De familie Life Coach, de agressieve keffer en de stafford

 

Benoordenhout What's Up?

Laat ik geen namen noemen. Onze wijk is namelijk een dorp waar iedereen iedereen kent. Er zijn veel honden. Vooral de hondenbezitters kennen elkaar, dus vertrouwelijkheid is geboden.

Harry Life Coach en Marije Life Coach zijn fictieve namen.

Via het NHA kan iedereen een cursusje Life Coach volgen. Kwestie van een paar honderd euro dokken en enkele maanden later kan je jezelf Life Coach noemen. Het is een cursus waar geen specifieke vooropleiding voor nodig is. Het pseudoniem Life Coach is dus niet herleidbaar en kan bijna iedereen betekenen. Anonimiteit is gegarandeerd. Leuk om te weten, voor degenen die toe willen treden tot het gilde van Life Coachen: het NHA cursusje is voor ‘Mensen die goed kunnen luisteren, die zich in anderen kunnen verplaatsen en de problemen van anderen willen oplossen, en die op zoek zijn naar een aanvullend inkomen door van thuis uit te werken‘.

Deze karakteristieken passen, met uitzondering van de behoefte om van huis uit het inkomen te optimaliseren, op geen enkele wijze op de Harry en Marije waar ik het over wil hebben. Dus niemand zal kunnen weten over wie onderstaand relaas gaat.

Wij hebben sinds bijna drie jaar een hond; een Amerikaanse Stafford: Orca. Het toppunt van verdraagzaamheid. Hij ziet er voor hondenleken misschien vervaarlijk uit, maar hij is een aaibare mensenvriend. Een heel nieuwsgierige hond die het liefst tijdens wandelingen keer op keer stil staat om voorbijgangers na te staren. We noemen hem vertederd ‘de wijkagent’. Het adjectief ‘tolerant’ beschrijft hem het beste.

Een adjectief dat niet toepasbaar is op de Life Coaches, zoals zal blijken.

Tijdens een wandeling door Landgoed Oosterbeek in Den Haag kwam ons een lange man met een kleine hond tegemoet. We passeerden elkaar op een smalle brug. Het hondje van die lange, Harry Life Coach, nogmaals een geheel fictieve naam, wurgde zich bijna met zijn eigen halsband en ging gorgelend blaffend tegen onze hond te keer. Orca, de rust zelve, reageerde niet. Geen blaf, geen grom; niets.

Ik schoot in de lach en vroeg aan Harry Life Coach: ‘Wat is er met uw hond aan de hand?’

Harry: ‘Dat komt door uw hond; bij andere honden doet hij dit nooit’. Verbijsterd kon ik alleen uitbrengen: ‘Volgens mij ben jij nog gekker dan je hond’. Mijn vrouw en ik vervolgden, ik geef toe een beetje verbijsterd, lacherig onze weg. Een bizarre confrontatie.

Een paar dagen later kwamen we Harry Life Coach ‘s avonds weer tegen en weer ging zijn hondje – een ruwharige Jack Russell? – gorgelend te keer tegen onze hond (die weer niet reageerde).

‘Komt zeker weer door onze hond?’

Niet alleen zijn hondje, maar ook Harry Life Coach kan blaffen, want met zijn vinger zwaaiend kwam hij mijn kant uit met: ‘Wij komen elkaar nog wel eens tegen!’

Was dat een dreigement? Mocht dat zo zijn, dan een moeilijk te begrijpen dreigement, want we kwamen elkaar al tegen en stonden al tegenover elkaar. Het gedrag van Harry Life Coach ontlokte mij, ik geef het toe, de wat plat Haagse kwalificatie: ‘Mafkees’.

Een kwalificatie waar ik nog steeds achter sta.

Het verhaal gaat verder. Een paar weken later kwam ik met mijn dochter het park Clingendael uit lopen. Vlakbij de uitgang aan de Wassenaarse weg hoorden we om de hoek een mij bekend gorgelend keffen. En, ja hoor, daar liep Haagse Harry met zijn hondje dat blijkbaar niet alleen tegen Orca, maar ook tegen een Duitse herder te keer ging. Ik kon het niet laten: ‘Ik dacht dat hij zich alleen tegen onze hond zo gedroeg’. Geen reactie van beschaamde, snel door lopende Harry Life Coach.

Het hondenleven gaat door. Weer enkele weken later was Orca in Clingendael aan het spelen met een jonge terriër Brock. Brutale Brock die fel enthousiast reageert op Orca. Leuk om te zien. Ze spelen altijd samen.

Plotseling verscheen een kleine, ruwharige Jack Russel die linea recta agressief op Brock af vloog. Orca kwam tussen beide en had binnen de kortste keren de Jack Russell in zijn bek. De eigenaresse van de JR stond er bij te schreeuwen en er kwam een dame met een tak aan rennen om op Orca in te slaan. Dat was niet nodig, want ik had Orca al te pakken. De JR had hij inmiddels los gelaten.

Schrikken voor alle partijen. De eigenaresse van de JR nam haar hondje op en rende overstuur weg. Mijn vrouw is achter haar aan gerend om te zien of er iets met haar hondje aan de hand was. Hondje en eigenaresse waren beiden, wij trouwens ook, erg geschrokken, maar het hondje mankeerde, met uitzondering van een gekrenkt ego, niets. De eigenaresse was niet aanspreekbaar.

Pas maanden later kwamen we er achter dat die JR de keffer van Harry Life Coach was. We kwamen Harry met zijn vrouw, laat ik haar Marije Life Coach noemen, tegen. Hun keffer ging weer als een idioot te keer en nu, voor de eerste keer, gromde Orca terug.

Ik: ‘Ja, dat krijg je ervan’.

Harry Life Coach ontspoorde meteen, de man heeft een heel korte lont, en kwam ‘dreigend’ zwaaiend met zijn paraplu, het lijkt wel een klucht, op mij af. Gelukkig was zijn vrouw Marije redelijker, zo leek het althans, dan Haagse Harry. Zij wilde praten. Hun hondje was ooit aangevallen door een hond als de onze. Ineens werd alles duidelijk: die zaterdagochtend was het Harry’s keffertje dat Brock aanviel en die door Orca gecorrigeerd werd. Marije Life Coach was gelukkig fair genoeg om toe te geven dat hun hondje de hele consternatie die ochtend veroorzaakte.

Het wordt een lang verhaal.

Op Facebook vond in de openbare groep Benoordenhout What’s Up een discussie plaats over een agressieve (?) hond, Milou, in Clingendael. ‘Aangifte doen!’ was een van de adviezen. Alle reaguurders kwamen uit alle holen en Milou ging aan de schandpaal.

Niet alleen Milou, want Marije Life Coach zag haar kans schoon te vertellen: ‘Mijn hond is ook aangevallen vorig najaar door een stafford, hij heeft het gelukkig overleefd’.

WAT??! Aangevallen? Overleefd?

Hier moest op gereageerd worden en dat heb ik via een bericht aan jokkende Marije Life Coach persoonlijk gedaan:

Uw hond aangevallen door een stafford en uw hond heeft het overleefd? Laat mij u helpen met een correcte tekst: Uw hond viel vorig jaar een klein hondje aan waar een stafford mee speelde. De stafford heeft uw hondje gecorrigeerd. Uw hondje mankeerde helemaal niets. Dat uw hondje ‘het heeft overleefd ‘ is minderwaardige stemmingmakerij. De waarheid is dat u en uw man niets te vertellen hebben over uw hondje en dat uw hondje keer op keer tegen andere honden, niet alleen onze hond, als een gek te keer gaat. Uw misleidende, zelfs leugenachtige bericht op Facebook ervaren wij als een oorlogsverklaring. Ik adviseer u daar heel voorzichtig en terughoudend mee te zijn.

Zo, dat kon Marije Jokkebrok LIfe Coach in haar zak stoppen. Nu waren wij boos, heel boos. Wat een leugenachtig mens. Haar roddel op Facebook konden we lezen. We weten natuurlijk niet wat voor leugens ze loopt te kwekken in haar netwerk. Daar hebben we geen vat op. Het ligt voor de hand dat ze daar ook in haar ziekelijke behoefte aan meelijwekkende aandacht de waarheid geweld aan doet.

Onze boze reactie had succes: Marije Life Coach is niet alleen een jokkebrok, maar ook een heel verstandige bangerik: ze heeft haar leugenachtige bijdrage per ommegaande verwijderd uit de Facebook discussie.

Maar: there is something rotten bij de Life Coaches.

Een tijdje geleden, voorafgaand aan bovenstaande Facebook confrontatie, liep ik met Orca Landgoed Oosterbeek in en zag in de verte, een meter of vijftig bij mij vandaan, Marije Life Coach wandelen met haar overspannen keffertje. Haar angst was door het hele landgoed te ruiken. Ik zwaaide naar haar om aan te geven dat ik de andere kant uit zou lopen, maar hysterische Marije koos er voor, geheel onnodig, het op een draven te zetten het park uit.

Ik had weer een anekdote om thuis te vertellen.

Een paar dagen later, aan het begin van onze avondwandeling met aangelijnde Orca, passeerde Marije Life Coach ons met haar amechtige onderkruipsel en weer ging dat krengetje als een idioot te keer. Orca, als altijd, reageerde niet op dat gorgelende blaffen. Wat deed Marije? Marije stak, heel verstandig, de straat over. Aan de overkant hield het verstand helaas op, want ze zette het weer op een rennen alsof ze achtervolgd werd.

Het wordt tijd dat Marije eens een boekje leest over honden, want blijkbaar heeft ze niet door dat ze haar angstig hysterische gedrag projecteert op haar hondje.

Ineens realiseer ik mij dat het pseudoniem Life Coach niet een goede keuze is voor mensen die, zoals Harry, ongeremd agressief op straat staan te dreigen, of, zoals Marije, op sociale media leugens verspreiden.

Je bent als Life Coach natuurlijk geen knip voor je neus waard als je niet in staat bent kritisch naar je eigen gedrag te kijken. Over stress regulatie maar niet te spreken. Ik kan mij niet voorstellen dat chronisch opgefokte Harry als Life Coach gestreste mensen enig soelaas zou kunnen bieden. Maar goed: Life Coach is hierboven een geheel willekeurig pseudoniem.

Ik vond op het internet een Haagse Life Coach die voor zijn diensten aan particulieren € 70,00 per uur vraagt. Meld je je via een bedrijf, dan kost het ineens € 110,00. Vanwaar dat verschil? Heel simpel: die Life Coach gaat er vanuit dat bedrijven de kosten op de winst in mindering brengen waardoor ze minder belasting betalen. Met andere woorden: die Haagse Life Coach  – wie beweert dat ik het over mijn Harry heb? –  heeft er geen enkele moeite mee de belastingdienst een poot uit te draaien door zijn tarief omhoog te gooien.

Mooie business als je voor € 99,00 een digitale cursus hebt gevolgd bij Laudius.

Ik heb geen zin een beter passend pseudoniem te bedenken voor dit disfunctionerende koppel Harry en Marije. Mijn echtpaar Life Coach is hierboven al met genoeg aandacht vereerd.

Vol huiver denk ik aan de mogelijke toorn van hitsige Harry Life Coach. Misschien klaart donderwolk Harry op wanneer hij dit ziet:

http://www.sophiegamand.com/flowerpower/

Het zijn zware tijden.

Bertus G. Antonissen