Geniale Sylvana Simons en Lullien Althuisius ontluisteren nagedachtenis Prince

The Artist Formerly Known As Prince
The Artist Formerly Known As Prince

Lullien Althuisius schreef in De Volkskrant, al lang niet meer de beste krant van Nederland, vandaag een sarcastisch stukkie over het onvermogen van De Wereld Draait Door adequaat te reageren op het overlijden van Prince.

MvNBij dat stukkie werd een flauwe foto van Matthijs van Nieuwkerk, met wapperende handen naast zijn voorhoofd, geplaatst. Het lijkt er op dat De Volkskrant en Lullien Althuisius hun kans hebben afgewacht ‘Het Vlaggenschip (De Volkskrant meent dat de spelling vlaggeschip moet zijn) DWDD het onderspit’ te laten delven. Te laat, want die kans nam Meditatione Ignis al meerdere keren.

Wat gebeurde: tijdens het bekende DWDD autocue-ratelintro door Van Nieuwkerk, met naast zich tafeldame Halina Reijn (ik ga haar steeds sympathieker vinden; het was even wennen, maar toch..), fluisterde de redactie in Van Nieuwkerk’s oortje dat Prince was overleden.

Ja, wat moet je dan? Op dat moment kon Van Nieuwkerk maar één ding doen, en dat deed hij in mijn ogen goed: verbijsterd reageren. Reijn sloeg de handen voor de mond, Mart Smeets zat er aangeslagen bij en er vielen stiltes in ADHD-DWDD. Begrijpelijk. Een menselijk moment.

Maar Althuisius (een naam uit het Friese Heeg; herinneringen aan Gerard Reve dringen zich op) vond het allemaal maar niks. DWDD had volgens Lullien Althuisius stante pede het hele programma om moeten gooien en er een Prince special van moeten maken.

Een onmogelijke eis. Zonder dat er allemaal beeldmateriaal en over elkaar tuimelende specialisten beschikbaar waren, lukte het Van Nieuwkerk tussen alle vooraf geplande onderwerpen een impliciet huldebetoon te geven aan Prince.

Mijn waardering.

PAUW had vier uur meer tijd om zich voor te bereiden op herdenking van Prince’s dood. Vier weggegooide uren, want waar kwam de redactie mee op te proppen: met die onvermijdelijke bet- en allesweter Sylvana Simons. ‘Uit die TV’ was mijn eerste reactie. Een reactie die ik twee dagen geleden van een goede vriend ook hoorde: ‘Wanneer ik die Simons op TV zie, zap ik meteen weg’.

Waarom doe ik dat eigenlijk niet? Ben ik te masochistisch om me te beschermen tegen de tenenkrommende walging wanneer ik dat mens op TV zie?

De voorraad boeiende commentatoren is blijkbaar zo armetierig dat redacties in wanhoop maar kiezen voor Simons. Of het nu gaat over racisme en discriminatie, glazen plafonds voor vrouwen, Zwarte Piet (maar wel geblondeerd als een negroïde Wilders op TV verschijnen), het associatieverdrag met Oekraïne of het overlijden van Prince: die mevrouw kan en weet alles.

Ivo Niehe en zijn regisseur Egbert van Hees hadden interessante verhalen over hun ontmoetingen met Prince. Sylvana Simons had niets anders te vertellen dan dat Prince haar ooit uitgenodigd had toe te treden tot zijn musicale entourage.

We kunnen dat helaas niet meer verifiëren maar ik geloof er geen snars van. Simons, alsof ze dagelijks door topartiesten wordt uitgenodigd, sloeg dat aanbod af omdat ze al voor zich zag ‘in een gangbang met de band van Prince terecht te komen’.

(Voor de heel jonge en heel oude lezers van Meditatione Ignis: een gangbang is een seksorgie waarbij een groep mannen, bij voorkeur zwaargeschapen negers, met zijn allen één vrouw in al haar openingen neukt waarna ieder op zijn beurt haar smoeltje volspuit met imponerende kwakken sperma.)

Je moet er toch niet aan denken om met die anti-conceptuele Simons sex te hebben. Ik moet er sowieso niet aan denken speler in een gangbang te zijn. Simons’ natte droom, maar dan niet met de band van Prince.

Simons ‘ontmoette’ Prince nog een keer. Ze waren ‘in dezelfde ruimte’ (ziggo Dome?) en keken elkaar aan. Om zo’n gedegen Prince-expert kan een gerenommeerd praatprogramma niet heen.

Simons zat niet voor niets bij PAUW, want zonder haar cliché-filosofie hadden we nooit geweten dat bij ‘Prince, zoals bij vele genieën, genialiteit en gekte dicht bij elkaar lagen’.

Dat kan je wat Simons betreft niet beweren. Bij haar gekte is genialiteit ver te zoeken.

Mag die mevrouw a.u.b. als curiositeit op sterk water gezet en diep weg geborgen worden in de depots van het Instituut voor Beeld en Geluid.

Ferdinand Braun, Meditatione Ignis media commentator.

Rijks, Masters of The Golden Age: GEBAKKEN LUCHT

Rijks, Masters of The Golden Age: GEBAKKEN LUCHT

In De Wereld Draait Door werd deze week schaamteloos promotie gemaakt voor een poenerig kitschproduct.

Marcel Wanders, gesteund door het clichés-repeteergeweer Wim Pijbes, mocht een kwartier lang zijn koffietafelboek Rijks, Masters of The Golden Age aanprijzen.

Het optreden van beide heren, onder ademloze bewondering van Van Nieuwkerk, riep plaatsvervangende schaamte op.

Hadden er vaklui aan het boek gewerkt? Nee, het waren volgens Marcel Wanders de beste ‘craftspeople’. Ja, als je in het Engels een vakman bent, dan ben je natuurlijk veel meer vakman dan in ordinair Nederlands.

De doorzichtige, platvloers commerciële promotie is volgens mij voer voor het Commissariaat voor de media. Dit heeft niets meer te maken met culturele verheffing van de massa’s, maar met geld, geld, geld.

Wanders: Het boek is gedrukt in de beste inkten en je kan details van de schilderijen soms wel drie vier keer vergroot bekijken.

Herinneringen aan zouteloze dia-avondjes waar oom en tante verslag deden van hun tocht met de Maasdam naar Canada kwamen boven drijven. De dis op het schip konden we vele keren uitvergroot op het projectiescherm bewonderen.

Koop dat boek, was van begin tot eind de aanbeveling.

Voor wie is dat boek bestemd? De eerste de beste bibliofiel zal over dit monster van 35 kg zijn schouders ophalen. Weggegooid geld, want wat koop je: een uit zijn krachten gegroeid, in offset gedrukt boek met een pooierig, zilveren omslag.

Volgens Wanders koop je niet een duur boek, maar een goedkoop kunstwerk. Daar is alles op af te dingen: je koopt een veel te dure reproductie van een mengelmoes aan kostbare oude kunst gelardeerd met hedendaagse kalligrafie. Dit alles overgoten met een sausje teksten van notabelen.

Alle teksten zijn met de hand gekalligrafeerd. Ja, waar anders mee? Met de hand gekalligrafeerd, maar offset gedrukt. Nou en?

Iedere bladzijde wordt volgens Wanders zorgvuldig gecontroleerd. Dat mag ook wel voor die prijs. Stel dat ze dat niet deden.

Als bewijs van de zorgvuldige controle kwam een meneer met een dradenteller in beeld om het raster van de druk te controleren. Dat doet het altijd goed: een expert met een vergrootglas in zijn hand.

De band is door ‘drie dames en een oud meneertje’ beplakt met meerdere lagen zilver. Zo, daar ga je als ‘craftsperson’. Ineens ben je denigrerend een ‘oud meneertje’. Ik loop zelf tegen de zeventig en val volgens Wanders waarschijnlijk in die categorie ‘oude meneertjes’. Laat ik Wanders zijn gebrekkige levenservaring maar niet kwalijk nemen.

Het boek, ik citeer nog steeds Wanders, is met de hand gebonden. Helemaal met de hand gebonden? Nee, gedeeltelijk. Ga er maar van uit dat het machinaal gebonden is.

Is het boek een investering voor de toekomst? Natuurlijk niet. Koop het nu en probeer het over tien jaar te verkopen. Teleurstelling zal je deel zijn.

De aanbeveling dat het in een gelimiteerde editie geproduceerd wordt slaat nergens op. Er worden 2.500 exemplaren van gemaakt. Dat noem ik niet gelimiteerd. Dat is gewoon een normale handelseditie, maar voor de prijs van een zeer gelimiteerd boek.

Lang, lang geleden zei Kees van kooten het al: ‘Binnenkort zijn niet-genummerde en niet-gesigneerde boeken heel zeldzaam en veel geld waard’.

Het spannende van gelimiteerde edities is dat je er snel bij moet zijn om niet achter het net te vissen. Iedereen die overweegt zijn geld te verspillen aan dit boek adviseer ik er een paar maanden rustig over na te denken. Je zal echt niet voor een lege winkel staan. Beter nog: wacht een paar jaar, want…

Naast de quasi gelimiteerde editie van 2.500 exemplaren voor de prijs van € 6.500,00 (die editie levert dus bruto ruim zestien miljoen euro op) komt er ook nog een niet-gelimiteerde editie met een prijskaart van € 150,00.  Geen enkel boek is ongelimiteerd, tenzij Wanders zich nu al voorgenomen heeft de persen ongelimiteerd te laten draaien zo lang er bestellingen binnen komen.

De onderdanig bewonderende vertoning in De Wereld Draait Door had een hoog Koefnoen-gehalte met die belachelijke witte handschoentjes. Er werd  een ballon opgeblazen. Niets meer en niets minder.

Zouden het Rijksmuseum en Marcel Wanders dat boek voor € 6.500,00 kopen als een of andere slimme Chinees, Arabier of Braziliaan deze kitsch produceerde? Ik heb daar weinig vertrouwen in.

Als de uitgever werkelijk meent wat allemaal hyperbolisch beweerd wordt over dit boek, dan zou hij moeten garanderen dat de prijs van het boek nooit naar beneden gaat, maar jaarlijks stijgt parallel aan de inflatie. Een goede test van de werkelijke waarde zou aanbieding over een paar jaar op een boekenveiling zijn. Ik voorspel dat dat schrikken wordt.

Halina Reijn was de enige aan tafel die nuchter bleef en uit riep: ‘Waar laat je zo’n boek’?

Ik weet het antwoord: bij de uitgever, want over vijf jaar ligt het sterk afgeprijsd in de Ramsj of wordt als een ‘speciale aanbieding’ voor een fractie van de prijs aangeboden door een gerenommeerd landelijk dagblad.

(juni 2016 ligt de ‘gelimiteerde’ editie bij Paagman in Den Haag. Hoewel de verkoper ons vertelde dat dit megalomane boek binnen vijf jaar minstens twee keer zo veel waard is, geeft Paagman nu toch al korting. Op mijn uitnodiging voor honderd euro een weddenschap af te sluiten dat het boek absoluut niet in waarde zal stijgen, integendeel, wilde de verkoper niet in gaan. Klanten die 6.000 euro trekken voor een luchtballon biedt hij gefantaseerde zekerheid over de toenemende waarde, maar hij durft er geen cent op te zetten. Bijzonder.)

Tim van Dool, recensent

 

Directie VARA zegt Sander van de Pavert de wacht aan

Matthijs van NieuwkerkGerard Timmer, sinds mei 2014 algemeen directeur van BNN-Vara, heeft Sander van de Pavert in ongewoon harde bewoordingen de wacht aan gezegd. Timmer wil een commissie samen stellen die de Lucky-TV bijdragen van Van de Pavert vooraf in ziet.

Het is niet langer toegestaan dat De Wereld Draait Door wordt afgesloten met een Lucky-TV schets die niet het fiat heeft van die commissie. Marcel van Dam zal de commissie leiden en is rechtstreeks verantwoording schuldig aan Timmer.

Van Dam heeft de opdracht drie leden voor de commissie te werven. Deze leden dienen op geen enkele wijze verbonden te zijn aan de publieke of commerciële omroep. De gedachten gaan uit naar mensen met een toonaangevende juridische of culturele achtergrond.

De vlam sloeg deze week in de pan toen DWDD presentator Matthijs van Nieuwkerk op een gênante manier de fout in ging door zijn gast Esther Gerritsen, de schrijfster van het Boekenweekgeschenk 2016, aan te kondigen als Esther Verhoef.

Van Nieuwkerk, bedenker van het diffamerende ‘Ivo Niehetje’ voor BN’ers die zich te luidruchtig op de borst kloppen, en overenthousiast presentator van De-TV-Draait-Door clips waarin met name nieuwslezers van commerciële zenders te kijken worden gezet omdat ze zich verspreken, schoot zich deze week keihard in eigen voet.

‘Deze mega-verdiener heeft de VARA als nooit te voren belachelijk gemaakt’, aldus Timmer. ‘Wanneer hij na deze pijnlijke misser onmiddellijk zijn ontslag had aangeboden, dan had ik geen seconde getwijfeld daarmee akkoord te gaan’.

Het is Timmer al sinds zijn aanstelling een doorn in het oog dat Van Nieuwkerk enerzijds ‘zwelgt van bewondering voor iedereen die zijn universitaire studie succesvol afrondde, en anderzijds de voorman is geworden van kneuterige afzeik-TV.’

‘De VARA heeft tot doel verheffing van de massa en niet infantilisering via de kinderachtige filmpjes van Lucky-TV’. Insiders vermelden dat directeur Timmer zich ergert aan Boer-zoekt-vrouw pesterij door Van de Pavert en het fantasieloze, zelfingenomen en vooral puberale Willy-gedoe.

Die Lucky-TV filmpjes kunnen na de blunder van Van Nieuwkerk niet zo door gaan. ‘De VARA maakt zichzelf door voortdurende uitvergroting en belachelijk maken van andermans fouten tot doelwit van sarcasme door de mega-fout van Van Nieuwkerk. De bal kaatste door zijn blunder keihard in ons gezicht’.

De verspreking van Van Nieuwkerk werd volgens Gerard Timmer veroorzaakt door diens amechtige bewondering voor schrijvers en zijn voortdurend accellererende spreektempo. ‘Dat moest een keer fout gaan’.

‘Van Nieuwkerk dient zich te realiseren dat hij ook niet meer de jongste is. Hij gedraagt zich als een over het paard getilde diva ten koste van gezonde zelfbeschouwing’.

Bert de Groot, voorzitter van de Stichting CPNB (organisator van de Boekenweek), hing meteen na Van Nieuwkerks blunder bij Gerard Timmer aan de lijn. Het is een publiek geheim dat de gezamenlijke uitgevers ieder jaar een fors bedrag op tafel leggen om in DWDD hun nieuwe producten te mogen presenteren. De Groot is verbolgen dat Van Nieuwkerk – ‘een zelfingenomen standje’ – de investeringen van de CPNB schaadt door de boekenwereld voor gek te zetten.

De kans is groot dat dit Van Nieuwkerks laatste seizoen is als presentator van DWDD.

Levinus Zwertbroek, Media recensent Meditatione Ignis in samenwerking met Mr. S.A. (Simon Aarnout) Tire; homo universalis; Meditatione Ignis hofnar en dorpsgek (spreekt nooit de waarheid)