Pia Zsa Zsa Dijkstra – D’66 wordt Dood ’75

Pia - levensmoe - Dijkstra

Pia – levensmoe – Dijkstra

Continue doodmoede Pia Dijkstra heeft de oplossing gevonden voor de medemens met een voltooid leven: spuiten maar.

Weliswaar goed begeleid – wat dat dan ook wezen mag – kan je soepeltjes naar graf of urn. Een luxe die niet voor iedereen is weggelegd. Je moet minstens de leeftijd van vijfenzeventig jaar bereikt hebben.

Zie je het al voor je: op je 70-ste helemaal geen trek meer langer voort te dolen in dit ondermaanse en dan van een expert, afgestudeerd aan de Hulp-Bij-Zelfdoding universiteit, van een jaar of 35 horen: “Het spijt mij voor u, maar u bent helaas nog te jong. Kom over vijf jaar maar weer terug. En, ondertussen geen geintjes. Niet zonder mijn begeleiding zelfstandig snijden, slikken, hangen, voor de trein springen of verdrinken”.

Hoe haal je het in je botte D’66 harses om hulp bij zelfdoding aan een leeftijd te binden, alsof iemand van dertig niet het gevoel kan hebben klaar te zijn met het leven. Nee, bij die leeftijd zullen hele hordes MBO-hulpverleners in de startblokken staan om je duidelijk te maken hoe mooi het leven nog kan zijn en hoe je er nog iets van kan maken. Ben je eenmaal de 75 gepasseerd, dan laten al die hulpverleners het moede hoofd zakken en zijn slechts nog beschikbaar om je de wereld uit te helpen.

Bijna symbolisch dat Dood ’75 via uitgeputte Dijkstra de categorie kiezers van boven de 75 afstoot in het weekend waarin bekend werd dat levensmoede Zsa Zsa Gabor op haar 99ste vertrok naar de eeuwige kaptafel en de limelights voor haar definitief doofden.

Ben ik tegen hulp bij zelfdoding? Absoluut niet. Waar ik even absoluut wel tegen ben is een bevoogdende leeftijdsgrens. Daar sta je straks als oudere – ik ben over ruim zes jaar ook 75 – nog volop in het leven, al of niet achter rollator of zittend op een elektrisch scootertje en ga je je iedere dag schuldiger voelen omdat je blijft vreten uit de pensioen- en AOW-ruif. Het wordt helemaal erg wanneer de volgende generatie, meestal nieuwe Nederlanders, vier keer per dag je reet af moet vegen en het stukgekookte en geblende voer tussen je vergeelde tanden moet schuiven. Dag in dag uit schaam je je meer dat je geen gebruik maakt van de Pia-Dijkstra-vampiers en niet kiest voor een eervol vertrek. Op een gegeven moment is dat schuldgevoel en de schaamte voor je gerekte bestaan zo groot dat je nog meer één ding wilt: STERVEN.

Bied mensen die vinden dat het leven voltooid is en er geen zin meer in hebben de steun die nodig is om te blijven leven of waardig te sterven, maar stop met die onzin van een leeftijdsgrens. Iedereen die nu nog niet de leeftijd van 60 bereikt heeft moet minstens tot haar/zijn 67-ste werken. Er resteren dan nog acht jaar dat je zonder schuldgevoel vrijuit mag blijven ademen en je graaiende pensioenhand ophouden. Daarna breekt de tijd aan dat je onder zachte dwang van Pia Wallen Dijkstra moet gaan denken aan de voltooiing van je leven.

Het is duidelijk: het voorstel van engerdje Dijkstra en haar liberale partijtje Dood ’75 is niets anders dan een in bedrieglijke empathie verhulde bezuinigingsmaatregel.

Ik durf het bijna niet te schrijven, maar doe het toch…wie zullen vast en zeker zich geen bal aantrekken van die door Pia geïdealiseerde levensvoltooiing vanaf je 75ste: de fundamentalistische gelovigen in de Nederlandse bible belt en de moslims in de grote steden.

Tel maar uit je winst.

Mag ik een stemadvies geven voor maart 2017: STEM NIET OP Dood ’75.

Stephan O. Krates