Tanja Nijmeijer – ‘Als je ontsnapt maken we je af en zal je gezin je lichaam nooit vinden’

De jarenlange gijzeling van de Groningse vogelaar Ewold Horn is fataal afgelopen. Horn zou volgens de Filipijnse autoriteiten zijn omgekomen in een vuurgevecht tussen het leger en de gijzelnemers van terreurorganisatie Abu Sayyaf. De verschrikkelijke afloop grijpt Jan-Vincent Meertens aan. Hij werd in 1988 in Colombia ontvoerd door guerrillastrijders van de M19. In het programma Nieuws en Co op NPO Radio 1 deed Meertens zijn verhaal:

“Ik volg het nieuws over ontvoeringen met extra aandacht. Het is een ingrijpende gebeurtenis in mijn eigen leven geweest. Ik ben zelf ook door het leger bevrijd, dus ik kan me de situatie die ontstaan is bij de schietpartij voorstellen. Dat is de afloop die je niet wenst.”

(Tot zover het NOS-Nieuws. Verder te lezen op https://nos.nl/artikel/2287104-als-je-ontsnapt-maken-we-je-af-en-zal-je-gezin-je-lichaam-nooit-vinden.html)

Als ik dit lees en ook toen ik dat bericht deze week las over de dood – moord op – Ewald Horn door de vuilaards van Abu Sayyaf, moet ik iedere keer weer denken aan die Achterhoekse domoor Tanja Nijmeijer die opgehitst door haar in sociale bewogenheid gesublimeerde puberale geilheid op stoere mannen met baarden aansloot bij de Colombiaanse FARC.

Niks sociale bewogenheid, een smoes, maar hitsigheid over die criminelen in militair uniform die jarenlang de democratisering van Colombia blokkeerden om hun handel in drugs te faciliteren.

Tanja Nijmeijer was niets meer dan een drugsbaronnensletje dat de vrijwel complete Nederlandse pers een waas voor de ogen toverde.

Ja, wat wil je ook: zo’n knap koppie met haar Ilse de Lange accentje. Het schatje dat zich geheel vrijwillig in ging zetten voor die arme onderdrukte Colombiaanse bevolking.

Alle Colombia omringende landen maakten de afgelopen vijftig jaar stap voor stap vorderingen richting een democratisch systeem volgens westers model. Behalve Colombia, want daar was de zogenaamd socialistische FARC en M19 actief om het onderdrukte volk te redden.

En hoe deden M19 en de FARC dat: via onderdrukking en geweld.

Lees de ‘waarheid’ achter de FARC en de Gelderse seks slavin op: https://www.meditatione-ignis.org/tanja-nijmeijer-farc-heeft-democratisering-colombia-met-30-jaar-vertraagd/

Ik mag toch wel hopen dat het OM mevrouw Nijmeijer meteen in de boeien slaat als ze zich aan de Nederlandse grens meldt. Het kan niet anders of er is een internationaal arrestatiebevel net als voor de simpele zielen die zich aansloten bij IS…of vergis ik me?

B.G.A.

 

Tanja Nijmeijer: “FARC heeft democratisering Colombia met 30 jaar vertraagd”

Tanja Nijmeijer "HEERLIJKE MANNEN"
Tanja Nijmeijer “HEERLIJKE MANNEN”

In een openhartig interview in NRC Handelsblad van afgelopen weekend laat Tanja Nijmeijer het achterste van haar tong zien en betuigt diepe spijt over haar toetreding tot de FARC. Tijdens de onderhandelingen in Cuba probeert ze zo veel mogelijk haar persoonlijke schade te beperken.

Ze is hevig geschrokken van de arrestatie van de Nederlandse ex-militair die op Facebook opschepte over het doden van IS strijders. Ze vreest dat haar eenzelfde lot wacht als ze naar haar ouderlijk huis in Denekamp terugkeert. “Nooit zal ik meer naar Nederland kunnen, want zeer waarschijnlijk word ik op Schiphol meteen gearresteerd”. Liefst gaat ze op het platteland van Colombia wonen om daar onderwijs te geven aan kinderen.

Ze geeft met een imponerende openhartigheid toe dat haar uitspraken in eerdere interviews met korrels zout moeten worden genomen. “Ik had het steeds over het terrorisme van de Colombiaanse staat en het recht van ‘het volk’ de wapens op te nemen. Dat was complete nonsens; het ging mij, eerlijk is eerlijk, voornamelijk om de erotische aantrekkingskracht van de geüniformeerde echte mannen in de jungle van Colombia”.

Op de verbazing van de interviewer reageert ze met: “Als je opgroeit tussen conservatief christelijke Tukkers, is het een verademing wanneer vitale kerels met baarden, vaak met veel onderlinge rivaliteit, fanatiek hun best doen je te veroveren. Nooit eerder voelde ik mij vrouw zoals ik mij vrouw voelde tussen de FARC strijders”.

Tanja geeft toe dat de interesse voor haar als vrouw in de loop der jaren aanzienlijk is verminderd. Er trad gewenning op. Ze werd bijna een van de jongens in plaats van de uitverkorene die ze aanvankelijk was. Bovendien lukte het de FARC-mannen steeds weer ‘verse aanvoer’ van jonge vrouwen te realiseren.

Tanja’s hoop een ideologische rol – ideologie was nooit haar motief toe te treden tot de FARC – te vervullen, ging na enkele vergeefse pogingen in rook op. Met uitzondering van verouderde marxistisch-leninistische platitudes bleken de FARC commandanten geen enkel benul te hebben van ideologie. Ze waren via drugshandel slechts uit op eigen gewin en bevrediging van eigen behoeftes. “Altijd een mond vol over ‘het volk’, maar tegelijkertijd volledig maling aan het volk. Sterker nog: dat in de loop van de jaren meer dan 200.000 inwoners van Colombia door FARC-geweld om het leven kwamen, laat hen volledig koud”.

In alle Colombia omringende landen werden in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw rechtse dictaturen verdreven. Dat kostte in alle gevallen mensenlevens, maar nergens zo veel als in Colombia.

“Je kunt stellen dat de ondemocratisch, agressief militaire activiteiten van de FARC Colombia velen jaren op achterstand heeft gezet. Zonder de FARC was er al jaren vrede en democratie in Colombia geweest”.

Is Nijmeijer niet bang dat haar onthullingen zich tegen haar keren en het restantje FARC wraak op haar zal nemen?

“Geen moment! Ik ben zo langzamerhand de tel kwijt van het aantal baarden waarmee ik in de jungle van Colombia vertier vond en zocht onder de klamme lappen. Ik weet veel, zeer veel van hen en zij weten dat ik in de loop der jaren een archief heb opgebouwd over hun handel en wandel. Die informatie willen ze liever niet in de openbaarheid”.

Nijmeijer laat weten dat haar archief digitaal en in hard-copy buiten Colombia in goede handen is. Mocht haar iets overkomen, dan gaat er een beerput open en zal er internationaal voldoende juridische grond ontstaan vele FARC kopstukken voor de rest van hun leven achter de tralies op te sluiten.

Over de slachtoffers die de FARC, en dus ook Tanja Nijmeijer, maakte: “Ja, daar heb ik natuurlijk spijt van. Wie is echter zonder fouten? Leven betekent fouten maken, maar betekent ook vergiffenis. Ik ga er zonder meer van uit dat de nabestaanden van onze slachtoffers goed begrijpen dat rancune tegen de FARC niets oplevert.”

“We moeten nu vooruit kijken en het verleden laten rusten. Dat geldt zowel de daders als de slachtoffers”.

Drs. Simon Aarnout Tire

Havanna, Cuba.