Professorale minkukels

Groezelige professor Frank Koerselman

Groezelige professor Frank Koerselman

Bij sommige TV programma’s kan je via het internet life de tweets volgen die kijkers slaken. Heet dat slaken bij tweets? Geen idee. Vaak hoor je ook dat men ‘twittert’. Dat lijkt mij fout. Het sociaal-medium platform heet twitter, maar de gebruikers tweeten, zoals het vogeltje op het Twitter logo. Dit terzijde.

DWDD tafeldame Halina Reijn droeg een aantal maanden geleden een strak en kort wit jurkje tijdens de uitzending. Te strak, te kort? Dat vond een groot aantal kijkers wel. De tweets over haar uiterlijk logen er niet om. De ene was nog platvloerser dan de andere. Tientallen gore tweets waren haar deel, enkel en alleen om haar uiterlijk. Voor mij was die tweetbagger reden me voorlopig niet meer te begeven op dit a-sociale platform. Daar wilde ik geen deel van uit maken. Je begrijpt niet dat die mevrouw Reijn nog deel wil nemen aan een praatprogramma. Ze zal in de loop van de tijden een dikke huid gekregen hebben, of er voor gekozen hebben geen kennis te nemen van die digitale scheldpartijen. Ik hoop dat ze die keuze maakte. Liever de kop in het zand, dan al die narigheid aan te moeten zien.

Wanneer je een tweet over Reijn leest zoals:  ‘ik zie haar eierstokken hangen’, dringt de gedachte zich op dat hij uit de koker van een ordinaire domoor komt. Het niveau is immers zo laag. Hier kan niet een goed opgeleide, brave burger achter zitten.

Een misverstand, lieve lezer. Hier kan wel een hoogopgeleid azijn-gebekt vogeltje achter zitten. ‘Hoe groter geest, hoe groter beest’, hoorde je vaak in de vroege jaren zestig. Een spreekwoord dat in onbruik is geraakt. Zoals veel spreekwoorden volgens mij. Een hoge opleiding maakt je niet vanzelf tot een ‘brave burger’. Zeker niet tot een empathische burger. Hoogopgeleid betekent niet hoogontwikkelde controle over de eigen emoties.

Dat is pijnlijk duidelijk geworden bij de tweets en optredens in de media van psychiater Prof. Dr. Frank(enstein) Koerselman – empathie? Nooit van gehoord! – en hersenonderzoeker Professor Victor Lamme. Beide heren verkondigden na de documentaire over de Levenseindekliniek en de euthanasie van Hannie Goudriaan zonder enige ingetogenheid dat Hannie gedwongen was tot euthanasie en slachtoffer van moord. Geen geringe beschuldigingen. Volgens mij hebben de betrokkenen bij Hannie’s verscheiden een ijzersterke juridische zaak wegens laster en/of smaad tegen beide heren. Dit heeft niets meer te maken met vrijheid van meningsuiting. Zou ik zoiets stoms roepen, dan valt het wel onder de bescherming van mijn vrijheid van meningsuiting. Maar ik ben dan ook geen professor of psychiater.

Stellige beschuldigingen, zoals moord, door Koerselman en Lamme hebben een grotere impact door hun wetenschappelijke, maatschappelijke en deskundige status dan wanneer ze van mij afkomstig zijn.

De dag na de TV uitzending schreef ik mijn blog Ballotagecommissie van de dood. Geen moment kwam het bij mij op de morele legitimiteit van Hannie’s euthanasie in twijfel te trekken. Daar gaf de uitzending geen aanleiding toe. Veel vragen kwam bij mij op, maar geen vragen over de legitimiteit van de keuze gemaakt door het echtpaar Goudriaan en de Levenseindekliniek. Dat zou in mijn visie een aanmatigende veroordeling van persoonlijke en professionele besluiten betekenen. Daarvoor had ik onvoldoende kennis van feiten.

Koerselman en lamme bleken geen enkele moeite te hebben enkel en alleen op grond van de documentaire ‘grote woorden’ te spreken. Van zulke hoogopgeleide, intelligente (?) mannen had ik geen verstrekkende aantijgingen verwacht. Speelde de emotie hun parten? Dat siert de wetenschappelijke heren niet, maar maakt hun schandalige fouten een klein beetje, een heel klein beetje, vergeeflijk.

De Volkskrant kwam een paar dagen nadat de documentaire uitgezonden werd met een verhelderend, informatief artikel door Maud Effting: Het verhaal achter huppakee-weg en de dood van Hannie.

Mocht ik nog vragen hebben, dan werden die in Efftings artikel beantwoord.

Kwamen Koerselman en Lamme op hun schreden terug na dat artikel van Effting? Geen idee. De heren bewaren het stilzwijgen op een moment dat ze juist wel moeten spreken. Wat rest zijn hun onbezonnen beschuldigingen van moord. Hun zwijgen kan maar één ding betekenen: ze zijn niet veranderd van mening, want mochten ze wel hun mening herzien hebben, dan zijn ze aan Gerrit Goudriaan en de Levenseindekliniek verplicht dat publiek uit te spreken.

De heren denken misschien dat met hun stilzwijgen de storm over waait. Niet wat mij betreft.

Vandaag, weer in de door mij bewonderde Volkskrant, staat een interview met Gerrit Goudriaan door Toine Hermans. Mijn bewondering voor Gerrit is gegroeid. Hoewel zijn hart huilt om het verlies van zijn vrouw, kan Gerrit  opbrengen wat Frank Koerselman en Victor Lamme niet konden: evenwicht vinden tussen emotie en ratio. De profs kunnen niet in Gerrits schaduw staan. De man overklast hun.

Gerrits verhaal is duidelijk en overtuigend. Hannie, wier moeder op een ‘afschuwelijke’ manier gedementeerd overleed, heeft op schrift en in gesprekken met meerdere personen in haar omgeving keer op keer te kennen gegeven wanneer en waarom ze via euthanasie wilde overlijden. Het is jammer dat in de documentaire niet meer aandacht is besteed aan de voorgeschiedenis en de context. Misschien, heel misschien hadden Koerselman en Lamme dan niet zo absurd gereageerd.

Ik vrees dat beiden ook na dit laatste artikel in De Volkskrant hun stilzwijgen niet zullen doorbreken en de moed opbrengen ‘moord’ te herzien voor een genuanceerde reactie. Van wetenschappers mag je verwachten dat ze altijd in staat zijn conclusies te wijzigen op basis van nieuwe informatie. Kunnen ze dat niet, dan raken ze hun recht op de wetenschappelijke status kwijt en vervallen tot het niveau van ‘ik zie haar eierstokken hangen’.

Misschien wil Koerselman nog eens lezen in zijn ‘De feilbare dokter; fout gegaan, ook fout gedaan?’.

Voor Victor Lamme is geen hoop, maar wel een eeuwig excuus, want hij is de mening toegedaan: ‘De vrije wil bestaat niet’.

Prof. Dr. Frank Koerselman (hoogleraar psychiatrie/psychologie en officier in de orde van Oranje Nassau) en Professorandus Victor Eigenlijk Lamme gaan bij mij voorlopig nog niet in het archief.

Mocht het t.z.t. wel zo ver zijn, dan worden ze opgeborgen onder de M van minkukels.

Stephan Olmert Krates, ethische kwesties.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.