Gesundes Volksempfinden en alcomobilist Gerrit G. uit Lutten

Gerrit G uit Lutten

Toen Gerrit G. uit Lutten (beroepschauffeur) maart 2015 met zijn dronken kop een baby doodreed en de vader zwaar verwondde, liet hij na zijn arrestatie weten niet vrij gelaten te willen worden ‘uit respect’ voor de nabestaanden. Een werkelijk hartverwarmende opstelling van de veelplegende alcomobilist.

Je zou bijna sympathie voor hem krijgen, ware het niet dat hij al acht veroordelingen wegens rijden onder invloed achter de rug had en nog in de proeftijd van een veroordeling zat.

Gerrit was stomdronken toen hij de kroeg in zijn dorp, nota bene op wandelafstand van zijn huis, verliet. Ik begrijp Gerrit wel: auto rijden is blijkbaar veiliger dan wandelen in Lutten, want vader en kind wandelden daar langs de weg toen ze geschept werden door de Mercedes van Gerrit.

Er is  nu alom verontwaardiging over de straf van 4 jaar cel en tien jaar rijontzegging die Gerrit bij de rechtbank in Zwolle en in hoger beroep bij het hof in Leeuwarden kreeg.

Waar komt dat ‘gesundes Volksempfinden’ vandaan? Is het werkelijk alleen de laagte van de straf?

Mijn verontwaardiging geldt Gerrits keuze in hoger beroep te gaan. De advocaat ging in hoger beroep omdat hij vond dat de reconstructie van het ongeval, hier plaats ik graag het adjectief ‘moedwillige’ bij, niet volgens de regels verliep.

Waar blijft de empathie van het lokale drankorgel met zijn slachtoffers? Na zijn arrestatie wilde hij ingesloten blijven uit respect voor hen, maar toen de rechtbank hem strafte ging hij in beroep. Weg was Gerrits medeleven toen hij vol zelfmedelijden de straf vernam.

Wat is het bezwaar tegen de straf voor deze kwal? Mijn bezwaar is, dat in acht voorgaande keren is gebleken dat de opgelegde straffen niet leidden tot het beoogde effect: gedragsverandering van Gerrit. Hij gaat doodleuk door met de combinatie comazuipen en autorijden. Wederom zinloos straffen – Gerrit Rivella zit thuis in afwachting van zijn detentie – is slechts een uitzichtloze herhaling van zetten.

Wat moet er dan gebeuren? Het strafrecht heeft nauwelijks middelen recidive van rijden onder invloed te voorkomen. Maar herhaling van doodslagen zoals die op de baby en zware mishandeling van de vader, willen we natuurlijk niet meer meemaken.

De enige juridische mogelijkheid die rest, is de maximale straf bij doodslag, opzet is aan te tonen op basis van de voorgeschiedenis, plus TBS. Daarbij zag ik graag dat de kroegbazin die Gerrit de kans gaf zich vol te gieten met Rivella-jenever, wat een combinatie, gedwongen werd haar tent te sluiten wegens medeplichtigheid. Waarom niet meteen 112 gebeld toen Gerrit aanstalten maakte met dronken kop in zijn wonder van Duitse techniek te stappen?

Meneer is alcoholist en dus ziek. Een rare ziekte waar anderen dood aan gaan. Alleen een epidemische bestrijding van deze ziekte zal werken. Dus, via de maximale straf plus TBS voor vele jaren in quarantaine met die man.

Naast de juridische weg, is er nog een andere mogelijkheid: ik loof tien kratten Rivella, zonder jenever, uit voor degene(n) die bij Gerrit thuis een ontnuchterende babbel met de drinkebroer gaat maken.

Ik blijft met een vraag zitten: welke straf zou Gerrit zelf opleggen aan de dronken lor die zijn pas geboren kleinzoon dood reed?

Mr. Kees Spoo, verkeersjournalist

Geef een reactie