ZELFMOORD, een heliumfluitje van een cent

Zelfmoord via de ‘heliummethode’. Maak een feestje van je dood.

De ouders van Ximena Knol zijn boos op de Coöperatie Laatste Wil. Hun tienerdochter beroofde zich drie weken geleden van het leven met een ‘zelfmoordpoeder’ waar de stichting sinds september reclame voor maakt. “Met de informatie die zij hebben gegeven, is op internet heel makkelijk te vinden wat het middel is”, zegt vader Randy. (bron: https://www.rtlnieuws.nl/nederland/ouders-overleden-ximena-19-woest-over-reclame-zelfmoordpoeder)

Typisch RTL-nieuws: hoe suggestief dat ‘reclame maakt’. Het commerciële zendertje gaat er blijkbaar van uit dat alles en iedereen gemotiveerd wordt door geld en winst.

Voor het Openbaar Ministerie, onder andere aangejaagd door alleswetertje en stem van het volk Rosanne Hertzberger (@ryhertzberger) reden om de Coöperatie Laatste Wil op het matje te roepen omdat deze coöperatie de intentie heeft de aankoop en verspreiding van een poeder te faciliteren dat Ximena Knol volgens haar ouders weleens gebruikt zou kunnen hebben bij haar zelfmoord. Sterker nog, het OM schroomt er niet voor de coöperatie een ‘criminele organisatie’ te noemen omdat hulp bij zelfdoding strafrechtelijk verboden is. Wat zit er voor een fundamentalist – gristelijk, islamitisch, of joods…het maakt mij allemaal geen drol uit – bij het OM?

Laat ik het OM uitnodigen ook mij voor de rechter te slepen door nu bekend te maken dat een nieuw, vlijmscherp Stanleymes een perfect gereedschap is om je polsen, niet overdwars maar in de lengte, door te snijden waardoor je binnen tien minuten dood bloedt. Mensen die slecht ter been zijn of om wat voor reden dan ook niet zelfstandig de deur uit kunnen, bied ik bij deze aan zo’n mes bij de Gamma, de HUBO, of Hornbach voor ze aan te schaffen. Mocht men geen zin hebben in een bloederige smeerboel dan heb ik nog een tip: een stevig touw en ophangen. Dat touw wil ik ook wel ten behoeve van de medemens die niet meer verder wil in dit tranendal aanschaffen.

De zelfmoord van Ximena Knol moet voor haar ouders een nachtmerrie zijn. Een nauwelijks te dragen verdriet, Woede op de coöperatie die het meisje op de gedachte van zelfmoord zou hebben gebracht is, hoe onredelijk ook, goed te begrijpen. Die woede maakt het onverdraagzame beter te dragen.

Jammer dat de coöperatie zijn plannen met het poeder heeft geschorst vanwege die boze ouders, de idiote actie van het Openbaar Ministerie en de walgelijke stemmingmakerij door de vijand van het vrije woord, behalve haar eigen vrije woord, Rosanne Hertzberger.

Hoe komt het dat er zoveel ophef is over dat zelfmoordpoeder en je helemaal niets hoort over het boek Uitweg door Boudewijn Chabot en Stella Braam waarin meerdere tips staan hoe elegant uit het leven te stappen? Tips inclusief de medicijnen die daartoe gebruikt kunnen worden zoals Oxycodon (OxyContin) en flunitrazepam (Rohypnol). Er is ook gemakkelijk informatie te vinden over de ‘heliummethode’ en helium is even gemakkelijk via het internet aan te schaffen, inclusief een set kleurrijke ballonnen om een kinderfeestje op te fleuren.

Ik had slechts een paar minuten zoeken op het internet nodig om deze informatie te vinden. Toch word ik door dat boek en de website eenwaardiglevenseinde.nl niet aangezet tot het plegen van zelfmoord.

Zo werkt het natuurlijk ook niet, met alle respect voor de ouders van Ximena Knol.. Je wilt dood en gaat dan op het WWW op zoek naar mogelijkheden omdat de conventionele lugubere methodes je tegenstaan. Het zal toch niet zo zijn dat je toevallig stuit op informatie over een waardig levenseinde en dan ineens bedenkt: “Hé, dat lijkt mij een goed plan, ga ik ook doen”.

Maar goed, ik heb die informatie over Oxycodon (OxyContin) en flunitrazepam (Rohypnol) op het web gevonden, maar verwacht niet dat ik nu naar mijn huisarts kan stappen om die medicijnen te vragen. Hij zal mij echt niet het gewenste recept voorschrijven.

Dan maar verder schooieren over het internet. Ik hoorde ooit al over een ‘dark web’ en browser waarmee je onbespied kan struinen door het digitale dorp. Waar ik dat keer op keer hoorde: op NPO1 en het NOS nieuws wanneer er weer eens een item was over pedofilie, wapen- of drugshandel. Die geheimzinnige browser is snel gevonden en geïnstalleerd: https://www.torproject.org/.

Mijn vaardigheid nam al zoekend en na de installatie van de Tor Browser snel toe en ik kwam uit op een marktplaats Dreammarket en zocht naar Rohypnol en Oxycodon. Werkelijk een fluitje van een cent, want binnen de kortste keren gevonden. Er is een klein probleem: bijna alle verkopers willen betaald worden in Bitcoins.

Die heb ik niet, maar dat lossen we toch ook eventjes op?

Wil ik zelfmoord plegen nu ik dit allemaal weet? Nee, maar de wetenschap dat als het ooit zo ver komt er elegante oplossingen zijn, stelt mij gerust.

Ja, en als je dan al dat spul in huis hebt, moet je er natuurlijk goed voor zorgen dat er geen misbruik van gemaakt wordt om iemand aan wie je een hekel hebt van kant te maken, want anders zal de toorn van mevrouw Hertzberger je deel zijn.

Wolfgang-Günther Reill

 

Coöperatie Laatste Wil en het geheimzinnige zelfmoordpoeder

Het is niet per definitie zo dat met het klimmen – waarom wordt dat klimmen genoemd? – der jaren het historisch besef verbetert. Het is natuurlijk wel zo dat je, tenzij je geheugen je een loer draait, rijk kan putten uit je persoonlijke geschiedenis als je ouder wordt. Ik behoor tot de pre-abortuslegaliseringgeneratie. Mijn kinderen en zeker mijn kleinkinderen hoorden waarschijnlijk nooit over randcriminele dames die in achterafkamers met breinaalden wroetten in het vrouwenlijf om de beginnende foetus te vernielen. Gelukkig is dat geschiedenis in ons land en is medisch verantwoorde abortus voor iedereen beschikbaar, ondanks de nooit getemperde weerstand vanuit sommige religieuze richtingen. Abortus heeft een humaner gezicht gekregen.

Bij zelfmoord ligt dat anders. Alle regelgeving op het gebied van euthanasie, de vereniging voor vrijwillige euthanasie en het goede werk van de Levenseindekliniek voorkomen niet dat vijf mensen per week voor treinen springen, dat polsen worden doorgesneden, overdoses aan medicijnen worden geslikt, auto’s opzettelijke tegen bomen of het water in rijden, of wanhopigen van daken springen of zich ophangen.

Ik kan me voorstellen dat je niet verder wilt in dit leven en geen zin hebt in een ballotagecommissie die besluit of je wel of niet soepel, zonder allerlei gruwelijkheid dit ondermaanse kunt verlaten.

De Coöperatie Laatste Wil heeft de intentie het vacuüm te vullen tussen bloederig geklungel en ballotage tot de dood, en biedt de zelfstandige mens een middel om enigszins elegant uit het leven te stappen. In mijn ogen een service waar ik als het eenmaal zo ver is gebruik van maak.

Helaas is ook hier de praktijk weerbarstig want zoals altijd bij iets nieuws borrelen moraliserende stemmen op die het allemaal maar niets vinden omdat hun fantasiegod bezwaar zou maken of omdat de oplossing van de Coöperatie Laatste Wil niet perfect is. Waar komt toch altijd dat streven naar perfectie vandaan wanneer zich iets nieuws voordoet? Bij vertrouwde zaken zie je dat zelden. Alle negatieve creativiteit wordt nu benut om argumenten tegen de Coöperatie Laatste Wil te bedenken.

Een gemakkelijk tegenargument biedt altijd weer de wet, want hulp bij zelfdoding is wettelijk niet toegestaan. Naar willekeur winkelen uit het wetboek vertroebelt discussies. Als een redelijke en logische maatschappelijke ontwikkeling botst met bestaande wetgeving, dan dient de wet aangepast te worden in plaats van die ontwikkeling aan de hand van de wet te blokkeren.

De Coöperatie Laatste Wil biedt echter juridisch gezien helemaal geen hulp bij zelfdoding want het poeder, waarschijnlijk een conserveringsmiddel, waarmee zelfmoord kan worden gepleegd is gewoon in de handel verkrijgbaar en niet speciaal voor zelfmoord gemaakt. Net zo min als dat touw en scheermessen gemaakt zijn om zelfmoord mee te plegen. Toch wordt daar zelfmoord mee gepleegd en ik heb nog niemand horen roepen dat de leveranciers van touw en scheermessen tot de orde moeten worden geroepen. Ik hoor ook geen stemmen opgaan om de NS te laten stoppen met treintransport, ondanks dat iedereen weet dat springen voor een trein niet alleen veel griezelig afval oplevert, maar ook een snelle dood garandeert.

Als je maar genoeg paracetamol, een stuk of tien tegelijk is al voldoende, slikt ga je dood. Een zeer pijnlijke dood omdat je je lever ernstig aantast. Dat gaat van au. Toch kan je in iedere supermarkt voor weinig geld die overdosis paracetamol kopen, ongeacht je leeftijd. Maar verbieden?

Alleswetertjes zoals Rosanne Hertzberger vinden zelfs dat het Openbaar Ministerie in moet grijpen omdat het anonieme doodsmiddel dat de Coöperatie Laatste Wil gaat leveren een absoluut dieptepunt is. Zo, zo, het is me nogal wat. Grote woorden van deze mevrouw die nog niet zo lang geleden geenstijl.nl het zwijgen op wilde leggen. Het O.M. is in die idiote oproep van Hertzberger gestonken en gaat op onderzoek uit.

Het is maar dat alle winkels die scheermesjes verkopen, de bouwmarkten die rollen touw aanbieden, Hilton Amsterdam waar je van het dak kan springen, de buurtsuper waar je paracetamol kan kopen, Rijkswaterstaat als beheerder van kanalen en rivieren, huisartsen die medicijnen voorschrijven en apotheken die ze aanbieden, en vooral de Nederlandse Spoorwegen op hun hoede zijn, want ooit kan de onverbiddelijke toorn van Rosanne Hertzberger en de vervolgobsessie van het O.M. ze treffen.

Stephan Olmert Krates, ethische beschouwingen

De ochtend waarop ik bovenstaande schreef, is iemand voor een door het station razende Intercity gesprongen en probeerde een man zelfmoord te plegen door met een touw om zijn nek van de publieke tribune in de Tweede Kamer te duiken. Dit bewijst dat de plannen van de Coöperatie Laatste Wil welwillend moeten worden bekeken en niet gekozen moet worden voor de door #RosanneHertzberger bepleite strafrechtelijke aanpak.