Rechter James Robart heeft gelijk en zit er naast.

Federaal rechter James Robart

James Robert, federaal rechter in de USA, veegde het decreet van president Trump van tafel waarin inwoners van zeven landen een verbod kregen de VS in te reizen.

Een terecht besluit van Robart. ‘Met de advocaat die in de zaak over het inreisverbod namens het ministerie van Justitie kwam uitleggen waarom zo’n verbod nodig is had Robart weinig geduld. Hij vroeg haar of er sinds de aanslagen van 11 september 2001 terroristische acties zijn geweest van mensen uit een van de zeven landen waarvoor het verbod geldt. De vrouw wist het niet.’ 

“Het antwoord is nee”, sneerde Robart. “U komt hier betogen dat we ons moeten beschermen tegen mensen uit die landen, maar er is geen enkel bewijs dat dat ondersteunt.” (NOS)

Dat decreet van Trump was slecht onderbouwd. Als je je besluit motiveert met Amerika veiliger maken tegen jihadistisch, islamitisch terrorisme, dan kan je verwachten dat het onderuit gehaald wordt wanneer je landen kiest waaruit nog nooit terroristen je grondgebied teisterden. Volgens velen, inclusief de rechter, was Trump’s actie niet gericht op burgers van die landen, maar op moslims uit die landen en eigenlijk tegen moslims in het algemeen. Een verwijt dat niet staande te houden is. Er zijn 45 landen waar de bevolking voor meer dan 85% moslim is (een 15-tal landen is voor bijna 100% islamitisch). Inwoners uit 38 van die landen vallen (vielen) niet onder het decreet van Trump. Dus laat al die islamofobie-toeteraars even dat carnavaleske blaasinstrument uit de mond halen en tijd nemen voor reflectie.

Het besluit van Robart in deze kwestie was onvermijdelijk en terecht. Trump, wat is het toch een nare straatvechter, tweette dat Robart een ‘zogenaamde’ (so-called) rechter is. De D van diplomatiek is uit Trump’s woordenboekje – de man heeft een beperkte woordenschat – gescheurd.

Waarom is niet duidelijk, maar de kritiekloze NOS haalde een eerdere zaak erbij die door James Robart is behandeld, een hoorzitting over politiegeweld tegen zwarten in de VS. Bij die hoorzitting afgelopen zomer (2016) zei Robart hoofdschuddend en zuchtend.: “Het belang van deze zaak blijkt voor mij uit het nieuws. Volgens gegevens van de FBI gaat het bij dodelijk politiegeweld om 41 procent zwarte mensen, terwijl ze maar 20 procent van de bevolking uitmaken in de steden waar het gebeurt. 41 procent van de slachtoffers, 20 procent van de bevolking. Black lives matter.”

Daar ging Robart, en hij niet alleen de fout in. In 2000 maakten zwarten 12% uit van de Amerikaanse bevolking. Ik wil best geloven dat dat nu 20% is. Ik heb geen reden aan te nemen dat Robart en de FBI hun cijfers niet op orde hebben. Natuurlijk is het zo dat black lives matter. Overigens niet exclusief black lives, maar alle levens, ook blauwe van de politie. De impliciete conclusie, door velen luidkeels getrokken, dat de Amerikaanse politie racistisch is en lukraak schiet op zwarte burgers roept om nuance en tegenspraak.

Jaarlijks worden in de VS gemiddeld 40 politiemensen bij de uitoefening van hun werk doodgeschoten. Twintig van die dienders worden door zwarten doodgeschoten. Dat is 50% en die zwarten vormen maar 20% van de bevolking. Wat jammer nu dat die ‘zogenaamde rechter’ Robart die nuance niet gaf.

Er zijn nog enkele relevante nuances:

Per jaar komen in de USA ongeveer 30.000 mensen om door vuurwapens. Het sterftecijfer door het zo gevreesde terrorisme valt er bij in het niet. De NOS nam dat cijfer ooit klakkeloos over en beweerde dat 30.000 Amerikanen per jaar met vuurwapens vermoord worden. Echter, 2/3 van die doden door vuurwapens komen om het leven via zelfmoord. Foutje NOS.

Tienduizend Amerikanen worden per jaar door ‘anderen’ doodgeschoten. Dat krijg je er van wanneer in een land evenveel handvuurwapens aanwezig zijn als inwoners.

In 2014 werden 12.562 Amerikanen met vuurwapens vermoord. Statistisch gezien zou 20% daarvan zwart moeten zijn. Dat is echter niet zo. Zestig procent van de vermoorde Amerikanen is zwart. Vijf keer meer dus dan statistisch verwacht. De meeste van die zwarte doden waren zelf crimineel actief, en de meeste van hen kwamen om het leven door een zwarte schutter.

Vijftien op de 100.000 zwarte Amerikanen kwamen in 2010 door vuurwapens om het leven. In 1993 waren dat er nog 30 op de 10.000. In datzelfde jaar, 2010, kwamen op iedere 100.000 blanke inwoners 2 om het leven door wapengeweld.

De aanwezigheid van zwarten in criminalteitsstatistieken verklaart dit verschil.

De populatie in de gevangenissen: 1 op de 106 blanke Amerikanen zat in een gegeven jaar in de gevangenis; van de Hispanics zat 1 op de 36 in de gevangenis en van de zwarten 1 op de 15. De USA heeft relatief het grootste aantal inwoners in de gevangenis zitten. De USA steekt mondiaal met kop en schouders boven alle landen uit.

Van de zwarte Amerikanen komt 1 op de 3 ooit in zijn leven in de gevangenis.

Hoewel zwarte Amerikanen slechts 20% van de bevolking uitmaken, komen ze zeven keer meer voor in de criminaliteitscijfers dan blanken.

Kan je daarmee de conclusie trekken dat zwarten qua aanleg zeven keer crimineler zijn dan blanken? Er moeten factoren een rol spelen zoals maatschappelijke achterstand en maatschappelijke kansen. Er zijn verhoudingsgewijs ontegenzeggelijk meer criminele zwarten dan blanken. De kale cijfers zeggen niets over de oorzaak van die criminaliteit.

De statistiek rechtvaardigt vragen bij het te gemakkelijke verwijt dat de Amerikaanse politie overwegend anti-zwart racistisch is. Temeer daar een aanzienlijk deel van de Amerikaanse politie zwart is, inclusief de hoofdcommissaris van het zomer 2016 in problemen gekomen politiecorps van Dallas.

De politie is niet het probleem, maar onderdeel van een breed maatschappelijk probleem. Focussen op de politie is kokerkijken en bemoeilijkt het vinden van een oplossing.

Ernest Hogan, deskundige raciale kwesties