Jan Simons, SGP, pleit voor vermoorden Geert Wilders

Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders
Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders

Gisteren onderging mijn weerzin tegen iedere vorm van religieus fundamentalisme een stevige boost doordat Jan Simons, voorzitter van de Staatkundig Gereformeerde Fractie in Molenwaard (gemeente in de bible belt ten zuiden van Rotterdam) op Twitter pleitte voor het vermoorden van Geert Wilders.

Zo werkt fundamentalisme, of het nu uit gristelijke of islamitische hoek komt: tegenstanders moeten bij voorkeur ausradiert worden. Moet dat met geweld? Het zij zo. Het doel heiligt (sic) de middelen.

Jan Simons uit Molenwaard maakt daarop geen uitzondering, want zaterdag 18 februari 2017 smeet hij een tweet de lucht in waarin hij dwingend voorstelt Wilders zonder bewakers de straat op te sturen, want die bewaking kost ‘bakken met geld’.

Is dat zo? ‘Bakken met geld’ is altijd een relatief begrip. Ik ben er van overtuigd dat christenhond Jan Simons alle subsidies die naar het vermaledijde bijzonder, voornamelijk gristen, onderwijs gaan nooit zal omschrijven als ‘bakken vol geld’. Laat IK dat nu wel bakken vol weggegooid geld vinden. Subsidies voor fantasieën; hoe bedenk je het!

Als de bewaking van een al meer dan 12 jaar ernstig bedreigde politicus deze Molenwaardse christenhuichelaar, want de bek vol over naastenliefde, te veel kost, dan weet ik prima waar dat geld vandaan te halen: bij de christelijke bipolaire psychiatrische patiënten die op zaterdag op sociale media oproepen tot moord en op zondag met hun kolenboerenzwarte pak aan en de bijbel onder de arm zitten te murmelen in hun lokale kerkje.

Om met Jan Blokker te spreken: “Je hoort mij niet klagen als ze de mariniers erop af sturen!”

Stephan O. Krates

 

Gerard Spong: antisemiet

PUBLICITEITSGEIL
PUBLICITEITSGEIL

Wilt U meer of minder advocaat Spong op de televisie? Wat mij betreft: MINDER, MINDER, MINDER; zeker na zijn leugenachtige optreden in PAUW van 23 november.

Het laatste woord van Geert Wilders in het proces tegen hem werd in dit aftakelende praatprogramma besproken. Spong, het bluffertje, kakelde dat Wilders’ “Dit proces zet de bijl aan de wortel van de rechtspraak” in strijd was met de grondwet. En dan hoopt die Spong dat de tafelgenoten in eerbied hun hoofd buigen voor zijn juridische deskundigheid en niet doorhebben dat hij uit zijn stiekeme nek lult. Want uit zijn nek lullen deed hij.

Sprong ging van start met een doorzichtige discussietruc en stak de loftrompet af over de voortreffelijkheid waarmee Wilders het woord voerde. Je zag hem al aan komen: na alle complimenten volgde een voorspelbaar venijnig staartje, want die toespraak van Wilders was ‘demagogisch’ en ‘in strijd met de grondwet’.

Is Spong werkelijk een jurist of laten we ons al jaren, van het ene praatprogramma na het andere, door deze publiciteitsgeile charlatan bij de neus nemen? Wilders had het in zijn relaas helemaal niet over die ‘bijl aan de wortel van de rechtspraak’. Spong’s demagogieverwijt was niets anders dan projectie, want iemand iets in de mond leggen en dan verwijten dat die persoon dat gezegd zou hebben is draaikonterige demagogie pur sang. Spong zat hier keihard te liegen.

Maar, stel dat Wilders wel de ‘bijl aan de wortel’ van de rechtspraak zag liggen? Wat dan nog? Zou dat in strijd zijn met de grondwet? Wat een kletskoek. Als ik zeg dat de oorzaak van heel veel ellende op de wereld veroorzaakt wordt door religies, handel ik dus volgens de kokervisie van Spong in strijd met de grondwet omdat die grondwet vrijheid van godsdienst garandeert? Als ik zeg dat de katholieke kerk een pederastenkliek is en als criminele organisatie verboden zou moeten worden, dan handel ik dus volgens joker Spong in strijd met de grondwet? Als ik zeg dat Spong zijn smakkende kunstgebitbekkie dicht moet houden, handel ik dus in strijd met de grondwet omdat artikel 7 vrijheid van meningsuiting voorschrijft?

De man is geen jurist maar ‘knettergek’.

Het kan nog erger. Spong hield een opponent in Pauw’s babbelshow voor dat er een analogie zou zijn tussen ‘minder marokkanen’ en ‘minder Joden’. Schreef ik ‘knettergek’? Hmm…een te milde kwalificatie.

Spong liegt en bluft niet alleen, maar komt ook nog met een absurde vergelijking. Staan Joden net als Nederlanders met een Marokkaanse origine boven aan de criminaliteitsstatistieken? Vormen Joden net als Nederlanders van Marokkaanse origine de grootste groep bijstandstrekkers in Nederland? Hebben vele Nederlandse steden overlast van Joden?

Spong’s vergelijking ‘minder Joden’ stemt tot nadenken. Waarom kwam deze gluiperd met Joden op de proppen? Niets, maar dan ook helemaal niets in de discussie verklaarde dit duveltje uit een doosje.

Ik kan geen andere conclusie trekken dan dat Mr. Gerard Spong diep van binnen een vastgeroeste antisemiet is.

Mag ik nog eens Henk Spaan citeren: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE?!!”

Ferdinand Braun. Meditatione Ignis mediacommentator

Slimmerikje Ebru Umar

Ebru Umar

Je kon er op wachten. Sterker nog: ik verdenk mijn landgenote Ebru Umar er van dat ze naar Turkije ging in de hoop gearresteerd te worden. Altijd goed voor de naamsbekendheid. Laten we wel wezen: wanneer je columnist bent van Libelle, een damesgossipblad, en Metro, lijfblad van treinreizigers, bereik je een beperkte lezersgroep.

Wie is die meneer die naast mevrouw Ebru Umar staat?
Wie is die meneer naast mevrouw Ebru Umar?

Ik had nog nooit van Ebru Umar gehoord; ben dan ook geen dame en reis al jaren niet meer met het openbaar vervoer. De afgelopen week ‘volgde’ ik Umar omdat ze zich mengde in het discours over Erdogan en diens fobie voor satirici. Umar schreef daar een ‘vernietigende’ column over (niet gelezen) en bazuinde over de hele digitale wereld dat ze naar Turkije ging. De ene tweet na de andere ademde een sfeer van ‘Kom me arresteren, kom me arresteren’.

Vreemd, want het is niet lang geleden dat ze de Nederlandse journaliste Fréderike Geerdink verweet dat ze gearresteerd werd in Turkije. ‘Had je daar maar niet als journalist moeten gaan werken’. Blijkbaar kan je het meisje Ebru Umar wel uit Turkije halen (Umar werd 45 jaar geleden in Nederland geboren uit Turkse ouders) maar Turkije niet uit het meisje. Word je als journalist in Turkije gearresteerd, dan is dat volgens Ebru Umar eigen schuld, dikke bult. Had je er maar niet moeten gaan werken. Er gaat een Erdogan fan verborgen in Umar.

Umar’s ouders zijn beiden academisch geschoold, evenals hun kinderen (Ebru maakte een omweg, maar studeerde uiteindelijk af in bedrijfskunde). Een gezin dat behoort tot de maatschappelijke elite; als ik dit modewoord mag gebruiken.

Het is de familie in Nederland voor de wind gegaan. Succes dat je iedereen gunt, maar dat niet voor iedereen is weggelegd.

Ebru ontdekte na tien jaar bedrijfsleven wie ze werkelijk is en wat ze werkelijk wil: columns schrijven. Een energieslurpende en energiegevende bezigheid. Vertel mij wat.

Tweet van Ebru Umar de dag naar haar vrijlating uit een politiebureau
Tweet van Ebru Umar na haar vrijlating uit een politiebureau

Na haar vrijlating uit een Turks politiebureau, waar ze uitzonderlijk goed behandeld is, mag ze Turkije nog niet verlaten en is gekluisterd aan dat land en aan het buitenhuis van de familie.

Ze gaf na haar vrijlating uit het politiebureau een Skype interview.

Een onthullend interview want wat vindt ze van de vele Turken in Nederland die fanatiek aanhanger van Erdogan zijn en een bloedhekel aan haar hebben: ‘Wat kan het mij schelen dat ze mij haten….Ik heb een goede baan. Ga naar Turkije voor (voor?) vakantie. Dat zit er voor de meeste mensen niet in. Er zit veel jaloezie achter. Het zijn ook vaak domme mensen. Als ze slim zouden zijn, zouden ze ook kunnen leven zoals ik’.

Laat mij deze opeenstapeling van stuitende opmerkingen analyseren. Blijkbaar is columnist voor Libelle en Metro een goede baan. Het is maar vanuit welk perspectief je kijkt. Dat mevrouw ‘voor’ vakantie gaat naar Turkije heeft ze, laat ik ook eens wat ongefundeerds schrijven, te danken aan de goede banen van haar ouders en hun buitenhuis in Turkije. ‘Er zit veel jaloezie achter’. Ik sluit dat niet uit, maar hoe weet mevrouw Ebru Umar dat? Heeft ze onderzoeken waar ze naar verwijzen kan? Heeft ze cijfers? Of is het zo, dat Umar oppositie tegen haar schrijfsels gemakshalve van tafel veegt als ‘jaloezie’. Te gemakkelijk, want dat ontslaat haar van de plicht zich te verdiepen in de motieven van Turken die anders denken dan zij. Haar opponenten zijn niet alleen jaloers, maar ook dom, in ieder geval niet zo slim als Umar elitair borstkloppend over zichzelf beweert. Ze was zo ‘slim’ geboren te worden als bevoorrecht kind van succesvolle ouders. Dom van al die andere Turken die in minder succesvolle milieus geboren werden.

Haar reactie ademt van A tot Z uit dat de anderen maar zo moeten zijn als zij: slimmer en succesvoller.

Ik ben benieuwd wat Ebru Umar nu te zeggen heeft over de journalist Fréderike Geerdink.

Zo lang zelfovertuigde slimmerikken als Ebru Umar aanhangers van Erdogan wegzetten als jaloers en dom zullen die aanhangers verharden in hun support van Erdogan en diens dubieuze regime.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Mehmet Murat Abdülhamit, correspondent Turkije

 

 

 

 

 

Geert Wilders ongeneeslijk ziek

Wilders

Er was ooit een tijd, lang, lang geleden, echt lang geleden, dat ik, hoe politiek incorrect, in het geniep moest lachen om Geert Wilders. Ik beken het, maar dat was echt, ik kan het niet genoeg zeggen, lang, zeer lang geleden. Het lachen is mij helemaal vergaan. Nu bekruipt me iedere keer wanneer ik Geert Waterstofperoxide zie een moeilijk te omschrijven, onaangenaam gevoel. Somberte overvalt me, alsof er diep vanuit mijn ziel een depressie naar boven borrelt. Ik wil de gordijnen dicht doen, mijn internet- en kabelabonnement opzeggen, de deur op slot houden – aanbellen heeft geen zin – en me als een struisvogel met de kop in het zand beschermen tegen alle rumoer van de buitenwereld. De man is de spreekbuis van hen in onze maatschappij die niet spreken, wel schreeuwen, kunnen; die de woorden rationaliteit, verdraagzaamheid, begrip en democratie niet in hun woordenboek hebben staan. Het alfabet begint daar met de E van Eigen Gelijk. Een ander gelijk bestaat niet.

Het lukt me ook al lang niet meer Wilders als sluw, of slim te zien. De man is niet intelligent maar ziek en hulpbehoevend. Ik vrees dat zelfs vele jaren intensieve psychotherapie geen garantie biedt op genezing.

Wilders verwoordt geen onvredegevoelens, maar creëert ze. Keer op keer blijkt uit onderzoeken dat wij Hollanders tot het gelukkigste volk ter wereld horen. Ons landje is stinkend rijk. Geen van de door Wilders gemanipuleerde ontevredenen kan een land bedenken waar men liever wil wonen. Niemand, bijna niemand, volgt Aboutaalebs advies ‘als het je hier niet bevalt, dan rot je toch op’. Nee, blijf zitten waar je zit en dan vanuit het Hollandse gerief kankeren op vluchtelingen die met hun kinderen over water en land zwerven op zoek naar een veilig heenkomen uit de Syrische hel (of welke andere hel dan ook).

Nu bemoeit de messias van het gemene volk zich met het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. In de nieuwsbrief van de dictatoriaal geleide groepering van de Limburgse anti-democraat staat te lezen: Geert Wilders zal met Olaf Stuger, Harm Beertema en andere PVV-collega’s gaan flyeren op verschillende lokale markten in het land. Ook zal Geert Wilders aanwezig zijn bij de speciale NOS-uitzending ‘Nederland Kiest – het Referendum’, aan de vooravond van het referendum. Geert Wilders: “Het is belangrijk dat iedereen gaat stemmen op 6 april. Dit referendum gaat over meer dan alleen het akkoord tussen de EU en Oekraïne. Het is een kans voor Nederland om een tegengeluid te laten horen. Een stem tegen het verdrag betekent namelijk ook een stem tegen Rutte en tegen de Brusselse elite.”

Dat goedkope ‘Brusselse elite’; om van over je nek te gaan. Niet door het woordgebruik, maar doordat de meute deze nonsens voor zoete koek slikt.

Wilders kaapt het referendum door het tot een anti-Rutte motie van wantrouwen te maken. Hij kent zijn pappenheimers en weet dat er in zijn aanhang vrijwel niemand is die kan overzien wat dat associatieverdrag inhoudt.

Nu, geef ik toe, kan ik dat ook niet. Voornamelijk omdat ik niet de motivatie kan vinden mij te verdiepen in deze materie. Ik weet het niet, maar heb sterke vermoedens dat een aanzienlijke meerderheid van Wilders aanhangers ook niet de moeite neemt, als ze het al verstandelijk aan kunnen, zich in dat verdrag te verdiepen. Nee, het is veel gemakkelijker de Venlose bleekscheet te volgen in zijn simplisme: een stem tegen het verdrag is een stem tegen Rutte.

Stel dat de uitkomst van dat referendum duidelijk JA is…zal die geblondeerde Venlose idioot dan de moed hebben naar voren te stappen en te verklaren dat die uitslag een duidelijke stem vóór Rutte is? Ik vrees van niet.

Dat iedere stem vóór Wilders een stem tegen verdraagzaamheid en democratie is, zal zijn aanhang pas merken als het te laat is.

Toch, denk ik niet dat Wilders een wezenlijke bedreiging voor de democratie is. Daartoe heb ik te veel vertrouwen in de democratie. Hoe irritant dom zijn uitspraken ook zijn, toch ben ik blij te leven in een maatschappij waar hij zijn onzin uit mag kramen. Wilders bijna onbelemmerde onbeschaamdheid toont voor mij dat we leven in een beschaafde maatschappij, want juist in een ontwikkelde, beschaafde maatschappij mag iedereen zeggen wat hij wil.

Wilders mag zijn onzin uitkramen. Ik mag zeggen en schrijven dat het onzin is.

De vraag waarom de man zich zo opstelt, kan ik niet beantwoorden. Misschien zit er niets anders achter dan een psychiatrische problematiek.

‘Vrijheid’ uit Partij voor de vrijheid, staat voor vrij van zelfstandig denken.

Wat doe je wanneer je je vrijheid – eigenlijk een plicht – tot zelfstandig denken uit handen geeft? Dan onderwerp je je aan een sterke man.

Eng.

Frans Ira, Meditatione Ignis, verbale straatvechter.

 

Geert Wilders eregast op verjaardagsfeest PvdA

Janmaat en echtgenote
Janmaat en echtgenote

NRC-media 9 februari 2016: Het optreden van Geert Wilders brengt de democratie in gevaar, zegt PvdA-voorzitter Hans Spekman bij de zeventigste verjaardag van zijn partij. “De geest moet terug in de fles.”

Spekman laat geen kans voorbij gaan zich als vrijwilliger in te zetten voor het Geert Wilders promotieteam. Ook nu weer, in een lang interview over de verjaardag van zijn zo langzamerhand marginale partijtje, richt hij de spotlichten op Wilders. Deze zal in zijn vuistje lachen en heeft ongetwijfeld een vernietigende kwinkslag bedacht als hem om commentaar gevraagd wordt. Spekman kreeg er al op cabareteske manier van langs toen hij moest ‘kotsen’ van Wilders minder-minder-Marokkanen actie tijdens de gemeenteraadsverkiezingen in Den Haag. “Een mooie gelegenheid om eindelijk eens een schone trui aan te trekken”, sloeg Wilders terug.

Is die Wilders werkelijk zo’n gevaar voor de democratie? Dat zal nog moeten blijken bij de landelijke verkiezingen volgend jaar. Mocht Spekman’s angstdroom uit komen, dan is enige introspectie geboden. Hij, Alexander Pechtold vindt er ook een dagtaak in, heeft een aanzienlijke rol gespeeld bij de populariteit van Wilders. Niet alleen vanwege zijn voortdurende gefoeter op Wilders, maar vooral ook omdat zijn partij, samen met de andere gevestigde partijen, het vacuüm gecreëerd heeft waarbinnen Wilders acteert.

Het stigmatiseren van Wilders als rechtse rakker heeft Wilders steeds verder naar extreme uitspraken en uiterst rechtse – wat dat dan ook mag betekenen – stellingname gedrongen.

Dat kwam eerder in de parlementaire geschiedenis voor. Hans Janmaat, Centrum Democraten, was aanvankelijk een centrum, de naam zegt het al, democratisch politicus. Hij werd door de politieke gevestigde orde uit de jaren tachtig van de vorige eeuw voortdurend bestempeld als ultra-rechts en werd daardoor langzaam maar zeker steeds rechtser. Pas na zijn dood in 2002 werd duidelijk dat de man jarenlang onrecht werd gedaan. Zijn vrouw werd bij een linkse aanslag op een Centrum Democraten bijeenkomst voor haar leven invalide. Dat hadden rechtse mafkezen eens moeten flikken met de vrouw van Spekman. De wereld zou te klein zijn. Straten en pleinen zouden naar haar vernoemd worden; een standbeeld voor het PvdA hoofdkwartier aan de Herengracht (een typisch modaal socialistische lokatie) zou haar deel zijn plus een jaarlijks anti-rechts congres met mevrouw Spekman als naamgever. Over het welbevinden van mevrouw Janmaat deed links Nederland de bek niet open.

Ik wil geenszins betogen dat Wilders eenzelfde onrecht overkomt als Janmaat. Er zijn enkele wezenlijke verschillen. Belangrijkste verschil is dat Wilders een veel slimmere presentatie heeft en beter dan wie ook, met heldere, stotterloze dictie, kan debatteren. Die gave ontbrak bij Janmaat. Bovendien hadden in Janmaat’s tijd de moorden op Fortuyn en Van Gogh nog niet plaatsgevonden, en lagen 9/11, de golfoorlogen, gruwelijke IS-acties en smerige Jihad aanslagen nog in de schoot van de toekomst verborgen.

Wilders zal iedere keer wanneer hij fel bekritiseerd wordt door Spekman, Samson, Pechtold (Femke Halsema en haar mini-partijtje kon er destijds ook wat van) in zijn handen knijpen. Het maakt niet uit hoe ze over je praten, als ze maar over je praten. Liever de hemel in vervloekt, dan het graf in geprezen.

Het politieke beeld werd de afgelopen tien jaar bepaald door een economische crisis met als gevolg afbraak van allerlei zekerheden, forse bezuinigingen en stijgende werkloosheid. De Arabische lente die zich vanaf Tunesië verspreidde over Libië, Egypte en Syrië is uitgedraaid op een Arabische nachtmerrie met miljoenen vluchtelingen richting West-Europa.

Chaos alom. ‘Stoere’ leiders als Wilders gedijen als kool op deze voedingsbodem doordat nette partijen als de PvdA (momenteel regeringspartij) vleugellam, passief toekijken.

De vluchtelingenvolksverhuizing is vervuild doordat tienduizenden, vooral mannen, uit veilige landen zonder kans op asielstatus in Europa vrijwel onbelemmerd met deze volksverhuizing meeliften. De Europese samenwerking is een fictie. Alle daadkracht ontbreekt. Daadkracht is precies wat nodig is om de democratie te beschermen tegen mensen als Wilders en Le Pen.

De democratie wordt niet bedreigd door het onkruid dat welig tiert in de slecht onderhouden politieke tuin, maar door de democratisch gekozen tuinlieden die de kracht ontberen orde op zaken te stellen.

Het verwijt van Spekman aan Wilders is projectie. Hans denkt Wilders te zien, maar kijkt in de spiegel naar zijn eigen machteloze, democratie-ondermijnende slappe tronie.

Mr. Jean Morve, politiek commentator

Tulip Siddiq promoot Donald Trump in het Britse lagerhuis

Tulip Siddiq promoot Donald Trump in het Britse lagerhuis
Tulip Siddiq promoot Donald Trump in het Britse lagerhuis

In het Britse Lagerhuis is gisteren gediscussieerd over het voorstel presidentskandidaat Donald Trump de toegang tot de U.K. te ontzeggen. Het debat was naar aanleiding van een online-petitie, die werd gestart na Trumps opmerkingen over moslims. Hij zei dat de grenzen van de VS dicht moesten voor alle moslims. Die petitie werd ruim een half miljoen keer ondertekend.

Labourlid Tulip Siddiq, die de petitie al vroeg steunde: “Zijn woorden zijn niet komisch. Zijn woorden zijn niet grappig. Zijn woorden vergiftigen. Ze wakkeren spanningen aan tussen kwetsbare groepen.”

Het lijkt wel of hier Alexander Pechtold aan het woord is die zich weer eens opblaast over provocaties door Geert Wilders. Zowel Wilders als Pechtold zijn slaapverwekkend voorspelbaar. We kunnen dus wachten op Pechtolds theatrale verontwaardiging over Wilders’ recente aandachttrekkerij: alle mannelijke asielaanvragers dienen opgesloten te worden in de asielzoekerscentra om de Nederlandse vrouwen te beschermen tegen ‘testosteronbommen’ die ‘als een zwaard van Damocles’ boven ‘onze vrouwen hangen’.

Hoe verzint de man deze platvloerse beeldspraak! Teleurstellend voor iemand die door vele partijen gezien wordt als een sterk en origineel debater.

Het is politieke porno: de afstomping is zo groot dat steeds extremere middelen nodig zijn om nog te prikkelen. Er is echter een grens. Er komt een moment dat geen enkele uitspraak nog prikkelt en extreme uitspraken zich keren tegen de spreker.

Dat geldt voor Donald Trump en ook voor figuren als Geert Wilders. Langzaam maar zeker manoeuvreren ze zich naar de politieke periferie totdat ze als karikatuur, door niemand meer serieus genomen, over de rand kukelen.

Ze worden onnodig lang overeind gehouden door de Tulip (is dit een echte naam?) Siddiqs en Alexander Pechtolds in het parlement.

“Zijn woorden zijn niet grappig, maar giftig”. Natuurlijk niet voor die jongedame Tulip Siddiq, want die is daar te intelligent en te kritisch voor. Nee, die woorden zijn gif voor het domme volk dat ze vertegenwoordigt en dat beschermd moet worden tegen de woorden van Trump. Hetzelfde domme volk dat periodiek naar de stembus gaat om op mensen als Siddiq te stemmen. Daar is het volk wel intelligent genoeg voor. Beseft die Siddiq dan echt niet dat haar fanatieke pogingen bescherming te bieden tegen het verbale gif van Trump pure arrogantie is?

Siddiq dient zich te realiseren dat iedereen kiest voor zijn eigen gif, of dat nu een wars politiek standpunt is, of een extreem fundamentalistische geloofsopvatting. Siddiq ziet in de spiegel niet haar eigen fundamentalistische morele opvatting over Trump en vergeet dat zij in het Lagerhuis acteert dankzij de vrijheid van het woord. Die vrijheid betekent niet alleen dat Siddiq mag zeggen wat ze wil, maar dat ze zonder enige belemmering anderen die vrijheid ook gunt.

Ga tegen Trump in als je het niet met hem eens bent – ook al is het de vraag of je op al zijn idiotie moet reageren – maar belemmer hem niet in zijn bewegingsvrijheid. Een besluit Trump de toegang te ontzeggen tot de U.K. is niets anders dan wantrouwen over de veerkracht van de eigen democratie en de intelligentie van het electoraat.

Trump kan je misschien buiten de deur houden, maar zijn woorden natuurlijk niet. Als ik Trump was zou ik dolblij zijn met de promotie door Tulip en haar medestanders, net zo blij als Wilders al jaren moet zijn met de promotionele activiteiten van Pechtold.

Mochten de woorden van Trump gif zijn, dan biedt Tulip Siddiq geen effectief antidotum, integendeel..

Trump wil de grenzen sluiten voor moslims, Tulip Siddiq wil de grens sluiten voor Trump. Het gaat druk worden aan de grenzen van de vrije wereld.

Mr. Jean Morve, politiek commentator Meditatione-Ignis

 

 

CHARLIE HEBDO hilarisch over aanrandingsgangbang in Duitsland

Wat zou van de verdronken Aylan geworden zijn? Een billenknijper in Duitsland.
Wat zou van de verdronken Aylan geworden zijn? Een billenknijper in Duitsland.

Het kinderachtige, ouderwetse blaadje Charlie Hebdo, dat de kop commercieel boven water hield dankzij een grondige sanering van de redactie begin 2015, doet weer eens van zich spreken met een uitdagende cartoon. Het lijkje van het in de Middellandse Zee verdronken Syrische jongetje Aylan is afgebeeld om de draak te steken (?) met de hysterie over de aanrandingsgangbang in Duitsland tijdens de jaarwisseling.

Heel goed dat de verontwaardiging rondom die smeerlapperij door Noord-Afrikaanse ‘asielzoekers’ in Keulen wat getemperd wordt. Getemperde emotie geeft ruimte aan de ratio. De cartoon van Charlie Hebdo met Aylan en billenknijperij in Duitsland kan zijn doel, als er al een doel is, voorbij schieten omdat hij nieuwe verontwaardiging oproept.

Hoe ontstaat het idee van zo’n cartoon? Is het een opwelling; gaat er een diepere gedachte achter? Of is het zo dat de gedachte komt na de cartoon? Ik sluit dat laatste niet uit.

De cartoon doet mij denken aan het verweer van een klungelige rapper uit Friesland die in een videoclip bij zijn rap suggereerde hoe Geert Wilders door zijn hoofd wordt geschoten. Kritiek op deze onsmakelijkheid pareerde de ondermaatse, en grotendeels onverstaanbare, rapper met: “Ik zie het als mijn taak Wilders wakker te schudden en hem een koekje van eigen deeg te geven”.  Dit alles naar aanleiding van Wilders’ MINDER MINDER Marokkanen oproep.

'Rapper' Hozny in de rechtbank; veroordeeld tot 80 uur taakstraf plus een boete van € 3.000,00
‘Rapper’ Hozny in de rechtbank; veroordeeld tot 80 uur taakstraf plus een boete van € 3.000,00

Alleen al dat ‘wakker schudden’.  Wat bedoelt die man ermee? Denkt hij nu werkelijk dat hij met die slechte rap Wilders op andere gedachten kan brengen? Hij zet zichzelf op zo’n manier op een hoog platform en overschat zijn invloed. Zijn rap ligt in het verlengde van de moord op de vrije gedachte door moslimmongolen die het IS kalifaat aanhangen. Hozny ziet het anders: zijn rap moet juist kunnen dankzij het vrije woord. Hier heeft de importfries wat uitleg nodig: in een wereld waar het vrije woord hoog in het vaandel staat, kan je met slechts beperkt risico een oproep tot moord rappen. Er is in deze wereld een wettelijke grens aan het vrije woord: je mag niet oproepen tot haat en geweld. Doe je dat wel, dan loop je, net als Hozny, tegen wet en recht op en krijg je 80 uur taakstraf. Geen onthoofding, geen kogel door je kop, geen handenafhakkerij, geen stokslagen…alleen taakstraf.

Er is een overeenkomst tussen de Aylan cartoon uit Charlie Hebdo en het rapgemurmel van Hozny: rechtvaardiging van walgelijkheid wordt er aan de haren bijgesleept. Waar Hozny toonde geen enkele smaak te hebben, muzikaal noch inhoudelijk, gaat Charlie Hebdo met deze cartoon over de grens van het smakelijke. Welke grens? Mijn grens.

Niet leuk, maar wat is het heerlijk dat we in een wereld leven waar dit allemaal gezegd, gerapt, getekend, geschreven en vooral genegeerd mag worden.

Alhoewel: mag ik van Hozny zeggen dat hij een prutser van een nauwelijks verstaanbare rapper is met een loodzwaar Arabisch accent, en mag ik van alle miljoenen Charlies uit januari 2015 schrijven dat ik hun blaadje een anachronistisch flutblaadje vind?

Bertus G. Antonissen