Blijf met je bevooroordeelde tengels van onze politie af

Blue Lives MatterHet is een tijdje stil geweest aan het Meditatione Ignis front en misschien zal het hierna weer langdurig stil zijn. Het redactieteam verviel in een collectieve schrijfblokkade – Bill Pijbes zou zeggen “writer’s block” – uit weerzin tegen de discussie-arena op het WWW, in de zieltogende kranten en op de TV.

Genoeg gelul over discriminatie, witte suprematie, racisme, Nederlandse dorpspolitiek, razernij van ondemocratische Turkse randdebielen, sultaneske zetelrovertjes als de griezeltjes van DENK, het loensende Kinderombudsmens en haar schoffering van het gezonde verstand, Marokkaanse klaagprofessionelen en zelfbenoemde islamitische activisten die dag-in-dag-uit janken om respect en nog nooit een ander respect hebben gegeven..

Ondanks alle weerzin deel te nemen aan trendy onderbuikdiscussies en ondanks het verlangen ons terug te trekken onder een glazen stolp, ver weg van alle maatschappelijke rumoer, hebben we toch de laptop weer geladen om verontwaardiging van ons af te schrijven over terreur tegen een groep die zich niet verdedigen kan .

Wie vormen deze weerloze groep: de werknemers van de Nederlandse hermandad.

De dienders liggen onder vuur sinds de tragische dood van Mitch Henriquez door een uit de hand gelopen arrestatie. Iedereen lijkt te vergeten dat de man in een feestende menigte liep te schreeuwen dat hij een vuurwapen bij zich had en zich verzette tegen de aanhouding door de gealarmeerde polite. Er is naar analogie van de Verenigde Staten – Bill Pijbes zou zeggen “Oenaitet Steets” – zelfs een Nederlandse Facebook pagina ‘BlackLivesMatter NL’. Het moet niet gekker worden.

Deze week verscheen een rapport over het etnisch profileren door de Nederlandse politie. Voorpaginanieuws in meerdere kranten en de actualiteitenrubrieken tuimelden hitsig opgewonden over elkaar om met beschuldigende vinger te wijzen naar die gruwelijk racistische Nederlandse politie. De dienders houden zonder enige aanleiding de ene allochtone verkeersdeelnemer na de andere staande enkel en alleen vanwege huidkleur of Noord Afrikaanse uiterlijk. Het is me wat.

Zonder enige aanleiding? Daar is veel op af te dingen. Zonder in de kuil te vallen die verbale mitrailleur Diederic Samson voor zichzelf groef en hem na te praten dat Marokkanen een ‘etnisch privilege’ hebben op criminaliteit, valt niet te ontkennen dat onze Antilliaanse en Marokkaanse medemensen in absolute cijfers oververtegenwoordigd zijn in de criminaliteit en dat terwijl ze nog steeds een minderheid uitmaken van de Nederlandse populatie. Feiten zijn feiten. Met andere woorden: Marokkanen en Antillianen – in mindere mate ook Turken, Serviërs, Roemenen, Bulgaren en Polen – staan veel vaker voor het hekje bij de rechtbanken en komen veel vaker in aanraking met de politie dan autochtone Nederlanders.

Bij alle preventieve controles gaat de politie natuurlijk eerder af op Marokkanen etc, en zeker van een bepaalde leeftijdscategorie en geslacht dan op bejaarde etnische Nederlanders. Ik vermoed dat de besjaalde Marokkaanse oma en de jichtige idem opa ook buiten de aandacht vallen van die etnisch profilerende politie.

In het rapport over etnisch profileren staat overigens vermeld dat de politie bij de controle van autochtone Nederlanders ook vaak onvoldoende aanleiding heeft. Misschien worden autochtone Nederlanders aangehouden juist omdat de politie niet het verwijt wil krijgen etnisch te profileren. Een probleem met dubbele bodem dus. Nog een passage uit het rapport: de politie discrimineert niet ‘bewust’. Eng suggestief dat ‘bewust’. De politie discrimineert wel, maar doet dat niet bewust. Poogden die quasi-wetenschappers ons dat duidelijk te maken? Hoe meten die intelligente onderzoekers zoiets: het onderbewustzijn van dienders? Een zichzelf respecterende universiteit moet een dergelijke multi-interpretabele, ja ik kan er ook wat van, bewering naar de prullenbak verwijzen. Wie deden dat onderzoek, zo vraag ik mij af. Tweedejaarstudenten die als stagiaire een centje bijschnabbelden bij Twijnstra en Gudde?

Hoe komt het toch dat het onterecht, of zonder voldoende aanleiding staande houden van autochtone Nederlanders geen aandacht kreeg in de pers?

Wat mij betreft verdienen de dienders een ferme schouderklop voor de professionaliteit waarmee ze handelen bij hun criminaliteitspreventie en rekening houden met de kans op daderschap van bepaalde bevolkingsgroepen. Kwestie van risico-analyse.

Lullig voor die Marokkanen etc. die zich van geen kwaad bewust zijn. Mocht het zo zijn dat vooral blanke bijna-zeventigers zoals ondergetekende tasjes roven, in drugs handelen, verantwoordelijk zijn voor liquidaties, plofkraken plegen, inbreken, geweld gebruiken, vrouwen mishandelen, de vuurwapenwet overtreden, auto’s stelen en hele buurten terroriseren, dan zal geen enkele diender mij horen klagen dat ik, bejaarde brave burger, regelmatig gecontroleerd word. Leuk zal ik het niet vinden, maar begrijpen wel.

Dus, dienders van Nederland, ga a.u.b. door met je werk en richt je op de statistisch aangetoonde risico’s.

Of het zonder directe aanleiding staande houden van verkeersdeelnemers ook maar iets bijdraagt aan het bestrijden van de criminaliteit betwijfel ik. Dat is mij te veel zoeken naar een speld in een berg couscous. Er zijn meer dan voldoende digitale mogelijkheden om kentekens binnen enkele seconden – Bill Pijbes zou zeggen “real time” – te controleren en over de auto-eigenaar van alles te weten te komen.

Zonder duidelijke aanleiding staande houden van verkeersdeelnemers komt mij voor als een achterhaalde methodiek. Een methodiek die uit het lespakket moet verwijderd op de politieacademie.

Dus: blijf met je bevooroordeelde tengels van onze politie af en laat die dienst doen waar ze voor is aangesteld: orde, veiligheid en dienstbaarheid.

Ik houd me in en ga niet uitweiden over het etnisch profileren door allochtonen die alleen autochtone bejaarden beroven en autochtone vrouwen voor kankerhoer en alle autochtone Nederlanders voor kankerjood uitschelden.

Hoe zei die Turkse snotneus in Zaanstad dat ook alweer: “Kanker kaaskoppen, we maken jullie allemaal dood!”

Etnisch geprofileerde kaas..

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

Etnisch profileren? Kletskoek: professionele risicoanalyse

politiepetEr lijkt de afgelopen weken genoeg gezegd over etnisch profileren door de politie. Wat mij betreft niet.

De politie Haaglanden wordt keer op keer beschuldigd van etnisch profileren, met name in de Schilderswijk. Een beschuldiging die steeds weer de kop opsteekt. De Leidse Universiteit deed onderzoek en kon niet bevestigen dat etnisch geprofileerd wordt in die wijk. Een bericht op pagina 15 rechtsonder in de kranten, maar binnen de kortste keren is de niet-onderbouwde beschuldiging weer voorpaginanieuws. Vooral nadat de Rapper Typhoon in zijn spiksplinternieuwe slurpbak werd aangehouden. Nu was ineens de Zwolse politie een bende etnisch profilerende racisten.

Gisterenavond keek ik voor het eerst van mijn leven naar het programma Opsporing Verzocht. Een deprimerende ervaring. Wat opvalt is dat de daders in het merendeel van de zaken licht-getinte of donkere (jonge) mannen zijn.

Kijk, als ik het bij de politie voor het zeggen had dan zou ik op basis van de incidentenregistratie en een risicoanalyse beleid maken van extra toezicht op licht-getinte en donkere mannen. Zeker op jonge licht-getinte, donkere mannen in dure benzineslurpers. Heel lullig voor de goed functionerende licht-getinte en donkere mannen, maar alleszins logisch beleid.

Als ik licht-getint of donker zou zijn en ik keek naar Opsporing Verzocht dan zou ik me rot ergeren aan die zich misdragende licht-getinte en donkere mannen en alle begrip hebben voor de politie die hen extra in de gaten houdt.

Mocht ik in mijn 15 jaar oude rammelbak aangehouden worden, dan zou dank voor de politie-inzet mijn reactie zijn.

Kwestie van realisme.

Ik ben echter niet licht-getint of donker, maar een blank-geprivilegieerde oudere man en werd ongeveer een jaar geleden met mijn auto aangehouden. Onterecht zoals al snel bleek. Die aanhouding maakte mij niet uit, totdat mij het gevoel bekroop dat de betreffende cowboy-politieagent een aantal keren de cursus publieksvriendelijkheid verzuimd had. Die amateuristische en onvriendelijke bejegening hield mij, machteloos tandenknarsend, meerdere dagen bezig. Als licht-getinte, of donkere onschuldige mannen zo’n bejegening regelmatig overkomt, dan kunnen ze rekenen op mijn begrip over hun boosheid.

Het werkt en leeft een stuk prettiger wanneer iedereen, ongeacht de tint, op een sympathieke wijze wordt aangesproken zo lang er geen ernstige verdenking is, en zelfs dan.

Er knaagt een vraag….wat is de meerwaarde om jonge licht-getinte of donkere mannen in dure auto’s aan te houden enkel en alleen omdat de auto nieuw en duur, en de bestuurder licht-getint of donker is?

Dankzij de informatie via het kenteken en de snelle digitale communicatie over wegenbelasting, autodiefstal, jaarlijkse keuring, rijbewijs, gegevens eigenaar en verzekering lijkt mij aanhouden om papieren te controleren een beetje ouderwets en misschien zelfs een onnodig binnendringen in de persoonlijke levenssfeer. Het nadeel lijkt groter dan het voordeel, als dat er al is.

Wat levert stopzetten van auto’s zonder directe aanleiding werkelijk op, met uitzondering van nachtelijke alcoholcontroles bij alle automobilisten of controle van alle automobilisten wanneer daarvoor een aanleiding is in de criminele sfeer?

Aangehouden worden is per definitie een onaangenaam autoritair gebeuren. Juist dan zijn extra zorgvuldige omgangsvormen van de politie-autoriteit essentieel voor het creëren van draagvlak voor het politiewerk.

Maar, wie ben ik..

Clifford Mead

 

Bang zwijgen of boos roepen, that’s the question

Indonesië - Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol
Indonesië – Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol

Zodra lichtvoetigheid en relativiteit verdwijnen en discussies geobsedeerd serieus worden, krijg ik het verlangen mijn ogen en oren te sluiten en me terug te trekken in een veilige cocon.

We namen ons al voor geen aandacht meer te besteden aan narcistisch, exhibitionistische engerdjes zoals de dame-wier-naam-we-niet-meer-willen-vermelden, of aan snotneusjes die ineens geen Nederlander meer willen zijn omdat een bejaarde marktkoopman ze in Marakech welkom thuis heet, of aan nat-achter-de-oren ‘theaterjournalistjes’ die alle ouderen over één kam scheren en beschuldigen van kuchen, telefoons af laten gaan of met oorverdovend kabaal laten vallen van tekstboekjes tijdens uitvoeringen van de Mattheus Passie, of aan besjaalde moslimmeisjes die klagen over discriminatie maar geen bek open doen over hun moslimbroertjes die autochtoon Nederlandse vrouwen uitschelden voor kankerhoer, of gluiperds die een etnisch profilerend partijtje begonnen nadat ze zetels roofden van de PvdA en er niet voor schromen te kotsen in de bron waar ze uit dronken, of aan ramadanzakkenwassers die uitschreeuwen ‘we zijn er nu eenmaal, wen er maar aan’, of aan ondoorgrondelijke redacties van kranten die al deze schreeuwerd een podium bieden, of aan hyperracisten die 24 uur per dag klaaggrammofoonplaten draaien over het blanke racisme, of aan een racistische in Nederland steuntrekkende Antilliaan die Zwarte Piet racistisch vindt, of aan voormalige koloniën in de Cariben die bij het verfoeide moederland financieel aan de borst blijven hangen maar wel klagen over de al 150 jaar geleden opgeheven slavernij, over Antilliaanse racisten die stampvoetend respect eisen en tegelijkertijd een bord met MINDER MAKAMBA’S langs de weg zetten op Bonaire, aan stenengooiende criminele carrièremakers die huilen over etnisch profileren terwijl ze zelf zo racistisch als de pest zijn, aan Marokkaanse meisjes die en bloc wegblijven bij het klasje creativiteit omdat er Turkse meisjes bij gekomen zijn, aan vluchtelingenpubers die vinden dat ‘Hollandse jongens maar moeten leren na de sportles met hun onderbroek aan te douchen’, aan islamistisch antisemitisme….

Ik wil me niet meer druk maken over nieuw in Nederland gesettelde, goed verdienende middenklassers die spugen op onze maatschappij. Ik wil me niet meer druk maken over moslims wier alfabet begint en eindigt met de I van Islamofobie zonder door te hebben dat fobie angst betekent en die angst volkomen logisch is door alle gruwelijkheden die verricht worden uit naam van de islam. Ik wil niet meer somber worden over de ramadanpolitie in Indonesië die een eettentje leegrooft omdat een bejaarde uitbaatster tegen hun zelfverzonnen regels in tijdens de ramadan eten bereidt. Ik wil niet meer piekeren over het onbegrijpelijke partnership tussen de westerse wereld en het achterlijke Saoedie-Arabië waar stok- en zweepslagen en onthoofdingen aan de orde van de dag zijn omdat burgers overspel zouden plegen. Ik wil geen hoofdbrekens meer hebben over de stokslagen die vrouwen in Iran krijgen omdat ze hun haar niet bedekken. Niet meer peinzen over al die in Nederland geboren islamtrutjes die ‘geheel vrijwillig’ het haar bedekken en geen moment nadenken over solidariteit met onderdrukte vrouwen in Arabische landen. Besjaalde meisjes in Nederland die ‘geheel vrijwillig’ met sjaaltjes om op straat koketteren met hun geloof maar zich geen moment afvragen wat hun lot binnen de moslimgemeenschap zal zijn wanneer ze besluiten geen sjaaltje meer te dragen. Ik wil me niet meer ergeren aan Tofik Dibi die in een TV interview de woorden homoseksualiteit en homofilie niet uit zijn islamitische muil kan krijgen maar het heeft over ‘wat ik heb’. Wat ik heb? Alsof het een ziekte is NONDEJU.

Moet ik somber worden van een Amerikaans-Afghaanse homo die 50 andere homo’s afslacht om aan zijn fantasie-allah te bewijzen dat hij braaf volgens de koran leeft en niet pijpte en gepijpt werd? Moet ik me druk maken over de stiekeme moslims die stijf in het pak zomers glurend langs de vloedlijn van de Nederlandse naaktstranden lopen? Wat maken mij die honderden Arabische schoften uit die hun klauwen niet van westerse vrouwen, die kankerhoeren, af kunnen houden tijdens massa manifestaties? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat diezelfde schooiers het niet in hun hoofd zouden halen besjaalde geloofsgenoten zo te behandelen? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat die Marokkaanse teringcrimineeltjes nooit tasjes roven van bejaarde Marokkaanse oma’s? Moet ik me nog afvragen waarom Marokkaantjes in Enschede alleen de auto’s van niet-Marokkanen in brand steken?

Moet ik het raar vinden dat de gemeente Den Haag het goed gevonden heeft dat in de Wagenstraat een moskee gevestigd werd in een 18-de eeuwse synagoge? Moet ik het raar vinden dat ieder bouwvoorstel in Den Haag langs schoonheidscommissies moet, maar dat nu naast die klassieke synagoge twee gigantische plastic minaretpikken boven de synagoge en de omliggende oude gebouwen uitsteken? Moet ik verbaasd zijn over de honderden moskeeën in ons land die gebruikt worden om haat te prediken en leerregels te verkondigen die rechtstreeks indruisen tegen onze rechtsorde? Mag ik het raar vinden dat overal moskeeën en gebedsruimtes verschijnen om moslims te gerieven en dat diezelfde moslims vol zelfbeklag ‘islamofobie!’ roepen? Moet ik er trots op zijn dat wij in ons land moskee na moskee laten bouwen en zelfs subsidiëren op grond van dat idiote grondwetsartikel over vrijheid van godsdienst terwijl bij onze bondgenoot Saoedie-Arabië christelijke kerken verboden zijn? Moet ik het maar gewoon vinden dat in Egypte koptische christenen vermoord worden en in de gehele Arabische wereld bijna alle Christenen verdreven zijn, maar dat Europa de grenzen tientallen jaren open zette voor de westerse waarden verwerpende Arabische moslims? Moet ik vragen stellen bij het besluit door een islamitische Turkse gouverneur dit jaar de gay-parade te verbieden in Istanbul?

Zal ik maar doen of er geen vaginale verminking plaatsvindt in Nederland? Zal ik maar wegkijken bij gedwongen huwelijken in ons polderlandje? Ach, wat zal ik mij druk maken over af en toe een slachtoffer van eerwraak in Rotterdam. Wat moet het mij bommen dat een groepje Turkse hangjongeren mij in Rotterdam voor een moskee uitschelden voor kale klootzak terwijl hun bebaarde en bejurkte opvoeders er passief goedkeurend bij staan? Zal ik maar wennen aan de nieuwe marktcultuur waarbij een stelletje Marokkaanse vishandelaars op de Haagse markt mij opzettelijk rotte makrelen meegeven? Zal ik maar niet meer praten over nieuw-Nederlandse racisten die mij en mijn zwarte Zambiaanse vrouw het Kralingse Bos uit jagen? Zal ik maar doodsbedreigingen van uittredende moslims zien als een boeiende exotische cultuur?

Moet ik leerlingen van het Elde College in Schijndel die scanderen dat joden zo goed branden maar negeren?

Moet ik mij druk maken over de onderdrukking van persvrijheid? Over de aanslagen in Madrid, Londen, Parijs, Brussel? Over de verderfelijke vluchtelingendeal tussen de EU en Turkije? Over de machteloosheid van de EU? Over Brexit? Over de moord op een Britse parlementariër? Over Nederlandse scholen die Tweede Pinksterdag om willen ruilen voor een dag vrij met het suikerfeest? Over Trump, Poetin, Wilders, Marie le Pen, de FPÖ?

Voor mijn gemoedsrust moet ik al die vragen en ergernissen over mijn schouder gooien.

Toch knaagt er iets aan mij..

Alle ellende in de wereld wordt mogelijk gemaakt door de ongeïnteresseerde en angstige zwijgers. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Bij die zwijgers wil ik niet horen.

Meditatione Ignis gaat dus door, maar met een somber en bezorgd hart.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

Stadsparkracisme

BBQ afvalHet Parool schreef afgelopen zaterdag over het Vondelpark als recreatiegebied en vergeleek dit park met de andere Amsterdamse stadsparken. Het vergelijk met werkelijk grote steden – Amsterdam blijft een dorp – als Parijs, Berlijn en New York viel in het nadeel van Amsterdam uit. In Central Park, New York, mogen drie dagen per jaar BBQ-feesten gehouden worden en dan alleen in speciaal daartoe aangewezen stukken van het park. Met meer dan 19 man bijeenkomen in een New York’s park? Vergunning aanvragen. Op naleving wordt toegezien. En, na afloop rotzooi in de bakken of meenemen. Men houdt zich daar aan. In Parijse parken houden alleen toeristen zich niet aan de regels en begeven zich buiten de paden. Er wordt toegezien op het ‘net’ gebruik van de parken. In Berlijn wordt de BBQ wel in parken gebruikt, maar voornamelijk door Turken (je durft de groep bijna niet te benoemen).

Voor mij is het al 35 jaren geleden dat ik vertier zocht in het Vondelpark. Mijn laatste bezoeken waren aan de voormalige lokatie van het Filmmuseum om op het terras een cappuccino te drinken. Sinds de verhuizing van het museum naar Eye op noord was ik niet meer in het Vondelpark.

Een paar jaar geleden wandelde ik nog regelmatig in het Kralingse Bos in Rotterdam. Op warme zomerdagen is het daar een mierenhoop aan voornamelijk nieuwe Nederlanders die de weiden in het bos gebruiken voor BBQ feesten. Ik kan me nog goed herinneren dat BBQ in het Kralingse Bos niet was toegestaan, maar voor onze nieuwe burgers gelden andere, vaak geen, regels. De motivatie tot sjouwen en slepen met alle BBQ spullen is nadat de penzen volgevreten zijn volledig verdwenen. Wat laten ze daar iedere keer weer een teringzooi achter. Maling aan alle fatsoen. SUV’s op het gras – waar is de politie als je ze nodig hebt – en een oorlogsgebied na het eten. Maling ook aan hun eigen etnische groepen die alle bende op moeten ruimen.

Met mijn Zambiaanse vrouw wandelde ik, blanke Nederlander, aan het begin van een zomerse zaterdagavond door het bos. Bij een van de druk bezette weiden werden we scheldend achternagelopen door een groepje ‘Arabische’ jonge mannen. Een nare, zelfs bedreigende situatie. We negeerden ze en zijn snel doorgelopen.

De volgende avond toch maar weer een poging gewaagd. We wandelden langs de Kralingse Plas toen we op het parallelle fietspad ingehaald werden door een zwarte man. Hij keek naar ons, keek nog eens naar ons, keerde met zijn fiets om en ging naast ons rijden op het voetpad. “He, man, mooie vrouw heb jij!” Van onze kant geen reactie. Hij herhaalde zijn uitdagende compliment een paar keer, totdat ik boos stil bleef staan met “Waar ben jij mee bezig?!”. Reden voor hem snel weg te fietsen. Het was duidelijk: het zinde deze negroïde racist van geen kant dat een blanke man daar liep met zijn zwarte vrouw.

We zijn nooit meer op warme zomeravonden gaan wandelen in het Kralingse Bos en hebben berust in de bezetting van het park door racistische buitenlanders.

Ik moest aan deze ervaringen denken toen ik hoorde over de rel rondom Typhoon en etnisch profilerende politie in Zwolle die hem in zijn dure auto aanhield. Het probleem ligt niet bij de politie en niet bij Typhoon; volgens mij een zeer sympathieke man. Het probleem ligt bij de oververtegenwoordiging van donkere en arabische jongemannen in de criminaliteitstatistieken. De politie doet, heel normaal, aan risicoanalyse en risicoprofielen.

Blijkbaar deden de Marokkaantjes en de zwarte man in het Kralingse Bos ook aan etnisch profileren toen ze ons het Kralingse Bos uitpestten.

Frans Ira