitsige Van Bommel kwam internationaal negatief in het nieuws toen hij in 2009 als Nederlands kamerlid meestrompelde in een anti-Israëldemonstratie en als een eendimensionale puber “Intifada, Intifada, Palestina vrij” liep te blaten. Fractievoorzitter Agnes Kant, over haantjegedrag in de politiek gesproken, tikte Van Bommel op de vingers en glibberige Harry verdedigde zich dat hij slechts op had willen roepen tot geweldloos verzet. Leuk gevonden van Harry. De letterlijke vertaling van het Arabische woord intifada is opstand. Laten die Palestijnse intifada’s iedere keer gewelddadige opstanden zijn geweest. Volgens Harry liep hij dus in de anti-Israëldemonstratie mee om de Palestijnen op te roepen tot geweldloos verzet. En gij gelooft dat! Wat is die man toch een paling in een emmer snot. Dat was hij in 2009 en hij is dat in 2016 nog steeds.

Toen een slimme grappenmaker subsidiegeld wist te bemachtigen om pleerollen te laten bedrukken met teksten tegen het associatieverdrag met Oekraïne stond geile Harry weer vooraan te schreeuwen dat hij die rollen op zou gaan hangen op de plees van de Tweede Kamer. Kwam het daarvan? Welnee, natuurlijk niet. Harry blaft wel, maar bijt niet. Te laf.

Nu laat hij bij zijn aanstaande vertrek weten dat hij in een nieuw kabinet best minister van buitenlandse zaken wil worden. Denkt hij werkelijk daar enige kans op te maken?

Misschien dat Harry’s geheugen langzaam aan minder wordt, hij is inmiddels de 55 gepasseerd, maar hij kan er op rekenen dat zijn bemoeienis met buitenlandse politiek in die anti-Israëldemonstratie door meerdere partijen, inclusief Israël, nog niet vergeten is. Zal hij Europees geaccepteerd worden na zijn demonstraties tegen het associatieverdrag met Oekraïne en zijn verzet tegen de Europese ‘grondwet’? Hij kan dan wel het langst zittende kamerlid zijn, maar van internationale politiek en het internationale politieke geheugen heeft hij absoluut geen sjoege. Minister van buitenlandse zaken, hoe bedenkt die naïeveling het.

De anti-democraat loopt schaamteloos publiekelijk te solliciteren naar een rol bij het ondersteunen van opkomende democratieën. Bij een dergelijke sollicitatie hoort een standaard afwijsbrief: “U voldoet niet aan de functie-eisen”.

De man heeft al moeite genoeg zijn weg te vinden in een traditionele democratie als de Nederlandse, laat staan dat hij nieuwe democratieën aan de hand kan nemen.

Om Henk Spaan te citeren: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE!”

H.A.F.M.O. Hoek, politiek commentator Meditatione Ignis

De Porosjenko Poetin Pechtold Leaks

Associatieverdrag Oekraïne
Afbeelding: http://oekrainee.eu/associatieverdrag-zal-corruptie-alleen-maar-belonen/

De Oekraïense president, miljardair Porosjenko, sluist zijn geld weg via Panama en de Maagdeneilanden en ontwijkt belastingen in zijn land. Deze man wil een associatieverdrag met de Europese Unie om hulp te krijgen bij de bestrijding van de corruptie. Een gotspe.

Oekraïne is een wespennest waar we onze Europese handen niet in moeten stoppen. Alle twijfel is bij mij nu definitief weg: ik stem NEE tegen dat verdrag. De enige reden om VOOR te stemmen was dat Harry Intifada van Bommel van de Socialistische Partij tegen is en het laatste dat ik wil, is aan de zijde van Van Bommel staan.

Dat bezwaar weegt echter niet op tegen de corruptie van leugenachtige Porosjenko. Toen hij aangesteld werd als president twee jaar geleden, beloofde hij zijn snoepimperium te verkopen. Wat deed meneer: hij probeerde zijn inkomen uit die fabricage te verdoezelen via een BV in Nederland.

Er zal de komende tijd nog veel meer opborrelen uit de Porosjenko beerput. De man verdiende zijn kapitaal, meerdere miljarden, en dan heb ik het niet over Oekraïense grivna maar Amerikaanse dollars,  met de productie van tandbedervend snoepgoed. Bezoek de Oekraïne, probeer in gesprek te komen met de bevolking en zie zodra ze hun mond open doen hoe populair dat snoep van Porosjenko is.

Petro Oleksiyovytsj Porosjenko (Петро Олексійович Порошенко) begon na zijn studies economie en rechten een bedrijf in cacaobonen, dat uitgroeide tot de Roshengroep, de grootste zoetwarenfabrikant van Oekraïne. Dit leverde hem de bijnamen Chocoladekoning en de Willy Wonka van Oekraïne op. Daarnaast bezit Porosjenko een aantal auto- en -busfabrieken, een scheepswerf en een televisiekanaal. Porosjenko stond in 2012 op de 1153e plaats op de lijst van rijkste mensen ter wereld (Wikipedia).

Petro Porosjenko is de Berlusconi van Oekraïne. We weten allemaal wat een ellende voortkomt uit de combinatie regeringsleider en eigenaar van een televisiekanaal: manipulatie.

Petro Porosjenko Heeft voldoende kennis in huis om te weten in welke bochten je je met je kapitaal kan wringen om uit handen van de belasting te blijven via allerlei brievenbusfirma’s op tropische eilanden.

Het is niet gezegd dat zijn slimme belastingontwijkingconstructies onwettig zijn. Dat ze hartstikke onethisch zijn staat buiten kijf. De maandelijkse bijstandsuitkering is in Oekraïne € 45,00. Een bedrag waar niemand, ook in de Oekraïne niet, van kan leven, maar de president sluist zijn kapitaal het land uit om geen belasting te hoeven betalen.

Er rust al lang een smet op Porosjenko. De voormalig minister van buitenlandse zaken en van handel heeft vanaf de jaren negentig een uitgebreid netwerk opgebouwd in de Oekraïense politiek en zakenwereld. Hij is een kind van de Oost Europese ondemocratische, egocratische cultuur waar oligarchen als hij onbelemmerd rijkdom bijeen kunnen schrapen.

Zijn streven naar een associatieverdrag met de EU is gemotiveerd door eigenbelang. Door dat verdrag worden in één klap alle handelsbelemmeringen van tafel geveegd en vergroot de markt voor zijn snoepjes van 45 miljoen naar 500 miljoen potentiële klanten. De natte droom voor iedere kapitalist.

Het zal druk worden op de administratiekantoortjes in Panama en op de Britse (!) Maagdeneilanden. Porosjenko bezat al van die belastingontwijkende firma’s voordat hij president van Oekraïne was. Sinds zijn aantreden zijn die financiële activiteiten buiten Oekraïne toegenomen, maar wel de bek vol over bestrijding van corruptie.

Het is onbegrijpelijk dat Poetin en Porosjenko politiek met elkaar overhoop liggen. Zakelijk en financieel vormen ze een ééneiige tweeling. In corruptie, belastingontwijking, misbruik van hun machtspositie en misleiding van de bevolking zijn ze 100% elkaars gelijken. Je zou maar als goedwillende burger in Rusland of Oekraïne wonen en aan deze nare mannen overgeleverd zijn.

Porosjenko is in eigen land verplicht eventuele inkomsten uit het buitenland op te geven op een openbaar aangifteformulier. Afgelopen vrijdag publiceerde Porosjenko zijn aangifte voor 2015, maar hij gaf daarbij geen inkomsten uit het buitenland op. Hetzelfde geldt voor de aangiften in 2013 en 2014 (Financieel Dagblad).

Onbetrouwbare Pechtold, die op kosten van een bevriende zakenrelatie met belangen in de Oekraïne een reisje maakte naar Kiev, en Porosjenko hebben mij overtuigd dat een stem vóór het associatieverdrag met Oekraïne een stem is vóór corruptie.

Je gaat toch geen associatieverdrag aan met een president die vierentwintig uur per dag en zeven dagen per week zijn land en bevolking van vele miljoenen berooft via allerlei onethische constructies?

Het lijkt allemaal zo onfris en corrupt, dat het niet lukt hier grapjes over te maken.

S.A.Tire

Commissariaat voor de media heeft schoon genoeg van De Wereld Draait Door

Naar aanleiding van onderstaande blog ontvingen we een mail van Joop Veen, Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering van het Commissariaat voor de Media:

Geachte heer Dieter Korbjuh,

Vanochtend namen wij kennis van de volgende publicatie op Uw website:

https://www.meditatione-ignis.org/commissariaat-voor-de-media-heeft-schoon-genoeg-van-de-wereld-draait-door/

Wij stellen vast dat het hier gaat om een gefingeerd interview met mevr. Poelmann van het Commissariaat voor de Media. Zij heeft nooit met iemand van Uw website contact gehad, laat staan een interview gegeven. De publicatie met aan haar toegeschreven citaten, achten wij misleidend en onrechtmatig. Wij gaan er dan ook vanuit dat deze publicatie per ommegaande van Uw website wordt verwijderd. Ik verzoek U om bevestiging van ontvangst van deze email.

Met vriendelijke groet,

Joop Veen  
Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering

Met Dieter Korbjuh bedoelt Joop waarschijnlijk, je weet maar nooit, Dieter Korbjuhn. Het is hem vergeven. De naam van Poelman is immers in de door Joop gewraakte tekst ook verkeerd gespeld.

Onvergeeflijk en ook een beetje lachwekkend, is dat hij niet door heeft dat de initialen en naam van de auteur van het door hem gewraakte artikel een veelbetekenende combinatie vormen: S.A.Tire.

Ik raad hem aan die initialen plus achternaam als één woord hardop uit te spreken.

Uit onze statistieken blijkt dat Joop Ad-Interim stevig rondgestruind heeft op onze website. Zelfs dat hielp niet hem de ogen te openen en te ontdekken dat alle door SATIRE geschreven teksten de draak steken met personen en instituten. Leuk? Ja, daar valt over te twisten.

De tekst over DWDD en het CVDM staat zo vol absurde hyperbolen dat ik mij niet kan voorstellen dat er naast Joop Veen nog anderen zijn die hem serieus nemen.

Mocht dat toch zo zijn: alles wat hieronder te lezen is, is ontsproten aan het verwarde brein van de Meditatione Ignis hofnar en dorpsgek Mr. Simon Aernout Tire. Weliswaar aan de dagelijkse realiteit ontleend, maar niet gebaseerd op waarheid.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

 

boek van de maand

De ogen van Suzanne Poelman, sinds eind 2015 de nieuwe directeur van het Commissariaat voor de media (CVDM), stralen in een exclusief interview met Meditatione Ignis van venijn wanneer ze spreekt over de commerciële activiteiten van DWDD. ‘Dit loopt al jaren de spuigaten uit! We gaan hier stevige maatregelen tegen nemen’.

DWDD zet volgens Poelman de geloofwaardigheid van de publieke omroep op het spel. Keer op keer doet mega-verdiener Van Nieuwkerk sarcastisch over de commerciële activiteiten van de niet-publieke zenders, terwijl hij zichzelf als persoon en de VARA als omroep via sluikreclame financieel voordeel op financieel voordeel lijkt te bezorgen.

Poelman: ‘Eigenlijk kan je nauwelijks nog spreken van sluikreclame. Hier is eerder sprake van regelrechte reclame voor boeken, films, theatervoorstellingen en CD’s, en dan op een schofferende, brutale manier met een air van onaanraakbaarheid’.

Het succes is DWDD volledig in de bol geschoten. ‘Van Nieuwkerk en de DWDD-sekte denken echt dat ze boven alle wetten verheven zijn en onbelemmerd de commerciële activiteiten van de eigen kliek mogen aanbevelen. Een schoffering van de regels, maar ook van de kijkers’.

Het is Poelman een doorn in het oog dat de DWDD tafelheren en tafeldames als ‘gast’ aan de andere kant van de tafel mogen aanschuiven zodra ze een boekje hebben geschreven. De ronduit ‘geile aanbevelingen’ door Matthijs van Nieuwkerk zijn ‘te gênant voor woorden’. Hier wordt objectiviteit gespeeld terwijl de subjectieve ‘vriendjesdiensten’ er van af druipen. Dat boekje van Marc Marie Huijbregts In stukjes, zou nooit de aandacht hebben gekregen dat het nu kreeg in DWDD als hij niet een van de tafelheren was in dat programma. ‘Jan Mulder hoeft maar een pen op papier te zetten of Matthijs van Nieuwkerk staat al met zijn gretige hand opgehouden in de startblokken om het aan te bevelen.’ Hetzelfde geldt voor producten van de DWDD huisdichter Nico Dijkshoorn. Binnenkort zal er een door Sylvana Simons geschreven semi-sociologische studie over slavernij verschijnen. DWDD zal een hele uitzending aan dat boek wijden, onder andere met medewerking van Roy Kaikusi Groenberg (de malloot die op de Dam het boek van Harry Intifada van Bommel verbrandde omdat Prem Radhakishun daarin geciteerd werd met het woord ‘neger’).

Boze tongen beweren dat Van Nieuwkerks verspreking – hij noemde schrijfster Esther Gerritsen ‘per ongeluk’ Esther Verhoef – helemaal geen verspreking maar regelrechte opzet was. Van Nieuwkerk zou betaald zijn om de in vergetelheid rakende Verhoef weer naar de publicitaire voorgrond te halen.

Dieuwke Wynia, de ‘koningin van DWDD’ en één van de oprichters van Das Mag uitgevers heeft zich verzekerd van constante aandacht voor Das Mag in DWDD. Zo mocht Jelle Brand Corstius vorige week nog zeer uitgebreid zijn boekje over pappa Brand Corstius in DWDD presenteren, en Van Nieuwkerk maar enthousiasme spelen. Waar werd dat boekje uitgegeven? Je raadt het al: bij Das Mag van DWDD baas Dieuwke Wynia.

Je moet bij al deze zelf-bevoordelende kongsi’s automatisch denken aan het infame ‘links lullen, rechts zakken vullen’ dat socialistische kringen vaak verweten wordt. De Vereniging van Arbeiders Radio Amateurs is door Van Nieuwkerk en Wynia verworden tot een keiharde kapitalistische onderneming die kijkers op een commercieel-agressieve wijze het geld uit de zakken klopt. Dit heeft niets meer te maken met ‘verheffing van de arbeider’, maar alles met het spekken van de eigen portemonnee.

Het maandelijkse optreden van een viertal boekhandelaren die hun handeltje hitsig mogen aanprijzen met ‘uniek meesterwerk’ op ‘uniek meesterwerk’ is beschermd door de vrijheid van drukpers. Geen enkele omroep zou wegkomen met dit soort puur commerciële activiteiten als het een ander soort product betrof. Met boeken kan dit blijkbaar. Toch overweegt het CVDM bij wijze van proef DWDD een forse boete op te leggen over deze boekenpromotie. ‘Dit is buiten proportie en niet gericht op informatievoorziening maar op verkoopcijfers, en op niets anders’.

Er zal door onderzoeksjournalist Bob Bernstein van Meditatione Ignis onderzoek worden gedaan naar het gerucht dat Van Nieuwkerk persoonlijk financieel voordeel heeft bij al deze aanbevelingen. Beweerd wordt dat hij zich via een postbus-BV op de Kaaimaneilanden fors laat betalen. Via deze BV zou van Nieuwkerk niet alleen zijn villa in Diepenheim, maar ook zijn buitenhuis op Sint Maarten (het Franse deel) bekostigd hebben.

Madeleine de Cock Buning, Eric Eljon en Jan Buné scharen zich achter Suzanne Poelman in haar streven de VARA en DWDD weer in het gareel van de publieke omroep te krijgen. Tot nu toe zagen ze geen mogelijkheden de brutale commerciële promotie aan te pakken. Echter, nu de VARA helemaal buiten zijn boekje ging met een gefaald oplichtersrestaurant waar de klanten á raison van € 80,00 per persoon een poot werd uitgetrokken, en dat allemaal maandenlang ‘voorgekookt’ in DWDD, ziet het CVDM kans de commerciële strategie van DWDD af te straffen.

Het Commissariaat voor de Media stoort zich er vooral aan dat de VARA/DWDD zich gedraagt alsof ze boven de wet staan.

‘Dit kan niet langer getolereerd worden’.

Mr. Simon Aernout Tire

 

Daar heb je hem weer: Harry Intifada van Bommel

Harry van Bommel

Die meneer Van Bommel krijgt eigenlijk veel te veel aandacht op Meditatione Ignis, dus ik zal het deze keer kort houden. Harry Hamas liep in het verleden al eens in een verkeerde optocht mee, schreeuwend om een intifada tegen Israël. Dat hij een onfrisse Stalinistische antisemiet is, valt niet te betwijfelen. Dat hij een specialist is in het maken van verkeerde keuzes staat eveneens buiten kijf.

Er is een nieuw voorbeeld van Harry’s onvermogen juiste keuzes te maken.

Nu zit hij diep in de stront door zijn bluffen over WC-rollen met anti EU-Oekraïne-associatieverdrag teksten die dappere Harry, onze nationale verzetsheld, op zou hangen op de plees van de Tweede Kamer. Die actie gaat helaas niet door omdat meneer, twee dagen nadat hij via Twitter ‘dreigde’ de rollen te verspreiden – ‘dan kan iedereen zijn … afvegen met het associatieverdrag’ – bedacht heeft dat het een verkeerde keuze zou zijn. Ons socialistische warhoofd realiseert zich dat de subsidie voor die rollen, € 50.000,-, weggegooid geld is.

Ja, wat moet je met zo’n man?

Je zou bijna blij zijn dat een stelletje zwarte frustraten Harry’s laatste boekje op de Dam verbrand heeft. Helaas stuit mij een boekverbranding principieel tegen de borst, zoals iedere vorm van censuur mij tegen de borst stuit.

Harry Hamas heeft daar geen enkele moeite mee. Hij wandelt parmantig rond over de digitale wereld van Twitter om zijn kreten te slaken. Als Harry? Nee, als Harry van de SP. Als politicus en publiek figuur dus, maar wat doet Harry: meningen die hem niet zinnen blokkeren.

Kijk, daarmee is de kloof tussen democratische Harry en maffe boekverbranders in één klap overbrugd en schudden ze elkaar halverwege de hand.

Met mannen als Harry van Bommel in ons parlement zou ik me zorgen moeten maken over de democratie. Echter: dankzij mannen als Harry Intifada zal de Socialistische Partij altijd een splinter blijven, dus wat zou ik me zorgen maken.

Laat ik deze parlementariër maar archiveren onder de L van laf.

Zo, Harry: weer genoeg aandacht gehad.

Bertus Gerardus Antonissen

 

“Wij maken toch ook geen vergelijking tussen joden en geroosterd sate-vlees?”

Roy (Kaikusi) Groenberg
Roy (Kaikusi) Groenberg

In een eerdere column besteedde ik al aandacht aan anti-democraat Roy Kaikusi Groenberg en zijn verbranding op de dam van het boek Surinamers in Nederland door Harry Intifada van Bommel. In een commentaar op YouTube is te zien en horen hoe Groenberg zonder enige moeite vergelijkingen maakt met de Tweede Wereldoorlog en Nederlandse NSB’ers die heulden met de nazi’s. Die NSB’ers werden volgens helderschijnend historisch licht Groenberg na de oorlog ‘aangepakt’ net zoals hij ‘alle racisme en discriminatie’ aanpakt.

De cliché’s kotsende Kaikusi (Surinaams voor jaguar) legt helaas niet uit wat de overeenkomst is tussen racisme en heulen met de vijand door NSB’ers. De man kletst uit zijn nek, geobsedeerd door facetten uit de geschiedenis waar hij geen enkel benul van heeft.

Er zit iets engs in die Groenberg. Niet incidenteel maar structureel. De boekverbranding is onderdeel van een karaktertrek en niet slechts een vergeeflijke emotionele oprisping.

In 2008, naar aanleiding van een discussie-avond van de PvdA, afdeling Amsterdam Oud-West over het thema WE VERGADEREN TEVEEL EN ZIJN TE WEINIG ‘BUITEN’ liet Groenberg al het achterste van zijn tong zien op de PvdA-site met:

Roy Groenberg

Ik ben het eens met de reactie van dhr. Adriaan m.b.t. zijn ervaring op een Pvda-vergadering uit Oud-west. Wij maken toch ook geen vergelijking tussen joden en geroosterd sate-vlees?
Wanneer gaan wij het ‘ontkennend’ racisme en de superioriteitswaanzin binnen de PvdA voorgoed verbannen?

De man is niet alleen een engerd, maar bovendien oliedom. Blijkbaar beseft hij niet dat zijn ‘Wij maken toch ook geen vergelijking tussen joden en geroosterd sate-vlees?’ juist wel een vergelijking is, en door hemzelf gemaakt. Laat ik proberen deze gedachtekronkel via een geheel fictief voorbeeld aan hem uit te leggen. Stel ik zeg/schrijf: “Ik maak toch ook geen vergelijking tussen Roy Groenberg en Surinaamse racisten”, dan is juist door deze ontkenning meteen een verband gelegd tussen Groenberg en Surinaamse racisten.

Er is meer. Dat verband is dan niet alleen gelegd, maar over mij wordt ook iets onthuld, namelijk dat ik om een of andere reden het nodig vindt de niet-bestaande relatie te schetsen tussen Groenberg en Surinaamse racisten. Niemand die nu de conclusie trekt dat deze vergelijking werkelijk iets over mij zegt, zal door mij worden tegengesproken..

Dat geldt dus ook voor meneer Groenberg en zijn ‘Wij maken toch ook geen vergelijking tussen joden en geroosterd sate-vlees?’  enkel en alleen doordat hij joden koppelt aan sate-vlees komen we veel te weten over Kaikusi, en meer dan alleen dat een jaguar een (sate)vleeseter is.

Een walgelijke vergelijking gemaakt door een griezelige man.

Het kan niet anders, de Partij van de Arbeid zal zich intens gelukkig prijzen met zo’n discussiedeelnemer. Dat blijkt ook wel, want zelfs zes jaren na deze onfrisse inbreng door Groenberg ging PvdA-burgemeester Van der Laan juni 2014 doodleuk op de foto met deze enge meneer (de boekverbranding op de Dam moest toen nog plaatsvinden):

Opening Keti Koti maand 01 juni 2014, St Eer en Herstel, ondersteuners en grassroot organisaties, voorzitter Roy Kaikusi Groenberg. HellenJeanetteGill20140601 for Roy K Groenberg. Foto made by Steve I.J. Biervliet.
Opening Keti Koti maand 01 juni 2014, St Eer en Herstel, ondersteuners en grassroot organisaties, voorzitter Roy Kaikusi Groenberg. HellenJeanetteGill20140601 for Roy K Groenberg. Foto made by Steve I.J. Biervliet.

Interessant is dat de naam van narcist Groenberg wel op Groenbergs internet site te vinden is onder de foto, maar niet die van burgemeester Van der laan.

Ik ben benieuwd of de Amsterdamse burgemeester bij de opening van het Keti Koti (afschaffing slavernij) Festival in 2016 weer met de boekverbrander op de foto gaat.

De stichting waar meneer Groenberg oprichter en voorzitter van is, gaat gesierd met de naam Stichting Eer en Herstel. Een mond vol fraais.

Wat heeft de vergelijking tussen ‘joden en geroosterd sate-vlees’ en verbranden van een boek te maken met ‘eer’ en ‘herstel’?

Als er al historisch onrecht hersteld moet worden, dan vrees ik dat schreeuwlelijk Groenberg daar eerder een belemmering voor is, dan dat hij ook maar iets positiefs kan bijdragen. Ik, blanke Nederlander, was nooit slavenhandelaar en voel me niet schuldig. Roy Kaikusi Groenberg was nooit slaaf van blanke overheersers, maar is overduidelijk slaaf van zijn obsessie met een belast verleden.

Ik wens meneer Groenberg een goede gezondheid en volledig herstel toe.

Bertus G. Antonissen

Negroïde nazi’s verbranden boek Harry Intifada van Bommel

Schermafbeelding 2016-01-08 om 11.57.25
Roy (Kaikusi) Groenberg verbrandt op de Dam, Amsterdam, boek Harry van Bommel

SP-Kamerlid Harry van Bommel is niet te spreken over de actie gisteren op de Dam in Amsterdam, waarbij een exemplaar van zijn boek Surinamers in de polder in brand gestoken werd door zo’n twintig demonstranten. Dat deden ze omdat het woord ‘neger’ voorkomt in het boek. “Ik ben tegen boekverbrandingen”, zegt Van Bommel in het NOS Radio 1 Journaal. “Ik vind dat een middeleeuws instrument dat de discussie niet bevordert. Het leidt tot verwijdering.” (Aldus NOS nieuws op het Internet).

Krijgt die Harry Intifada van Bommel daar even een koekje van eigen deeg. Wel doodleuk tijdens een demonstratie met Arabische mongolen meeschreeuwen om ‘verbranding’ van Israëliërs en nu op zijn marxistische snikkel getrapt omdat een slordig boekje van hem verbrand is.

Let wel, natuurlijk ben ik tegen iedere boekverbranding, ook al ben ik geneigd voor Harry Hamas van Bommel een uitzondering te maken. Dit commerciële wanproduct werd helaas niet verbrand omdat het een stuitende verspilling van grondstoffen is, maar omdat het woord ‘neger’ in het boekje wordt gebruikt. Flapdrol Van Bommel zegt nu in al zijn laffe witheid dat hij zelf ook bedenkingen heeft bij het woord ‘neger’, maar dat hij slechts een ander, Prem, citeerde. Harry heeft geen moeite Arabieren te steunen in anti-Israel moordzucht en heeft begrip voor negroïde nazi’s die zijn boek verbranden. Hij is het er natuurlijk niet mee eens dat deze historische onbenullen zo stom zijn dat boek van hem te verbranden omdat verbranden van boeken middeleeuws is, maar begrip heeft de laffe bleekscheet van de Socialistische Partij wel.

Sinds de boekverbranding op de Bebelplatz bij Unter den Linden, Berlijn, in 1933 ligt er een loodzware hypotheek op het verbranden van boeken. Jammer dat die 20 negertjes op de Dam zich dat niet gerealiseerd hebben.

Mag ik verwijzen naar die beladen verbranding uit 1933? Ja dat mag ik; luister en kijk maar naar wat een van de brandstichters – doet mij erg denken aan een zwarte Sinterklaas – voor onzin uitkraamde om zijn daad te rechtvaardigen: https://youtu.be/EPwLzEd00po

Roy (Kaikusi) Groenberg
Roy (Kaikusi) Groenberg

Harry Intifada: neger komt van het latijn voor zwart: nigrum. Niets mis mee. Blanke mensen worden blank of wit genoemd omdat ze een blanke/witte huidskleur hebben. Mensen met een negroïde, donker gekleurd, uiterlijk worden heel chique naar een Latijns woord neger genoemd op basis van de kleur van hun huid. Ook helemaal niets mis mee. Alhoewel: mag ik, blanke Europeaan, daar wel een mening over hebben? Neger kwetst mij immers niet, want ik ben geen neger. Wat ik wel ben: een makamba. Het vaste scheldwoord voor blanken op de Cariben. Stoort het mij dat negers mij makamba noemen? Van geen kant. Geen enkele moeite mee, net zo min als ik er moeite mee heb zwarte mensen naar een Latijnse verbastering ‘neger’ te noemen.

DE voorman van de nigrum emancipatie, Martin Luther King, gebruikte in 1964 in een van de meest imponerende speeches ooit gemiddeld eens per minuut het woord negro. Blijkbaar moeten zijn woorden met terugwerkende kracht verbrand en uit de geschiedenis gewist worden.

Ik heb een tip voor die absurde kokerkijkers op de Dam: neem contact op met YouTube en vraag onverwijld de speech van King te verwijderen van het internet omdat die lelijke racist het woord neger gebruikte.

De verbranding van Harry van Bommel’s boek bevindt zich aan de grens van de vrijheid van meningsuiting. Geen fraaie actie, maar het mag. Zeker niet verbieden denk ik, juist omdat het zo heerlijk is dat we in een wereld leven waar de grens van deze vrijheid zo ver mogelijk is opgerekt. Er is echter een duiveltje in mijn hoofd dat voortdurend aan mij vraagt: “Vinden die demonstranten dat deze rekbare vrijheid van meningsuiting ook geldt voor degenen die het, zoals ik, faliekant met hen oneens zijn?”

In de ene Nederlandse gemeente (Bonaire) mag een billboard langs de weg gezet worden met de oproep MINDER MAKAMBAS en in de andere, Amsterdam, mag men een boek verbranden omdat de Nederlandse vertaling van Nigrum er in voor komt. Het mag allemaal, net zo goed als een beunhazende, antisemitisch marxistische politicus een quasi sociologisch boek mag schrijven.

Lang leve de vrijheid!

B.G. Antonissen

Jan Marijnissen liegt glashard bij Pauw

Nam mij voor welwillend naar het interview van Jeroen Pauw met Jan Marijnissen te kijken en niet meer over deze man (Marijnissen) te schrijven. Helaas maakte jokkende Jan mij dat onmogelijk.

Ik zal het kort houden. Jan beweert zich helemaal niet met de verkiezing van de nieuwe voorzitter van de Socialistische Partij te bemoeien en in het NRC draaikontinterview van vorige week slechts het standpunt van het voltallige bestuur – Ron Meyer en niet Sharon Gesthuizen moet Jan Marijnissen opvolgen – te hebben verwoord.

Kom op Jan, verschuil je niet achter dat bestuur met je leugenachtige rotsmoesjes. Is het het standpunt van dat voltallige bestuur dat het ‘niet chic’ is dat zich twee gegadigden meldden voor die functie en er dus een verkiezing moet komen? Het NRC-interview was met jou als individu, niet als vertegenwoordiger van het bestuur.

In het interview met de NRC liet Jan, verwijzend naar de VVD-ellende rondom Rutte en Verdonk, weten dat er wat hem betreft helemaal geen verkiezing moet plaatsvinden.

Hij maakt het in het interview met Jeroen Pauw heel erg bont door weer te herhalen, daartoe geprest door Pauw, dat het Tweede-Kamerlidmaatschap van Gesthuizen niet relevant is voor de functie van partijvoorzitter.

Daarvoor is, nog steeds volgens Jan Marijnissen, ervaring in de lokale politiek wel relevant. Hij heeft natuurlijk even de CV van Sharon bekeken en gezien dat ze slechts een zeer korte tijd ervaring heeft in de lokale (Haarlemse) politiek en toen dat argument er aan de haren bij gesleept. Overigens: laat hij de relevantie van ervaring in lokale politiek voor landelijk partijvoorzitterschap maar eens uitleggen. Ik zie die relevantie in ieder geval nog niet.

Een doorzichtige, oude truc van Jan. Je hebt voorkeur voor een kandidaat en om die kandidaat dan bij je organisatie door de strot te duwen, bedenk je achteraf aanstellingseisen die 1 op 1 passen op de door jou gewenste kandidaat. Walgelijk manipulatief en bovendien een beledigende onderschatting van de intelligentie van degenen die je denkt te kunnen overtuigen van je gelijk.

In De Volkskrant van gisteren, 26 november 2015,  noemt Jan Marijnissen de kritiek onzinnig. ‘Ik wijs klachten dat het niet eerlijk ging echt van de hand. Sharon is geen strobreed in de weg gelegd.’

Geen strobreed? Dus vorige week in de NRC beweren dat Ron Meyer veel beter gekwalificeerd is voor de functie en dat de ervaring van Sharon Gesthuizen ‘volstrekt irrelevant’ is voor de functie van partijzitter betekent ‘geen strobreed in de weg leggen’? Hoe moet je dan omschrijven dat Jan Marijnissen met zijn volle gewicht Gesthuizen aan de klant schuift? Zelfs Harry Intifada van Bommel vindt de actie van Jan Djoegasjvili Marijnissen riskant omdat het nu ‘lijkt’ dat de partij centraal aangestuurd wordt. Daar komt hij wel erg laat achter. Het is toch al jaren zo dat de Socialistische Partij een Stalinistisch anachronisme is? Is dat Harry Hamas al die tijd ontgaan? Zeker te druk geweest met geweldgeile demonstraties.

Jan blijft over zijn graf heen regeren. Hij zal zijn gronden hebben om de kandidatuur van Meyer te steunen. Ik kan niet overzien of Jan’s beweegredenen objectief en realistisch zijn, maar vermoed dat Sharon Gesthuizen te weinig bagage meeneemt om partijvoorzitter te worden. Van Ron Meyer weet ik het helemaal niet, want van die man had ik nog nooit gehoord.

Het was schrikken toen Jan zich door Pauw liet verleiden Sharon Gesthuizen eventueel te zien, “alles is mogelijk binnen de Socialistische Partij”, als opvolger van Emile Roemer. Een instinkerdje, en dat voor zo’n ervaren politicus. De reactie had natuurlijk moeten zijn: “We denken nog helemaal niet na over de opvolging van Roemer”.

Wat ik zie en hoor, is dat Jan principieel niets voelt voor een democratische verkiezing van de nieuwe partijvoorzitter, maar dat hij zelf, met het bestuur, autocratisch het enige recht heeft te kiezen.

Er mag dus wel gekozen worden, maar dan alleen door Jan c.s.

Waar doet dit alles mij aan denken?

Aan de manier waarop in de voormalige Sovjetunie opvolgers van partijleiders werden ‘gekozen’.

Bertus G. Antonissen

Jan Djoegasjvili Marijnissen draaikontinterview

Jan Marijnissen heeft het volste recht op groeiend inzicht. Dat hij in het NRC-interview helemaal niets meer zegt over het standpunt van een paar dagen eerder, zelfs geen enkel excuus, schurkt aan tegen geschiedvervalsing. Je kletst op de nationale radio uit je SP-nek en doet na een paar dagen in een toonaangevend dagblad doodleuk alsof er niets gebeurd is.

Katholieke onbetrouwbaarheid van een afvallige misdienaar.

Jan blaast nu geen deuntje meer op zijn antisemitische carnavalstrompet, maar ziet – het is een man van gevarieerde wijsheden – de maatschappelijke achterstand en discriminatie in de Banlieus als oorzaak. Natuurlijk is het geen makkie op te groeien in een achterstandswijk, maar of dat die achterlijke slachtpartijen op onschuldige burgers verklaart? Daar is heel wat op af te dingen. Wat te denken van de discriminatie tegen andersdenkenden die al eeuwen woekert in de geest van moslims en de bloedige, vaak onderlinge, strijd die daar ook al eeuwen uit voortkomt?

Vanuit zijn Osse Datsja weet Jan het allemaal heel goed, maar oh wee wanneer het voormalige SP-kamerlid Ewout Irrgang kritiek levert op de aanstaande Stalinistische verkiezingen voor een SP-voorzitter, want slechts 1 door het huidige bestuur geaccepteerde kandidaat, dan reageert Josef Marijnissen met: “Dat is echt onzinnig. Kom op, zeg! Irrgang zit al jaren in Afrika. Die weet echt niks van wat er hier gebeurt.”

Wat komt mij dat bekend voor! Toen in de jaren zestig en zeventig vanuit het westen kritiek geleverd werd op het apartheidsregime in Zuid-Afrika verweerde dat verderfelijke regime zich regelmatig met vergelijkbare verklaringen: de protesterenden in Europa en de VS konden op afstand niet weten wat er werkelijk gaande was in Zuid-Afrika.

Vanuit Oss mag Jan Djoegasjvili Marijnissen wel van alles blaten over IS en psychopatische aanslagen in Parijs, maar als hij uit Afrika kritiek krijgt van een ingewijde, dan is het ineens onzinnige kritiek omdat de citicaster zich bevindt op een te grote geografische afstand. Wat een kulargument.

Ik was nooit in Oss, maar acht mij zeer wel in staat op basis van beschrijvingen en het draaikontinterview met de kleinsteedse Stalin, een beeld te vormen van Oss en de lokale politiek. Geen enkel probleem.

De Jerusalem Post viel vorige week volkomen terecht over de anti-semitische invalshoek van Marijnissen, een SP-invalshoek zoals bleek uit de verderfelijke deelname van Harry Intifada van Bommel aan een pro Hamas demonstratie, maar Jan neemt nu de kou uit de lucht. Wanneer je je op afstand van een politiek strijdtoneel bevindt heb je simpelweg geen recht van spreken.

Opgelost!

Bertus G. Antonissen