Sylvana Simons doet een Jules Croisetje

"Het vuil, de stad en de dood"

“Het vuil, de stad en de dood”

Voor de kleintjes onder ons: eind 1987, begin 1988, uw nederige columnist was toen veertig jaar en we leefden in een betrekkelijk rustige pre-sociale media tijd, gonsde het in ons landje achter de duinen van onrust over een toneelstuk van Fassbinder “Het vuil, de stad en de dood”. Het stuk zou antisemitisch zijn. De vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van de kunsten houdt natuurlijk op zodra er sprake is, hoe gering dan ook, van antisemitisme. Waarom heb ik nooit echt goed begrepen. Waar zijn die Semieten bang voor? Dat een intellectualistisch, door weinigen bezocht toneelstuk ineens de kranen van de gaskamers weer open draait?

Acteur Jules Croiset, inmiddels tachtig jaar en destijds dus vijftig, wilde de wereld wel even duidelijk maken hoe groot de fascistische dreiging in de lage landen was en meldde anoniem een bom bij de opvoering van het theaterstuk. Een daad van Semitisch verzet. Daar hoorde natuurlijk een gruwelijke fascistische dreiging bij want anders sta je als Semitisch vigilant activist een beetje voor lul.

Jules Croiset werd slachtoffer van een ontvoering door fascisten die hem in België dagenlang opgesloten hielden in een rioleringsbuis. Zo zag de wereld het maar weer eens: de antisemitische fascisten zijn onder ons, springlevend en een gevaarlijke dreiging voor Jahweh’s uitverkoren volk

Alhoewel…laat die meneer Jules Croiset die ontvoering zelf verzonnen en in touw hebben gezet. Een fraai stukje ‘fake news’ avant la lettre.

Aan Jules, hij werd door progressief Nederland in de armen gesloten omdat zijn oplichterij niets anders aantoonde dan dat de man het psychisch heel zwaar had, moest ik deze week denken toen ik las dat de-vrouw-wier-naam-ik-eigenlijk-liever-niet-meer-noem, maar deze keer wel: Sylvana Simons, naar buiten kwam met het verhaal dat ze thuis bezocht zou zijn door een viertal als Zwarte Pieten vermomde mannen die haar kwamen manen ‘normaal te doen’.

Ineens ging het verhaal van Jules Croiset weer door mijn hoofd en een klein duiveltje fluisterde mij in mijn oor: “Pas op Jean, ‘stink er niet in’ – stopwoordje van Simons’ leerschool DENK – want mevrouw Simons doet hier een onvervalst Jules Croisetje..

Waarom denk ik dat? Hierom:”Ook journalist Kevin P. Roberson viel deze eer te beurt. Hij was afgelopen zaterdag met anti-zp activisten op weg naar Dokkum toen ze door een snelwegblokkade in een levensgevaarlijke situatie terecht kwamen.” Bron: Sylvana Simons’ Facebook.

Levensgevaarlijke situatie? Kijk als mevrouw Simons over die blokkade jokkebrokt en de boel zwaar overdrijft, dan heb ik geen enkele reden om te geloven dat de rest van haar verhaal wel waar is.

Mr. Jean Morve

Please follow and like us: