Publieke omroep promoot tabak en alcohol

https://www.meditatione-ignis.org/zuipen-met-ilja-gort-alain-caron-kasper-van-kooten-patrick-stoof/

Rijks, Masters of The Golden Age: GEBAKKEN LUCHT

Rijks, Masters of The Golden Age: GEBAKKEN LUCHT

In De Wereld Draait Door werd deze week schaamteloos promotie gemaakt voor een poenerig kitschproduct.

Marcel Wanders, gesteund door het clichés-repeteergeweer Wim Pijbes, mocht een kwartier lang zijn koffietafelboek Rijks, Masters of The Golden Age aanprijzen.

Het optreden van beide heren, onder ademloze bewondering van Van Nieuwkerk, riep plaatsvervangende schaamte op.

Hadden er vaklui aan het boek gewerkt? Nee, het waren volgens Marcel Wanders de beste ‘craftspeople’. Ja, als je in het Engels een vakman bent, dan ben je natuurlijk veel meer vakman dan in ordinair Nederlands.

De doorzichtige, platvloers commerciële promotie is volgens mij voer voor het Commissariaat voor de media. Dit heeft niets meer te maken met culturele verheffing van de massa’s, maar met geld, geld, geld.

Wanders: Het boek is gedrukt in de beste inkten en je kan details van de schilderijen soms wel drie vier keer vergroot bekijken.

Herinneringen aan zouteloze dia-avondjes waar oom en tante verslag deden van hun tocht met de Maasdam naar Canada kwamen boven drijven. De dis op het schip konden we vele keren uitvergroot op het projectiescherm bewonderen.

Koop dat boek, was van begin tot eind de aanbeveling.

Voor wie is dat boek bestemd? De eerste de beste bibliofiel zal over dit monster van 35 kg zijn schouders ophalen. Weggegooid geld, want wat koop je: een uit zijn krachten gegroeid, in offset gedrukt boek met een pooierig, zilveren omslag.

Volgens Wanders koop je niet een duur boek, maar een goedkoop kunstwerk. Daar is alles op af te dingen: je koopt een veel te dure reproductie van een mengelmoes aan kostbare oude kunst gelardeerd met hedendaagse kalligrafie. Dit alles overgoten met een sausje teksten van notabelen.

Alle teksten zijn met de hand gekalligrafeerd. Ja, waar anders mee? Met de hand gekalligrafeerd, maar offset gedrukt. Nou en?

Iedere bladzijde wordt volgens Wanders zorgvuldig gecontroleerd. Dat mag ook wel voor die prijs. Stel dat ze dat niet deden.

Als bewijs van de zorgvuldige controle kwam een meneer met een dradenteller in beeld om het raster van de druk te controleren. Dat doet het altijd goed: een expert met een vergrootglas in zijn hand.

De band is door ‘drie dames en een oud meneertje’ beplakt met meerdere lagen zilver. Zo, daar ga je als ‘craftsperson’. Ineens ben je denigrerend een ‘oud meneertje’. Ik loop zelf tegen de zeventig en val volgens Wanders waarschijnlijk in die categorie ‘oude meneertjes’. Laat ik Wanders zijn gebrekkige levenservaring maar niet kwalijk nemen.

Het boek, ik citeer nog steeds Wanders, is met de hand gebonden. Helemaal met de hand gebonden? Nee, gedeeltelijk. Ga er maar van uit dat het machinaal gebonden is.

Is het boek een investering voor de toekomst? Natuurlijk niet. Koop het nu en probeer het over tien jaar te verkopen. Teleurstelling zal je deel zijn.

De aanbeveling dat het in een gelimiteerde editie geproduceerd wordt slaat nergens op. Er worden 2.500 exemplaren van gemaakt. Dat noem ik niet gelimiteerd. Dat is gewoon een normale handelseditie, maar voor de prijs van een zeer gelimiteerd boek.

Lang, lang geleden zei Kees van kooten het al: ‘Binnenkort zijn niet-genummerde en niet-gesigneerde boeken heel zeldzaam en veel geld waard’.

Het spannende van gelimiteerde edities is dat je er snel bij moet zijn om niet achter het net te vissen. Iedereen die overweegt zijn geld te verspillen aan dit boek adviseer ik er een paar maanden rustig over na te denken. Je zal echt niet voor een lege winkel staan. Beter nog: wacht een paar jaar, want…

Naast de quasi gelimiteerde editie van 2.500 exemplaren voor de prijs van € 6.500,00 (die editie levert dus bruto ruim zestien miljoen euro op) komt er ook nog een niet-gelimiteerde editie met een prijskaart van € 150,00.  Geen enkel boek is ongelimiteerd, tenzij Wanders zich nu al voorgenomen heeft de persen ongelimiteerd te laten draaien zo lang er bestellingen binnen komen.

De onderdanig bewonderende vertoning in De Wereld Draait Door had een hoog Koefnoen-gehalte met die belachelijke witte handschoentjes. Er werd  een ballon opgeblazen. Niets meer en niets minder.

Zouden het Rijksmuseum en Marcel Wanders dat boek voor € 6.500,00 kopen als een of andere slimme Chinees, Arabier of Braziliaan deze kitsch produceerde? Ik heb daar weinig vertrouwen in.

Als de uitgever werkelijk meent wat allemaal hyperbolisch beweerd wordt over dit boek, dan zou hij moeten garanderen dat de prijs van het boek nooit naar beneden gaat, maar jaarlijks stijgt parallel aan de inflatie. Een goede test van de werkelijke waarde zou aanbieding over een paar jaar op een boekenveiling zijn. Ik voorspel dat dat schrikken wordt.

Halina Reijn was de enige aan tafel die nuchter bleef en uit riep: ‘Waar laat je zo’n boek’?

Ik weet het antwoord: bij de uitgever, want over vijf jaar ligt het sterk afgeprijsd in de Ramsj of wordt als een ‘speciale aanbieding’ voor een fractie van de prijs aangeboden door een gerenommeerd landelijk dagblad.

(juni 2016 ligt de ‘gelimiteerde’ editie bij Paagman in Den Haag. Hoewel de verkoper ons vertelde dat dit megalomane boek binnen vijf jaar minstens twee keer zo veel waard is, geeft Paagman nu toch al korting. Op mijn uitnodiging voor honderd euro een weddenschap af te sluiten dat het boek absoluut niet in waarde zal stijgen, integendeel, wilde de verkoper niet in gaan. Klanten die 6.000 euro trekken voor een luchtballon biedt hij gefantaseerde zekerheid over de toenemende waarde, maar hij durft er geen cent op te zetten. Bijzonder.)

Tim van Dool, recensent

 

Commissariaat voor de media heeft schoon genoeg van De Wereld Draait Door

Naar aanleiding van onderstaande blog ontvingen we een mail van Joop Veen, Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering van het Commissariaat voor de Media:

Geachte heer Dieter Korbjuh,

Vanochtend namen wij kennis van de volgende publicatie op Uw website:

https://www.meditatione-ignis.org/commissariaat-voor-de-media-heeft-schoon-genoeg-van-de-wereld-draait-door/

Wij stellen vast dat het hier gaat om een gefingeerd interview met mevr. Poelmann van het Commissariaat voor de Media. Zij heeft nooit met iemand van Uw website contact gehad, laat staan een interview gegeven. De publicatie met aan haar toegeschreven citaten, achten wij misleidend en onrechtmatig. Wij gaan er dan ook vanuit dat deze publicatie per ommegaande van Uw website wordt verwijderd. Ik verzoek U om bevestiging van ontvangst van deze email.

Met vriendelijke groet,

Joop Veen  
Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering

Met Dieter Korbjuh bedoelt Joop waarschijnlijk, je weet maar nooit, Dieter Korbjuhn. Het is hem vergeven. De naam van Poelman is immers in de door Joop gewraakte tekst ook verkeerd gespeld.

Onvergeeflijk en ook een beetje lachwekkend, is dat hij niet door heeft dat de initialen en naam van de auteur van het door hem gewraakte artikel een veelbetekenende combinatie vormen: S.A.Tire.

Ik raad hem aan die initialen plus achternaam als één woord hardop uit te spreken.

Uit onze statistieken blijkt dat Joop Ad-Interim stevig rondgestruind heeft op onze website. Zelfs dat hielp niet hem de ogen te openen en te ontdekken dat alle door SATIRE geschreven teksten de draak steken met personen en instituten. Leuk? Ja, daar valt over te twisten.

De tekst over DWDD en het CVDM staat zo vol absurde hyperbolen dat ik mij niet kan voorstellen dat er naast Joop Veen nog anderen zijn die hem serieus nemen.

Mocht dat toch zo zijn: alles wat hieronder te lezen is, is ontsproten aan het verwarde brein van de Meditatione Ignis hofnar en dorpsgek Mr. Simon Aernout Tire. Weliswaar aan de dagelijkse realiteit ontleend, maar niet gebaseerd op waarheid.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

 

boek van de maand

De ogen van Suzanne Poelman, sinds eind 2015 de nieuwe directeur van het Commissariaat voor de media (CVDM), stralen in een exclusief interview met Meditatione Ignis van venijn wanneer ze spreekt over de commerciële activiteiten van DWDD. ‘Dit loopt al jaren de spuigaten uit! We gaan hier stevige maatregelen tegen nemen’.

DWDD zet volgens Poelman de geloofwaardigheid van de publieke omroep op het spel. Keer op keer doet mega-verdiener Van Nieuwkerk sarcastisch over de commerciële activiteiten van de niet-publieke zenders, terwijl hij zichzelf als persoon en de VARA als omroep via sluikreclame financieel voordeel op financieel voordeel lijkt te bezorgen.

Poelman: ‘Eigenlijk kan je nauwelijks nog spreken van sluikreclame. Hier is eerder sprake van regelrechte reclame voor boeken, films, theatervoorstellingen en CD’s, en dan op een schofferende, brutale manier met een air van onaanraakbaarheid’.

Het succes is DWDD volledig in de bol geschoten. ‘Van Nieuwkerk en de DWDD-sekte denken echt dat ze boven alle wetten verheven zijn en onbelemmerd de commerciële activiteiten van de eigen kliek mogen aanbevelen. Een schoffering van de regels, maar ook van de kijkers’.

Het is Poelman een doorn in het oog dat de DWDD tafelheren en tafeldames als ‘gast’ aan de andere kant van de tafel mogen aanschuiven zodra ze een boekje hebben geschreven. De ronduit ‘geile aanbevelingen’ door Matthijs van Nieuwkerk zijn ‘te gênant voor woorden’. Hier wordt objectiviteit gespeeld terwijl de subjectieve ‘vriendjesdiensten’ er van af druipen. Dat boekje van Marc Marie Huijbregts In stukjes, zou nooit de aandacht hebben gekregen dat het nu kreeg in DWDD als hij niet een van de tafelheren was in dat programma. ‘Jan Mulder hoeft maar een pen op papier te zetten of Matthijs van Nieuwkerk staat al met zijn gretige hand opgehouden in de startblokken om het aan te bevelen.’ Hetzelfde geldt voor producten van de DWDD huisdichter Nico Dijkshoorn. Binnenkort zal er een door Sylvana Simons geschreven semi-sociologische studie over slavernij verschijnen. DWDD zal een hele uitzending aan dat boek wijden, onder andere met medewerking van Roy Kaikusi Groenberg (de malloot die op de Dam het boek van Harry Intifada van Bommel verbrandde omdat Prem Radhakishun daarin geciteerd werd met het woord ‘neger’).

Boze tongen beweren dat Van Nieuwkerks verspreking – hij noemde schrijfster Esther Gerritsen ‘per ongeluk’ Esther Verhoef – helemaal geen verspreking maar regelrechte opzet was. Van Nieuwkerk zou betaald zijn om de in vergetelheid rakende Verhoef weer naar de publicitaire voorgrond te halen.

Dieuwke Wynia, de ‘koningin van DWDD’ en één van de oprichters van Das Mag uitgevers heeft zich verzekerd van constante aandacht voor Das Mag in DWDD. Zo mocht Jelle Brand Corstius vorige week nog zeer uitgebreid zijn boekje over pappa Brand Corstius in DWDD presenteren, en Van Nieuwkerk maar enthousiasme spelen. Waar werd dat boekje uitgegeven? Je raadt het al: bij Das Mag van DWDD baas Dieuwke Wynia.

Je moet bij al deze zelf-bevoordelende kongsi’s automatisch denken aan het infame ‘links lullen, rechts zakken vullen’ dat socialistische kringen vaak verweten wordt. De Vereniging van Arbeiders Radio Amateurs is door Van Nieuwkerk en Wynia verworden tot een keiharde kapitalistische onderneming die kijkers op een commercieel-agressieve wijze het geld uit de zakken klopt. Dit heeft niets meer te maken met ‘verheffing van de arbeider’, maar alles met het spekken van de eigen portemonnee.

Het maandelijkse optreden van een viertal boekhandelaren die hun handeltje hitsig mogen aanprijzen met ‘uniek meesterwerk’ op ‘uniek meesterwerk’ is beschermd door de vrijheid van drukpers. Geen enkele omroep zou wegkomen met dit soort puur commerciële activiteiten als het een ander soort product betrof. Met boeken kan dit blijkbaar. Toch overweegt het CVDM bij wijze van proef DWDD een forse boete op te leggen over deze boekenpromotie. ‘Dit is buiten proportie en niet gericht op informatievoorziening maar op verkoopcijfers, en op niets anders’.

Er zal door onderzoeksjournalist Bob Bernstein van Meditatione Ignis onderzoek worden gedaan naar het gerucht dat Van Nieuwkerk persoonlijk financieel voordeel heeft bij al deze aanbevelingen. Beweerd wordt dat hij zich via een postbus-BV op de Kaaimaneilanden fors laat betalen. Via deze BV zou van Nieuwkerk niet alleen zijn villa in Diepenheim, maar ook zijn buitenhuis op Sint Maarten (het Franse deel) bekostigd hebben.

Madeleine de Cock Buning, Eric Eljon en Jan Buné scharen zich achter Suzanne Poelman in haar streven de VARA en DWDD weer in het gareel van de publieke omroep te krijgen. Tot nu toe zagen ze geen mogelijkheden de brutale commerciële promotie aan te pakken. Echter, nu de VARA helemaal buiten zijn boekje ging met een gefaald oplichtersrestaurant waar de klanten á raison van € 80,00 per persoon een poot werd uitgetrokken, en dat allemaal maandenlang ‘voorgekookt’ in DWDD, ziet het CVDM kans de commerciële strategie van DWDD af te straffen.

Het Commissariaat voor de Media stoort zich er vooral aan dat de VARA/DWDD zich gedraagt alsof ze boven de wet staan.

‘Dit kan niet langer getolereerd worden’.

Mr. Simon Aernout Tire