De ING vreet nog dagelijks uit de staatsruif

Ralph Hamers, ING

Ze zullen het nooit leren die bankiers. Niet alleen de bankiers overigens. Ook de graaiers van allerlei maatschappen en managers van grote (en kleine) bedrijven. Graaien en vooral expansief graaien is de norm. Het maakt niet uit of het managers zijn van goede-doelen-organisaties, woningbouwcorporaties of puur commerciële bedrijven.

Schaamteloos 50% meer salaris voor het toppertje Ralph Hamers van ING Bank? Geen probleem. Mensen die daar bezwaar tegen hebben zijn ‘typisch Nederlands’ en, nog zo’n platgetreden cliché: ‘calvinistisch’ (dixit Gerard van Vliet, Directeur Nederlandse vereniging van Commissarissen en Directeuren).

Jeroen van der Veer maakte het bonter dan bont: het is gezeur dat de ING in 2008 met belastinggeld, 10 miljard, overeind werd gehouden, want dat geld is allemaal, met rente, terugbetaald. Dus: mondjes dicht.

Wat meneer Van der Veer vergeet, is dat de ING nog steeds iedere dag parasiteert uit de staatsruif en algemene middelen en wel via de WW en de Bijstand.

De ING maakt weer winst, veel winst en dat dankzij de bloeiende economie, daar heeft overigens geen enkele borstkloppende manager serieus vat op, en dankzij efficiency-operaties die geleid hebben tot vele duizenden ontslagen. En hoe wordt gezorgd voor de vooral wat oudere werkloze ex-ING’ers die niet meer aan de bak komen? Via de WW en uiteindelijk zelfs de bijstand. Dus: de gemeenschap draait voor de ellende op en de baasjes, vol trots, presenteren aan de aandeelhouders het succes van hun inspanningen en weten met gemak commissarissen als Bakendende (ja, die van de inkomensnorm) en Wijers (van de meest onbetrouwbare politieke partij van Nederland, D’66) te overtuigen dat ze weer een miljoentje per jaar erbij moeten hebben.

Ik weet niet hoe het komt, maar iedere keer wanneer ik lees over schrapende en graaiende managers die met het grootste gemak ten behoeve van winstoptimalisatie werknemers ‘terugzetten in de arbeidsmarkt’ moet ik denken aan Hans-Martin Schleyer en diens laatste rustplaats in de kofferbak van een auto.

Clifford Mead

 

 

 

Geef een reactie