Ger Booms

Hits: 275

Gedeporteerd

Het zal ongeveer 1990 zijn geweest dat Martha K. en ik de zieke collega, Ger Booms, bezochten. Martha was 37 en ik 42. Ger werd 1935 geboren. Voor ons een ‘oudere’ man. Een zachtaardige, vriendelijke man. Een prettige collega. Ger was anders.

Hij woonde alleen. Ik geloof niet dat hij getrouwd is geweest. Ger had de zorg voor zijn zieke moeder. Geen gemakkelijke zorg, zoals hij vertelde. Zij overleefde hem; Ger overleed voor zijn zestigste.

Zesenveertig jaar na de deportatie van een Joods vriendje staat de herinnering aan die gebeurtenis nog pijnlijk vers in Gers geheugen.

Ger en zijn moeder keken vanaf de vierde verdieping van hun appartement naar buiten toen op een vroege ochtend in 1944 het buurgezin door de Duitsers van huis gehaald werd en in een vrachtwagen gedreven. Ger’s vriendje zwaaide naar boven, naar Ger en zijn moeder en riep, alsof hij vertrok voor een vakantiereisje: Dag Gerrie, dag!”

Ger was blijkbaar te geschrokken, want hij groette niet terug.

Na het vertrek van de vrachtwagen vroeg zijn moeder: “Waarom zwaaide je niet terug?”

Zesenveertig jaar later knaagde nog schuldgevoel aan Ger.

Bertus G. Antonissen