PvdA tuig Eveline Herfkens en Marleen Barth en D’66 mislukkeling Jan Hoekema

Ambtswoning burgemeester Wassenaar

Van mijn inmiddels vijftigjarige stemrecht maakte ik tot aan 2002 gebruik om bij verkiezingen het vakje naast PvdA rood te kleuren. Ik ben nog van de generatie die vol bewondering, ondanks mijn Limburgse wortels, pal achter Joop den Uyl stond, vooral nadat hem door de populisten Wiegel en Van Agt een hak werd gezet na een klaterende verkiezingsoverwinning voor de PvdA. Het koppel zette niet alleen Den Uyl een hak, maar ook alle kiezers die PvdA stemden.

In 2002 trok ik boos en resoluut een streep onder mijn pro-PvdA stemgedrag nadat diva Eveline Herfkens tegen de VN-regels in de haar verstrekte huursubsidie voor een duur appartement in New York niet terug hoefde te betalen. De eerste de beste arbeider – daar staat de A in PvdA toch voor – die een paar tientjes teveel huursubsidie incasseert zal, eventueel met boete, tot de laatste cent terug moeten betalen. Herfkens, beschermd door haar politieke makkertjes, hoefde dat niet. Dus: exit PvdA wat mij betreft.

Toch haalde ik bij de recente landelijke verkiezingen weer bakzeil. De enige mogelijkheid mijn bewondering voor kamervoorzitter Arib inhoud te geven was stemmen op de PvdA met een voorkeurstem voor haar.

Het had lang genoeg geduurd dat ik de PvdA verwijten maakte over dat griezeltje Eveline Herfkens. Het kon niet anders of de PvdA had lering getrokken uit die geschiedenis.

Alhoewel: blijkbaar zit gesodemieter met huren en ambtelijke onderkomens in het DNA van de PvdA politici, want nu blijkt PvdA senator Marleen Barth geklooid te hebben over de huur van de burgemeesterswoning in Wassenaar. Haar man Jan Hoekema, gefaald burgemeester in die villastad, werd terecht de laan uit gestuurd, maar mocht voorlopig in de ambtswoning blijven en kreeg via een stiekeme deal naast zijn wachtgeld aanvulling op zijn inkomen tot 100%. Bovendien kreeg het koppel Barth-Hoekema alle advocatenkosten vergoed. Er moest natuurlijk huur betaald worden: € 1400,00 per maand. Een bedrag dat vele tweeverdieners in de huidige woninggekte waar ze als starters niets kunnen kopen sowieso maandelijks aan huur kwijt zijn. Bovendien pinda’s voor zo’n kapitaal pand (dat nu te koop staat voor 2 miljoen).

Senator Marleen Barth strijkt voor ongeveer dertig dagen per jaar vergaderen zo’n € 35.000,00 op. Geen wereldsalaris, maar altijd nog het dubbele van het minimumloon voor iemand die fulltime werkt en in ieder geval ruim voldoende om de huur voor de ambtswoning te betalen.

Wat ving – verdienen kan ik bij zijn disfunctioneren niet uit mijn toetsenbord krijgen – Jan Hoekema als burgemeester:

  • Salaris:                   € 90.651,72
  • Vakantiegeld:          €   7.252,14
  • Eindejaar:               €   8.702,56
  • Totaal:                  €106.606,42

Niet slecht, niet slecht.

Marleentje echter vond een huur van € 1400,00 bij een gezamenlijk inkomen van ruim € 130.000,00 veel te hoog en, geheel volgens haar PvdA DNA, ging ze aan de slag om huursubsidie te vangen. Ze noemde dat natuurlijk anders, maar vragen om verlaging van de toch al geringe huur voor de ambtswoning komt op hetzelfde neer. Niets geleerd van de geschiedenis Herfkens, schijt aan de arbeider, geen enkel eergevoel en dat terwijl disfunctionerende Jan al een ton per jaar vangt zonder een spat uit te voeren. Een schoolvoorbeeld van PvdA links-lullen-rechts-zakken-vullen.

Het kon niet anders, maar het PvdA bestuur zou het er niet bij laten zitten. Geen behoefte aan nog een schraper zoals Eveline Herfkens. Dat valt dus zwaar tegen, want Barth heeft in een gesprek met het partijbestuur gezegd dat het “niet handig was”, dat zij om huurverlaging vroeg, aldus een woordvoerder van het partijbestuur. “Verder blijft het een zaak tussen de gemeente Wassenaar en de heer Hoekema.”

WAT??!! Dus als PvdA senator Marleen Barth de gemeente Wassenaar onder druk zet om de huur van de ambtswoning te verlagen, dan heeft haar partijbestuur geen andere mening dan: “Verder blijft het een zaak tussen de gemeente Wassenaar en de heer Hoekema”?

Stelletje mandarijnen.

“Niet handig”? Wat een ongeloofwaardige relativering. Dit, mevrouwtje Barth, heeft helemaal niets met onhandigheid, maar alles met mentaliteit te maken.

Ik ga bij volgende verkiezingen weer terug in de anti-PvdA modus en hoop, jammer voor Arib, dat dat partijtje wederom keihard op zijn donder krijgt. De jongens van DENK hadden groot gelijk toen ze uit de PvdA stapten.

Er fluistert een duiveltje in mijn hoofd dat rommelen met woonruimte niet alleen deel uit maakt van het PvdA DNA. Jan Hoekema is lid van hetzelfde onbetrouwbare partijtje als Alexander Pechtold. Die had toch ook iets stiekems met woonruimte, maar dan in Scheveningen….?

Vrij naar Jan Blokker: Je hoort mij niet klagen wanneer de gewelddadige fascisten van de AFA even een gesprekje gaan voeren met bedelaar Barth en seks-rel Hoekema.

H.A.F.M.O, Hoek, politiek commentator Meditatione Ignis

Kuzu: oprotten (en neem Jeroen Pauw mee)

Mustafa Kemal Pasja

Je moet mensen niet op hun uiterlijk beoordelen, maar iedere keer wanneer ik die zweterige – of is het gel dat uit zijn haar lekt – Kuzu met zijn mongoloïde glimlach op de tullufisie zie borrelt weerzin bij mij op en kost het mij moeite te luisteren naar wat hij te vertellen heeft. De zeldzame momenten waarop het wel lukt naar hem te luisteren, denk ik – overigens nog zeldzamer – dat hij zinnige dingen zegt. Echter, ik vertrouw hem voor geen cent en heb echt moeite enige zinnigheid van deze Erdoganeske gluiperd te accepteren.

Gisterenavond – 23 maart 2017 – was hij te gast bij Jeroen Pauw en kreeg volop de lengte kotsend te argumenteren. Jeroentje, als het om echte journalistiek gaat blijft hij een SBS roddeltante, had zich voorbereid en probeerde af en toe kritisch te interpelleren. Tevergeefs want op glibberige Kuz`u kreeg hij geen moment vat.

Dat krijg je ervan wanneer je te blind bent om voorzetten voor open doel aan te zien komen en de bal dan keihard over de zijlijn knalt. Tot drie keer toe blaaskaakte Kuzu dat onvrede onder Turken, falen van integratie en toenemende discriminatie veroorzaakt wordt door een premier die het heeft over “oprotten”.

Overduidelijk rommelen met de chronologie en zelfs geschiedvervalsing door de voorman van een 100% racistische minipartij. Want, waar verwees engerd Kuzu naar? Naar een uitspraak van Rutte in Zomergasten. In dat programma werden de beelden getoond van twee achterlijke, agressieve Nederturken die de Nederlandse pers via fysiek en verbaal geweld op de Erasmusbrug in Rotterdam het werken onmogelijk maakten. Een van die exotische parels schreeuwde naar een NOS medewerker “OPROTTEN”. Rutte – wat lijkt dat op ‘rotten’ – werd gevraagd om een reactie.

Die reactie was, volkomen terecht, “Als ik dat hoor dan denk ik: rot zelf op”. Niets mis mee. Dus niet, zoals vette Kuzu nu beweert dat Rutte vindt dat ALLE Turken moeten oprotten. Nee, Rutte reageerde op het ‘oprotten’ van een glorieuze Turkse aanwinst in de Nederlandse maatschappij.

Pauw liep met open ogen in de demagogische en leugenachtige val die Kuzu tot drie keer toe opzette.

Alle Turkse opstandigheid en vijandigheid zou dus veroorzaakt zijn door Rutte’s oprotten.

Rot toch zelf op meneer Kuzu met je leugenachtige praatjes en neem die amateuristische Pauw lekker mee naar Turkije. Misschien kan hij in het Ottomaanse depressieve rijk nog iets publicitairs betekenen voor de posthume bestrijder van Kemal Pasha’s scheiding van kerk en staat: meneer Erdogan.

H.A.F.M.O. Hoek

Bang zwijgen of boos roepen, that’s the question

Indonesië - Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol
Indonesië – Zestigjarige vrouw krijgt 28 Stokslagen als straf om verkoop alcohol

Zodra lichtvoetigheid en relativiteit verdwijnen en discussies geobsedeerd serieus worden, krijg ik het verlangen mijn ogen en oren te sluiten en me terug te trekken in een veilige cocon.

We namen ons al voor geen aandacht meer te besteden aan narcistisch, exhibitionistische engerdjes zoals de dame-wier-naam-we-niet-meer-willen-vermelden, of aan snotneusjes die ineens geen Nederlander meer willen zijn omdat een bejaarde marktkoopman ze in Marakech welkom thuis heet, of aan nat-achter-de-oren ‘theaterjournalistjes’ die alle ouderen over één kam scheren en beschuldigen van kuchen, telefoons af laten gaan of met oorverdovend kabaal laten vallen van tekstboekjes tijdens uitvoeringen van de Mattheus Passie, of aan besjaalde moslimmeisjes die klagen over discriminatie maar geen bek open doen over hun moslimbroertjes die autochtoon Nederlandse vrouwen uitschelden voor kankerhoer, of gluiperds die een etnisch profilerend partijtje begonnen nadat ze zetels roofden van de PvdA en er niet voor schromen te kotsen in de bron waar ze uit dronken, of aan ramadanzakkenwassers die uitschreeuwen ‘we zijn er nu eenmaal, wen er maar aan’, of aan ondoorgrondelijke redacties van kranten die al deze schreeuwerd een podium bieden, of aan hyperracisten die 24 uur per dag klaaggrammofoonplaten draaien over het blanke racisme, of aan een racistische in Nederland steuntrekkende Antilliaan die Zwarte Piet racistisch vindt, of aan voormalige koloniën in de Cariben die bij het verfoeide moederland financieel aan de borst blijven hangen maar wel klagen over de al 150 jaar geleden opgeheven slavernij, over Antilliaanse racisten die stampvoetend respect eisen en tegelijkertijd een bord met MINDER MAKAMBA’S langs de weg zetten op Bonaire, aan stenengooiende criminele carrièremakers die huilen over etnisch profileren terwijl ze zelf zo racistisch als de pest zijn, aan Marokkaanse meisjes die en bloc wegblijven bij het klasje creativiteit omdat er Turkse meisjes bij gekomen zijn, aan vluchtelingenpubers die vinden dat ‘Hollandse jongens maar moeten leren na de sportles met hun onderbroek aan te douchen’, aan islamistisch antisemitisme….

Ik wil me niet meer druk maken over nieuw in Nederland gesettelde, goed verdienende middenklassers die spugen op onze maatschappij. Ik wil me niet meer druk maken over moslims wier alfabet begint en eindigt met de I van Islamofobie zonder door te hebben dat fobie angst betekent en die angst volkomen logisch is door alle gruwelijkheden die verricht worden uit naam van de islam. Ik wil niet meer somber worden over de ramadanpolitie in Indonesië die een eettentje leegrooft omdat een bejaarde uitbaatster tegen hun zelfverzonnen regels in tijdens de ramadan eten bereidt. Ik wil niet meer piekeren over het onbegrijpelijke partnership tussen de westerse wereld en het achterlijke Saoedie-Arabië waar stok- en zweepslagen en onthoofdingen aan de orde van de dag zijn omdat burgers overspel zouden plegen. Ik wil geen hoofdbrekens meer hebben over de stokslagen die vrouwen in Iran krijgen omdat ze hun haar niet bedekken. Niet meer peinzen over al die in Nederland geboren islamtrutjes die ‘geheel vrijwillig’ het haar bedekken en geen moment nadenken over solidariteit met onderdrukte vrouwen in Arabische landen. Besjaalde meisjes in Nederland die ‘geheel vrijwillig’ met sjaaltjes om op straat koketteren met hun geloof maar zich geen moment afvragen wat hun lot binnen de moslimgemeenschap zal zijn wanneer ze besluiten geen sjaaltje meer te dragen. Ik wil me niet meer ergeren aan Tofik Dibi die in een TV interview de woorden homoseksualiteit en homofilie niet uit zijn islamitische muil kan krijgen maar het heeft over ‘wat ik heb’. Wat ik heb? Alsof het een ziekte is NONDEJU.

Moet ik somber worden van een Amerikaans-Afghaanse homo die 50 andere homo’s afslacht om aan zijn fantasie-allah te bewijzen dat hij braaf volgens de koran leeft en niet pijpte en gepijpt werd? Moet ik me druk maken over de stiekeme moslims die stijf in het pak zomers glurend langs de vloedlijn van de Nederlandse naaktstranden lopen? Wat maken mij die honderden Arabische schoften uit die hun klauwen niet van westerse vrouwen, die kankerhoeren, af kunnen houden tijdens massa manifestaties? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat diezelfde schooiers het niet in hun hoofd zouden halen besjaalde geloofsgenoten zo te behandelen? Moet ik er over nadenken hoe het komt dat die Marokkaanse teringcrimineeltjes nooit tasjes roven van bejaarde Marokkaanse oma’s? Moet ik me nog afvragen waarom Marokkaantjes in Enschede alleen de auto’s van niet-Marokkanen in brand steken?

Moet ik het raar vinden dat de gemeente Den Haag het goed gevonden heeft dat in de Wagenstraat een moskee gevestigd werd in een 18-de eeuwse synagoge? Moet ik het raar vinden dat ieder bouwvoorstel in Den Haag langs schoonheidscommissies moet, maar dat nu naast die klassieke synagoge twee gigantische plastic minaretpikken boven de synagoge en de omliggende oude gebouwen uitsteken? Moet ik verbaasd zijn over de honderden moskeeën in ons land die gebruikt worden om haat te prediken en leerregels te verkondigen die rechtstreeks indruisen tegen onze rechtsorde? Mag ik het raar vinden dat overal moskeeën en gebedsruimtes verschijnen om moslims te gerieven en dat diezelfde moslims vol zelfbeklag ‘islamofobie!’ roepen? Moet ik er trots op zijn dat wij in ons land moskee na moskee laten bouwen en zelfs subsidiëren op grond van dat idiote grondwetsartikel over vrijheid van godsdienst terwijl bij onze bondgenoot Saoedie-Arabië christelijke kerken verboden zijn? Moet ik het maar gewoon vinden dat in Egypte koptische christenen vermoord worden en in de gehele Arabische wereld bijna alle Christenen verdreven zijn, maar dat Europa de grenzen tientallen jaren open zette voor de westerse waarden verwerpende Arabische moslims? Moet ik vragen stellen bij het besluit door een islamitische Turkse gouverneur dit jaar de gay-parade te verbieden in Istanbul?

Zal ik maar doen of er geen vaginale verminking plaatsvindt in Nederland? Zal ik maar wegkijken bij gedwongen huwelijken in ons polderlandje? Ach, wat zal ik mij druk maken over af en toe een slachtoffer van eerwraak in Rotterdam. Wat moet het mij bommen dat een groepje Turkse hangjongeren mij in Rotterdam voor een moskee uitschelden voor kale klootzak terwijl hun bebaarde en bejurkte opvoeders er passief goedkeurend bij staan? Zal ik maar wennen aan de nieuwe marktcultuur waarbij een stelletje Marokkaanse vishandelaars op de Haagse markt mij opzettelijk rotte makrelen meegeven? Zal ik maar niet meer praten over nieuw-Nederlandse racisten die mij en mijn zwarte Zambiaanse vrouw het Kralingse Bos uit jagen? Zal ik maar doodsbedreigingen van uittredende moslims zien als een boeiende exotische cultuur?

Moet ik leerlingen van het Elde College in Schijndel die scanderen dat joden zo goed branden maar negeren?

Moet ik mij druk maken over de onderdrukking van persvrijheid? Over de aanslagen in Madrid, Londen, Parijs, Brussel? Over de verderfelijke vluchtelingendeal tussen de EU en Turkije? Over de machteloosheid van de EU? Over Brexit? Over de moord op een Britse parlementariër? Over Nederlandse scholen die Tweede Pinksterdag om willen ruilen voor een dag vrij met het suikerfeest? Over Trump, Poetin, Wilders, Marie le Pen, de FPÖ?

Voor mijn gemoedsrust moet ik al die vragen en ergernissen over mijn schouder gooien.

Toch knaagt er iets aan mij..

Alle ellende in de wereld wordt mogelijk gemaakt door de ongeïnteresseerde en angstige zwijgers. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Bij die zwijgers wil ik niet horen.

Meditatione Ignis gaat dus door, maar met een somber en bezorgd hart.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

Rot toch op met je racisme aandachttrekkerij

Smerige tweet racist Quincy Gario

Is er racisme in onze maatschappij? ja!

Is er discriminatie in onze maatschappij? JA!

Is racisme alleen een blanke karaktertrek? Nee!

Is discriminatie alleen een blanke karaktertrek? Nee!

Is er sprake van geïnstitutionaliseerd, wettelijke, racisme? Nee!

Is er sprake van idem discriminatie? Nee!

Word ik als oudere (68) gediscrimineerd? Absoluut! Heb ik er last van? Niet echt. Wil ik me er tegen verzetten? Natuurlijk.

De-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren deed gisteren met alle publicitaire ogen op zich gericht – soppend van aandachtsgeilheid – aangifte wegens racisme. Waarom? Omdat ‘wanneer je een probleem niet benoemt dat probleem ook nooit opgelost kan worden’ en omdat het racisme dat haar overkomt ook homo’s, lesbo’s, migranten, etnische minderheden en – nu komt het: ouderen overkomt.

Laat ik duidelijk zijn: ik wens onder geen enkele voorwaarde dat de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren zich aanmatigt mij als oudere te vertegenwoordigen. Ik voel mij juist in een hoek gedrukt en gediscrimineerd wanneer de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren in haar pathologisch aandachtzoekend racisme mij ongevraagd naast zich probeert te scharen, of onder haar hoede te nemen. Er zijn grenzen.

Er is al veel te veel gezegd over de-DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren en ik ga onder geen voorwaarde de discussie aan over haar racismewindmolengevecht (of moet ik schrijven: racistisch windmolengevecht?).

Deze DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren moet eens bij zichzelf te rade gaan en wat ze zelf aan racistische onzin uitkraamde in een interview met De Volkskrant:

“Wetende dat de zwarte man in de minderheid is en hij overal aan zijn trekken kan komen, maakt hij zich over het algemeen geheel niet druk om wat zij voelt, denkt of wil.”

“Hij is meestal al vanaf jonge leeftijd bezig een harem te vormen, en een nieuwkomertje dat begrip eist is zo vervangen.”

“Voor een zwarte man gaat kwantiteit boven kwaliteit.”

“Vrouwen, wit en zwart, die op zwarte mannen vallen, zijn vaak alleen en lopen tegen dezelfde dingen aan: ontrouw, onbetrouwbaarheid, het onvermogen van die mannen om over gevoelens te praten.”

“In de Surinaamse cultuur is het heel normaal dat je als vrouw je kinderen helemaal alleen opvoedt en ook nog werkt.”

“Zwarte mannen moeten nog een inhaalslag maken, net zoals witte mannen eerder gedaan hebben.”

“Ik heb de indruk dat zwarte mannen gewelddadiger zijn.”

Mag die roetzwarte DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren dit allemaal zeggen? Van mij wel. Misschien is het allemaal zelfs waar wat ze in De Volkskrant uitkraamde. Het zal mij een biet zijn.

Wat mij niet een biet is, is dat wanneer ik, witte senior, hetzelfde zou zeggen de toorn van de DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren mijn deel zal zijn.

Misschien zou ze zelfs aangifte tegen mij doen.

Soms is rechtvaardigheid ver te zoeken, maar laat ik mij niet zo aanstellerig overgevoelig gedragen als de DENK-mevrouw-wier-naam-ik-weiger-uit-mijn-toetsenbord-te-toveren en als de zwarte-meneer-wiens-naam-ik-niet-wil-noemen die het na de MH17 ramp nodig vond te tweeten dat ‘white lives matter more than brown ones’.

Wat hebben we toch een engerdjes rondbanjeren in onze maatschappij. Allemaal ‘nageboorte’ van ons koloniaal verleden.

Wat ik niet begrijp, is dat ze klagen over de slavernij-tijd waarin ze gedwongen op reis werden gezet naar de blanke uitbuiters maar nu die slavernij-tijd voorbij is geheel vrijwillig de reis ondernamen naar die enge, geprivilegieerde witten om zich onder die witten, klagend en wel te mengen.

Wie kan mij dat uitleggen?

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

Alle citaten van dDmwniwumttt met dank aan Jan Dijkgraaf: http://media.tpo.nl/column/aan-mark-rutte-11/

Je moet slim zijn om discriminatie te bestrijden

racismeIn interviews hoor of lees je vaak, te vaak, dat geïnterviewden zichzelf citeren. Bij het lezen van artikelen door wetenschappers moet ik glimlachen over het aantal zelfcitaten waar het notenapparaat – vreemd woord – naar verwijst.

Toch moet ik nu ook even: vorige week beschreef ik mijn confrontatie met discriminatie door een voormalig vriendin, nu verre kennis.

Was ik zo naïef dat haar discriminatie mij aan het schrikken bracht? Die discriminatie en mijn schrik waren afgelopen weken bron van urenlange overpeinzingen. Haar discriminatie hield mij een spiegel voor.

Niets menselijks is mij vreemd en ook ik neig op zwakke momenten naar vooroordelen over groepen mensen. Vooroordeel is gemakkelijker dan nuance. Mijn verstand weet dat ieder mens op eigen merites beoordeeld moet worden, voor zo ver oordelen op zichzelf al acceptabel is, maar soms redeneer ik met het hart en niet met het hoofd.

Bij vooroordelen ontbreken nuance, begrip en intelligentie. Vooroordelen worden gemaskeerd met quasi ratio, maar hebben zelden met ratio en bijna altijd met onderbuik te maken.

Vooroordelen maken de ingewikkelde maatschappij overzichtelijk.

Datzelfde geldt vaak bij de bestrijding van vooroordelen, discriminatie en racisme. Ook daarbij is behoefte aan overzichtelijkheid. Het help geen zier je vast te bijten in symptomen en symboliek als politiek correct taalgebruik, en als slachtoffer van discriminatie de ‘daders’ aan de schandpaal te nagelen. Sterker nog: dat werkt contraproductief omdat aan beide zijden de standpunten verharden.

Martin Simek’s ‘zwartjes’ in DWDD was onhandig, maar liefdevol (ja, ja, ik weet het: liefde wordt soms gegeven vanuit superioriteit). Ook onhandig en niet slim: de man enkel op dat woord ‘zwartjes’ klem zetten en zijn verweer dat het niets met racisme te maken heeft zonder een seconde na te denken van tafel te vegen. Natuurlijk gaf het feit dat Simek met een zwarte vrouw getrouwd is nuance aan zijn ‘zwartjes’. Nadenken alvorens te toeteren is niet Sylvana Simons’ sterkste kant. Simeks huwelijk met een zwarte vrouw ‘heeft er niets mee te maken’ volgens Simons. Nee, alleen het woord ‘zwartjes’ was voldoende Simek weg te zetten als een verkapte racist.

Sylvana Simons, mogelijk te ingewikkeld voor haar, diende zich te realiseren dat ze met de aanval op Simek met zevenmijlslaarzen achteruit liep in de strijd tegen discriminatie in plaats van vordering te maken. Simeks sentimenteel zachtaardige bedoelingen werden door Simons keihard gemaakt waardoor ze keiharde en vaak vulgaire oppositie op riep.

Simek hebben we sindsdien niet meer teruggezien in praatprogramma’s. Hij zat er geslagen bij en trok zich definitief terug in Calabrië. Tel maar uit je winst, mevrouw Simons. Dit was geen ‘verbinden’, haar motief om toe te treden tot politieke splintergroep DENK, maar polariseren.

Niet slim van Sylvana Simons.

Nog zo’n zelfbenoemde strijder tegen racisme en discriminatie: drammende Quincy Gario. De man ziet overal racisme en werd daardoor, evenals Simons, juist oorzaak van toenemende weerzin tegen zijn eigen persoon. Zijn tweet naar aanleiding van Rutte’s reactie op het neerschieten van MH17 was verbijsterend:

MH17 tweet Quincy Gario

 

 

 

 

 

Hij verwijderde de walgelijk racistische tweet na veel kritiek van zijn Twitter account, maar het kwaad was geschied. Dit was geen foutje, de man presenteert zich immers als een specialistische actievoerder tegen racisme. Gario’s werkelijke aard werd onthuld.

Niet slim van Quincy Gario.

Actievoerder is blijkbaar een beroep, want in het Amsterdamse loopt nog zo’n professional rond: Roy Kaikusi Groenberg die met een klein groepje Nederlands-Surinaamse medestanders op De Dam een boek van Harry Intifada van Bommel verbrandde omdat in dat boekje Prem Radakishun geciteerd werd met het woord neger. Dezelfde Groenberg die de onsmakelijke vergelijking maakte tussen Joden en geroosterd sate-vlees. Net als Sylvana Simons en Quincy Gario verscherpte Roy Groenberg de tegenstellingen.

Niet slim van Roy Groenberg.

Alledrie voeren ze discussie over en acties tegen discriminatie vanuit een ik-ben-okay en jij-bent-niet-okay stelling. Niet slim, want contraproductief. Als je je medeburgers voortdurend voorhoudt dat ze niet okay zijn, dan worden ze niet okay en ben je zelf ook niet okay.

Er is intelligentie nodig om deze dialectiek te zien.

Als je discriminatie en racisme volledig uit wil bannen, vecht je tegen windmolens. Er zullen altijd mensen zijn die de overzichtelijkheid van discriminatie nodig hebben om zich staande te houden. Zoals er ook altijd ‘strijders’ tegen discriminatie zijn die behoefte hebben aan overzichtelijkheid. Beide partijen opereren vanuit dezelfde behoefte en hebben meer gemeen dan ze zich realiseren.

Discriminatie kan een giftige veenbrand zijn. Het bestrijden van een veenbrand kost tijd, maar ik ben optimistisch genoeg om vooruitgang te zien. De op één na grootste stad van Nederland heeft een burgemeester die pas op zijn vijftiende als kind in een immigrantengezin naar Nederland kwam. We hebben in de Tweede Kamer meerdere volksvertegenwoordigers met een niet-Nederlandse achtergrond. In de diverse praatprogramma’s zijn vrijwel dagelijks mensen te zien die eerste, tweede of derde generatie nieuwe Nederlanders zijn. Die groepen zijn vertegenwoordigd in film, theater, cabaret, sport, muziek, wetenschap en onderwijs. Enkele succesvolste cabaretiers in Nederland zijn van niet-Nederlandse oorsprong. Regelmatig zien we documentaires op TV of bioscoop die gemaakt zijn door nieuwe Nederlanders. Nu loopt de reeks fascinerende en vooral dappere documentaires over vrijheid van pers door Fidan Ekiz, dochter van Turkse ouders. Bijzonder onderwijs voor nieuwe religies en bouw van moskeeën worden gesubsidieerd volgens de in ons land geldende regels. Mensen als Sylvana Simons, Quincy Gario en Roy Groenberg krijgen ruim podium om hun mening te uiten.

Er is veel vooruitgang, maar we zijn er nog niet. De weg naar integratie moet afgelegd worden door alle partijen, niet alleen door de oorspronkelijke Nederlanders. Wat voor één-op-één relaties geldt, gaat ook voor maatschappelijke relaties op: als je wilt dat de relatie verandert dan moet je bij jezelf beginnen. Van de ander eisen dat die verandert is een dood spoor.

De ideale maatschappij, vrij van alle vooroordelen, is een utopie.

Er is intelligentie voor nodig om een betere maatschappij dichterbij te brengen. Racistische tweets, verbranden van boeken en onverdraagzaamheid omdat iemand er een woord uit flapt dat je niet zint (Sylvana Simons heeft zelf patent op uitflappen) is dom en zet de klok terug.

Mehmet Murat Abdülhamit

Sylvana Simons in de politiek: een meesterlijke zet

DENKIn huize Morve werd gisteren de vlag uitgestoken, met wimpel en al. Sylvana Simons gaat de politiek in en sluit zich aan bij DENK van de Partij-van-de-Arbeid-zetelpikkers Kuzu en Öztürk.

Een meesterlijke zet van beide Nederturken. Dankzij hun uitnodiging aan Sylvana Simons kan in huize Morve weer gekeken worden naar praatprogramma’s zonder gebukt te gaan onder de Sylvana-Simonsfobie. Niet meer wegzappen, maar uitzitten die programma’s. We kunnen ons namelijk niet voorstellen dat de redacties mevrouw Simons blijven uitnodigen om quasi-intelligent, wenkbrauwenfronsend discussies over onderwerpen variërend van gangbangen met de band van Prince, racisme, integratie en het associatieverdrag met Oekraïne op hinderlijke wijze te frustreren.

Overigens: het is nog niet zo lang geleden dat de toekomstige dossiervreter Simons bij PAUW door de mand viel omdat ze geen bal begreep van dat associatieverdag. Ze was uitgenodigd om mee te babbelen over het verdrag tussen de EU en Oekraïne – waarom in hemelsnaam? – en bleek het verdrag niet gelezen te hebben. Sterker nog: ze had geen flauw benul waar informatie over het verdrag te vinden. Een simpele Google zoektocht brengt je zelfs bij de integrale tekst van dat verdrag, maar Simons, onze vrouwelijke Geert Wilders, zat blijkbaar onder de droogkap de restanten waterstofperoxide te verdampen en had geen tijd voor begrijpend lezen. En zo iemand wil de politiek in.

“Ja, Matthijs, eindelijk een echte baan”, flapte de vrouw die sneller praat dan haar hersens denken er in DWDD uit. Van Nieuwkerk hield zich in, maar kon het niet laten: “Oh, blijkbaar had je die nog niet eerder”.

Simons, wars van gangbangen met Prince, kirt nu in al haar aandachtsgeilheid over het vooruitzicht van een islamitische gangbang met twee Turken en een Marokkaan. Oeps, dat bedoelde ik niet. Het moet zijn: twee islamitische Nederlanders van Turkse achtergrond en een islamitische Nederlander van Marokkaanse achtergrond. Een bek vol, maar goed, een bek vol is nu eenmaal het ultieme – stopwoordje van Simons – hoogtepunt bij een gangbang.

Sylvana Simons heeft, na het wegslikken van de gangbang maizena, altijd haar mond vol over racisme, discriminatie, integratie, vooroordelen en achterstelling, en dan sluit ze zich nu aan bij DENK? Waarom? Om te verbinden.

Een gotspe.

De heren van DENK moesten de PvdA fractie verlaten nadat ze tijdens een interne vergadering een fractielid dreigden met “Allah zal je straffen”. Deze zelfde heren hadden het gisteren te druk buiten de Tweede Kamer om deel te nemen aan een debat over de arrestatie van Ebru Umar in Turkije en over de lange arm van dictator in spé Erdogan.  En bij zo’n laf afsplitsingsgroepje sluit Simons zich aan. Dat valt in huize Morve onder ‘hoerig opportunisme’. Sylvana Simons vindt sowieso die arrestatie van Umar in Turkije eigen schuld, dikke bult. Geen enkele serieuze politieke partij wil zo’n mevrouw binnen de gelederen. Alhoewel: is de vacature Wassila Hachchi al vervuld bij D’66?

We zijn verward. Liefst laten we ons politieke systeem niet bezoedelden met meisjes zoals Simons. We zien de bui al hangen: mocht ze in de kamer gekozen worden, dan heeft ons Surinaams, sorry: Nederlandse met Surinaamse achtergrond, betwetertje natuurlijk binnen de kortste keren bonje met de DENK jongens en begint ze een éénvrouwsfractie of paradeert in Paramaribo met haar wachtgeldvuitontasje en idem Pradajurkje.

De kans dat ze gekozen wordt is volgens de huidige peilingen gering. Ook dat is een somber vooruitzicht, want niet gekozen worden betekent weer aanschuiven in alle praatprogramma’s, en daar heeft de familie Morve helemaal geen trek in.

Het zijn verwarrende tijden.

Mr. Jean Morve, politiek commentator Meditatione Ignis