Multatuli over sociale media

In concurrentie met sociale media zijn conventionele media bereid onbezonnen oprispingen van snotneusjes op Twitter of Facebook een podium te bieden. Je maakt dan mee dat een kind als Christa Noëlla die ‘altijd’ met respect deelnam aan de dodenherdenking van 4 mei ineens landelijk nieuws is als ze besluit ‘Geen vier mei voor mij’ omdat ze het maar een hypocriet gedoe vindt. Ongecensureerd en ongenuanceerd blaten op Facebook krijgt met hulp van De Volkskrant een status die het helemaal niet verdient. Een Nederlandse twintiger met Marokkaanse roots mag in diezelfde Volkskrant janken dat ze geen Nederlander meer wil zijn, en een leeftijdsgenootje van deze Nadia Ezzeroili, Annet Veenstra krijgt alle ruimte zich laatdunkend discriminerend uit te laten over ‘de oudere generatie’.

Er is geen kritische, seniore zeef meer die deze kinderen tegen zichzelf beschermt. Anna Stein die onder de aanstellerige Afrikaanse naam Anousha Nzume een Amerikaans product imiteerde (plagieerde) in het boekje Hallo witte mensen is weliswaar geen kind meer, maar heeft nog alle stampvoetende, racistische, discriminerende en bevooroordeelde kenmerken van een puber.

En dat allemaal dankzij de digitale podia. De ultieme democratie en VvMU (ja, zoek die maar op via Google) waar bloggers zoals ik dankbaar gebruik van maken. Als je niet uitkijkt, loop je het risico nerveus en zelfs opgefokt te raken van alle halfbakkenmeningenexhibitionisme.

Gelukkig manifesteren zoveel mensen zich op het digitale Hyde Park Speaker’s Corner, dat tweets en Facebook postings een beperkte houdbaarheid hebben. Tenzij kranten en praatprogramma’s in hun onderwerpenarmoede onderdelen uit de digitale stortvloed vissen en ze een iets langer leven gunnen.

Multatuli zag eind vorige eeuw deze bui al hangen toen hij schreef (in ‘Max Havelaar aan Multatuli’, verzamelde werken bezorgd door Stuiveling, Deel I, pp 455 en 456): “Zonder geheel te delen in het gevoelen van hen, die de uitvinding der boekdrukkunst een ramp noemen, moet ik toch bekennen dat die zogenaamde kunst veel kwaads heeft te weeg gebracht; vooral sedert men van boekenschryven een beroep gemaakt heeft. Men mag onderstellen van iemand, die, vóór die uitvinding, iets voortbracht dat de moeite van ‘t op- en overschryven waardig werd gekeurd, dat hy werkelyk iets te zeggen had. De kans is groter althans, dan ná Coster. Maar sedert men het schryven heeft verheven, – of verlaagd, – tot een broodwinning, spreekt het van zelf, dat er om het lieve brood gedurig iets moet geleverd worden van weinig gehalte.

Wat een schrijver was die man. Wanneer je in zijn tekst ‘boekenschryven’ vervangt door ‘tweeten’ (ik begrijp niet waarom velen dat ‘twitteren’ noemen) dan is hij (de tekst) bijna één op één toepasbaar op de kwaliteitsarme overdaad aan geschreven woord die in de 21ste eeuw beschikbaar is via digitale media.

Gelukkig is de invloed van de ‘boekenschryvery’ niet desastreus geweest op de samenleving zoals Multatuli leek te vrezen. De invloed van boeken moet nooit overdreven worden omdat het lezen van een boek meer inspanning vergt dan velen opbrengen.

Het lezen van vluchtige tweets kost geen moeite. Het is een zege dat er sinds kort meer tekens beschikbaar zijn om te tweeten. De bereidheid tweets te lezen is omgekeerd evenredig aan de lengte er van. Hoe langer de tweets, deste meer inspanning moet worden geleverd om ze te lezen. Bovendien is de overdaad aan tweets een garantie tegen werkelijke invloed van individuele tweets.

Geen groter zege dan de exponentiële groet van het aantal tweets.

Nog steeds geldt dat teksten die de moeite waard zijn over te schrijven per definitie meer kwaliteit hebben dan vluchtige kreten via het toetsenbord.

Dat ik de tekst van Multatuli overtypte is daar het bewijs van; zou ik nooit hebben gedaan met de voorspelbare tweets van Wierd Duk.

Ferdinand Braun.

 

fundamenteel taoïstische klaagchinezen

Eind jaren 1950 – ja, lieve lezers, zo oud ben ik inmiddels – stond in een halletje naast de ingang van bioscoop Asta aan het Haagse Spui een kleine, bejaarde chinees met een houten bord voor zijn buik zakjes pinda’s te verkopen. In die late jaren vijftig al bijna een anachronisme, een verdwijnend fenomeen. Ik kan me hem nog goed voor de geest halen.

Over Chinezen werd toen gezegd dat de eerste generatie op straat pinda’s verkocht. De tweede generatie had een restaurant en de derde generatie studeerde aan de universiteit medicijnen en werd succesvol arts. Sterker nog: artsen die vaardiger waren dan de autochtone artsen.

De Chinees werd en wordt geaccepteerd en gerespecteerd.

Ik moest hieraan denken toen ik afgelopen zondag samen met M. in Hoofddorp bij de Chinees Lucky City eten ging halen. In het restaurant was slechts één tafel bezet; bij ‘de afhaal’ stond een lange rij. Bijna vertrokken we om elders eten te halen, maar er is in Toolenburg geen ‘elders’, dus we schaarden ons in de rij wachtenden. Een kleine twintig minuten keken we vol bewondering naar de twee Chinezen achter de balie. Accentloos Nederlands sprekende Nederchinezen, waarschijnlijk 2de of 3de generatie, maar overduidelijk met de ijver en behendigheid van hun ouders en grootouders. In razendsnel tempo, ondersteund door een perfecte logistiek, werd klant na klant geholpen. Geen stress te merken en tegen iedereen vriendelijk.

Er wonen circa 70.000 Chinese allochtonen in Nederland. Hoeveel mensen met een 2de, 3de, of 4de generatie Chinese achtergrond in Nederland wonen heb ik nergens kunnen vinden. Hebben ze dubbele paspoorten? Geen idee.

Je ziet ze niet op de TV in praatprogramma’s klagen over onze voor nieuwkomers vijandige maatschappij; ik lees geen columns van quasi-journalistieke klaagchinezen die zoals Nadia Ezzeroili geen Nederlander meer willen zijn; geen Chinese snotneusjes die een selfie maken met ‘Geen 4 mei voor mei’ zoals Christa Noëlla; geen semi-Chinees die een warrig boekkie schrijft met de titel Hallo bologen, zoals half-zwartje Anna Steijns dat onder een aanstellerig pseudoniem als Anousha Nzume deed: Hallo witte mensen. Geen Chinese Arzu Aslan die met het schuim op haar fascistische bekkie pleit voor raszuiverheid en tegelijk, hoe tegenstrijdig, fulmineert tegen het verwerpelijk racisme in onze maatschappij.

Chinezen die massaal met vlaggen staan te zwaaien op de Willemsbrug in Rotterdam omdat er politieke problemen zijn in China? Nooit gezien. Chinezen die de Nederlandse pers bedreigen en het werken onmogelijk maken? Non-existent. Chinezen die luid toeterend door Nederlandse steden of over Nederlandse snelwegen rijden omdat er weer iets te vieren valt? Nooit gezien. Groepjes jonge Chinezen die straatroven plegen? Ik moet nog van de eerste horen. Criminele afrekeningen midden op straat tussen winkelend publiek? Chinees gejeremineer over discriminatie en racisme? Janken over achterstelling, kansloosheid? Anoniem solliciteren eisen, vrouwen onderdrukken? Kindhuwelijken? Verminking van vrouwelijke genitalia? Chinezen die het nodig maken dat buurtwachten worden opgericht die dan weer door Chinees tuig in elkaar worden geramd? Is zestig procent van de populatie in Nederlandse gevangenissen Chinees? Is bijna de helft van de allochtone Chinezen werkloos? Zijn Chinezen oververtegenwoordigd in de bijstand? Komt 1 op de 8 Chinese jongeren in aanraking met de politie? Zie ik op de TV Chinezen die zich etnisch geprofileerd voelen? Staan Chinezen op politieauto’s te dansen? Chinese treitervloggers die filmen hoe hun maatjes winkelend publiek bedreigen en politiemensen schofferen? Chinese zakkenrollers? Aanslagen op burgers door Confuciaanse of taoïstische fundamentalisten? Chinese vechtsporters die in een Ajax skybox een zakenman total loss schoppen? Groepsaanrandingen tijdens de nieuwjaarsnacht door Chinese jongeren? Zijn het Chinese teringlijertjes die niet met hun poten van meisjes in zwembaden af kunnen blijven? Vallen er in Europa doden door confucianistische of taoïstische eerwraak? Plegen tweedegeneratiechinezen plofkraken in de landen waar hun ouders naartoe trokken op zoek naar een beter leven? Schooluitval door Chinese jongens? Dat zal er ongetwijfeld zijn, maar massaal? Worden Chinezen die het confucianisme of taoïsme vaarwel zeggen door fundamentalistische confucianen of taoisten afgeslacht? Zijn er taoïstische voormannen die vanuit het moederland naar het westen trekken om haat te prediken tegen het westen? Hoeveel Chinezen bekeerden zich tot de fundamentalistische islam en sloten zich aan bij IS? (Er vechten circa 5.000 Oeigoer-Chinezen mee met IS, maar dat is dan ook weer een islamitische bevolkingsgroep). Zitten leraressen op scholen met de handen in het haar omdat Chinese jongens hun gezag niet accepteren? Passen scholen de lesstof aan omdat sommige onderwerpen teveel botsen met de taoïstische overtuigingen van Chinese kinderen? Schoppen Chinese rotjongens op 4 mei de herdenkingskransen over straat? Moeten Chinese aanslagen met vrachtwagens in Nice en Berlijn, moeten het overhoop schieten van de redactie van een kinderachtig blaadje en de moord op tientallen in een Parijs theater geduid worden vanwege de achterstandspositie van Chinezen in Banlieues?

Is er een Chinese, taoïstische cultuur van zelfbeklag en beschuldigende vingers naar de westerse maatschappij?

Wat is dat toch dat Chinezen slechts mondjesmaat integreren en desondanks geen loodzware last vormen op de Nederlandse maatschappij? Hoe komt het toch dat er geen Chinese tweedegeneratieproblematiek is waarbij door die mislukkelingen met beschuldigende vinger gewezen wordt naar racisme en discriminatie in de Nederlandse maatschappij als oorzaak van hun falen?

Ik kan maar één verklaring bedenken: het succes van nieuwkomers in een bestaande maatschappij wordt niet bepaald door de gastvrijheid, of het gebrek daaraan, van de ontvangende maatschappij – laten we wel wezen: alle klaagallochtonen kwamen vrijwillig naar Nederland en konden vrijwel zonder belemmering ons land in – maar wordt in eerste instantie bepaald door de ideologische, culturele en persoonlijke bagage die de nieuwkomers meenemen.

De chinees, als ik even mag generaliseren, kwam niet naar Nederland om lui achterover hangend zijn hand op te houden, maar om schouders-eronder een eigen, autonoom bestaan op te bouwen. Als er al zoiets bestaat als volksaard, dan is de Chinese aard die van zelfredzaamheid binnen een nieuwe omgeving. Geldt dat alleen voor Chinezen? De grootste groep Kaapverdianen buiten Kaapverdië woont in Rotterdam. Een groep die ook vrijwel zonder problemen een eigen bestaan wist op te bouwen.

Turken, Marokkanen, Eritreeërs, Somaliërs, Chinezen, Kaapverdianen en vele andere nieuwkomers uit tientallen landen zijn allemaal even kansrijk of kansarm wanneer ze in Nederland aankomen. Ik hou het, kijkend naar de landen van herkomst, op ‘even kansrijk’. Er zijn geen speciale belemmeringen voor Turken, Marokkanen, Eritreeërs, of Somaliërs, net zomin als er speciale faciliteiten zijn voor Chinezen en Kaapverdianen.

Toch is er een groot verschil in kans om te slagen in Nederland. Ligt dat aan Nederland?

Nee, dat ligt aan de cultuur, ideologie, mentaliteit van de nieuwkomers. Moeten ze persé integreren volgens politiek-correcte routes? Wat mij betreft niet. De Chinezen zijn er het overtuigende bewijs van dat diversiteit betekent op harmonieuze wijze naast en door elkaar wonen van diverse culturen met respect voor elkaars cultuur, taal, geloof, ideologie, politieke overtuiging.

Als je je in Nederland vestigt op basis van een superieure, expansionistische ideologie zoals de onverdraagzame fundamentalistische islam, dan weet je van tevoren dat de kans op slagen in Nederland beperkt is. Als je gemotiveerd wordt naar het westen te reizen omdat het westen gerieflijke sociale voorzieningen heeft, maar je niet realiseert dat het nemen maar ook geven is in ons wereldje, dan is de kans op slagen gering.

Ik begrijp er sowieso geen bal van dat moslims er massaal voor kiezen vanuit moslimlanden te migreren naar westerse landen waar ze vol minachting op neer kijken. Dan heb je het enig ware geloof en kies je er vrijwillig voor je te vestigen in de heidense poel des verderfs. En dan maar klagen, klagen, klagen..

Waarom is dat?

Zal het dan toch waar zijn wat velen vrezen dat de migratie door moslims naar westerse landen ideologisch gemotiveerd is en het uiteindelijke doel islamisering van de westerse wereld?

Ik kan niets anders bedenken.

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

PS: voor ik het vergeet: bovenstaande gaat natuurlijk niet over alle immigranten uit moslimlanden……maar wel over alle Chinezen en ja: ik weet dat er gelukkig ook veel nieuwkomers met een islamitisch-ideologische achtergrond zijn die in alle redelijkheid en probleemloos zich wisten te vestigen in het westen. Zo PoliCor genoeg?

C.M.

Witje – want slechts half zwart – Anousha Nzume valt door de mand.

Anna Steijn schreef het boekje Hallo witte mensen onder haar belachelijke quasi Afrikaanse artiestennaam Anousha Nzume. Mevrouw worstelt met haar warrige wortels en besloot op haar achttiende dat Anna Steijn veel te Hollands klonk en had toen al door dat je in Nederland met een exotische naam veel meer kansen maakt geknuffeld en gepamperd te worden, dan wanneer je gesierd bent met een ordinaire inheemse naam. Bovendien is je minderheidskleur met een Afrikaanse naam overtuigender.

Zo werkt het: je zoekt vrienden als racist Arzu Aslan en consorten, neemt een Afrikaanse naam aan en vercommercialiseert je zelfgecreëerde slachtofferschap.

Kassa!

Juichend in je gediscrimineerde en achtergestelde gelijk kan je je natuurlijk niet veroorloven dat beargumenteerd weerwoord tegen je zelfbeklag publiek gemaakt wordt. Dus wat doe je: je vertrapt met je buitenproportionele, zwarte voet iedere oppositie.

Anna Anousha Steijn Nzume is het selectieve succes naar haar obese koppie gestegen. Het lot van kokerkijkertje is haar deel, want ze ziet niet dat alle support uit slechts één hoek komt en dat dat succes een eendagsvlieg is. De aandacht gaat van de ene aandachtszieke frustraat naar de andere. Is het eerst raciste Arzu Aslan, dan is het een jankmarokkaantje als Nadia Ezzeroili, of snotneusje Christa Noëlla die niet meer mee wil doen aan die huichelachtige dodenherdenking op 4 mei, of partijen en relaties hoppende Sylvana Simons, of van Joop naar Geen Stijl zwabberende links-fascistische Anne Fleur Dekker, of naar met een bionisch gehoor geoutilleerde Annet Veenstra, om nu, voor heel even, terecht te komen bij Anna Anousha Steijn Nzume.

Ik besloot niet te trappen in de STER priet-praat van Anna Anousha Steijn Nzume in diverse media en kocht haar boekje niet. Over dat boekje heb ik dan ook geen mening, anders dan de vraag die ik mij stel: zou een witte een uitgever weten te vinden die Hallo zwarte mensen, wil publiceren? Een boekje waarin een witte aan zwarten uitlegt hoe ze zich in onze maatschappij dienen te gedragen tegen witten?

Vanmorgen las ik een boeiende column door Robert Vuijsje waarin hij onder de titel Zelfbenoemde keurmeester de vraag stelt of Anna Anousha Steijn Nzume het recht heeft hem als witte man, met een overigens zeer diverse komaf, te verbieden mensen met een integratie-achtergrond te interviewen. Een imponerende column die ik via Twitter stuurde naar Anna Anousha Steijn Nzume. Het enige commentaar dat ik bij de column voegde was ‘OEPS’:

Tweet aan Anna Anousha Steijn Nzume

 

Ik bekritiseerde het boekkie van Anna Anousha Steijn Nzume niet, voegde haar geen verwijten toe, schold haar niet uit, gebruikte geen vulgaire taal, discrimineerde haar niet, behandelde haar niet racistisch…niets van dat al. Het enige dat ik deed was de column van Vuijsje aan haar sturen, een column die er niet om liegt, met de toevoeging ‘OEPS’. Volgens mij niet een toevoeging om aanstoot aan te nemen.

Binnen twee minuten kreeg ik een reactie van Anna Anousha Steijn Nzume: “Heb ik niet gezegd. Doei”. Nu besef ik maar al te goed dat Twitter gedegen inhoudelijk reageren alleen mogelijk maakt voor de werkelijk getalenteerden, maar zo karig en dan door iemand die zich theatermaker, actrice en nu ook auteur noemt, is teleurstellend.

Doei?

Ja Doei, want Anna Anousha Steijn Nzume heeft mij ook meteen geblokkeerd als Twittervolger:

Lafbekje Anna Anousha Steijn Nzume

 

Ja, deze allesbehalve bescheiden aanwinst in ons polderland matigt zich aan de meerderheid van de inwoners de norm te stellen hoe met elkaar om te gaan, maar scoort zelf op de verdraagzaamheidschaal een dikke onvoldoende. Zo werkt dat bij Anna Anousha Steijn Nzume blijkbaar: volop gebruik maken, en terecht, van de vrijheid van meningsuiting in ons landje, maar met haar maatje 48 keihard op de rem trappen zodra ze een tegengeluid verneemt.

Wat mij betreft verdwijnt ze in de afvalcontainer waar alle parasieten horen die spugen in de bron waar ze smakelijk uit drinken.

Misschien mag ik van een Russisch-Kameroense-Nederlandse (stiefvader) ook niet te veel verwachten.

Simon Aernout Tire.