Slimmerikje Ebru Umar

Ebru Umar

Je kon er op wachten. Sterker nog: ik verdenk mijn landgenote Ebru Umar er van dat ze naar Turkije ging in de hoop gearresteerd te worden. Altijd goed voor de naamsbekendheid. Laten we wel wezen: wanneer je columnist bent van Libelle, een damesgossipblad, en Metro, lijfblad van treinreizigers, bereik je een beperkte lezersgroep.

Wie is die meneer die naast mevrouw Ebru Umar staat?

Wie is die meneer naast mevrouw Ebru Umar?

Ik had nog nooit van Ebru Umar gehoord; ben dan ook geen dame en reis al jaren niet meer met het openbaar vervoer. De afgelopen week ‘volgde’ ik Umar omdat ze zich mengde in het discours over Erdogan en diens fobie voor satirici. Umar schreef daar een ‘vernietigende’ column over (niet gelezen) en bazuinde over de hele digitale wereld dat ze naar Turkije ging. De ene tweet na de andere ademde een sfeer van ‘Kom me arresteren, kom me arresteren’.

Vreemd, want het is niet lang geleden dat ze de Nederlandse journaliste Fréderike Geerdink verweet dat ze gearresteerd werd in Turkije. ‘Had je daar maar niet als journalist moeten gaan werken’. Blijkbaar kan je het meisje Ebru Umar wel uit Turkije halen (Umar werd 45 jaar geleden in Nederland geboren uit Turkse ouders) maar Turkije niet uit het meisje. Word je als journalist in Turkije gearresteerd, dan is dat volgens Ebru Umar eigen schuld, dikke bult. Had je er maar niet moeten gaan werken. Er gaat een Erdogan fan verborgen in Umar.

Umar’s ouders zijn beiden academisch geschoold, evenals hun kinderen (Ebru maakte een omweg, maar studeerde uiteindelijk af in bedrijfskunde). Een gezin dat behoort tot de maatschappelijke elite; als ik dit modewoord mag gebruiken.

Het is de familie in Nederland voor de wind gegaan. Succes dat je iedereen gunt, maar dat niet voor iedereen is weggelegd.

Ebru ontdekte na tien jaar bedrijfsleven wie ze werkelijk is en wat ze werkelijk wil: columns schrijven. Een energieslurpende en energiegevende bezigheid. Vertel mij wat.

Tweet van Ebru Umar de dag naar haar vrijlating uit een politiebureau

Tweet van Ebru Umar na haar vrijlating uit een politiebureau

Na haar vrijlating uit een Turks politiebureau, waar ze uitzonderlijk goed behandeld is, mag ze Turkije nog niet verlaten en is gekluisterd aan dat land en aan het buitenhuis van de familie.

Ze gaf na haar vrijlating uit het politiebureau een Skype interview.

Een onthullend interview want wat vindt ze van de vele Turken in Nederland die fanatiek aanhanger van Erdogan zijn en een bloedhekel aan haar hebben: ‘Wat kan het mij schelen dat ze mij haten….Ik heb een goede baan. Ga naar Turkije voor (voor?) vakantie. Dat zit er voor de meeste mensen niet in. Er zit veel jaloezie achter. Het zijn ook vaak domme mensen. Als ze slim zouden zijn, zouden ze ook kunnen leven zoals ik’.

Laat mij deze opeenstapeling van stuitende opmerkingen analyseren. Blijkbaar is columnist voor Libelle en Metro een goede baan. Het is maar vanuit welk perspectief je kijkt. Dat mevrouw ‘voor’ vakantie gaat naar Turkije heeft ze, laat ik ook eens wat ongefundeerds schrijven, te danken aan de goede banen van haar ouders en hun buitenhuis in Turkije. ‘Er zit veel jaloezie achter’. Ik sluit dat niet uit, maar hoe weet mevrouw Ebru Umar dat? Heeft ze onderzoeken waar ze naar verwijzen kan? Heeft ze cijfers? Of is het zo, dat Umar oppositie tegen haar schrijfsels gemakshalve van tafel veegt als ‘jaloezie’. Te gemakkelijk, want dat ontslaat haar van de plicht zich te verdiepen in de motieven van Turken die anders denken dan zij. Haar opponenten zijn niet alleen jaloers, maar ook dom, in ieder geval niet zo slim als Umar elitair borstkloppend over zichzelf beweert. Ze was zo ‘slim’ geboren te worden als bevoorrecht kind van succesvolle ouders. Dom van al die andere Turken die in minder succesvolle milieus geboren werden.

Haar reactie ademt van A tot Z uit dat de anderen maar zo moeten zijn als zij: slimmer en succesvoller.

Ik ben benieuwd wat Ebru Umar nu te zeggen heeft over de journalist Fréderike Geerdink.

Zo lang zelfovertuigde slimmerikken als Ebru Umar aanhangers van Erdogan wegzetten als jaloers en dom zullen die aanhangers verharden in hun support van Erdogan en diens dubieuze regime.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Mehmet Murat Abdülhamit, correspondent Turkije