Er valt helemaal niets te lachen als je over alles een mening hebt, april 2016

BoekenkastApril 2016 werd de maand van ziekelijk aandachtzoekertje Ebru Umar. Onze Turkije correspondent Mehmet Murat Abdülhamit schreef twee bijdragen over haar. Terugkijkend veel te veel aandacht. Met alle sympathie voor het vrije woord, Meditatione Ignis gaat over niets anders dan de vrijheid van meningsuiting, kan helaas maar één conclusie getrokken worden: platvloerse, ordinaire, door rijke ouders over het paard getilde, zelfingenomen Ebru Umar is in geen enkel opzicht een navolgbaar rolmodel van het vrije woord. Er moet heel wat gebeuren willen we aan deze dame nog aandacht besteden in ons forum. We hebben, ik spreek voor de hele redactie, geen enkele behoefte haar aandachtsgeilheid te bevredigen. Laat het duidelijk zijn: onderdrukken van de vrije mening, arresteren van journalisten of overnemen van complete kranten is ons een gruwel. Net zoals polariserend gebruik van het vrije woord door Ebru Umar ons een gruwel is. De vrouw is niet okay. Je ziet dat vaker: nieuwe Nederlanders en tweede generatie Nederlanders zijn fanatiek en kritiekloos aanhanger van het land van herkomst, of ze spugen fanatiek in de bron waar ze uit voortkwamen in verwoede pogingen erbij te horen in het nieuwe vaderland. Umar heeft als Libelle en Metro columnist en haar verfoeien van al wat Turks is bij de Nederlandse xenofoben een gewild lezerspubliek gevonden. Gemakkelijk scoren en tegelijkertijd creëert ze, de pen is machtiger dan het zwaard, de maatschappelijke tegenstellingen waar ze tegen te keer gaat. Scheldt een Turk, of welke andere bevolkingsgroep ook, volhardend uit voor ‘nageboorte’, stom en NSB-er en je creëert een steeds hardere tegenstander. Mevrouw Ebru Umar beseft blijkbaar niet dat haar gedrag Turks is als dat van Erdogan; Turkser misschien wel. Ze is een voorbeeld van verbaal fascisme van de ergste soort, maar in het boekje ‘Journalist te koop’ van Arnold Karstens beweert mevrouw Umar dat ze ‘de beste columniste van Nederland’ is. Om met Cruijff te spreken: ‘Ik gun iedereen zijn zelfvertrouwen’ (ging toen over Aad de Mos). Echter, Umar verklaart in één adem door: ‘Mijn zwakte is dat ik het effect van mijn woorden niet besef’. Niet best voor de ‘beste columniste van Nederland’. Mag in het archief onder de ‘I’ van ineffectief schrijven.

Met Ebru Umar vergeleken is Hirsi Ali vele malen intelligenter en veel minder polariserend. Ze kan er ook wat van, maar mocht ze al polariseren, ik vind dat niet, dan is dat op grond van argumenten en feiten en niet op grond van goedkoop, demagogisch schelden en bevooroordeelde clichés. Niet iedereen is die mening toegedaan. Bénédicte Ficq verkondigde in DWDD een heel andere visie. Hans Hoek beschreef in zijn bijdrage ‘Bénédicte Ficq spelprogramma: Wie heeft de langste kalkoennek’, de stuntelige manier waarop Ficq Hirsi Ali afserveerde van de lijst toonaangevende Nederlandse vrouwen. Ficq vond Sonja Barend belangrijker. Lees Hoek’s verhaal en ontdekt verbijsterd waarom Barend volgens Ficq belangrijker is.

Norbertus Herschel, onze geseculariseerde theoloog, beschrijft de parallel tussen de jaren vijftig van de vorige eeuw katholiek fundamentalisme en het religieus fundamentalisme waar we in de 21ste eeuw mee geconfronteerd worden. Een bijdrage met autobiografische trekjes. Altijd weer fascinerend om te lezen. Norbertus filosofeerde – schoenmaker hou je bij je leest dacht ik even – over het fenomeen fundamentalisme in algemenere zin. Een bijdrage met een ernstige toon. Het zij hem vergeven.

April was ook de maand van het referendum over het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne. Je zou het bijna vergeten. Het tumult in onze videoclipmaatschappij verandert van dag tot dag. Simon Aernout Tire, onze minst betrouwbare redacteur, legt uit dat de onbetrouwbaarheid van de Oekraïense president en de huichelachtige voorvechter van het verdrag, Alexander Pechtold, beiden tot de hoofdmotieven horen waarom massaal NEE is gestemd tegen dat verdrag. Een artikel vol met stuitende onthullingen.

Stephan Krates kon het niet laten te reageren op een boze tweet van Sheila SitalSING: Radio 1 moest haar bellen om te vragen naar de correcte uitspraak van haar achternaam. Krates noemt haar in zijn bijdrage een ‘Surinaams-Hindoestaanse prinses’. Een van de betere, Ebru Umar is de zelfverklaarde beste, columnisten op de Nederlandse postzegel. Dat wel, maar met een elitaire arrogantie. Aandacht, of dat nu in de politiek of in de media is, tilt over het paard. SitalSING is daar een voorbeeld van.

De Fietslogica van Bertus Antonissen is in alle maatschappelijk onrust een kleine oase van rust. Een niemandalletje dat even adempauze geeft.

Antonissen moest opgekropt gif kwijt in zijn relaas over een keffend stoepenschijtertje en de zo mogelijk nog harder keffende hondeneigenaar, een beunhazende Life Coach. Na het lezen van die bijdrage is maar één reactie mogelijk: dat kan die Life Coach in zijn agressieve zak steken. Antonissen had twee columns nodig om het venijn van zich af te schrijven.

Onze nieuwe redacteur Tim van Dool maakte gehakt van een megalomaan kitsch product; het boek (Masters of the Golden Age), 35 kilo boek in een zogenaamd gelimiteerde editie van 2.500 (!) exemplaren. Weggegooid geld, aldus Van Dool. Alles voor te zeggen. Aan de DWDD tafel zaten Wim Pijbes en Matthijs van Nieuwkerk kwijlend te geilen bij dit nonsensboek. Halina Reijn was de enige die nuchter bleef en zich terecht af vroeg ‘Waar laat je zo’n boek?’

Clifford Mead schoot verontrust uit zijn slof toen hij een nieuw aangekomen vluchtelinge van een jaar of 14 hoorde zeggen dat Hollandse jongens maar moeten leren met onderbroek aan te douchen. De wereld op zijn kop. Bij die puber betekent integratie dat Nederlanders moeten integreren in de achterlijke cultuur die ze als ballast in haar dobberend sloepje meenam. Volgende stap: alle Nederlandse vrouwen moeten maar leren met een sjaaltje over hun hoofd over straat te gaan. Toch niet zo’n slecht idee het dragen van die sjaaltjes speciaal te belasten? Misschien kan er ook een onderbroeken-onder-de-douche tax komen.

Wolfgang-Günther Reill, onze psychiatrische medewerker, lost het probleem Sylvana Simons op. Want een probleem vormt deze mevrouw. We worden steeds vaker geconfronteerd met mensen die ons toe vertrouwen dat ze meteen wegzappen wanneer ze Sylvana Simons, een multitalent met expertise op alle gebieden, op de televisie zien. Mevrouw is irritant, maar Reill heeft ontdekt hoe dat komt. Dat betekent niet dat het probleem Simons opgelost kan worden. Dat kan namelijk niet. Alleen een epidemiologische benadering kan de irritatie wegnemen: Sylvana Simons isoleren uit alle publiciteit. Geen geringe klus. Lees over het syndroom Simons. Je zou aandachtzoekers als Ebru Umar en alweter Sylvana Simons in hun drang naar spotlights liever negeren (nee, we gaan niet weer over ‘neger’ beginnen), maar soms kan je niet om ze heen. De emmer verdraagzaamheid wat die geblondeerde Simons betreft is tot de rand gevuld en het punt van doodzwijgen komt steeds dichterbij. Laten we hopen dat de bijdrage van Ferdinand Braun over het discriminerende zwartje ook de laatste is geweest over dit ‘onderwerp’ (nee, we gaan het niet hebben over onderwerpen en slavernij). Deze keer stond Simons in een praatprogramma te ouwehoeren over een gangbang met de muziekentourage van Prince die ze nog net wist te weerstaan. Prince draait zich om in zijn graf.

Mead, het was een boze-Mead-maand stopte werkgever Hans de Boer in de kofferbak. Niet bijstandgerechtigden zijn labbekakken maar meneer borrelpraat De Boer is dat. Het wordt tijd voor een ouderwetse opstand van werknemers omdat werkgevers de oorlog verklaren aan de arbeid. Ik verwacht in de komende jaren veel rumoer.

Antonissen schreef een vervolg op de ontmaskering van W.F.Hermans door Frits Abrahams, voor zover mogelijk een nog betere columnist dan Ebru Umar, in zijn dagelijkse column in het NRC Handelsblad. Antonissen schreef uit eigen ervaring, of liever gebrek aan ervaring, met spijbelende lector fysische aardrijkskunde W.F. Hermans.

Mehmet Murat Abdülhamit, Turkije correspondent Meditatione Ignis, onthulde Erdogan’s besluit niet langer toe te willen treden tot de Europese Unie. ‘Dichtung und Wahrheit’, zo blijkt, ligt bij Meditatione Ignis niet ver uiteen. Soms overlappen ze elkaar.

Frans Ira klaagde Peter R. de Vries aan wegens majesteitsschennis en onthulde tussen neus en lippen door waar die aanstellerige R tussen Peter en De Vries voor staat. Een boze Frans Ira; onze Frans is zelden niet boos. Woede voedt zijn pen.

Op 18 april bekritiseerde H.A.F.M.O. Hoek een wachtgeldpopulisme. Aanleiding: de oplichterij van Wassila Hachchi die op kosten van de Nederlandse belastingbetaler foldertjes uitdeelt voor het besje Hillary Clinton.

Aron Schoenmaker, nieuw bij Meditatione Ignis, gaf een aantal Arabische landen een draai om hun oren vanwege een puur antisemitische motie die ze bij UNESCO indienden. Een motie die geen kans van slagen had, maar wel symptoom is van de anti-Israel houding binnen geldverslindende UN organisaties.

Georg von Fraunhofer bekeek de stamboom van ons koningshuis, waardoor de vraag of ‘ons’ terecht is onvermijdelijk werd. Willem-Alexander is qua bloedlijn 100% Duits. Zijn kinderen zijn 50% Duits en 50% Argentijns. Deze doorbreking van de Duitse bloedlijn zal zeer waarschijnlijk door zijn dochters, zeker door de troonopvolgster, gecorrigeerd worden door de keuze voor de zoon uit een perifeer adellijke Duitse familie. De tijd zal het leren.

Het was weer een boeiende maand.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

Daar heb je hem weer: Harry Intifada van Bommel

Harry van Bommel

Die meneer Van Bommel krijgt eigenlijk veel te veel aandacht op Meditatione Ignis, dus ik zal het deze keer kort houden. Harry Hamas liep in het verleden al eens in een verkeerde optocht mee, schreeuwend om een intifada tegen Israël. Dat hij een onfrisse Stalinistische antisemiet is, valt niet te betwijfelen. Dat hij een specialist is in het maken van verkeerde keuzes staat eveneens buiten kijf.

Er is een nieuw voorbeeld van Harry’s onvermogen juiste keuzes te maken.

Nu zit hij diep in de stront door zijn bluffen over WC-rollen met anti EU-Oekraïne-associatieverdrag teksten die dappere Harry, onze nationale verzetsheld, op zou hangen op de plees van de Tweede Kamer. Die actie gaat helaas niet door omdat meneer, twee dagen nadat hij via Twitter ‘dreigde’ de rollen te verspreiden – ‘dan kan iedereen zijn … afvegen met het associatieverdrag’ – bedacht heeft dat het een verkeerde keuze zou zijn. Ons socialistische warhoofd realiseert zich dat de subsidie voor die rollen, € 50.000,-, weggegooid geld is.

Ja, wat moet je met zo’n man?

Je zou bijna blij zijn dat een stelletje zwarte frustraten Harry’s laatste boekje op de Dam verbrand heeft. Helaas stuit mij een boekverbranding principieel tegen de borst, zoals iedere vorm van censuur mij tegen de borst stuit.

Harry Hamas heeft daar geen enkele moeite mee. Hij wandelt parmantig rond over de digitale wereld van Twitter om zijn kreten te slaken. Als Harry? Nee, als Harry van de SP. Als politicus en publiek figuur dus, maar wat doet Harry: meningen die hem niet zinnen blokkeren.

Kijk, daarmee is de kloof tussen democratische Harry en maffe boekverbranders in één klap overbrugd en schudden ze elkaar halverwege de hand.

Met mannen als Harry van Bommel in ons parlement zou ik me zorgen moeten maken over de democratie. Echter: dankzij mannen als Harry Intifada zal de Socialistische Partij altijd een splinter blijven, dus wat zou ik me zorgen maken.

Laat ik deze parlementariër maar archiveren onder de L van laf.

Zo, Harry: weer genoeg aandacht gehad.

Bertus Gerardus Antonissen

 

Geert Wilders ongeneeslijk ziek

Wilders

Er was ooit een tijd, lang, lang geleden, echt lang geleden, dat ik, hoe politiek incorrect, in het geniep moest lachen om Geert Wilders. Ik beken het, maar dat was echt, ik kan het niet genoeg zeggen, lang, zeer lang geleden. Het lachen is mij helemaal vergaan. Nu bekruipt me iedere keer wanneer ik Geert Waterstofperoxide zie een moeilijk te omschrijven, onaangenaam gevoel. Somberte overvalt me, alsof er diep vanuit mijn ziel een depressie naar boven borrelt. Ik wil de gordijnen dicht doen, mijn internet- en kabelabonnement opzeggen, de deur op slot houden – aanbellen heeft geen zin – en me als een struisvogel met de kop in het zand beschermen tegen alle rumoer van de buitenwereld. De man is de spreekbuis van hen in onze maatschappij die niet spreken, wel schreeuwen, kunnen; die de woorden rationaliteit, verdraagzaamheid, begrip en democratie niet in hun woordenboek hebben staan. Het alfabet begint daar met de E van Eigen Gelijk. Een ander gelijk bestaat niet.

Het lukt me ook al lang niet meer Wilders als sluw, of slim te zien. De man is niet intelligent maar ziek en hulpbehoevend. Ik vrees dat zelfs vele jaren intensieve psychotherapie geen garantie biedt op genezing.

Wilders verwoordt geen onvredegevoelens, maar creëert ze. Keer op keer blijkt uit onderzoeken dat wij Hollanders tot het gelukkigste volk ter wereld horen. Ons landje is stinkend rijk. Geen van de door Wilders gemanipuleerde ontevredenen kan een land bedenken waar men liever wil wonen. Niemand, bijna niemand, volgt Aboutaalebs advies ‘als het je hier niet bevalt, dan rot je toch op’. Nee, blijf zitten waar je zit en dan vanuit het Hollandse gerief kankeren op vluchtelingen die met hun kinderen over water en land zwerven op zoek naar een veilig heenkomen uit de Syrische hel (of welke andere hel dan ook).

Nu bemoeit de messias van het gemene volk zich met het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. In de nieuwsbrief van de dictatoriaal geleide groepering van de Limburgse anti-democraat staat te lezen: Geert Wilders zal met Olaf Stuger, Harm Beertema en andere PVV-collega’s gaan flyeren op verschillende lokale markten in het land. Ook zal Geert Wilders aanwezig zijn bij de speciale NOS-uitzending ‘Nederland Kiest – het Referendum’, aan de vooravond van het referendum. Geert Wilders: “Het is belangrijk dat iedereen gaat stemmen op 6 april. Dit referendum gaat over meer dan alleen het akkoord tussen de EU en Oekraïne. Het is een kans voor Nederland om een tegengeluid te laten horen. Een stem tegen het verdrag betekent namelijk ook een stem tegen Rutte en tegen de Brusselse elite.”

Dat goedkope ‘Brusselse elite’; om van over je nek te gaan. Niet door het woordgebruik, maar doordat de meute deze nonsens voor zoete koek slikt.

Wilders kaapt het referendum door het tot een anti-Rutte motie van wantrouwen te maken. Hij kent zijn pappenheimers en weet dat er in zijn aanhang vrijwel niemand is die kan overzien wat dat associatieverdrag inhoudt.

Nu, geef ik toe, kan ik dat ook niet. Voornamelijk omdat ik niet de motivatie kan vinden mij te verdiepen in deze materie. Ik weet het niet, maar heb sterke vermoedens dat een aanzienlijke meerderheid van Wilders aanhangers ook niet de moeite neemt, als ze het al verstandelijk aan kunnen, zich in dat verdrag te verdiepen. Nee, het is veel gemakkelijker de Venlose bleekscheet te volgen in zijn simplisme: een stem tegen het verdrag is een stem tegen Rutte.

Stel dat de uitkomst van dat referendum duidelijk JA is…zal die geblondeerde Venlose idioot dan de moed hebben naar voren te stappen en te verklaren dat die uitslag een duidelijke stem vóór Rutte is? Ik vrees van niet.

Dat iedere stem vóór Wilders een stem tegen verdraagzaamheid en democratie is, zal zijn aanhang pas merken als het te laat is.

Toch, denk ik niet dat Wilders een wezenlijke bedreiging voor de democratie is. Daartoe heb ik te veel vertrouwen in de democratie. Hoe irritant dom zijn uitspraken ook zijn, toch ben ik blij te leven in een maatschappij waar hij zijn onzin uit mag kramen. Wilders bijna onbelemmerde onbeschaamdheid toont voor mij dat we leven in een beschaafde maatschappij, want juist in een ontwikkelde, beschaafde maatschappij mag iedereen zeggen wat hij wil.

Wilders mag zijn onzin uitkramen. Ik mag zeggen en schrijven dat het onzin is.

De vraag waarom de man zich zo opstelt, kan ik niet beantwoorden. Misschien zit er niets anders achter dan een psychiatrische problematiek.

‘Vrijheid’ uit Partij voor de vrijheid, staat voor vrij van zelfstandig denken.

Wat doe je wanneer je je vrijheid – eigenlijk een plicht – tot zelfstandig denken uit handen geeft? Dan onderwerp je je aan een sterke man.

Eng.

Frans Ira, Meditatione Ignis, verbale straatvechter.