Maxime Verhagen: eens een CDA gluiperd, altijd een CDA gluiperd

Dat Nederland politiek een bananenrepubliek is, kan iedere volger van het nieuws dagelijks constateren. Multitalent – pianist, prozaïst, filosoof, romanschrijver, politicus, fotomodel – Thierry Baudet noemt de vriendjespolitiek binnen de gevestigde partijen de ‘banencaroussel’ en ‘het kartel’.

Als hij al gelijk heeft, dan heeft hij wat Limburg betreft dubbel gelijk.  Niet alleen de provincie die Geert Beethoven Wilders voortbracht maar ook de corrupte Van Rey en het mislukte kunstenaresje en dierenmishandelaar – god hebbe haar ziel – Yaël Wolfs.

Dwars door de Limburgse maatschappij – het lijkt wel de echte wereld – woekert verderf, oplichting en fraude waarbij het wanprodukt van Emma Schoenen waarover hier aleens gerapporteerd werd nog een van de minste ergerlijkheden is.

In Limburg is een leraar aardrijkskunde aan het Broeklandcollege, Hoensbroek, Danny Trommelen (fractievoorzitter PAK Brunssum, secretaris Brunssumse Oktoberfeesten, Roda JC supporter) die in plaats van aardrijkskunde beter geschiedenis had kunnen studeren. Blijkbaar was voor domme Danny de Kaj-Leers-kwalificatie, Ku Klux Klan, niet voldoende en vond hij het een paar dagen later nodig de naam Forum voor Democratie te verbasteren tot Fascisten voor Democratie. De fascisten zullen juichen in hun tuigje nu ze door een Limburgse dorpsbestuurder van een bijeengeraapt marginaal partijtje gelinkt worden aan ‘democratie’.

Waar komt die politieke sluipmoordenaar Twan Huys ook alweer vandaan? Juist: Limburg. De vriendelijk ogende ideale schoonzoon en wolf in schaapskleren. Toonbeeld van onbetrouwbaarheid.

Broeder Modestus Vercoelen, zie hem daar achter in de klas staan, die eind jaren 50, ik was een jaar of 10, na schooltijd in mijn onderbroek graaide kwam ook dat katholieke Limburg.

Het kan erger, veel erger.

Maxime Verhagen: ooit vol tranen op een CDA-congres beknuffeld door Limburgse vrouwenmepper Camiel Eurlings. Ik zal dat beeld nooit vergeten: Eurlings die daar als een na-oorlogse Horst Wessel de loftrompet afstak over Verhagen en stram voor hem in de houding ging staan. Ik kreeg de neiging me vol plaatsvervangende schaamte kotsend onder een salontafel te verbergen.

Deze bejubelde Verhagen blijkt nu een smerige schraper en oplichter te zijn. Dankzij zijn Limburgse politieke Stammtischvriendjes kreeg hij een klus toegeschoven als ambasadeur voor de niet geringe som van € 1145,00 per te declareren dag.

En declareren deed deze gretige pecuniastofzuiger, zelfs toen hij als ambassadeur met zichzelf in gespek ging bij Nedcar. Met zichzelf? Ja, want Verhagen sprak als ambassadeur van Limburg met de directie van Nedcar, terwijl hij bij datzelfde Nedcar op de loonlijst stond.

Dat is niet vreten van twee wallen, maar ontembare asociale financiële obesitas en regelrechte fraude.

Verwend burgemeesterszoontje en mishandelaar van een vriendin Camiel Eurlings is inmiddels vertrokken naar Malta waar hij is benoemd tot directeur bij investeringsmaatschappij Knighthood Capital.

Ik mag hopen dat Maxime Verhagen die oversteek ook zo snel mogelijk maakt, maar dan op eigen krachten in een van de honderden verlaten bootjes die voor een enkele reis vanuit Afrika gebruikt werden en nu onbeheerd ronddobberen op Griekse, Turkse en Italiaanse kustwateren.

Tjeu Rademaker, correspondent Brabant en Limburg (boos!)

Zie verder: https://www.nrc.nl/nieuws/2019/06/27/provincie-limburg-overtrad-op-grote-schaal-eigen-regels-met-klussen-voor-oud-politici-a3965341

 

De ING vreet nog dagelijks uit de staatsruif

Ralph Hamers, ING

Ze zullen het nooit leren die bankiers. Niet alleen de bankiers overigens. Ook de graaiers van allerlei maatschappen en managers van grote (en kleine) bedrijven. Graaien en vooral expansief graaien is de norm. Het maakt niet uit of het managers zijn van goede-doelen-organisaties, woningbouwcorporaties of puur commerciële bedrijven.

Schaamteloos 50% meer salaris voor het toppertje Ralph Hamers van ING Bank? Geen probleem. Mensen die daar bezwaar tegen hebben zijn ‘typisch Nederlands’ en, nog zo’n platgetreden cliché: ‘calvinistisch’ (dixit Gerard van Vliet, Directeur Nederlandse vereniging van Commissarissen en Directeuren).

Jeroen van der Veer maakte het bonter dan bont: het is gezeur dat de ING in 2008 met belastinggeld, 10 miljard, overeind werd gehouden, want dat geld is allemaal, met rente, terugbetaald. Dus: mondjes dicht.

Wat meneer Van der Veer vergeet, is dat de ING nog steeds iedere dag parasiteert uit de staatsruif en algemene middelen en wel via de WW en de Bijstand.

De ING maakt weer winst, veel winst en dat dankzij de bloeiende economie, daar heeft overigens geen enkele borstkloppende manager serieus vat op, en dankzij efficiency-operaties die geleid hebben tot vele duizenden ontslagen. En hoe wordt gezorgd voor de vooral wat oudere werkloze ex-ING’ers die niet meer aan de bak komen? Via de WW en uiteindelijk zelfs de bijstand. Dus: de gemeenschap draait voor de ellende op en de baasjes, vol trots, presenteren aan de aandeelhouders het succes van hun inspanningen en weten met gemak commissarissen als Balkenende (ja, die van de inkomensnorm) en Wijers (van de meest onbetrouwbare politieke partij van Nederland, D’66) te overtuigen dat ze weer een miljoentje per jaar erbij moeten hebben.

Ik weet niet hoe het komt, maar iedere keer wanneer ik lees over schrapende en graaiende managers die met het grootste gemak ten behoeve van winstoptimalisatie werknemers ‘terugzetten in de arbeidsmarkt’ moet ik denken aan Hans-Martin Schleyer en diens laatste rustplaats in de kofferbak van een auto.

Clifford Mead