De sensualiteit van het moslimahoofddoekje

NonUit De Volkskrant van 12 mei 2016: Een moslima overweegt gerechtelijke stappen tegen een van Amerika’s oudste en beste militaire scholen. De Citadel in South Carolina, waar studenten al 174 jaar hetzelfde militair uniform dragen, heeft een verzoek afgewezen om een uitzondering te maken vanwege haar geloof. ‘We leven in een land van wetten’, zei de vader van het meisje na het besluit van de Citadel, aldus The Washington Post. Volgens hem is het besluit in strijd met de religieuze vrijheid in de VS. ‘Deze ouderwetse tradities zijn in strijd met de wet’.

Dit bericht doet me denken aan de twee Amsterdamse moslima’s die op een Franse camping in burkini het zwembad in wilden. Nu is het mij al eens op zo’n camping overkomen dat ik het zwembad uit werd gestuurd omdat ik een boxershortzwembroek aan had. Beide moslima’s blaatten voor de radio in plat Amsterdams dat ze zich op de camping gediscrimineerd voelden en een Nederlands radioteam toog naar Frankrijk om de campinghouders verbaal te kastijden voor hun walgelijk discriminerende gedrag.

En dan is er nog de lerares aan een openbare lagere school in ‘t Gooi die vorige maand aankondigde voortaan met sjaaltje om les te geven omdat ze zich zo ‘dichter bij haar god voelt’.

Discussie alom over sjaaltjes en burkini’s.

Ik heb geen trek me te mengen in die kunstmatige, dus vermoeiende discussie over het recht te koop te lopen met je godsdienstige overtuiging.

Voorhuiden afsnijden, vagina’s vernielen, sjaaltjes of burka’s dragen, geen varkensvlees eten, ramadan en suikerfeest, stokslagen, onthoofdingen, geen vlees op vrijdag, winkels dicht op zondag, verplichtingen tot kerk- of moskeebezoek, en dat allemaal omdat een uit de duim gezogen fantasiefiguur dat verplicht zou stellen, valt bij mij in de categorie verdwazing.

God en allah zijn liefde en ondertussen slachten de diverse geloven, of geloofsrichtingen binnen één en hetzelfde geloof elkaar af.

Kom mij niet aan met ‘omdat het moet van mijn geloof’, want al die zogenaamde geloofsregels zijn niets anders dan archaïsche mensenverzinsel van woestijnprofeten.

Jezus, in geen enkele Romeinse geschiedschrijving is iets terug te vinden over deze fantasiefiguur (in De geschiedenis van de Joden door Flavius Josephus staat één enkele zin over Jezus; een zin die later is toegevoegd) zou zijn zuivering gevonden hebben door 40 dagen vasten in de woestijn. Mohammed had ook zo zijn woestijnuurtjes. Mozes kwam met op stenen geschreven wetten van de berg wandelen – waar zijn die stenen tafelen gebleven? – en Joseph Smith deed dat in 1830 nog eens dunnetjes over toen hij op gouden tafelen gods wet ontving.

Bij de botsing tussen geloof en ratio wordt wat mij betreft geloof door ratio total loss gereden.

Toch was ik ooit blij met die meisjes met sjaaltjes. Ik woonde bijna 35 jaar in het Oude Noorden van Rotterdam. Een wijk met relatief veel moslims. De eerste twintig jaar zag je daar nauwelijks meisjes met sjaaltjes om. Wel veel dikke moslimdames in sombere, lange, grijze jassen met een boerse sjaal om hun hoofd. Meestal zeulend met boodschappenkarretjes.

Pas later werd het sjaaltje alom mode en zag ik dag in dag uit, vooral in de zomermaanden, prachtig modieus geklede moslimteenagers in pastelgekleurde lange linnen broeken, getailleerde blouses en ijdel gedrapeerde sjaaltjes. Een lust voor het oog. Om zomers blij van te worden die witte, lichtblauwe of lichtrode kleding. Schoonheden om te zien. Fraaie slanke lijven en koppen met mooi-vrouwelijke make-up. Trotse meiden.

Ik keek mijn ogen uit. Alle bezwaren tegen sjaaltjes verdwenen bij mij als sneeuw voor de zon. Het werd een waar genoegen een nieuw paspoort of verlenging van het rijbewijs op het stadhuis aan te vragen. Van loket tot loket word je daar getrakteerd op een sensuele modeshow door van hormonen stralende meiden met sjaaltjes. Wat een mooi getekende exotische koppen.

Toch, naast al dat esthetische genot van heupwiegende jonge moslima’s met sjaaltjes knaagt er iets aan mij: In Iran en Saoedie-Arabië worden vrouwen in een politiecel gegooid wanneer ze de verplichte hoofdbedekking niet dragen. Stewardessen van westerse vliegmaatschappijen zijn verplicht in die landen zedelijke, wat dat dan ook mag zijn, kleding aan te hebben en het haar te bedekken. In Iran werden afgelopen week vrouwen gearresteerd omdat ze op Instagram selfies zonder sjaaltje publiceerden.

Als ik dat soort berichten lees, verdwijnt alle sensualiteit van die sjaaltjes dragende meiden in ons land en zie ik onderdrukking ‘omdat het moet van mijn geloof’.

Dragen die Hollandse moslima’s hun sjaaltjes uit solidariteit met de onderdrukte vrouwen in islamitische landen, of zouden ze eigenlijk uit solidariteit die sjaaltjes af moeten doen?

Het lijkt mij voor vrouwen die in fundamentalistische landen klappen krijgen omdat ze hun hoofdbedekking af doen schrijnend dat moslimmeiden in vrije landen er voor kiezen het haar te bedekken.

Ontnuchterend.

Norbertus Herschel, theoloog

Hoofddoek blijft de norm in Iran. © AFP

De Iraanse politie heeft meerdere personen gearresteerd wegens online gepubliceerde modefoto’s van vrouwen zonder hoofddoek. Dat melden media in Iran maandag. Zeker acht modellen, onder wie zeven jonge vrouwen zonder de verplichte hoofddoek, en tal van fotografen en visagisten zijn gearresteerd.

http://www.volkskrant.nl/buitenland/iran-pakt-hoofddoekloze-instagrammers-op~a4301804/