Kokerkijker Victor Lamme pleegt praatjes

 

De vrije wil bestaat nietVictor Lamme – moordschreeuwende aanklager en rechter in het euthanasiedrama van Hannie Goudriaan – heeft weer van zich laten horen. Liever had ik geen woord meer besteed aan deze minkukel van een professorandus. Meneer trad deze keer op het podium via een ingezonden brief in het NRC Handelsblad. Een brief die zin voor zin discutabel is. Vrijwel uit iedere zin borrelt de gereformeerde geest van Lamme op als uit een broeiende beerput.

De professorale kokerkijker probeert via zijn brief op beledigende wijze zand te strooien in de ogen van de intelligente lezer. Hoe aanmatigend kan een mens zijn. Lamme loopt in zijn brief ‘Pas op! Sluikreclame voor euthanasie‘ vooruit op het door hem te verrichten, veel te zwaar gesubsidieerde, hersenonderzoek. Dat hersenonderzoek zal, volgens Lamme, zelfs invloed hebben op marketing.

Marketing: een stokpaardje van de ontspoorde prof. Zijn ingezonden brief pretendeert de marketing rondom euthanasie te onthullen. Voor de goede lezer onthult die brief slechts één ding: het ontregelde brein van de hersenonderzoeker.

In hoeverre worden marketingtechnieken gebruikt in het propageren van euthanasie?, zo vraagt Lamme zich af. De beste man zet bij deze inleidende zin meteen de toon door het gebruik van de woorden ‘marketing’ – suggereert een commercieel doel (markt) – en ‘propageren’. Er wordt dus volgens Lamme propaganda gemaakt voor euthanasie als een commercieel doel.

Let wel: hij schreef zijn dubieuze brief naar aanleiding van de documentaire over de Levenseindekliniek.

Een succesvolle campagne begint met het trekken van aandacht. Elk jaar organiseert de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) een ‘week van de euthanasie’, en de laatste editie was met de documentaire De Levenseindekliniek wat aandacht betreft een groot succes (toegegeven, daar ben ik mooi ingetuind door bij De Wereld Draait Door te gaan zitten).

Lamme’s bezwaar tegen het succes van de ‘campagne’ betreft het doel van die campagne. Met name over ziekte en gezondheid worden vaak campagnes gevoerd. Denk maar aan de hart-, nier-, reuma-, aidsstichtingen. Nooit stond er een professorandus op die zijn professorale gewicht – bij Victor Lamme kan je nauwelijks nog spreken van enig gewicht – inzette om bezwaar te maken tegen het ‘trekken van aandacht’.

Victor Lamme maakt doordrammend bezwaar tegen de euthanasiepraktijk van de Levenseindekliniek en is daarom alleen al tegen het succesvol trekken van aandacht.

Het ergste is nog dat meneer Lamme ‘mooi’ in die aandachttrekkerij ‘getuind’ is ‘door bij De Wereld Draait Door te gaan zitten’. Hier moet ik natuurlijk denken aan het boek, nauwelijks meer dan een brochure, dat Victor Lamme schreef met de titel: De vrije wil bestaat niet. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een man die zich onder andere voordoet als wetenschapper met kennis over marketingmechanismen en die de beperkingen van de vrije wil kent, zich als een mak lam, gemanipuleerd door de marketingstrategie van euthanasievoorstanders, naar de DWDD-slachtbank liet leiden?

Ongeloofwaardige kletskoek, meneer Lamme! Mocht het waar zijn dan diffameert Lamme zichzelf (als het niet waar is trouwens ook).

Niets, helemaal niets schrijft Victor Lamme over zijn walgelijke beschuldiging van moord aan het adres van de Levenseindekliniek. Of, is het misschien zo, dat de vrije wil van Lamme zo zeer geëlimineerd is, dat hij zelfs niet meer verantwoordelijk is voor wat hij uitkraamde bij DWDD? De ondertitel van zijn brochuretje wordt nu relevant: ‘Over wie er echt de baas is in het brein’. Is dat wat Lamme betreft Matthijs van Nieuwkerk? Het zal toch niet waar zijn.

Lamme tuinde helemaal niet in de ‘succesvolle campagne om aandacht te trekken’ door ‘bij DWDD te gaan zitten’. Nee, Victor Lamme tuinde in zijn, van enige vrije wil gespeend, verlies van regie over zijn brein door moord-onzin te delibereren. Jammer dat Lamme, ook na geruime tijd, geen excuus voor deze aantijging uit zijn pen kan krijgen.

Ik raad iedereen die de DWDD uitzending miste aan via uitzendinggemist.nl alsnog te kijken. Lamme staat in de discussie met de Levenseindekliniek alleen op zenden, zenden, zenden en geen moment op ontvangen. Je krijgt bijna plaatsvervangende schaamte.

Lamme: ‘In marketing wordt op emotie gespeeld, bij voorkeur met een mooie slogan. ‘Bij ieder leven hoort een waardig einde’, staat op de website van de NVVE. Leg dit naast de angst en onzekerheid die bij veel ouderen leeft: hun medische behandelingen zijn verspilde moeite en geld, in het verzorgingstehuis wacht de vierentwintiguursluier, alle thuiszorg is wegbezuinigd. Hoeveel ‘mooier’ is het dan om de kinderen niet tot last te zijn en ‘de regie in eigen handen te nemen’?’

Niet alleen in marketing wordt op emotie gespeeld. Dat doet Lamme zelf ook door te spreken over ‘gedwongen euthanasie’ en ‘moord’. In marketing gebeurt dat ‘bij voorkeur met een mooie slogan’. Dat kan je van Victor Lamme’s blaten niet zeggen.

En dan die ‘angst en onzekerheid die bij veel ouderen leeft’. Een transparante discussietechniek waar Lamme mee door de mand dondert. Mag ik het vragen: heeft Lamme daar onderzoek naar gedaan?

‘Bij veel ouderen’? Victor, mag ik ook wat cijfers en feiten van je weten? Het zal toch niet zo zijn dat je als een dominee op de kansel fraaie volzinnen over een fictie staat te prevelen enkel en alleen om je gehoor te imponeren en intimideren? Dat schurkt wel heel erg aan tegen marketingstrategie.

Ik weet niet waar de leeftijdsgrens ligt voor ‘oudere’, maar ik heb op mijn 68ste die ‘angst en onzekerheid’ niet.

Vierentwintigsuursluier, alle thuiszorg wegbezuinigd‘ is verkiezingstijdpopulisme, of komt er ineens een rudiment empathie bij Victor Lamme tevoorschijn?

Ouderen en hun kinderen die in gezamenlijk overleg de moeilijke keuze voor euthanasie maken, krijgen van Victor Lamme een trap na met zijn verdachtmaking ‘Hoeveel ‘mooier’ is het dan om de kinderen niet tot last te zijn en ‘de regie in eigen handen te nemen’?’. 

Ik weet niet hoe de verhoudingen liggen in de familie Lamme, maar enige vrees is op zijn plaats. Ziet hij zijn ouders als een ‘last’ en hoopt hij stiekempjes dat ze ‘de regie in eigen hand nemen’ en zo snel mogelijk de zachte-dood-spuit in de arm accepteren? Misschien gaat Lamme gebukt onder vrees dat zijn kinderen hem, zodra zijn faculteiten nog verder afnemen dan nu al het geval blijkt te zijn, stante pede geruimd willen hebben. Arme Victor.

Het wordt steeds grover in Lamme’s brief; de man ontspoort met: ‘Een andere veelgebruikte marketingtechniek is het simpelweg laten zien dat andere mensen het product gebruiken, bij voorkeur een beroemdheid. In de documentaire van de levenseindekliniek zien we drie mensen die euthanasie laten plegen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Op de website van de NVVE pronken bekende Nederlanders die een wilsbeschikking hebben ingevuld; pure celebrity endorsement.’

Hier verdient deze nep-professor echt een draai om zijn oren, en wat ben ik graag degene die hem geeft. Victor Lamme doet hier wat hij anderen verwijt: volledig spelen op de, negatieve, emotie. Euthanasie is in de ogen van de malloot een ‘product’. Euthanasie wordt volgens deze nare man niet verricht of uitgevoerd, maar ‘gepleegd’.

Nu begrijp ik waarom de engerd geen excuus aanbood voor zijn moord-aantijgingen in DWDD. Hij gaat er namelijk, slechts beperkt verhuld, gewoon mee door. Moord ‘pleeg’ je namelijk; euthanasie niet. Of ‘pleegt’ Victor ook onderzoek? Loopt hij op zaterdagmorgen achter zijn Lidl-karretje boodschappen te plegen? Pleegt hij een ritje in zijn auto? Misschien worden er in het wereldje van deze lamzak ook operaties gepleegd. Gerieflijk woordgebruik indien de patiënt onverhoopt overlijdt.

Laten we het er maar ophouden dat meneer praatjes ‘pleegt’.

Is het gebruik van ‘plegen’ in relatie tot euthanasie een onbedoelde, betekenisloos verkeerde woordkeuze? Ik houd die optie open. Zeker bij een man die op zijn website over onderzoek naar het bewustzijn formuleert: ‘Waar ik achter probeer te komen is wat bewustzijn nou eigenlijk precies is..

De eerste de beste brugklasser krijgt van zijn leraar Nederlands een dikke rode streep onder ‘nou eigenlijk precies’ wanneer dat gebruikt wordt in een opstel.

Laat ik altijd gedacht hebben dat er een directe relatie moet bestaan tussen wetenschapsbeoefening en zorgvuldig taalgebruik. Dit roept vraagtekens op over de zorgvuldigheid van Lamme’s wetenschappelijke werk. Niet alleen zijn onzorgvuldig taalgebruik, maar ook zijn veel te snelle moord-conclusie, zijn onbeholpen discussiëren bij DWDD en nu het ingezonden wanproduct in NRC Handelsblad ondermijnen zijn wetenschappelijke geloofwaardigheid.

Het oordeel onzorgvuldig taalgebruik over zijn ‘euthanasie plegen’ is de vriendelijkste optie. Ik denk echter dat er heel wat anders aan de hand is. De professorandus psychiatrie en psychologie, de onderzoeker van het bewustzijn en de vrije wil, kan euthanasie, in welke vorm dan ook, alleen zien als een misdaad; en misdaden die verricht je niet, die voer je niet uit, maar die ‘pleeg’ je.

Laat ik proberen zorgvuldiger dan Victor te zijn, een kleine moeite, bij de integrale behandeling van zijn flutbrief: ‘Laten mensen zich door deze mix van emoties en sociale druk werkelijk tot euthanasie verleiden? Marketingmechanismen beïnvloeden ons gedrag van de aankoop van een iPhone tot het stemmen op een politieke partij. Als in de krant staat dat een bekend persoon zelfmoord heeft gepleegd, volgt vaak een epidemietje van mensen die ook zelfmoord plegen. Zo besmettelijk is gedrag, zo makkelijk wordt zelfs het meest wezensvreemde besluit ‘normaal’. Een vrouw mailde mij dat ze in haar woongroep moest uitleggen „waarom haar euthanasieverklaring nog niet was ingevuld”.

Je door een mix van sociale druk en emotie laten ‘verleiden’ tot euthanasie? Alsof mensen kiezen voor een zelfgekozen dood omdat ze daartoe verleid worden. Victor Lamme beantwoordt de door hem zelf gestelde vraag niet rechtstreeks, maar suggestief impliciet. Hij populariseert er vrolijk op los met zijn maffe vergelijking tussen euthanasie en de aankoop van een iPhone of de keuze voor een politieke partij.

Zo’n oppervlakkige zak die met het grootste gemak de zorgvuldigheid van de Levenseindekliniek en van de familie Goudriaan moord noemt, en de mechanismen die leiden tot de keuze voor euthanasie vergelijkt met de aankoop van een iPhone, mag niet serieus genomen worden. Helaas is het zo dat ieder jaar studenten in de klauwen van deze vooringenomen, onwetenschappelijke charlatan gedreven worden. Zorgwekkend. Heeft de man een leidinggevende bij de UVA? Zo ja, dan is het tijd voor een indringend functioneringsgesprek. De prof. is geen boegbeeld voor de universiteit om trots op te zijn.

Vooringenomen is Victor Lamme zeker: Een vrouw mailde mij dat ze in haar woongroep moest uitleggen „waarom haar euthanasieverklaring nog niet was ingevuld”.

Lamme citeert hier uit effectbejag. Laat ik mijn vooringenomenheid daar tegenover stellen en die vraag op mijn wijze interpreteren. Werd hij misschien gesteld uit zorg voor deze mevrouw? Ik verplaats mij in de gang van zaken binnen de woongroep. Zich verplaatsen in anderen is niet een van de sterkste vaardigheden van de crimineel Victor L.

In die woongroep ziet men ongetwijfeld keer op keer oude mensen die een lange worsteling voeren met het levenseinde. Kan het zo zijn, probeer het eens Victor, dat men die mevrouw met de vraag over de euthanasieverklaring probeerde te behoeden voor zo’n worsteling, of haar in ieder geval duidelijk te maken dat het ook anders kan?

Nee, onwetenschappelijk bevooroordeelde Victor L. ziet maar één mogelijkheid: die mevrouw wordt met op de emotie spelende marketingstechnieken gedwongen zich zo snel mogelijk dood te laten spuiten om haar kinderen te ontlasten en opdat er plaats is, commercieel aantrekkelijk, voor een opvolgster in de woongroep. Kassa!

Victor Lamme: ‘Dat euthanasiemarketing succesvol is, blijkt vooral uit cijfers. Waar de sterfte nauwelijks toeneemt is het aantal meldingen van een uitgevoerde euthanasie tussen 2010 en 2014 met 69% gestegen. Het aantal leden van de NVVE stijgt elk jaar; tussen 2008 en 2014 hebben meer dan 137.000 mensen een wilsbeschikking ingevuld. De NVVE kan zonder meer worden genomineerd voor een Effie, de prijs voor effectiviteit van een campagne.’

Daar heb je hem weer: ‘euthanasiemarketing’. Wat een engerdje die Victor L.

Tussen 2010 en 2014 steeg het aantal meldingen van euthanasie met 69%. Het aantal leden van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie stijgt elk jaar. Hoera, denk ik dan. Steeds meer mensen vinden de weg naar een waardig overlijden, en nemen zelf de regie in handen.

We hebben allemaal niets te zeggen over onze aankomst in dit leven. Hoe prachtig dat ieder voor zichzelf de keuze kan maken hoe het leven te verlaten. In mijn ogen een grote stap voorwaarts in zelfbeschikkingsrecht en beschaving.

Het aantal sterfgevallen steeg namelijk in de door Victor Lamzak genoemde periodes niet. Er was een verschuiving van ‘natuurlijk’ overlijden naar euthanasie. Overlijden, werd vermindering van lijden. Victor Lamme moet zich realiseren dat wanneer de medische kennis het leven, en helaas daardoor vaak ook lijden, kan verlengen die kennis ook ingezet moet kunnen worden om op verzoek van de patiënt dat lijden te stoppen. Daar heeft marketing niets mee te maken; zorgvuldige medische begeleiding en vrije keuze wel.

Victor Lamme laat niets horen over de ethiek van verlengd lijden door gebruik van medische kennis (de gemiddelde leeftijd is binnen een paar generaties aanzienlijk omhoog gegaan) en richt zich alleen op de ethiek van beëindigen van lijden. Jammer dat meneer Lamme de discussie, eerder een zelfovertuigde monoloog, zo onethisch voert.

Zou er werkelijk sprake zijn van succesvolle euthanasiemarketing, dan zou het aantal sterfgevallen toe moeten nemen. Dat is niet zo. Het aantal euthanasie verrichtingen nam toe als het gevolg van een succesvolle mentaliteitsverandering en toegenomen maatschappelijke acceptatie, ten gunste van lijdende patiënten. Dat informatiecampagnes daarbij een rol hebben gespeeld verdient lof, niet Lamme’s sarcasme. Liever zie ik subsidiegeld gaan naar de NVVE, dan dat ik geconfronteerd wordt met de á raison van € 3,2 miljoen gesubsidieerde hoon van Lamme.

Victor ziet dat anders. Dit is te verwachten van iemand die er van overtuigd is dat de vrije wil niet bestaat en die de regie over zijn eigen brein volledig kwijt is.

Volgens Victor zijn al die duizenden mensen die menswaardig konden sterven niets anders dan slachtoffer van een soort iPhone commercial. Slachtoffers van euthanasiemarketing. Wat deze professorale schlemiel, mijn dunk voor hem is omgekeerd evenredig aan de tijd die ik aan hem besteed, niet door heeft, is dat marketing tot doel heeft in de markt voordeel te behalen.

Voor simpele Victor simpel uitgelegd: de marketing rondom iPhones is gericht op de verkoop van iPhones. Een dergelijke relatie bestaat niet tussen euthanasiemarketing, wat een walgelijk woord, en het aantal euthanasie verrichtingen.

Het gaat bij de NVVE en de Levenseindekliniek niet om reclame en winst. Victor Lamme, gebruikt zelf een onfrisse anti-euthanasiemarketingsstrategie.

Je mag toch verwachten van zo’n hooggeleerde clown dat hij les 1 uit de psychologie, over projectie, goed geleerd heeft. De willoze Lamme heeft blijkbaar nog zo weinig te zeggen over zijn brein, dat hij niet meer in staat is tot reflectie over zijn projecterende beschuldigingen.

We zijn er nog niet: ‘Over het algemeen beschermen we kwetsbare groepen tegen marketingmechanismen. Daarom mag er niet worden gerookt op tv en wordt geen alcohol verkocht aan minderjarigen. Een van de zorgvuldigheidseisen bij euthanasie is dat de patiënt zijn wil moet hebben geuit „zonder druk of onaanvaardbare invloed van anderen”. Marketingmechanismen werken vaak onbewust. Simpelweg geloven dat iemand zegt ‘vrij’ te hebben gekozen voor euthanasie gaat uit van een heel naïeve notie van de vrije wil. Het negeert hoe makkelijk mensen worden beïnvloed door de wereld om hen heen, hoe sterk een mix van angsten en sociale druk onbewust kan inwerken op een ogenschijnlijk vrije beslissing.’

Volgens mij wordt euthanasie iedere keer weer uitgevoerd – Victor zou zeggen ‘gepleegd’ – op basis van een individuele keuze.

Fantasievolle Victor heeft echter een nieuwe categorie, een nieuwe ‘kwetsbare’ groep bedacht. De euthanasie-anten. Een groep die beschermd moet worden. Je moet er toch niet aan denken beschermd te worden door iemand als Victor Lamme.

Mensen die hunkeren naar een zacht levenseinde vergelijkt Victor, mijn neiging hem uit te schelden zal ik intomen, met jongeren aan wie geen alcohol verkocht mag worden. Waar heeft die man het over? Maken van vergelijkingen is altijd tricky-business. Lamme is er meester in. Patiënten moeten volgens een van de zorgvuldigheidseisen – Victor L. weet volgens mij helemaal niet wat zorgvuldigheid inhoudt – ‘zonder onaanvaardbare invloed van anderen’ hun keuze kunnen maken. Los van het slecht te definiëren ‘onaanvaardbaar’ gaat Victor er zonder meer van uit dat de marketingsstrategie van de NVVE zo’n onaanvaardbare invloed inhoudt.

Staat deze narcis er echt geen moment bij stil dat hij zelf een ‘onaanvaardbare invloed’ uitoefent op medemensen die euthanasie overwegen? Nee, daar staat Victor L. niet bij stil; dat blijkt uit iedere zin, iedere alinea van zijn brief. Victor berijdt liever zijn stokpaardje over de vrije wil.

Meneer Victor Lamme is in zijn brief, over de rug van mensen in levensnood en gebruikmakend van onderhuidse, verwerpelijke marketingmethodes, met niets anders bezig dan de promotie van zijn boekje De vrije wil bestaat niet.

Tsja, als niemand zo’n wanproduct koopt, dan moet je helaas je toevlucht nemen tot de vrije-wil-ondermijnende marketing. Het zij zo. Geld is geld. Victor gedraagt zich hier als een lijkenpikker. Het boekje wordt gepromoot via het euthanasiedrama.

Nu wordt het helemaal jakkie: ‘De overheid beschermt de mens vaak tegen de grillen van de eigen wil. Sparen voor pensioen is verplicht, omdat anders bijna niemand dat vrijwillig doet. Een autogordel dragen wordt met straffe sancties afgedwongen. Enig paternalisme tegen de gril van de vrije wil die op een druilerige zondagmiddag kiest voor euthanasie is dus wel op zijn plaats. Het tegenwicht dat de commissie-Schnabel biedt aan de roep om euthanasie op te rekken richting voltooid leven is dan ook terecht.’

Had ik me zo voorgenomen niet meer te schelden, maar nu moet het gewoon: Victor Lamme laat in deze alinea zien een schoft te zijn. ‘Enig paternalisme tegen de gril van de vrije wil die op een druilerige zondagmiddag kiest voor euthanasie is dus wel op zijn plaats.”

De ‘gril van de vrije wil’? ‘Op een druilerige zondagmiddag’ voor euthanasie kiezen? Hoe bedenkt hij het.

Victor roept hier om ‘enig paternalisme’. Het is juist het paternalisme van maten als Lamme dat het denken over euthanasie contamineert en euthanasie in de praktijk onnodig ingewikkeld maakt.

We zijn er bijna. Victor Lul mag nog één keer: ‘De farmaceutische industrie is verboden marketing voor zijn producten en behandelingen direct te richten op de consument. De Levenseindekliniek wil euthanasie graag zien als een behandeling, en wordt als zodanig ook vergoed door zorgverzekeraars. Waarom is marketing van dit product dan wel toegestaan? Moet de week van de euthanasie niet afgeschaft en de website van de NVVE op slot?

Victor! Je maakt me wanhopig! Wederom: euthanasie een ‘product’. Zie je dan echt niet dat er een mega verschil is tussen de verkoop van medicijnen, vaak met duizenden procenten winst, en de hulp die de Levenseindekliniek verleent?

Victor ziet dat niet. Mag ik Victor er op wijzen dat verzekeraars de behandeling door de Levenseindekliniek vergoeden? Reken er maar op dat verzekeraars altijd weer hun best doen argumenten tegen vergoeding te bedenken. Die argumenten vonden ze blijkbaar niet bij de behandelingen door de Levenseindekliniek. Je moet het wel heel bont maken om minder fatsoen te hebben dan verzekeraars. Victor Lamme slaagt daar glansrijk in.

Hoe tendentieus kan je zijn: ‘De Levenseindekliniek wil euthanasie graag zien als een behandeling..’

Hoe Victor Lamme de verrichtingen van de Levenseindekliniek ziet, weten we inmiddels: moord. Moord waar ernstig zieke patiënten, gemanipuleerd door slimme marketeers, buiten hun vrije wil, zonder enig verzet aan meewerken.

Die Lamme is gek, stapelgek.

Tenslotte: ‘Ik ben niet tegen euthanasie. Maar gezien wat hersenwetenschap en psychologie ons leren over de beïnvloedbaarheid van menselijk gedrag gaat de huidige euthanasiemarketing een stap te ver. Een traject richting euthanasie is pas echt vrij als het is verschoond van ‘weken’, films, websites en pagina’s vol voorstanders.

En vooral verschoond van Victor Lamme, wil ik daar graag aan toevoegen.

Daar is ons repeteergeweer opnieuw: euthanasiemarketing. Streeft de man misschien naar ‘woord van het jaar 2016’?

Mag ik de studenten aan de Universiteit van Amsterdam verzoeken, nee, mag ik ze smeken zo snel mogelijk het Maagdenhuis weer te bezetten en daar te blijven tot de wetenschapondermijnende Victor Lamme voorgoed van de universiteit verwijderd is?

Stephan Olmert Krates, Meditatione Ignis, ethische kwesties.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *