Ebru Umar – je mag alles zeggen, maar het hoeft niet

Ebru UmarEbru Umar schreef voor de Metro van vandaag een column over haar verblijf in Turkije. De eerste keer dat ik een column van haar las. Geen verheffende ervaring. Misschien is de hysterie in deze column te verklaren door de recente gebeurtenissen rondom Umar. Ik gun haar het voordeel van de twijfel omdat ik me niet voor kan stellen dat deze column representatief is voor de stijl van Umar.

De column, met de titel Lieve familie, vrienden en collega’s, is voor de helft een narcistisch dankbetoon aan alle mensen die zich inspannen voor haar terugkeer naar Nederland: ‘WAANZINNIG BEDANKT familie, vrienden en collega’s, WAANZINNIG BEDANKT. Ondanks dat ik jullie zonder uitzondering wegdruk zetten jullie je met man en macht in om mij thuis te krijgen. Ik kan wel janken van dankbaarheid – en doe ik ook hoor, no worries. WAANZINNIG BEDANKT.

Herhaling kan een stilistische keuze zijn, maar de functionaliteit van deze waanzinnig dankende herhalingen ontgaat mij. Mevrouw Umar houdt van hoofdletters. Misschien heeft ze onlangs kritiek gelezen op gebruik van het uitroepteken als middel om het belang van je mededelingen kracht bij te zetten. Umar vond een alternatief voor dat uitroepteken: HOOFDLETTERS.

Ik huiver al tientallen jaren van het adjectief ‘hartstikke’ bij bedankt en geef de voorkeur aan ‘hartelijk’. Umar vervangt hartstikke door ‘waanzinnig’. Daar gaan we maar geen goedkope grapjes over maken.

 ‘Allereerst: SORRY dat ik jullie allemaal, zonder uitzondering af en toe wegdruk en dat jullie tig keer moeten terugbellen om me aan de lijn te krijgen.‘  Weer hoofdletters om te benadrukken hoe zeer het haar spijt dat ze het te druk heeft alle – ‘tig’ – telefoontjes te beantwoorden. Maar ja, ze heeft dan ook ‘dagelijks Mark Rutte, Lodewijk Asscher en Bert Koenders aan de lijn’.

Ik heb zeven dagen om het uitreisverbod op te heffen. Daar wordt aan gewerkt maar laten we eerlijk zijn: dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Nog voordat die zeven dagen voorbij zijn, zal ik weer opgepakt worden, deze keer met een andere oorzaak. Weet ik, weet de advocaat, weet elke Turk (én Nederlander) maar mijn ouders zitten in de ontkenningsfase. Ik trouwens ook hoor, dat is het enige wat je kunt doen om niet in te storten.’

Met of zonder hoofdletters, logisch redeneren is niet Umar’s sterkste kant. Zij, haar advocaat, iedere Turk en iedere Nederlander weet zeker dat de Turkse autoriteiten weer een andere grond zullen bedenken om haar op te pakken. Mevrouw Umar noemt dat ‘een andere oorzaak’. De Turken zullen geen ‘oorzaak hebben’ om haar op te pakken, maar een reden.

Haar bewering over haarzelf, haar advocaat, alle Turken en Nederlanders – hoe weet ze dat van al die mensen – is stevig. Maar, tegelijkertijd zit ze in de ontkenningsfase. De logica ontgaat mij.

Mochten de Turkse autoriteiten nog op zoek zijn naar een ‘oorzaak’ om Ebru Umar op te pakken, dan is ze niet te beroerd ze te helpen, want: ‘Maar dan tot slot het volgende: gefeliciteerd nageboorte van een mislukte gastarbeidersgeneratie. GEFELICITEERD. …GEFELICITEERD met jullie totaal mislukte Nederlanderschap. GEFELICITEERD met jullie loyaliteit aan een stel berggeiten uit Turkije, geitenneukers zo je wilt, die jullie volgen zodra ze oproepen tot NSB-gedrag.

Over generaliseren gesproken. Blijkbaar mag een Turkse-Nederlander, of moet ik schrijven Nederlandse-Turk, alle tweede en derde generatie Turken, Nederturken zoals Umar ze noemt, over één kam scheren.

Een van haar tweets gisteren was FUCK YOU NEDERTURKEN. In het NOS journaal en in DWDD lieten ze wel haar IK EET EEN IJSJE tweet zien, maar niet FUCK YOU NEDERTURKEN. Volgens mij een betekenisvollere tweet. Ook een betekenisvolle keuze door de redacties van beide programma’s. Iets om over na te denken.

Blijkbaar wordt niet alleen in Turkije het nieuws gemanipuleerd. De manipulatie daar is duidelijker en minder verborgen dan in ons landje. Aan die Turkse duidelijkheid geef ik niet de voorkeur, maar laten we ons niet heiliger voor doen dan we zijn.

Bedoelde Ebru Umar echt de tweede en derde generatie Turkse Nederlanders uit te maken voor ‘nageboorte‘, of was het een vergissing en bedoelde ze nageslacht? Mocht nageboorte een bewuste keuze zijn, dan is het een walgelijke keuze. Een domme keuze ook.

Dom omdat haar in hoofdletters schelden, een slap aftreksel van het Theo van Gogh venijn waar ze zich zo graag aan spiegelt, niets oplost en alleen leidt tot verdere polarisatie. Turkse Nederlanders mogen haar niet voor rotte vis uitschelden, heel het politiek correcte wereldje spreekt daar schande van, maar FUCK YOU en nageboorte scheldende Umar kan rekenen op support van datzelfde wereldje.

De vader van Theo van Gogh hield zijn zoon meerdere keren voor: ‘Je mag alles wel zeggen, maar het hoeft niet’.

Theo van Gogh noch zijn minder getalenteerde epigoon Ebru Umar zijn wat mij betreft de ideale voorvechters van het vrije woord.

Ebu Umar mag in ons land gelukkig alles zeggen, maar het hoeft wat mij betreft niet. Als ze wil polariseren dan gaat ze haar gang maar; klagen bij succes is echter niet logisch. Het vrije woord kan prachtig ingezet worden voor communicatie. Wanneer je vrije woord alle communicatiedeuren dicht smijt, doe je iets niet goed. Umar kan wat leren van Fidan Ekiz.

Het is mij een gruwel dat de absurde arrestatie van Umar in ons land bijval vindt. Die bijval is ook onderdeel van het vrije woord en moet gerespecteerd worden.

Mehmet Murat Abdülhamit, correspondent Turkije