Twitteradvocaat Bénédicte Ficq praat priet

Drank en roken; je wordt er niet mooier van.

In een eerdere blog betoogde ik al dat Bénédicte Ficq nonsens blaat wanneer ze pretendeert een voor de tabakindustrie belastende ontdekking te hebben gedaan. Die industrie stopt opzettelijk verslavende additieven in hun producten. Dat ontdekte Bénédicte Ficq helemaal niet, maar werd dertig jaar geleden al duidelijk toen Amerikaanse topadvocaten waar Bénédicte Ficq niet aan kan tippen, procedeerden tegen de tabakindustrie. Het betekende een doorbraak in de strijd tegen deze industrie en claims van honderden miljoenen dollars werden toegekend.

Bénédicte Ficq denkt dat nu voor het weerloze volk nog eens over te moeten doen en pretendeert keer op keer in allerlei babbelprogramma’s dat zij de industrie ontmaskert. Niet dus. Straks komt ze nog met een procedure tegen de automobielindustrie omdat ze ontdekt heeft dat uitlaatgassen gif bevatten, of spijkert ze Heineken, Bols en Hooghoudt aan de schandpaal omdat je van alcohol allerlei vormen van kanker kunt krijgen, inclusief borstkanker.

Bénédicte Ficq meende nog een ontdekking gedaan te hebben waar ze, als een peuter juichend in haar tuigje, trots kond van doet: de fabrikanten van sigaretten hebben heel stiekem in de zijkanten van de filters kleine gaatjes gemaakt om laboratoria te misleiden bij testen. Die oliedomme laboratoria stinken (!) daar in, maar slimme Ficq niet. Die heeft het door.

Ook die ‘ontdekking’ is een ballon die heel gemakkelijk door te prikken is. De fabrikanten deden bij de introductie van die gaatjes helemaal niet stiekem, maar gebruikten ze promotioneel om potentieel afvallige rokers na de introductie van filters duidelijk te maken dat roken nog minder kwalijk is. Die gaatjes, zo was in advertentie na advertentie te lezen, zorgen ervoor dat je minder sigarettenrook en ook nog ‘gezonde’ lucht inademt.

Ja maar, zo betoogt Bénédicte Ficq nu, de rokers knijpen die gaatjes dicht waardoor ze alsnog, weliswaar gefilterde, pure sigarettenrook binnen krijgen.

Kletskoek, 100% kletskoek.

De sigarettenfilters, met of zonder gaatjes, vallen in de categorie: ‘geniet, maar drink met mate’. Een kreet uit alcoholcommercials die net zo’n nonsens is als filters met gaatjes bij sigaretten. Zeg maar eens tegen een verslaafde dat zij met mate moet drinken. Spuit maar lekker heroïne, maar doe het met mate. Zo maak je zelfs heroïne minder gevaarlijk, want wat is er op tegen om het met mate te gebruiken? Nog los van wat ‘met mate’ precies betekent.

Rookwaar, alcohol, suiker – wanneer pakt Bénédicte Ficq de obesitas veroorzakende fabrikanten aan die overal suiker in stoppen? – het is allemaal verslavend, net zoals voor velen TV kijken en de slimme telefoon verslavend zijn. Wordt dat het volgende Bénédicte Ficq theater: TV- en telefoonproducenten die door haar aangepakt worden omdat ogen verziekt worden en, erger nog, vele ongelukken plaatsvinden door telefoongebruik in het verkeer? Als ze op TV en via Twitter daarover dan gaat babbelen, ontstaat een interessante spagaat tussen gebruik en bestrijden van het kwaad. Ik hoop het ooit nog mee te maken.

Laat Bénédicte Ficq haar (groot)moederlijke zorg beperken tot haar directe omgeving in plaats van met allerlei aandachtzoekende en vooral arrogante priet-praat zich te gedragen als de moederkloek van het hele volk.

Iedereen die zuipt, rookt, of kant-en-klaar-voer consumeert weet dat verslaving en enge ziektes op de loer liggen en heeft een eigen verantwoordelijkheid. Niemand, maar dan ook helemaal niemand van al die lijders aan kanker, vernauwde bloedvaten, hartkwalen, etalagebenen, COPD, diabetes en weet ik wat voor gedraggerelateerde ziektes kan volhouden het niet geweten te hebben.

Ik heb een tip voor Bénédicte Ficq: mocht er in Nederland ooit een McDonaldsklant zich branden aan te hete koffie, dan kan Bénédicte Ficq op jacht naar een forse schadeclaim, want McDonalds maakt die koffie opzettelijk extra heet omdat er dan bij de bereiding van het verslavende bakkie coffeïne minder koffie nodig is. Dat hele traject werd in de VS al afgelegd, maar voor Bénédicte Ficq – schijnbaar niet vies van een portie advocatenplagiaat – zal het gevonden vreten zijn.

Hopelijk is ze niet zo dom een zaak te beginnen tegen de fabrikant van airbags omdat een dame zich bezeerd heeft bij een ongeluk aan een opgeblazen airbag. Ook dat proces is namelijk al in de VS gevoerd en de rechter besloot daar in al zijn wijsheid dat die claim niet gehonoreerd kon worden omdat de airbag weliswaar een schroeiplek op de hand van de dame had veroorzaakt, maar haar tevens beschermd had tegen ernstiger letsel. Het is maar dat Bénédicte Ficq gewaarschuwd is.

We leven in een tijd van terugtredende overheid. Gelukkig staat mevrouw Bénédicte Ficq al in de startblokken om in het vacuüm te duiken en over het domme volk te waken.

Mr. Paul Papinianus

 

 

 

Aandachtzieke Bénédicte Ficq tjilpt er hersenloos op los

Het is zestig (!) jaar gelden dat mijn moeder mij vermanend toesprak dat roken heel ongezond is. Ik vond mijzelf niet te jong om te roken, maar ook weer niet te oud om rondjes te draaien in de draaimolen van Dierenpark Wassenaar. Samen met vriendje en buurjongen Hans K. rookte ik een pakje Silky. Twintig sigaretten voor 75 ouderwetse centen. We voelden ons hele binken.

Dertig jaar later, en nu inmiddels dertig jaar geleden, werden in de VS de eerste processen gevoerd tegen de tabaksfabrikanten. Nonsens dacht ik toen. Ik wist al bijna mijn hele leven dat roken slecht voor de gezondheid is. Wat hadden die rokers te klagen? Ze wisten immers waar ze aan begonnen.

De zaak zat anders in elkaar. Wat wij rokers allemaal niet wisten, was dat de sigarettenfabrikanten bewust verslavende middelen toevoegden aan hun product. Dat werd door die processen duidelijk. Niet werd duidelijk sinds wanneer ze dat deden. Zitten die additieven ook in de tabak van sigaren, pijp- en pruimtabak, want de fervente gebruikers van die producten moeten toch net zo verslaafd zijn (geweest) om tegen beter weten in te roken en pruimen?

Bénédicte Ficq, nooit vies van optreden in praatprogramma’s, heeft dertig jaar na die onthullende Amerikaans processen de ontdekking van haar leven gedaan: de tabaksindustrie stopt opzettelijk verslavende chemicaliën in hun waar.

Zal Heine dan toch gelijk hebben gehad toen hij beweerde dat in Nederland alles vijftig jaar later plaatsvindt? Hoewel nergens te vinden is waar Heine dat gezegd zou hebben, geldt voor oma Bénédicte Ficq blijkbaar wel dat ze een aantal jaren onder een steen geleefd heeft. Ze blaat nu te pas en te onpas, alsof ze met iets nieuws komt, dat die vermaledijde tabakboeren verslavende middelen toevoegen. Ons tjilpende advocaatje deed nog een ontdekking: de nicotinecriminelen maken minuscule gaatjes in de filters van de sigaretten waardoor laboratoria die testen naar de schadelijkheid van de peuken misleid worden. Wat een ontdekking van onderzoeksadvocaat Ficq.

Of toch niet? Bij mijn weten deden die tabakketiers helemaal niet geheimzinnig over die gaatjes. Na de uitvinding van de filters om roken minder ongezond te maken, werden die gaatjes juist door de fabrikanten in commercials aangeprezen om roken weer minder ongezond te maken. Er was vanuit de industrie dus openheid over de schadelijkheid van roken, daarom werden filters bedacht en daarom werden ook die gaatjes in de filters bedacht.

Juist door de introductie van filters en van later gaatjes in de zijkanten van de filters gaf de tabaksindustrie impliciet aan dat roken ongezond is. Daar moeten de advocaten van die industrie toch iets mee kunnen doen?

Allemaal nonsens natuurlijk die filters en gaatjes, want roken was, is en blijft schadelijk. Filters en gaatjes zullen roken nooit gezond maken. Vrijwel alle longproblemen zouden door de huisarts kunnen worden afgehandeld als er niet gerookt werd. Longspecialisten hebben hun werk voor 90% dankzij dat smerige roken.

Ik kan mij nog goed herinneren dat in het begin van het filtersigarettentijdperk fanatieke rokers de filters van de sigaretten afbraken, net zo goed als er ongetwijfeld rokers waren en zijn die heel bewust die gaatjes in de filters met hun vingers blokkeren. Sterker nog: ik heb dat in het verleden zelf gedaan omdat ik vond te weinig rook binnen te krijgen door die rotgaatjes. Ficq ziet dan anders: de naïeve rokers hebben die gaatjes helemaal niet door en drukken ze onbewust dicht. Bewijs dat maar eens voor de rechter Ficq. Daar zal je een hele kluif aan hebben.

Ik voorspel haar verweer: de fabrikanten moeten er voor zorgen dat die gaatjes niet dichtgedrukt kunnen worden. Ja, en autofabrikanten moeten er voor zorgen dat mensen niet roekeloos kunnen rijden en de alcoholindustrie moet er voor zorgen dat mensen niet teveel kunnen drinken. Wat een stalinistische betutteling.

Alle rokers die met deze slechte gewoonte begonnen, hebben net als ik verrekte goed geweten dat roken ongezond is, en hebben dankzij de processen in de VS sinds dertig jaar ook moeten weten dat in sigaretten verslavende toevoegingen zitten. Er is hier sprake van een zeer hoog gehalte eigen-schuld-dikke-bult, ondanks de krampachtige pogingen van Bénédicte Ficq met haar bevoogdende toontje rokers af te schilderen als willoze slachtoffers van de tabaksindustrie.

Ze schreeuwde gisteren met wijd open mond, je zou er zo een slof Marlboro in kunnen gooien, dat de tabaksindustrie “zich helemaal kapot lacht” dat we allemaal dat roken maar geaccepteerd hebben. Mevrouw is niet vies van melodrama.

Allemaal roken geaccepteerd? Dat geldt niet voor mijn ouders die in de jaren vijftig van de vorige eeuw mij al voorhielden dat roken heel slecht is.

Als Bénédicte Ficq deze redenatie door trekt naar andere, direct of indirect,  dodelijke verslavingen zoals autorijden, suiker- en alcoholconsumptie, of gebruik drugs in coffeeshops, dan zal ze onvoldoende tijd van leven hebben om tegen al deze verslavingscriminelen processen te voeren.

In haar onwetenschappelijke luidruchtigheid weet Ficq het zeker: roken is kwalijker dan alle andere verslavingen bij elkaar. Lijkt mij een bewering waar heel wat op af te dingen is.

Wat dacht ze van een proces tegen de publieke omroep die bijna dagelijks voor kinderbedtijd de consumptie van alcohol promoot in kookprogrammaatjes of zelfs speciale zendtijd geeft aan een griezeltje met aanstellerig alpinopetje en weerzinwekkende druipsnor die de consumptie van wijn aanbeveelt? Wat van alle films en series waar dag in dag uit alcohol genuttigd en gerookt (!) wordt. Laten we wel wezen: als Bénédicte Ficq consequent is, dan zijn niet alleen de fabrikanten, maar ook de dealers in al deze troep 100% schuldig.

Dus moet ze ook de groot- en detailhandel in rookwaar voor de rechter slepen met haar hysterische moord- en doodslag beschuldigingen. Ze zijn immers medeplichtig. Laat ze dan ook de reclamebureaus in haar procesgeilheid meenemen. De hele keten moet worden aangepakt zoals dat gebeurt in de verloren strijd tegen de handel in verboden drugs. De Nederlandse staat dient te worden aangeklaagd, want waar wordt meer verdiend aan tabakswaar en alcohol dan via de inning van belastingen?

Bénédicte Ficq heeft nog veel werk te verrichten.

Andy Warhol zei ooit dat er een overeenkomst is tussen pinda’s en publiciteit: als je er eenmaal aan begint kan je niet meer zonder. Dat geldt zeker voor Twitteradvocaat Bénédicte Ficq. Haar verslaving aan publiciteit leidt tot nonsensikale en vooral maternalistische, geldverslindende processen.

Volgens mij kan deze Sargentini van de advocatuur in haar eentje met gemak een vuilniszak vullen die zo snel mogelijk moet worden opgehaald door de gemeentereiniging.

Mr. Paul Papinianus, rechtbankverslaggever

 

 

 

Er valt helemaal niets te lachen als je over alles een mening hebt, april 2016

BoekenkastApril 2016 werd de maand van ziekelijk aandachtzoekertje Ebru Umar. Onze Turkije correspondent Mehmet Murat Abdülhamit schreef twee bijdragen over haar. Terugkijkend veel te veel aandacht. Met alle sympathie voor het vrije woord, Meditatione Ignis gaat over niets anders dan de vrijheid van meningsuiting, kan helaas maar één conclusie getrokken worden: platvloerse, ordinaire, door rijke ouders over het paard getilde, zelfingenomen Ebru Umar is in geen enkel opzicht een navolgbaar rolmodel van het vrije woord. Er moet heel wat gebeuren willen we aan deze dame nog aandacht besteden in ons forum. We hebben, ik spreek voor de hele redactie, geen enkele behoefte haar aandachtsgeilheid te bevredigen. Laat het duidelijk zijn: onderdrukken van de vrije mening, arresteren van journalisten of overnemen van complete kranten is ons een gruwel. Net zoals polariserend gebruik van het vrije woord door Ebru Umar ons een gruwel is. De vrouw is niet okay. Je ziet dat vaker: nieuwe Nederlanders en tweede generatie Nederlanders zijn fanatiek en kritiekloos aanhanger van het land van herkomst, of ze spugen fanatiek in de bron waar ze uit voortkwamen in verwoede pogingen erbij te horen in het nieuwe vaderland. Umar heeft als Libelle en Metro columnist en haar verfoeien van al wat Turks is bij de Nederlandse xenofoben een gewild lezerspubliek gevonden. Gemakkelijk scoren en tegelijkertijd creëert ze, de pen is machtiger dan het zwaard, de maatschappelijke tegenstellingen waar ze tegen te keer gaat. Scheldt een Turk, of welke andere bevolkingsgroep ook, volhardend uit voor ‘nageboorte’, stom en NSB-er en je creëert een steeds hardere tegenstander. Mevrouw Ebru Umar beseft blijkbaar niet dat haar gedrag Turks is als dat van Erdogan; Turkser misschien wel. Ze is een voorbeeld van verbaal fascisme van de ergste soort, maar in het boekje ‘Journalist te koop’ van Arnold Karstens beweert mevrouw Umar dat ze ‘de beste columniste van Nederland’ is. Om met Cruijff te spreken: ‘Ik gun iedereen zijn zelfvertrouwen’ (ging toen over Aad de Mos). Echter, Umar verklaart in één adem door: ‘Mijn zwakte is dat ik het effect van mijn woorden niet besef’. Niet best voor de ‘beste columniste van Nederland’. Mag in het archief onder de ‘I’ van ineffectief schrijven.

Met Ebru Umar vergeleken is Hirsi Ali vele malen intelligenter en veel minder polariserend. Ze kan er ook wat van, maar mocht ze al polariseren, ik vind dat niet, dan is dat op grond van argumenten en feiten en niet op grond van goedkoop, demagogisch schelden en bevooroordeelde clichés. Niet iedereen is die mening toegedaan. Bénédicte Ficq verkondigde in DWDD een heel andere visie. Hans Hoek beschreef in zijn bijdrage ‘Bénédicte Ficq spelprogramma: Wie heeft de langste kalkoennek’, de stuntelige manier waarop Ficq Hirsi Ali afserveerde van de lijst toonaangevende Nederlandse vrouwen. Ficq vond Sonja Barend belangrijker. Lees Hoek’s verhaal en ontdekt verbijsterd waarom Barend volgens Ficq belangrijker is.

Norbertus Herschel, onze geseculariseerde theoloog, beschrijft de parallel tussen de jaren vijftig van de vorige eeuw katholiek fundamentalisme en het religieus fundamentalisme waar we in de 21ste eeuw mee geconfronteerd worden. Een bijdrage met autobiografische trekjes. Altijd weer fascinerend om te lezen. Norbertus filosofeerde – schoenmaker hou je bij je leest dacht ik even – over het fenomeen fundamentalisme in algemenere zin. Een bijdrage met een ernstige toon. Het zij hem vergeven.

April was ook de maand van het referendum over het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne. Je zou het bijna vergeten. Het tumult in onze videoclipmaatschappij verandert van dag tot dag. Simon Aernout Tire, onze minst betrouwbare redacteur, legt uit dat de onbetrouwbaarheid van de Oekraïense president en de huichelachtige voorvechter van het verdrag, Alexander Pechtold, beiden tot de hoofdmotieven horen waarom massaal NEE is gestemd tegen dat verdrag. Een artikel vol met stuitende onthullingen.

Stephan Krates kon het niet laten te reageren op een boze tweet van Sheila SitalSING: Radio 1 moest haar bellen om te vragen naar de correcte uitspraak van haar achternaam. Krates noemt haar in zijn bijdrage een ‘Surinaams-Hindoestaanse prinses’. Een van de betere, Ebru Umar is de zelfverklaarde beste, columnisten op de Nederlandse postzegel. Dat wel, maar met een elitaire arrogantie. Aandacht, of dat nu in de politiek of in de media is, tilt over het paard. SitalSING is daar een voorbeeld van.

De Fietslogica van Bertus Antonissen is in alle maatschappelijk onrust een kleine oase van rust. Een niemandalletje dat even adempauze geeft.

Antonissen moest opgekropt gif kwijt in zijn relaas over een keffend stoepenschijtertje en de zo mogelijk nog harder keffende hondeneigenaar, een beunhazende Life Coach. Na het lezen van die bijdrage is maar één reactie mogelijk: dat kan die Life Coach in zijn agressieve zak steken. Antonissen had twee columns nodig om het venijn van zich af te schrijven.

Onze nieuwe redacteur Tim van Dool maakte gehakt van een megalomaan kitsch product; het boek (Masters of the Golden Age), 35 kilo boek in een zogenaamd gelimiteerde editie van 2.500 (!) exemplaren. Weggegooid geld, aldus Van Dool. Alles voor te zeggen. Aan de DWDD tafel zaten Wim Pijbes en Matthijs van Nieuwkerk kwijlend te geilen bij dit nonsensboek. Halina Reijn was de enige die nuchter bleef en zich terecht af vroeg ‘Waar laat je zo’n boek?’

Clifford Mead schoot verontrust uit zijn slof toen hij een nieuw aangekomen vluchtelinge van een jaar of 14 hoorde zeggen dat Hollandse jongens maar moeten leren met onderbroek aan te douchen. De wereld op zijn kop. Bij die puber betekent integratie dat Nederlanders moeten integreren in de achterlijke cultuur die ze als ballast in haar dobberend sloepje meenam. Volgende stap: alle Nederlandse vrouwen moeten maar leren met een sjaaltje over hun hoofd over straat te gaan. Toch niet zo’n slecht idee het dragen van die sjaaltjes speciaal te belasten? Misschien kan er ook een onderbroeken-onder-de-douche tax komen.

Wolfgang-Günther Reill, onze psychiatrische medewerker, lost het probleem Sylvana Simons op. Want een probleem vormt deze mevrouw. We worden steeds vaker geconfronteerd met mensen die ons toe vertrouwen dat ze meteen wegzappen wanneer ze Sylvana Simons, een multitalent met expertise op alle gebieden, op de televisie zien. Mevrouw is irritant, maar Reill heeft ontdekt hoe dat komt. Dat betekent niet dat het probleem Simons opgelost kan worden. Dat kan namelijk niet. Alleen een epidemiologische benadering kan de irritatie wegnemen: Sylvana Simons isoleren uit alle publiciteit. Geen geringe klus. Lees over het syndroom Simons. Je zou aandachtzoekers als Ebru Umar en alweter Sylvana Simons in hun drang naar spotlights liever negeren (nee, we gaan niet weer over ‘neger’ beginnen), maar soms kan je niet om ze heen. De emmer verdraagzaamheid wat die geblondeerde Simons betreft is tot de rand gevuld en het punt van doodzwijgen komt steeds dichterbij. Laten we hopen dat de bijdrage van Ferdinand Braun over het discriminerende zwartje ook de laatste is geweest over dit ‘onderwerp’ (nee, we gaan het niet hebben over onderwerpen en slavernij). Deze keer stond Simons in een praatprogramma te ouwehoeren over een gangbang met de muziekentourage van Prince die ze nog net wist te weerstaan. Prince draait zich om in zijn graf.

Mead, het was een boze-Mead-maand stopte werkgever Hans de Boer in de kofferbak. Niet bijstandgerechtigden zijn labbekakken maar meneer borrelpraat De Boer is dat. Het wordt tijd voor een ouderwetse opstand van werknemers omdat werkgevers de oorlog verklaren aan de arbeid. Ik verwacht in de komende jaren veel rumoer.

Antonissen schreef een vervolg op de ontmaskering van W.F.Hermans door Frits Abrahams, voor zover mogelijk een nog betere columnist dan Ebru Umar, in zijn dagelijkse column in het NRC Handelsblad. Antonissen schreef uit eigen ervaring, of liever gebrek aan ervaring, met spijbelende lector fysische aardrijkskunde W.F. Hermans.

Mehmet Murat Abdülhamit, Turkije correspondent Meditatione Ignis, onthulde Erdogan’s besluit niet langer toe te willen treden tot de Europese Unie. ‘Dichtung und Wahrheit’, zo blijkt, ligt bij Meditatione Ignis niet ver uiteen. Soms overlappen ze elkaar.

Frans Ira klaagde Peter R. de Vries aan wegens majesteitsschennis en onthulde tussen neus en lippen door waar die aanstellerige R tussen Peter en De Vries voor staat. Een boze Frans Ira; onze Frans is zelden niet boos. Woede voedt zijn pen.

Op 18 april bekritiseerde H.A.F.M.O. Hoek een wachtgeldpopulisme. Aanleiding: de oplichterij van Wassila Hachchi die op kosten van de Nederlandse belastingbetaler foldertjes uitdeelt voor het besje Hillary Clinton.

Aron Schoenmaker, nieuw bij Meditatione Ignis, gaf een aantal Arabische landen een draai om hun oren vanwege een puur antisemitische motie die ze bij UNESCO indienden. Een motie die geen kans van slagen had, maar wel symptoom is van de anti-Israel houding binnen geldverslindende UN organisaties.

Georg von Fraunhofer bekeek de stamboom van ons koningshuis, waardoor de vraag of ‘ons’ terecht is onvermijdelijk werd. Willem-Alexander is qua bloedlijn 100% Duits. Zijn kinderen zijn 50% Duits en 50% Argentijns. Deze doorbreking van de Duitse bloedlijn zal zeer waarschijnlijk door zijn dochters, zeker door de troonopvolgster, gecorrigeerd worden door de keuze voor de zoon uit een perifeer adellijke Duitse familie. De tijd zal het leren.

Het was weer een boeiende maand.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

Bénédicte Ficq spelprogramma: Wie heeft de langste kalkoennek

Bénédicte Ficq
Bénédicte Ficq

In het kader van de Internationale Vrouwendag – wanneer komt er een Internationale Mannendag? – stelde de redactie van DWDD een lijst van 17 toonaangevende Nederlandse vrouwen samen. De presentatie van die lijst vond/vindt plaats met de toon en het soort ‘voice-over’ dat de firma Apple gebruikte bij het presenteren van een reeks toonaangevende mensen die een wending in politiek, kunst en wetenschap wisten te bewerkstelligen.

In DWDD mocht deze week advocate Bénédicte Ficq een nieuwe vrouw aan de lijst toevoegen, maar moest dan wel een van de vrouwen die al op de lijst stonden verwijderen. Zij wilde Hirsi Ali van de lijst verwijderd hebben, want:  ‘Ik vind dat Hirsi Ali eruit moet. Zij is de enige donkere vrouw, wat natuurlijk bizar is. Gezien de ontwikkelingen van de laatste jaren zou je toch hebben mogen verwachten dat er meer donkere dan wel gekleurde Nederlanders in staan….maar ik vind dat zij niet een positieve bijdrage heeft geleverd aan het multiculturele debat en ik vind dat de tijd van nu, de problemen die wij nu hebben dat rechtvaardigen, iemand die polariserend erin staat – in verband met de opvattingen over de islam en ieder geval de polariserende opvattingen over de islam – vind ik dat zij eigenlijk voor straf er een beetje uit zou moeten. Ja, dat vind ik echt. Ik vind dat zij een hele, mij bekruipt altijd een enorme irritatie als ik aan Ayaan Hirsi Ali denk, omdat ik haar, op de ene of andere manier ook iets vanuit een bepaald superioriteitsgevoel bijna haar opvattingen leek te poneren. Ze heeft een aantal onderwerpen op de agenda gezet, die buitengewoon van belang zijn. Zij heeft ook de politieke islam op de agenda gezet, wat ook buitengewoon belangrijk is. Maar het vervolg van discussie in het denken naar oplossing toe en het verbinden van mensen, daar vind ik dat zij een negatieve rol heeft gespeeld.’

Bénédicte Ficq vindt dus dat Hirsi Ali die ‘er een beetje uit moet’, op allerlei gebieden een heel belangrijke rol gespeeld heeft, maar de vervolgdiscussie niet goed, veel te veel vanuit een superioriteitsgevoel, gevoerd heeft. Daar gaan we weer. Bénédicte Ficq maakt de fout die zo vaak bij inhoudelijke discussie gemaakt wordt: ze verwart vorm (superioriteitsgevoel) met de inhoud. Het warrige anti-Ali betoog was Ficq onwaardig. Die warrigheid had ik van een gerenommeerd strafpleiter niet verwacht. Alhoewel, ik heb haar nooit horen pleiten. Misschien praat mevrouw Ficq altijd al half-stotterend en chaotisch. Het betoog om Ali uit de lijst te verwijderen kwam niet uit de verf. Het leek haast alsof Ficq zich niet voorbereid had.

Wanneer ik de voors en tegens van de persoon Ali op een weegschaal leg, dan slaat die schaal wat mij betreft overtuigend door aan de kant van de voors. Ik deel de irritatie van Bénédicte Ficq over de wat arrogante, is dat hetzelfde als superioriteitsgevoel, presentatie van Ali. Er is een verschil: die vormkwestie krijgt bij mij geen vat op mijn inhoudelijke beoordeling van Hirsi Ali. Misschien moet Bénédicte Ficq de autobiografie van Ali lezen. Ik las hem en kreeg veel respect voor Ali, ondanks haar minder betrouwbare hoppen van de PvdA naar de VVD.

Matthijs van Nieuwkerk: ‘U mag haar van de lijst halen; misschien zit hier de volgende keer iemand anders die haar weer op de lijst plaatst’.

Met haar reactie hierop ging Bénédicte Ficq languit op haar gezicht: ‘Misschien als Wilders dan hier zit’. Kwam daar het werkelijke politiek correcte motief van Ficq naar voren? Hirsi Ali en Geert Wilders zijn het op grote lijnen met elkaar eens over de dreiging van een deel van de islam. Ze maakten samen de film Fitna waarin gewaarschuwd werd voor de islam. Het ging Bénédicte Ficq misschien niet om Hirsi Ali, maar om Geert Wilders. Die moest ausradiert worden.

Bénédicte Ficq plaatste voorstanders van Hirsi Ali op één lijn met de PVV voorman; je moet wel een soort Wilders zijn als je Hirsi Ali op die lijst van vermaarde vrouwen plaatst. Dat kan iedereen die wel Ali bewondert in haar zak stoppen.

Duidelijk is dat Bénédicte Ficq als aanklager af ging. Ze is daar niet geschikt voor. Iedere middelmatige advocaat zou bij zo’n slappe Hirsi Ali aanklacht haar binnen de kortste keren vrij kunnen pleiten.

Bénédicte Ficq wilde Sonja Barend op de lijst. Waarom werd niet goed duidelijk. Ze zal wel gedacht hebben daarmee te scoren bij DWDD en in het VARA bolwerk. Barend wordt door Ficq bewonderd omdat ze, net als Ficq, trots haar overdaad aan oud vel en kalkoennek toont. Barends is een zelfverzekerde vrouw die een voorbeeld is voor andere vrouwen. Linda de Mol en Wendy van Dijk kan Bénédicte Ficq ‘niet uit elkaar houden omdat ze waarschijnlijk vaste klant zijn bij dezelfde plastisch chirurg’.

Eén dag na het onhandige optreden van Bénédicte Ficq mochten schrijfster Jessia Durlacher en grappenmaker Soundos el Ahmadi in DWDD aan de slag met de lijst gerenommeerde vrouwen. Dat werd een botsing Jood-moslim van de zuiverste soort. Durlacher, Jodin, wilde moslimcriticus Hirsi Ali als heldin terug op de lijst; El Ahmadi, moslima, reageerde daar sarcastisch lachend op. Volgens haar is Hirsi Ali bron van conflicten. Dat krijg je wanneer opponenten zich in de loopgraven van hun religieuze achtergrond nestelen. Niks uitwisseling van argumenten, maar onwrikbaar fundamentalisme.

Genieten die venijnige, vrouwelijke onderonsjes..

Een genot om naar te kijken. Van mij mag Bénédicte Ficq, misschien jaloers omdat ze zelf niet op de lijst staat, wekelijks bij DWDD langs komen om sexgenoten te schofferen en te beoordelen op hun uiterlijk. Als je eerlijk je verval en lelijkheid, zoals Hanneke Groenteman volgens Bénédicte Ficq, toont, dan ben je Ficq’s vrouw. Hier zit een prachtig televisie format in.

John de Mol, meld je maar.  De Bénédicte Ficq show kan beginnen. De wereld zal met hulp van De Mol binnen de kortste keren aan Bénédicte Ficq’s voeten liggen met het spelprogramma Wie heeft de langste kalkoennek.

Hans A.F.M.O. Hoek