Coöperatie Laatste Wil en het geheimzinnige zelfmoordpoeder

Het is niet per definitie zo dat met het klimmen – waarom wordt dat klimmen genoemd? – der jaren het historisch besef verbetert. Het is natuurlijk wel zo dat je, tenzij je geheugen je een loer draait, rijk kan putten uit je persoonlijke geschiedenis als je ouder wordt. Ik behoor tot de pre-abortuslegaliseringgeneratie. Mijn kinderen en zeker mijn kleinkinderen hoorden waarschijnlijk nooit over randcriminele dames die in achterafkamers met breinaalden wroetten in het vrouwenlijf om de beginnende foetus te vernielen. Gelukkig is dat geschiedenis in ons land en is medisch verantwoorde abortus voor iedereen beschikbaar, ondanks de nooit getemperde weerstand vanuit sommige religieuze richtingen. Abortus heeft een humaner gezicht gekregen.

Bij zelfmoord ligt dat anders. Alle regelgeving op het gebied van euthanasie, de vereniging voor vrijwillige euthanasie en het goede werk van de Levenseindekliniek voorkomen niet dat vijf mensen per week voor treinen springen, dat polsen worden doorgesneden, overdoses aan medicijnen worden geslikt, auto’s opzettelijke tegen bomen of het water in rijden, of wanhopigen van daken springen of zich ophangen.

Ik kan me voorstellen dat je niet verder wilt in dit leven en geen zin hebt in een ballotagecommissie die besluit of je wel of niet soepel, zonder allerlei gruwelijkheid dit ondermaanse kunt verlaten.

De Coöperatie Laatste Wil heeft de intentie het vacuüm te vullen tussen bloederig geklungel en ballotage tot de dood, en biedt de zelfstandige mens een middel om enigszins elegant uit het leven te stappen. In mijn ogen een service waar ik als het eenmaal zo ver is gebruik van maak.

Helaas is ook hier de praktijk weerbarstig want zoals altijd bij iets nieuws borrelen moraliserende stemmen op die het allemaal maar niets vinden omdat hun fantasiegod bezwaar zou maken of omdat de oplossing van de Coöperatie Laatste Wil niet perfect is. Waar komt toch altijd dat streven naar perfectie vandaan wanneer zich iets nieuws voordoet? Bij vertrouwde zaken zie je dat zelden. Alle negatieve creativiteit wordt nu benut om argumenten tegen de Coöperatie Laatste Wil te bedenken.

Een gemakkelijk tegenargument biedt altijd weer de wet, want hulp bij zelfdoding is wettelijk niet toegestaan. Naar willekeur winkelen uit het wetboek vertroebelt discussies. Als een redelijke en logische maatschappelijke ontwikkeling botst met bestaande wetgeving, dan dient de wet aangepast te worden in plaats van die ontwikkeling aan de hand van de wet te blokkeren.

De Coöperatie Laatste Wil biedt echter juridisch gezien helemaal geen hulp bij zelfdoding want het poeder, waarschijnlijk een conserveringsmiddel, waarmee zelfmoord kan worden gepleegd is gewoon in de handel verkrijgbaar en niet speciaal voor zelfmoord gemaakt. Net zo min als dat touw en scheermessen gemaakt zijn om zelfmoord mee te plegen. Toch wordt daar zelfmoord mee gepleegd en ik heb nog niemand horen roepen dat de leveranciers van touw en scheermessen tot de orde moeten worden geroepen. Ik hoor ook geen stemmen opgaan om de NS te laten stoppen met treintransport, ondanks dat iedereen weet dat springen voor een trein niet alleen veel griezelig afval oplevert, maar ook een snelle dood garandeert.

Als je maar genoeg paracetamol, een stuk of tien tegelijk is al voldoende, slikt ga je dood. Een zeer pijnlijke dood omdat je je lever ernstig aantast. Dat gaat van au. Toch kan je in iedere supermarkt voor weinig geld die overdosis paracetamol kopen, ongeacht je leeftijd. Maar verbieden?

Alleswetertjes zoals Rosanne Hertzberger vinden zelfs dat het Openbaar Ministerie in moet grijpen omdat het anonieme doodsmiddel dat de Coöperatie Laatste Wil gaat leveren een absoluut dieptepunt is. Zo, zo, het is me nogal wat. Grote woorden van deze mevrouw die nog niet zo lang geleden geenstijl.nl het zwijgen op wilde leggen. Het O.M. is in die idiote oproep van Hertzberger gestonken en gaat op onderzoek uit.

Het is maar dat alle winkels die scheermesjes verkopen, de bouwmarkten die rollen touw aanbieden, Hilton Amsterdam waar je van het dak kan springen, de buurtsuper waar je paracetamol kan kopen, Rijkswaterstaat als beheerder van kanalen en rivieren, huisartsen die medicijnen voorschrijven en apotheken die ze aanbieden, en vooral de Nederlandse Spoorwegen op hun hoede zijn, want ooit kan de onverbiddelijke toorn van Rosanne Hertzberger en de vervolgobsessie van het O.M. ze treffen.

Stephan Olmert Krates, ethische beschouwingen

De ochtend waarop ik bovenstaande schreef, is iemand voor een door het station razende Intercity gesprongen en probeerde een man zelfmoord te plegen door met een touw om zijn nek van de publieke tribune in de Tweede Kamer te duiken. Dit bewijst dat de plannen van de Coöperatie Laatste Wil welwillend moeten worden bekeken en niet gekozen moet worden voor de door #RosanneHertzberger bepleite strafrechtelijke aanpak.

Geile Paul de Leeuw

Gisterenavond was Paul de Leeuw tafelheer (?) bij DWDD. De ‘side-kick’, zou anglofiel Bill Pijbes zeggen, van Van Nieuwkerk krijgt aan het begin van het programma altijd een minuut of drie om iets van belang in te brengen, en ja hoor binnen de kortste keren bereed meneer De Leeuw, de pisnicht De Leeuw die zich onlangs zo boos maakte over het taalgebruik van Youp, weer zijn oververhitte geslachtsdeel bij de beoordeling van een schaatsende medaillewinnaar op de winterspelen in Zuid-Korea – “Wat een mooie man” – en bij zijn hitsige aanbeveling van Peter Waterderdrinkers Tsjaikovskistraat 40. Drie minuten aan het woord en tot twee keer toe het hebben over ‘heerlijke mannen’. Typisch De Leeuw.

Wat is die Kjeld Nuis een “MOOIE man!” Blèrde fijngevoelige De Leeuw. Hij laat werkelijk geen kans voorbij gaan om de TV-gluurders zijn seksuele geaardheid in te wrijven. Meteen flitst dan door mijn hoofd: “Wat als een of andere hetero commentator zo opgewonden uit zijn bol zou gaan over een van de vrouwelijke schaatsers?” Het antwoord op die vraag zat ook bij DWDD aan tafel: Mart Smeets. Die liet zich ooit in een Vrij Nederland interview te hetero-geil uit over de benen van tennisster Steffi Graf. Die benen waren mij nooit als uitzonderlijk opgevallen. Mijn aandacht werd bij Graf altijd van haar benen afgeleid door een monumentale neus en een chagrijnig ontevreden gelaatsuitdrukking. Smeets zag wat anders en had ‘hem’ maar wat graag eens tussen die benen geschoven. Bijna einde carrière voor Smeets. Zijn baas Bob Spaak (?) schorste hem onmiddellijk voor meerdere weken als TV sportcommentator.

Maar homo’s als lichtgeraakte Paul de Leeuw, Gerard Jolink en Gordon mogen de ene seksistische opmerking na de andere plaatsen en Paul de Leeuw kwam zelfs ongestraft weg met een fysiek gewelddadige aanranding van de vegan streaker, voor iedereen te zien op TV. En wat moest het aanwezige publiek zich om die gekke De Leeuw kapot lachen.

Hoewel De Leeuw het boek van Waterdrinker nog niet helemaal gelezen heeft, werd het door aanbevolen als een van de allerbeste boeken. “Wat ben ik een fan van Waterdrinker” kirde obese De Leeuw. Dat mag Paul de Leeuw zijn. Ieder zijn smaak. Blijkbaar houdt hij van quasi-literaire, opgeblazen beeldspraak die de fantasie eerder doodslaat dan prikkelt. Ik gun De Leeuw zijn recensie van een boek dat hij nog niet gelezen heeft, maar of die recensie zuiver is en ook werkelijk over het boek gaat? Want “Wat heeft die Waterdrinker een leuke kop, echt een enig leuke man om te zien’. Recensie niveau De Leeuw, en Waterdrinker, dankbaar als een kleine middenstander, tsjilpte binnen de kortste keren zijn blijdschap over De Leeuw op Twitter: “die lieve @pauldeleeuw1962”.

Van Nieuwkerk: “Ik ben ook in dat boek begonnen”. Verder niets. Hij is erin begonnen. Het ontbreken van enig aanvullend commentaar spreekt boekdelen.

Natuurlijk had Youp in een van zijn betere columns helemaal gelijk toen hij schreef: “Vorige week kreeg ik over deze zaak (Youp gebruikte het woord pisnicht in een eerdere column) een openbare reprimande van Paul de Leeuw in het AD. Paul vond dat ik op mijn woorden moest letten. Voor mij was dit de gotspe van de eeuw. Paul de Leeuw die mij sommeert niet zulke rare taal uit te slaan. Toen ik hem hierover aan de telefoon had heb ik tot drie keer toe gevraagd of het dezelfde Paul de Leeuw was die ik dertig jaar lang op tv alles heb zien roepen. Ja, maar sinds hij kinderen had was hij tot inkeer gekomen. Nou, mijn kinderen zijn het huis uit.”

Overigens tamelijk laf dat relbeluste DWDD en Matthijs van Nieuwkerk geen woord besteedden aan deze grachtengordelbotsing tussen twee BNNVARA coryfeeën.

Stephan O. Krates

 

Paul de Leeuw en Hennie Huisman

Paul de Leeuw scheurt Vegan Streaker onderbroek van het lijf (still uit video)

In huize Krates wordt al jaren niet meer gekeken naar de programmaatjes van Paul de Leeuw. Zijn voortdurende, onbeschaamde homoseksueel getoonzette ongein kwam ons zo langzamerhand de keel uit. Van deze rare homo, want voor hem gelden andere normen dan voor hetero’s, hebben we schoon genoeg. Dus: wegzappen zodra minkukel De Leeuw in beeld komt.

‘Rare homo”, ‘minkukel’…het is nogal wat. Soms moet je je, om weerzin en boosheid te uiten, beroepen op het soort taal dat De Leeuw ongetwijfeld het beste verstaat.

Ja, als we dan toch aan het schelden gaan, moeten we ook uitleggen waar onze verontwaardiging vandaan komt.

Geschiedenis: In 1995 was er een landelijke actie om geld in te zamelen voor ‘slachtoffers’ van hoog water in Nederland. Hennie Huisman presenteerde de actie op TV en haalde daar een geintje uit. Hij plukte een jonge vrouw uit de zaal en sprak met haar af dat ze op het podium zou vertellen dat ze 500 gulden had ingezameld met een striptease-act in een kroeg. Eenmaal op het podium zette Huisman de dame klem door er lang, te lang op aan te dringen dat ze die act live op TV zou herhalen. Flauw en ongepast. De verontwaardiging was groot.

In Trouw staat over deze kwestie te lezen: “Bij het Amsterdamse Clara Wichmann Instituut heeft de telefoon niet meer stilgestaan sinds juriste Heikelien Verrijn Stuart een oproep deed presentator Henny Huisman aan te klagen, omdat hij zo aandrong de verzonnen striptease te herhalen (‘Alleen je hesje dan’) en daarbij het publiek flink opjutte. De boze reacties komen overigens niet alleen van vrouwen maar ook van verontwaardigde kijkers die menen dat het instituut ‘hun Henny pakt’. Volgens het instituut is het meisje onder druk van publiek en camera bijna door de knieën gegaan, maar het noemt het erger dat Endemol de toedracht blijft ontkennen. “Nu wordt het haar verhaal tegen dat van Huisman.” Huisman gisteren in de Telegraaf: “Ik heb misschien even te lang doorgedreven.” Zie: https://www.trouw.nl/home/-huisman-verzon-striptease-act-bij-tv-actie-~a01474f3/.

Acht februari 1995 meldt De Volkskrant: “Het Clara Wichmann Instituut zal desgewenst de vrouw juridisch ondersteunen die vorige week tijdens de nationale televisie-actie Watersnood 1995 door presentator Hennie Huisman tegen haar zin werd aangespoord tot een striptease….” en “Verrein Stuart riep in de uitzending luisteraars op een klacht tegen de televisiepresentator in te dienen op basis van wettelijke bepalingen tegen sekse-discriminatie. Volgens de programmamakers hebben zich gisteren diverse luisteraars gemeld die zeggen een klacht te overwegen”.

Deze kwestie is aan Hennie Huisman blijven hangen. Nu, ruim 20 jaar later kan ik mij dat incident nog goed herinneren. Niet omdat ik het op de TV zag, maar door alle commentatoren in kranten, op radio en TV die over elkaar tuimelden om Huisman te berispen.

En zo is het maar net..

Meer geschiedenis: maart 2008 rende Peter Janssen, de Vegan Streaker, slechts gekleed in een onderbroekje de opnames binnen van Mooi! Weer De Leeuw om te protesteren tegen de consumptie van vlees. Een van de eerste reacties van De Leeuw: “Draai niet je kont naar mij toe, want daar krijg ik honger van”.

De Leeuw trok daarna Janssen op zijn schoot en nam hem in een stevige greep. Keer op keer probeerde Janssen zich los te maken uit de geile omhelzing van De Leeuw. De Leeuw scheurde het onderbroekje van Janssen aan stukken waarna deze geheel naakt uit beeld vluchtte en De Leeuw demonstratief snuffelde aan het onderbroekje en aan zijn vingers.

De hele zaal schaterde bij deze live aanranding van een zich verwerend slachtoffer. Rechterlijke clown Mr. Visser oordeelde later dat ‘Paul de Leeuw weliswaar fout zat, maar dat de schade van de Vegan Streaker voor eigen rekening moet komen omdat hij zich onrechtmatig toegang had verschaft tot de show en dus eigen schuld had aan het opstootje’.

Schade? Bedoelde castratenstem Visser de schade aan het onderbroekje? De Leeuw ‘zat weliswaar fout’? Wat was die fout dan? Daar liet Visser zich niet over uit.

De Leeuw zat natuurlijk hartstikke fout, want randde de Vegan Streaker aan voor het oog van heel Nederland, in ieder geval dat deel van Nederland dat zijn walgelijke programma’s bekijkt. En De Leeuw kwam ermee weg.

Sterker nog De Leeuw is er apetrots op en zette het bewuste fragment anderhalf jaar later op zijn eigen Youtube kanaal: https://youtu.be/UM7NzqV_iBk, maling blijkbaar aan het oordeel van Visser dat hij ‘fout zat’.

Mr. Visser was van mening dat de Vegan Streaker het ‘weliswaar fout’ van De Leeuw had uitgelokt. Meende hij dat nu werkelijk? Dat komt akelig dicht in de buurt van het verwijt aan aangerande en verkrachte vrouwen: ‘Ze heeft er zelf om gevraagd’. Het verweer dat smeerlappen met grijpgrage handen maar al te graag voeren: ‘Had ze zich maar niet zo uitdagend moeten kleden’.

Om te kotsen.

Sinds die aanranding door De Leeuw speelt af en toe de vraag door mijn hoofd: Wat als Hennie Huisman een Vegan Streakster die zijn programma binnen banjerde de BH en of slip van het lijf had getrokken?

Einde carrière en een strafzaak. Honderd procent zeker.

De geschiedenis Huisman is meer dan 20 jaar oud; de aanranding door homo De Leeuw van de Vegan Sreaker vond bijna tien jaar geleden plaats.

Beide verhalen en mijn ergernis over de selectieve verontwaardiging zijn wat mij betreft weer actueel door de hype rondom #MeToo.

Geen dubieuzer verontwaardiging dan selectieve verontwaardiging.

Stephan.O.Krates.

 

 

Jan Simons, SGP, pleit voor vermoorden Geert Wilders

Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders
Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders

Gisteren onderging mijn weerzin tegen iedere vorm van religieus fundamentalisme een stevige boost doordat Jan Simons, voorzitter van de Staatkundig Gereformeerde Fractie in Molenwaard (gemeente in de bible belt ten zuiden van Rotterdam) op Twitter pleitte voor het vermoorden van Geert Wilders.

Zo werkt fundamentalisme, of het nu uit gristelijke of islamitische hoek komt: tegenstanders moeten bij voorkeur ausradiert worden. Moet dat met geweld? Het zij zo. Het doel heiligt (sic) de middelen.

Jan Simons uit Molenwaard maakt daarop geen uitzondering, want zaterdag 18 februari 2017 smeet hij een tweet de lucht in waarin hij dwingend voorstelt Wilders zonder bewakers de straat op te sturen, want die bewaking kost ‘bakken met geld’.

Is dat zo? ‘Bakken met geld’ is altijd een relatief begrip. Ik ben er van overtuigd dat christenhond Jan Simons alle subsidies die naar het vermaledijde bijzonder, voornamelijk gristen, onderwijs gaan nooit zal omschrijven als ‘bakken vol geld’. Laat IK dat nu wel bakken vol weggegooid geld vinden. Subsidies voor fantasieën; hoe bedenk je het!

Als de bewaking van een al meer dan 12 jaar ernstig bedreigde politicus deze Molenwaardse christenhuichelaar, want de bek vol over naastenliefde, te veel kost, dan weet ik prima waar dat geld vandaan te halen: bij de christelijke bipolaire psychiatrische patiënten die op zaterdag op sociale media oproepen tot moord en op zondag met hun kolenboerenzwarte pak aan en de bijbel onder de arm zitten te murmelen in hun lokale kerkje.

Om met Jan Blokker te spreken: “Je hoort mij niet klagen als ze de mariniers erop af sturen!”

Stephan O. Krates

 

Maarten Veeger: de Erdogan van de Lage Landen

tweet Maarten Veeger
tweet Maarten Veeger

Maarten Veeger, verslaggever bij RTL-Z, schreef een blog: We hebben een stemverbod voor ouderen nodig.

Heel goed om de kop boven een blog zo te formuleren dat lezers geprikkeld worden om die blog te lezen. Dat probeer ik ook altijd. Zoals vandaag. De kop ‘Maarten Veeger: de Erdogan van de Lage Landen’, raakt nog maar net kant en wal, maar u als lezer kan dat niet weten en bent mijn blog binnengetreden. ‘Lees verder’, zo verzoek ik u.

Ik verwachtte dat Maarten Veegers tekst de provocerende kop zou nuanceren. Dat viel tegen. Wie ‘we’ zijn wordt in zijn prietpraat nergens duidelijk. Ik moet er vanuit gaan dat Maarten zelf tot die ‘we’ behoort en van mening is dat ouderen hun stemrecht moet worden ontnomen.

Wie zijn die ouderen dan? Maarten Veeger legt de grens bij 55 jaar. Hij durft, want als ik zo naar zijn koppie kijk op de site van RTL-Z schurkt hij al aan tegen die fatale leeftijd.

Ouderen vanaf 55? Ik vind 55 jong, maar dat komt doordat ik al tegen de 70 ga (en toch voel ik me nog niet oud). Verslaggever Maarten Veeger ontgaan de maatschappelijke ontwikkelingen. De man weet blijkbaar niet dat die 55-ers nog 13 jaar moeten werken voordat ze recht hebben op AOW. Nog dertien jaar als zelfstandige of werknemer ploeteren en belasting betalen, inclusief de kinderbijslag en opleiding voor heel veel jongeren, maar zonder het recht mee te stemmen over de ontwikkelingen in dit land.

Dat gaat op dictatuur lijken.

Waarom mogen inwoners vanaf 55 jaar volgens Maarten Veeger niet meer stemmen? “Omdat die ouderen inderdaad de toekomst niet meer hebben. En er terecht dan ook niet meer zo aan denken. Een ouder wordend mens heeft zijn of haar idealen bereikt of weet dat hij die nooit meer zal bereiken. Hij denkt meer aan wat hij heeft en kwijt kan raken, dan wat hij ooit nog kan bereiken. Op de dood na dan wellicht. En dat valt hem of haar – nogmaals – helemaal niet kwalijk te nemen.

Veeger noemt de Brexit als voorbeeld hoe ouderen de boel kunnen verzieken. De uitwerking en het effect van de Brexit zijn nog lang niet bekend, maar sombermans Veeger kan koffiedik kijken en weet dat die uitslag negatief zal zijn en de ouderen hebben de schuld. Leest die man geen kranten of volgt anderszins het nieuws? De ouderen zijn niet de schuld – zal ook van schuld worden gesproken wanneer de Brexit goed uitpakt voor het V.K.? – maar de jongeren die massaal geen gebruik maakten van hun stemrecht.

Als Veeger zijn zin krijgt, wordt het straks omineus stil op de stembureaus. Ouderen mogen niet meer stemmen en jongeren gaan niet.

Voor helder licht Maarten Veeger werkt het zo: omdat de jongeren geen gebruik maken van hun stemrecht, moet de ouderen het recht op stemmen ontzegd worden. Fraai staaltje van krom redeneren. Bovendien weet amateur-socioloog, of sociologische fantast, Maarten Veeger precies wat mensen vanaf 55 jaar denken: ze hebben geen toekomst meer en zijn ook niet in de toekomst geïnteresseerd. De uitspraken van Maarten Veeger zijn niet onderbouwd en stuitend generaliserend. Volgens mij had meneer te diep in het glaasje gekeken toen hij worstelde om de deadline voor zijn schrijfsel te halen.

Ik heb als oudere nog lang niet mijn idealen bereikt. Op persoonlijk vlak ben ik tevreden. Daar hoeft meneer Maarten Veeger zich geen zorgen over te maken. Nationaal, maar vooral ook internationaal zijn nog veel idealen te verwezenlijken. Juist omdat ik vrijwel geen persoonlijke wensen heb, denk ik veel na over de toekomst van onze wereld omdat ik vier kinderen en acht kleinkinderen heb. Hoe komt dit verslaggevertje erbij dat ik niet aan de toekomst zou denken? Ik maak mij over de toekomst zorgen en verzoek Maarten Veeger – who the fuck is Maarten Veeger! – dan ook: ‘mag ik aub mijn stemrecht behouden zodat ik mee kan stemmen over de toekomst van mijn kinderen?’

Het voorstel van Maarten Veeger komt er op neer, dat hij tijdens de rust de spelregels wil veranderen omdat hij de uitkomst van de wedstrijd vreest. Hier moet ik ineens aan Erdogan denken: keer op keer ondemocratisch de regels wijzigen en steeds grotere groepen uitsluiten om zijn zin door te drijven. Veeger geeft blijk van dezelfde mentaliteit.

Maarten Veeger is een anti-democraat met enge, autoritaire trekjes. Iemand die vindt dat verkiezingen altijd in zijn voordeel moeten uitvallen. Zo niet, dan elimineren we een groot deel van de bevolking met stemrecht.

De mening van ouderen? Niets mee te maken.

Ik ben benieuwd hoe meneer Veeger reageert wanneer iemand via een zelfde bevooroordeelde redeneertrant een andere conclusie trekt: Jongeren tot en met 54 jaar moet een stemverbod worden opgelegd.

Er is een vraag die door mijn hoofd blijft zeuren: heeft die Maarten Veeger ouders, en hoe ervaren zij de mening van hun zoontje over hen?

Rare man die Veeger. Beetje gevaarlijk ook.

Stephan Olmert Krates

Feministische regering van Zweden verbleekt naast Patricia Paay

Zweedse feministische regering
Zweedse feministische regering

Ik beken schuld. Ik zag het plasseksfilmpje met Patricia Paay in de hoofdrol. Een stuitend onderdanige hoofdrol. De 67-jarige Paay zit op haar knieën naakt in bad en voor haar staat een man. Van die man zien we alleen zijn stijve pik. Paay is volledig in beeld. Ondanks dat ze naakt is, krijg je niet de indruk dat mevrouw werkelijk van plan is een bad te nemen, of net gebaad heeft. Het haar zit onberispelijk, de ogen zijn nadrukkelijk opgemaakt en de lippen gestift. Het lijkt erop dat ze zich speciaal voor de film gesoigneerd heeft.

Nooit zag ik een een vrouw van die leeftijd naakt, maar ik kan mij voorstellen dat Paay tevreden mag zijn met ‘nature’s gift’. Misschien zat ze veel in de behandelkamer van Robert Schumacher in Scheveningen. Wie zal het zeggen?

Paay, op de knietjes, laat de man langdurig in haar mond pissen. Geen fraaie vertoning. De man is waarschijnlijk aanzienlijk jonger dan haar want de straal duurt niet alleen lang, maar heeft een kracht die riskant is voor de vullingen en kronen van La Paay. Tot drie keer toe heeft ze de mond vol en spuugt de golden shower uit.

Ieder zijn meug, maar aan een bejaarde vrouw die zich vol laat zeiken door een jongere man en dan ook nog toestaat dat het gefilmd wordt, zijn alle feministische golven volgens mij voorbij gegaan. Ik mag hopen dat Patricia Paay vrijwillig aan dit toonbeeld van machismo meewerkte. Die indruk maakt het filmpje wel. Of onderdrukking vrijwillig is of niet, het blijft onderdrukking. Het heeft ook iets zieligs dat zo’n oudje zich beschikbaar stelt voor de perversie van een jonge man.

De laatste keer dat ik Paay zag, was met Theo Maassen bij DWDD. Ze had naakt geposeerd in PLayboy en Theo Maassen mocht de foto’s bekijken. Hij vond het allemaal maar niets en kon zich indenken dat een necrofiele vriend misschien plezier zou beleven aan de foto’s van AOW-Paay. Ik ben heel benieuwd wat die necrofiel vindt van dit morbide plasseksfilmpje. Vanaf nu zal ik, iedere keer wanneer ik Patricia Paay zie, moeten denken aan die mond vol urine.

Het kan echter nog erger.

Zweden heeft de eerste volledig feministische regering. De dames uit die regering gingen op audiëntie bij de Iraanse president Hassan Rohani. Stuk voor stuk droegen ze bij dat bezoek broekpakken en lange overjassen – het leek een verkleedpartij met als thema jaren vijftig van de vorige eeuw – en hadden een hijab over de haren. Dus, dan noem je jezelf de eerste feministische regering ter wereld en gaat dan onderworpen aan een door mannen bedachte woestijnwet op z’n Paay’s onderdanig op je knieën met een vod op je hoofd. Waarom? Omdat die mannen in Iran dat van je eisen. Iran, het land waar vrouwen op straat gearresteerd worden omdat ze niet volgens Rohani’s regels ‘netjes’ gekleed zijn en waar ze op lijfstraffen kunnen rekenen wanneer ze ‘overspelig’ zijn.

Van die Zweedse feministische regering begrijpen fundamentalisten in Perzië natuurlijk niets. Ze worden slechts bevestigd in hun overtuiging dat de islam superieur is over andere religies en, erger nog, niet-gelovigen.

Negentig procent van de aanrandingen en verkrachtingen in Zweden worden gepleegd door jonge mannen met een islamitische achtergrond. Waarom? Omdat niet-moslims een minderwaardige menssoort zijn en de vrouwen van die minderwaardige soort ongestraft voor het grijpen liggen. Allemaal hoeren en slavinnen.

De Zweedse nep-feministen tonen het islamitische gelijk: ze zijn in hun onderdanig conformeren aan absurde kledingregels – wat is dat voor een god die zich bemoeit met de kleding van mensen? – minderwaardig. Is dit nu het resultaat van meer vrouwen aan de top? Teleurstellend. Je gaat bijna verlangen naar herstel van het glazen plafond met hoogwaardig inbraakwerend glas.

De Zweedse feministische regering kan niet in de schaduw staan van Patricia Paay. Zij laat zich niet de wet voorschrijven en leeft haar zelfgekozen vrije leventje.

Stephan O. Krates

 

De Volkskrant en jankende islamist Izz Ad-Din Ruhulessin

Izz Ad-Din Ruhulessin verdedigt steniging overspelige vrouw
Izz Ad-Din Ruhulessin verdedigt steniging overspelige vrouw

Walgelijke smeerlapperij van De Volkskrant en Izz Ad-Din Ruhulessin. De door deze islamist publiek aangevallen beveiliger kan zich niet verdedigen. De Volkskrant en Izz Ad-Din Ruhulessin wisten dat en handelden in strijd met het journalistieke principe dat 1 bron geen bron is. 100% misbruik van de zo machtige pen.

De Volkskrant – zo langzamerhand het ideale podium voor klagende exoten zoals Nadia Ezzeroili die geen Nederlander meer wil zijn en consorten, of een mevrouw Annet Veenstra die prominent mag klagen over kuchende bejaarden – plaatste 8 februari een huilerig stuk van Izz Ad-Din Ruhulessin. Meneer Izz Ad-Din Ruhulessin deed boodschappen voor zijn moesje bij de Coop en werd door een beveiliger bij de kassa verzocht zijn pet en capuchon af te doen.

Geheel voorspelbaar bij deze Izz Ad-Din Ruhulessin escaleerde dat tot een rel omdat meneer weigerde. Nu kan ik mij voorstellen dat hij verzet voelde bij het verzoek van die beveiliger. Ook kan ik mij voorstellen dat Izz Ad-Din Ruhulessin best wel begrijpt wat de motivatie van de beveiliger was. Alle supermarkten maken tegenwoordig, wat leven we toch in moeilijke tijden, gebruik van observatie met camera’s en wanneer klanten het dan nodig vinden zich via pet + capuchon – wat een combinatie – onherkenbaar te maken, dan loop je het risico dat een ijverige beveiliger zich met je verhulling bemoeit.

Handig en noodzakelijk? Ik weet het niet.

Izz Ad-Din Ruhulessin had twee keuzes: aan het verzoek voldoen of in de discriminatie- en racismestuip schieten, weigeren en de boel op de spits drijven. Hij koos voor het laatste. Meneer Izz Ad-Din Ruhulessin wilde het verzoek van de beveiliger zwart-op-wit hebben en als dat niet mogelijk was dan maar de manager spreken.

Wil je zijn eenzijdig gekleurde relaas lezen, dan is dat (nog) te vinden op: http://www.volkskrant.nl/opinie/ik-vroeg-om-de-manager-en-lag-ineens-in-een-nekklem~a4459270/

Meer weten over de manieren en denkwijze van exoot Izz Ad-Din Ruhulessin? Dat kan via Youtube waar meneer zich in gruwelijke bochten wringt om bij Pauw & Witteman uit te leggen waarom binnen de juridische context van islam en sharia steniging van een overspelige vrouw te rechtvaardigen is.

Stenigen van een vrouw moet kunnen, maar oh wee wanneer meneer uit een supermarkt wordt gezet. Dan is de wereld te klein en De Volkskrant maar al te graag bereid veel ruimte vrij te maken voor Izz Ad-Din Ruhulessin’s klaagzang, inclusief – hoe trendy – een verhaal over de nekklem die hij nog net overleefde.

Kijk en huiver: https://youtu.be/-tufF4zgolg

Gelukkig is er een simpele wijze om van dat stemmingmakende, bevooroordeelde krantje, De Volkskrant, af te komen: https://www.opzeggen.nl/krant_tijdschrift/volkskrant/opzeggen

Stephan O. Krates

 

 

 

 

Nadia Ezzeroili: “OPDONDEREN”!

Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn
Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn

Januari 2016 ging er een golf van huiver en diepe teleurstelling door ons lage land aan de Noordzee. In een huilerig stuk vol zelfbeklag liet Nadia Ezzeroili in De Volkskrant weten geen Nederlander meer te willen zijn. Ze kon dat niet langer uit haar mond krijgen: veel gemakkelijker noemde zij zich Marokkaan. Want, Nederland is een in- en inracistisch land waar je als nieuwkomer tegen de bierkaai vecht als je in deze witte maatschappij mee wilt doen. Ezzeroili, liefhebber van Hollandse stamppot, bezoekt geen witte kroegen meer, maar rookt onder haarsgelijken een waterpijp in een exotentent en gaat alleen nog maar bij de Marokkaan of Turk buiten de deur eten. Dat is haar goed recht. Sterker nog: wat mooi dat we in ons land honderden van die exotische tentjes hebben, waar niet alleen gefrustreerde Nadia’s eten, maar ook veel van die enge, racistische Nederlanders. Ik koop zelf al jaren mijn brood en croissants bij de Turkse bakker, eet regelmatig in een Turks restaurant, ga niet meer naar de Turkse slager die mij verneukte en een geitenbout aan mij verkocht als lamsbout en koop mijn Hollandse nieuwe – leuker kan het haast niet – bij een Marokkaanse visboer aan de Rotterdamse Zwaanhals. Het is iedere keer weer genieten van de multiculturele haring: gekocht bij een paar vriendelijke en vlotte Marokkanen die vrolijk rood-wit-blauw in de schoongemaakte haring prikken. Met mijn kaapverdiaanse buren trek ik al meer dan twintig jaar op. Ze zijn eigenlijk de beste vrienden die ik heb. Ik zag hun kinderen, neven en nichten opgroeien en zich ontwikkelen tot tevreden volwassen mensen met goede opleidingen en meestal dito banen.

Tevredenheid is iets dat Nadia Ezzeroili blijkbaar helemaal kwijt geraakt is. Nee, (zelf)beklag is de fuik waar ze in klem liep. Dat ze dat zelfbeklag mag uiten in een nationale krant, De Volkskrant, doet daar bij haar blijkbaar niets aan af. Dat haar verdriet breed uitgemeten werd in Neerlands meest bekeken TV programma, De Wereld Draait Door, opent haar niet de ogen, want als je eenmaal vindt dat Nederland, met zijn 500 moskee-en en 1 miljoen moslims, een racistisch land is, dan helpt niemand je meer van die overtuiging af. De innerlijke tegenstrijdigheid tussen de overtuiging dat Nederland racistisch is en het podium dat overal beschikbaar is om daarover te klagen, is voor Nadia Ezzeroili te moeilijk om te begrijpen.

Mevrouw Nadia Ezzeroili heeft gelukkig nog een restje empathie voor de laag-opgeleide Nederlandse arbeider die achter de PVV aan loopt. Hier mist ons Marokkaanse prinsesje wat informatie. Het zijn niet alleen laagopgeleiden die hun heil zoeken bij de PVV. Het zijn ook niet alleen racistische witte Hollanders die PVV stemmen. Als je eenmaal je vastgebeten hebt in een overtuiging dan is het moeilijk de klem van je kaak te halen en weer om je heen te kijken. Laat ik Nadia Ezzeroili een handje helpen: 50% (!) van de Nederlanders met een Surinaamse achtergrond overwegen PVV te stemmen in maart. De afgelopen paar jaar voerde ik in het Rotterdamse Oude Noorden menig gesprek met exotische – allochtoon mag blijkbaar niet meer – Nederlanders, soms tamelijk felle gesprekken, om ze van het plan PVV te stemmen af te brengen.

Een kinderhand, ook die van Nadia Ezzeroili, is snel gevuld, want: “Afgelopen zomer was ik in de Marokkaanse havenstad Tanger. Op de markt raakte ik in gesprek met een oude man. Ik excuseerde me voor mijn slechte beheersing van de Marokkaanse taal en vertelde dat mijn ouders een paar honderd kilometer verderop zijn geboren. ‘Vandaag is een mooie dag’, zei hij. ‘Want je bent weer bij ons thuisgekomen.’ In een land waar ik als vrouw veel slechter af ben dan hier in jouw huis ervoer ik meer warmte dan ik van jou heb gekregen.

De tranen schieten er van in je ogen. Sindsdien nooit meer iets van Nadia Ezzeroili gehoord over in Marokko – of in Nederland door Marokkanen – mishandelde homo’s; niets over de Marokkaanse actrice die haar vaderland uit vluchtte nadat ze in Nadia’s verheerlijkte Tanger op straat in elkaar was geramd enkel en alleen om een filmrol die ze speelde, niets van frustraat Nadia Ezzeroili gehoord over de gewelddadige acties door de Marokkaanse oproerpolitie tegen betogers in Marokko; helemaal niets van het kokerkijkertje gehoord over de criminele Marokkaanse migranten die misbruik maken van de Europese asielprocedures en de ene misdaad na de andere plegen in Europa. Nee, mevrouw Ezzeroili krijgt de tranen in ogen en broek van een marktkoopman die haar warm in de armen sluit. Hoe naïef kan je zijn. Als je jezelf, geboren in Nederland, liever Marokkaan noemt, wees dan ook zo consequent en dapper om kritisch naar dat oord van levensgeluk te kijken.

Tweetende Nadia Ezzeroili plaatste op haar Twitter account een bericht over de te witte Nederlandse politie en het gebrek aan diversiteit. Laat ik daar eens op reageren, meende ik en ik wees haar op: http://www.artikel7grondwet.nl/het-nos-journaal-toetert-klakkeloos-discriminaatsjie/.

Een tekst die kanttekeningen plaatst bij de vermeende discriminatie bij de politie. Een tekst waar geen onvertogen woord in staat. Nadia Ezzeroili mag het met die tekst oneens zijn – wat leven we toch in een heerlijk land – maar niets, helemaal niets rechtvaardigde haar reactie per kerende post:

Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili
Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili

Hmm….mag ik dan ook even: Als je het hier zo weinig naar je zin hebt en Marokko blijkbaar ziet als het paradijs op aarde, donder dan zelf op!

Maar ja, het vreet zo lekker uit de Nederlandse ruif. Dat weet Nadia Ezzeroili maar al te goed. Ze drinkt maar wat graag uit die goedgevulde Nederlandse bron om er dan ook weer haar smerige frustratengal in te spugen.

De ideale maatschappij bestaat niet, ook niet voor autochtone (inheemse) Nederlanders. Die hebben helaas niet het gemakkelijke excuus dat ze bij voorbaat geen kans hebben omdat de wieg van hun (voor)ouders in een ander land stond en Nederland niet gastvrij is. Zal jankende Ezzeroili zich wel eens afvragen wat het voor inheemse bejaarden betekent om met hun boodschappennetje in de Crooswijksestraat of omgeving Afrikaanderplein naar de supermarkt te gaan? Ze schuifelen daar door een wereld die allang niet meer de wereld is waar ze opgroeiden. Ja, en die inheemse bejaarden, ook jongere  inheemse generaties, moeten het niet in hun hoofd halen een janktoon aan te slaan zoals Nadia Ezzeroili over het feit dat ze zich niet meer Nederlander in Nederland voelen.

DISCRIMINAATSJIE en OPDONDEREN zal Ezzeroili’s strenge oordeel zijn.

Een klein duveltje in mijn hoofd vraagt zich af: bedoelt gefrustreerde Nadia met haar ‘ik wil geen Nederlander meer zijn’ dat ze alle, of een grote meerderheid van de Nederlanders verfoeit? Mocht dat zo zijn, zo fluistert het duiveltje verder, dan begeeft Nadia zich op een door-de-mand-vallende wijze over de grens van xenofobie en racisme. Blijkbaar toch niet zo’n slim meisje die Nadia. Zal het dit gebrek aan intelligentie en haar vooroordeel, per definitie niet slim, zijn waardoor ze niet in alle kringen met open armen ontvangen wordt?

Om met Henk Spaan te spreken: VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK NADIA EZZEROILI OOK MEE!!

Stephan Olmert Krates

 

Haat zaaien – een nonsens verwijt

Trump zaait haat, Wilders zaait haat, Marine le Pen zaait haat, Norbert Hofer zaait haat, Lutz Bachmann zaait haat..

Wat hebben al deze mensen gemeen? Ze zaaien volgens tegenstanders niet alleen haat, maar zijn ook extreem rechts. Ooit, lang geleden, leerde een geschiedenisleraar ons op de HBS (weet de generatie van na 1968, het jaar waarin Cals’ Mammoetwet werd ingevoerd, nog waar HBS voor staat?) dat politiek links staat voor veel invloed van de overheid en rechts voor weinig invloed van de overheid. Een duidelijke afbakening.

Rechts staat volgens links ook voor onverdraagzaam, conservatief, het recht van de sterkste, cultuurbarbaren, eigen volk eerst, agressie en dom. Maar dan de linkse krachten in de maatschappij: die zijn intelligent, verdraagzaam, vooruitstrevend, cultuurminnend. Echte wereldburgers.

Ben je rechts? Schaam je. Ben je links? Dan weet je in ieder geval borstkloppend zeker dat rechts van het politieke spectrum verkeerde mensen zitten. Rechts zaait haat. Dat hoor je over links zelden zeggen.

In verkiezingstijd is weinig moed nodig om affiches van zogenaamde linkse partijen als de SP, Groen Links of de PvdA achter je raam te hangen. Er is moed voor nodig om een affiche van de PVV op te hangen. Hoon zal je deel zijn, zoals de vanzelfsprekende hoon waarop Eva Jinek – wat een slechte interviewster – tegen een Amerikaanse dame die aankondigde op Trump te zullen stemmen zei: “Really”? Het politiek-correcte blondje blaatte haar impliciete veroordeling zonder maar een moment te bedenken dat een vraag naar de beweegredenen van die dame meer op zijn plaats was.

Het verwijt ‘haat zaaien’ is per definitie elitair en aanmatigend. Niemand, maar dan ook helemaal niemand die komt met het verwijt ‘haat zaaien’ zal zichzelf zien als vruchtbare bodem voor dat haatzaad. De klacht ‘haatzaaien’ wordt altijd geuit namens anderen: het domme volk waar de gezaaide haat wel eens een vruchtbare bodem zou kunnen vinden en namens de slachtoffers van de welig tierende haat in die achterlijke voedingsbodem. Driewerf arrogant dus. De zaaier wordt veroordeeld, op de ontvangers van het zaad wordt paternalistisch neergekeken en de slachtoffers van de haat mogen rekenen op bevoogdende bescherming.

Het verwijt ‘haat zaaien’ is op zichzelf haat zaaien op een vruchtbare linkse voedingsbodem. Projectie dus.

Dat proces naar aanleiding van Wilders’ stomme actie tijdens een verkiezingsavond is oliedom. Het strafrecht heeft 2 intenties: zorgen dat de verdachte niet in herhaling vervalt en algemene preventie (zorgen dat anderen dat gedrag niet na-apen). In het proces tegen Wilders was vooraf bekend dat beide intenties niet gerealiseerd zouden worden. Wilders zal zich niet anders gaan uiten en zijn aanhang groeit. De opiniestatistieken tonen dat aan.

Dat kan toch niet de bedoeling zijn geweest. Het Openbaar Ministerie en rechters mogen bij zichzelf te raden gaan en zich afvragen of ze gehandeld hebben in de geest van de strafwet.

Wilders zal het OM en de rechters dankbaar zijn.

Stephan Olmert Krates

 

Kokerkijker Victor Lamme pleegt praatjes

 

De vrije wil bestaat nietVictor Lamme – moordschreeuwende aanklager en rechter in het euthanasiedrama van Hannie Goudriaan – heeft weer van zich laten horen. Liever had ik geen woord meer besteed aan deze minkukel van een professorandus. Meneer trad deze keer op het podium via een ingezonden brief in het NRC Handelsblad. Een brief die zin voor zin discutabel is. Vrijwel uit iedere zin borrelt de gereformeerde geest van Lamme op als uit een broeiende beerput.

De professorale kokerkijker probeert via zijn brief op beledigende wijze zand te strooien in de ogen van de intelligente lezer. Hoe aanmatigend kan een mens zijn. Lamme loopt in zijn brief ‘Pas op! Sluikreclame voor euthanasie‘ vooruit op het door hem te verrichten, veel te zwaar gesubsidieerde, hersenonderzoek. Dat hersenonderzoek zal, volgens Lamme, zelfs invloed hebben op marketing.

Marketing: een stokpaardje van de ontspoorde prof. Zijn ingezonden brief pretendeert de marketing rondom euthanasie te onthullen. Voor de goede lezer onthult die brief slechts één ding: het ontregelde brein van de hersenonderzoeker.

In hoeverre worden marketingtechnieken gebruikt in het propageren van euthanasie?, zo vraagt Lamme zich af. De beste man zet bij deze inleidende zin meteen de toon door het gebruik van de woorden ‘marketing’ – suggereert een commercieel doel (markt) – en ‘propageren’. Er wordt dus volgens Lamme propaganda gemaakt voor euthanasie als een commercieel doel.

Let wel: hij schreef zijn dubieuze brief naar aanleiding van de documentaire over de Levenseindekliniek.

Een succesvolle campagne begint met het trekken van aandacht. Elk jaar organiseert de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) een ‘week van de euthanasie’, en de laatste editie was met de documentaire De Levenseindekliniek wat aandacht betreft een groot succes (toegegeven, daar ben ik mooi ingetuind door bij De Wereld Draait Door te gaan zitten).

Lamme’s bezwaar tegen het succes van de ‘campagne’ betreft het doel van die campagne. Met name over ziekte en gezondheid worden vaak campagnes gevoerd. Denk maar aan de hart-, nier-, reuma-, aidsstichtingen. Nooit stond er een professorandus op die zijn professorale gewicht – bij Victor Lamme kan je nauwelijks nog spreken van enig gewicht – inzette om bezwaar te maken tegen het ‘trekken van aandacht’.

Victor Lamme maakt doordrammend bezwaar tegen de euthanasiepraktijk van de Levenseindekliniek en is daarom alleen al tegen het succesvol trekken van aandacht.

Het ergste is nog dat meneer Lamme ‘mooi’ in die aandachttrekkerij ‘getuind’ is ‘door bij De Wereld Draait Door te gaan zitten’. Hier moet ik natuurlijk denken aan het boek, nauwelijks meer dan een brochure, dat Victor Lamme schreef met de titel: De vrije wil bestaat niet. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat een man die zich onder andere voordoet als wetenschapper met kennis over marketingmechanismen en die de beperkingen van de vrije wil kent, zich als een mak lam, gemanipuleerd door de marketingstrategie van euthanasievoorstanders, naar de DWDD-slachtbank liet leiden?

Ongeloofwaardige kletskoek, meneer Lamme! Mocht het waar zijn dan diffameert Lamme zichzelf (als het niet waar is trouwens ook).

Niets, helemaal niets schrijft Victor Lamme over zijn walgelijke beschuldiging van moord aan het adres van de Levenseindekliniek. Of, is het misschien zo, dat de vrije wil van Lamme zo zeer geëlimineerd is, dat hij zelfs niet meer verantwoordelijk is voor wat hij uitkraamde bij DWDD? De ondertitel van zijn brochuretje wordt nu relevant: ‘Over wie er echt de baas is in het brein’. Is dat wat Lamme betreft Matthijs van Nieuwkerk? Het zal toch niet waar zijn.

Lamme tuinde helemaal niet in de ‘succesvolle campagne om aandacht te trekken’ door ‘bij DWDD te gaan zitten’. Nee, Victor Lamme tuinde in zijn, van enige vrije wil gespeend, verlies van regie over zijn brein door moord-onzin te delibereren. Jammer dat Lamme, ook na geruime tijd, geen excuus voor deze aantijging uit zijn pen kan krijgen.

Ik raad iedereen die de DWDD uitzending miste aan via uitzendinggemist.nl alsnog te kijken. Lamme staat in de discussie met de Levenseindekliniek alleen op zenden, zenden, zenden en geen moment op ontvangen. Je krijgt bijna plaatsvervangende schaamte.

Lamme: ‘In marketing wordt op emotie gespeeld, bij voorkeur met een mooie slogan. ‘Bij ieder leven hoort een waardig einde’, staat op de website van de NVVE. Leg dit naast de angst en onzekerheid die bij veel ouderen leeft: hun medische behandelingen zijn verspilde moeite en geld, in het verzorgingstehuis wacht de vierentwintiguursluier, alle thuiszorg is wegbezuinigd. Hoeveel ‘mooier’ is het dan om de kinderen niet tot last te zijn en ‘de regie in eigen handen te nemen’?’

Niet alleen in marketing wordt op emotie gespeeld. Dat doet Lamme zelf ook door te spreken over ‘gedwongen euthanasie’ en ‘moord’. In marketing gebeurt dat ‘bij voorkeur met een mooie slogan’. Dat kan je van Victor Lamme’s blaten niet zeggen.

En dan die ‘angst en onzekerheid die bij veel ouderen leeft’. Een transparante discussietechniek waar Lamme mee door de mand dondert. Mag ik het vragen: heeft Lamme daar onderzoek naar gedaan?

‘Bij veel ouderen’? Victor, mag ik ook wat cijfers en feiten van je weten? Het zal toch niet zo zijn dat je als een dominee op de kansel fraaie volzinnen over een fictie staat te prevelen enkel en alleen om je gehoor te imponeren en intimideren? Dat schurkt wel heel erg aan tegen marketingstrategie.

Ik weet niet waar de leeftijdsgrens ligt voor ‘oudere’, maar ik heb op mijn 68ste die ‘angst en onzekerheid’ niet.

Vierentwintigsuursluier, alle thuiszorg wegbezuinigd‘ is verkiezingstijdpopulisme, of komt er ineens een rudiment empathie bij Victor Lamme tevoorschijn?

Ouderen en hun kinderen die in gezamenlijk overleg de moeilijke keuze voor euthanasie maken, krijgen van Victor Lamme een trap na met zijn verdachtmaking ‘Hoeveel ‘mooier’ is het dan om de kinderen niet tot last te zijn en ‘de regie in eigen handen te nemen’?’. 

Ik weet niet hoe de verhoudingen liggen in de familie Lamme, maar enige vrees is op zijn plaats. Ziet hij zijn ouders als een ‘last’ en hoopt hij stiekempjes dat ze ‘de regie in eigen hand nemen’ en zo snel mogelijk de zachte-dood-spuit in de arm accepteren? Misschien gaat Lamme gebukt onder vrees dat zijn kinderen hem, zodra zijn faculteiten nog verder afnemen dan nu al het geval blijkt te zijn, stante pede geruimd willen hebben. Arme Victor.

Het wordt steeds grover in Lamme’s brief; de man ontspoort met: ‘Een andere veelgebruikte marketingtechniek is het simpelweg laten zien dat andere mensen het product gebruiken, bij voorkeur een beroemdheid. In de documentaire van de levenseindekliniek zien we drie mensen die euthanasie laten plegen, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Op de website van de NVVE pronken bekende Nederlanders die een wilsbeschikking hebben ingevuld; pure celebrity endorsement.’

Hier verdient deze nep-professor echt een draai om zijn oren, en wat ben ik graag degene die hem geeft. Victor Lamme doet hier wat hij anderen verwijt: volledig spelen op de, negatieve, emotie. Euthanasie is in de ogen van de malloot een ‘product’. Euthanasie wordt volgens deze nare man niet verricht of uitgevoerd, maar ‘gepleegd’.

Nu begrijp ik waarom de engerd geen excuus aanbood voor zijn moord-aantijgingen in DWDD. Hij gaat er namelijk, slechts beperkt verhuld, gewoon mee door. Moord ‘pleeg’ je namelijk; euthanasie niet. Of ‘pleegt’ Victor ook onderzoek? Loopt hij op zaterdagmorgen achter zijn Lidl-karretje boodschappen te plegen? Pleegt hij een ritje in zijn auto? Misschien worden er in het wereldje van deze lamzak ook operaties gepleegd. Gerieflijk woordgebruik indien de patiënt onverhoopt overlijdt.

Laten we het er maar ophouden dat meneer praatjes ‘pleegt’.

Is het gebruik van ‘plegen’ in relatie tot euthanasie een onbedoelde, betekenisloos verkeerde woordkeuze? Ik houd die optie open. Zeker bij een man die op zijn website over onderzoek naar het bewustzijn formuleert: ‘Waar ik achter probeer te komen is wat bewustzijn nou eigenlijk precies is..

De eerste de beste brugklasser krijgt van zijn leraar Nederlands een dikke rode streep onder ‘nou eigenlijk precies’ wanneer dat gebruikt wordt in een opstel.

Laat ik altijd gedacht hebben dat er een directe relatie moet bestaan tussen wetenschapsbeoefening en zorgvuldig taalgebruik. Dit roept vraagtekens op over de zorgvuldigheid van Lamme’s wetenschappelijke werk. Niet alleen zijn onzorgvuldig taalgebruik, maar ook zijn veel te snelle moord-conclusie, zijn onbeholpen discussiëren bij DWDD en nu het ingezonden wanproduct in NRC Handelsblad ondermijnen zijn wetenschappelijke geloofwaardigheid.

Het oordeel onzorgvuldig taalgebruik over zijn ‘euthanasie plegen’ is de vriendelijkste optie. Ik denk echter dat er heel wat anders aan de hand is. De professorandus psychiatrie en psychologie, de onderzoeker van het bewustzijn en de vrije wil, kan euthanasie, in welke vorm dan ook, alleen zien als een misdaad; en misdaden die verricht je niet, die voer je niet uit, maar die ‘pleeg’ je.

Laat ik proberen zorgvuldiger dan Victor te zijn, een kleine moeite, bij de integrale behandeling van zijn flutbrief: ‘Laten mensen zich door deze mix van emoties en sociale druk werkelijk tot euthanasie verleiden? Marketingmechanismen beïnvloeden ons gedrag van de aankoop van een iPhone tot het stemmen op een politieke partij. Als in de krant staat dat een bekend persoon zelfmoord heeft gepleegd, volgt vaak een epidemietje van mensen die ook zelfmoord plegen. Zo besmettelijk is gedrag, zo makkelijk wordt zelfs het meest wezensvreemde besluit ‘normaal’. Een vrouw mailde mij dat ze in haar woongroep moest uitleggen „waarom haar euthanasieverklaring nog niet was ingevuld”.

Je door een mix van sociale druk en emotie laten ‘verleiden’ tot euthanasie? Alsof mensen kiezen voor een zelfgekozen dood omdat ze daartoe verleid worden. Victor Lamme beantwoordt de door hem zelf gestelde vraag niet rechtstreeks, maar suggestief impliciet. Hij populariseert er vrolijk op los met zijn maffe vergelijking tussen euthanasie en de aankoop van een iPhone of de keuze voor een politieke partij.

Zo’n oppervlakkige zak die met het grootste gemak de zorgvuldigheid van de Levenseindekliniek en van de familie Goudriaan moord noemt, en de mechanismen die leiden tot de keuze voor euthanasie vergelijkt met de aankoop van een iPhone, mag niet serieus genomen worden. Helaas is het zo dat ieder jaar studenten in de klauwen van deze vooringenomen, onwetenschappelijke charlatan gedreven worden. Zorgwekkend. Heeft de man een leidinggevende bij de UVA? Zo ja, dan is het tijd voor een indringend functioneringsgesprek. De prof. is geen boegbeeld voor de universiteit om trots op te zijn.

Vooringenomen is Victor Lamme zeker: Een vrouw mailde mij dat ze in haar woongroep moest uitleggen „waarom haar euthanasieverklaring nog niet was ingevuld”.

Lamme citeert hier uit effectbejag. Laat ik mijn vooringenomenheid daar tegenover stellen en die vraag op mijn wijze interpreteren. Werd hij misschien gesteld uit zorg voor deze mevrouw? Ik verplaats mij in de gang van zaken binnen de woongroep. Zich verplaatsen in anderen is niet een van de sterkste vaardigheden van de crimineel Victor L.

In die woongroep ziet men ongetwijfeld keer op keer oude mensen die een lange worsteling voeren met het levenseinde. Kan het zo zijn, probeer het eens Victor, dat men die mevrouw met de vraag over de euthanasieverklaring probeerde te behoeden voor zo’n worsteling, of haar in ieder geval duidelijk te maken dat het ook anders kan?

Nee, onwetenschappelijk bevooroordeelde Victor L. ziet maar één mogelijkheid: die mevrouw wordt met op de emotie spelende marketingstechnieken gedwongen zich zo snel mogelijk dood te laten spuiten om haar kinderen te ontlasten en opdat er plaats is, commercieel aantrekkelijk, voor een opvolgster in de woongroep. Kassa!

Victor Lamme: ‘Dat euthanasiemarketing succesvol is, blijkt vooral uit cijfers. Waar de sterfte nauwelijks toeneemt is het aantal meldingen van een uitgevoerde euthanasie tussen 2010 en 2014 met 69% gestegen. Het aantal leden van de NVVE stijgt elk jaar; tussen 2008 en 2014 hebben meer dan 137.000 mensen een wilsbeschikking ingevuld. De NVVE kan zonder meer worden genomineerd voor een Effie, de prijs voor effectiviteit van een campagne.’

Daar heb je hem weer: ‘euthanasiemarketing’. Wat een engerdje die Victor L.

Tussen 2010 en 2014 steeg het aantal meldingen van euthanasie met 69%. Het aantal leden van de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillige Euthanasie stijgt elk jaar. Hoera, denk ik dan. Steeds meer mensen vinden de weg naar een waardig overlijden, en nemen zelf de regie in handen.

We hebben allemaal niets te zeggen over onze aankomst in dit leven. Hoe prachtig dat ieder voor zichzelf de keuze kan maken hoe het leven te verlaten. In mijn ogen een grote stap voorwaarts in zelfbeschikkingsrecht en beschaving.

Het aantal sterfgevallen steeg namelijk in de door Victor Lamzak genoemde periodes niet. Er was een verschuiving van ‘natuurlijk’ overlijden naar euthanasie. Overlijden, werd vermindering van lijden. Victor Lamme moet zich realiseren dat wanneer de medische kennis het leven, en helaas daardoor vaak ook lijden, kan verlengen die kennis ook ingezet moet kunnen worden om op verzoek van de patiënt dat lijden te stoppen. Daar heeft marketing niets mee te maken; zorgvuldige medische begeleiding en vrije keuze wel.

Victor Lamme laat niets horen over de ethiek van verlengd lijden door gebruik van medische kennis (de gemiddelde leeftijd is binnen een paar generaties aanzienlijk omhoog gegaan) en richt zich alleen op de ethiek van beëindigen van lijden. Jammer dat meneer Lamme de discussie, eerder een zelfovertuigde monoloog, zo onethisch voert.

Zou er werkelijk sprake zijn van succesvolle euthanasiemarketing, dan zou het aantal sterfgevallen toe moeten nemen. Dat is niet zo. Het aantal euthanasie verrichtingen nam toe als het gevolg van een succesvolle mentaliteitsverandering en toegenomen maatschappelijke acceptatie, ten gunste van lijdende patiënten. Dat informatiecampagnes daarbij een rol hebben gespeeld verdient lof, niet Lamme’s sarcasme. Liever zie ik subsidiegeld gaan naar de NVVE, dan dat ik geconfronteerd wordt met de á raison van € 3,2 miljoen gesubsidieerde hoon van Lamme.

Victor ziet dat anders. Dit is te verwachten van iemand die er van overtuigd is dat de vrije wil niet bestaat en die de regie over zijn eigen brein volledig kwijt is.

Volgens Victor zijn al die duizenden mensen die menswaardig konden sterven niets anders dan slachtoffer van een soort iPhone commercial. Slachtoffers van euthanasiemarketing. Wat deze professorale schlemiel, mijn dunk voor hem is omgekeerd evenredig aan de tijd die ik aan hem besteed, niet door heeft, is dat marketing tot doel heeft in de markt voordeel te behalen.

Voor simpele Victor simpel uitgelegd: de marketing rondom iPhones is gericht op de verkoop van iPhones. Een dergelijke relatie bestaat niet tussen euthanasiemarketing, wat een walgelijk woord, en het aantal euthanasie verrichtingen.

Het gaat bij de NVVE en de Levenseindekliniek niet om reclame en winst. Victor Lamme, gebruikt zelf een onfrisse anti-euthanasiemarketingsstrategie.

Je mag toch verwachten van zo’n hooggeleerde clown dat hij les 1 uit de psychologie, over projectie, goed geleerd heeft. De willoze Lamme heeft blijkbaar nog zo weinig te zeggen over zijn brein, dat hij niet meer in staat is tot reflectie over zijn projecterende beschuldigingen.

We zijn er nog niet: ‘Over het algemeen beschermen we kwetsbare groepen tegen marketingmechanismen. Daarom mag er niet worden gerookt op tv en wordt geen alcohol verkocht aan minderjarigen. Een van de zorgvuldigheidseisen bij euthanasie is dat de patiënt zijn wil moet hebben geuit „zonder druk of onaanvaardbare invloed van anderen”. Marketingmechanismen werken vaak onbewust. Simpelweg geloven dat iemand zegt ‘vrij’ te hebben gekozen voor euthanasie gaat uit van een heel naïeve notie van de vrije wil. Het negeert hoe makkelijk mensen worden beïnvloed door de wereld om hen heen, hoe sterk een mix van angsten en sociale druk onbewust kan inwerken op een ogenschijnlijk vrije beslissing.’

Volgens mij wordt euthanasie iedere keer weer uitgevoerd – Victor zou zeggen ‘gepleegd’ – op basis van een individuele keuze.

Fantasievolle Victor heeft echter een nieuwe categorie, een nieuwe ‘kwetsbare’ groep bedacht. De euthanasie-anten. Een groep die beschermd moet worden. Je moet er toch niet aan denken beschermd te worden door iemand als Victor Lamme.

Mensen die hunkeren naar een zacht levenseinde vergelijkt Victor, mijn neiging hem uit te schelden zal ik intomen, met jongeren aan wie geen alcohol verkocht mag worden. Waar heeft die man het over? Maken van vergelijkingen is altijd tricky-business. Lamme is er meester in. Patiënten moeten volgens een van de zorgvuldigheidseisen – Victor L. weet volgens mij helemaal niet wat zorgvuldigheid inhoudt – ‘zonder onaanvaardbare invloed van anderen’ hun keuze kunnen maken. Los van het slecht te definiëren ‘onaanvaardbaar’ gaat Victor er zonder meer van uit dat de marketingsstrategie van de NVVE zo’n onaanvaardbare invloed inhoudt.

Staat deze narcis er echt geen moment bij stil dat hij zelf een ‘onaanvaardbare invloed’ uitoefent op medemensen die euthanasie overwegen? Nee, daar staat Victor L. niet bij stil; dat blijkt uit iedere zin, iedere alinea van zijn brief. Victor berijdt liever zijn stokpaardje over de vrije wil.

Meneer Victor Lamme is in zijn brief, over de rug van mensen in levensnood en gebruikmakend van onderhuidse, verwerpelijke marketingmethodes, met niets anders bezig dan de promotie van zijn boekje De vrije wil bestaat niet.

Tsja, als niemand zo’n wanproduct koopt, dan moet je helaas je toevlucht nemen tot de vrije-wil-ondermijnende marketing. Het zij zo. Geld is geld. Victor gedraagt zich hier als een lijkenpikker. Het boekje wordt gepromoot via het euthanasiedrama.

Nu wordt het helemaal jakkie: ‘De overheid beschermt de mens vaak tegen de grillen van de eigen wil. Sparen voor pensioen is verplicht, omdat anders bijna niemand dat vrijwillig doet. Een autogordel dragen wordt met straffe sancties afgedwongen. Enig paternalisme tegen de gril van de vrije wil die op een druilerige zondagmiddag kiest voor euthanasie is dus wel op zijn plaats. Het tegenwicht dat de commissie-Schnabel biedt aan de roep om euthanasie op te rekken richting voltooid leven is dan ook terecht.’

Had ik me zo voorgenomen niet meer te schelden, maar nu moet het gewoon: Victor Lamme laat in deze alinea zien een schoft te zijn. ‘Enig paternalisme tegen de gril van de vrije wil die op een druilerige zondagmiddag kiest voor euthanasie is dus wel op zijn plaats.”

De ‘gril van de vrije wil’? ‘Op een druilerige zondagmiddag’ voor euthanasie kiezen? Hoe bedenkt hij het.

Victor roept hier om ‘enig paternalisme’. Het is juist het paternalisme van maten als Lamme dat het denken over euthanasie contamineert en euthanasie in de praktijk onnodig ingewikkeld maakt.

We zijn er bijna. Victor Lul mag nog één keer: ‘De farmaceutische industrie is verboden marketing voor zijn producten en behandelingen direct te richten op de consument. De Levenseindekliniek wil euthanasie graag zien als een behandeling, en wordt als zodanig ook vergoed door zorgverzekeraars. Waarom is marketing van dit product dan wel toegestaan? Moet de week van de euthanasie niet afgeschaft en de website van de NVVE op slot?

Victor! Je maakt me wanhopig! Wederom: euthanasie een ‘product’. Zie je dan echt niet dat er een mega verschil is tussen de verkoop van medicijnen, vaak met duizenden procenten winst, en de hulp die de Levenseindekliniek verleent?

Victor ziet dat niet. Mag ik Victor er op wijzen dat verzekeraars de behandeling door de Levenseindekliniek vergoeden? Reken er maar op dat verzekeraars altijd weer hun best doen argumenten tegen vergoeding te bedenken. Die argumenten vonden ze blijkbaar niet bij de behandelingen door de Levenseindekliniek. Je moet het wel heel bont maken om minder fatsoen te hebben dan verzekeraars. Victor Lamme slaagt daar glansrijk in.

Hoe tendentieus kan je zijn: ‘De Levenseindekliniek wil euthanasie graag zien als een behandeling..’

Hoe Victor Lamme de verrichtingen van de Levenseindekliniek ziet, weten we inmiddels: moord. Moord waar ernstig zieke patiënten, gemanipuleerd door slimme marketeers, buiten hun vrije wil, zonder enig verzet aan meewerken.

Die Lamme is gek, stapelgek.

Tenslotte: ‘Ik ben niet tegen euthanasie. Maar gezien wat hersenwetenschap en psychologie ons leren over de beïnvloedbaarheid van menselijk gedrag gaat de huidige euthanasiemarketing een stap te ver. Een traject richting euthanasie is pas echt vrij als het is verschoond van ‘weken’, films, websites en pagina’s vol voorstanders.

En vooral verschoond van Victor Lamme, wil ik daar graag aan toevoegen.

Daar is ons repeteergeweer opnieuw: euthanasiemarketing. Streeft de man misschien naar ‘woord van het jaar 2016’?

Mag ik de studenten aan de Universiteit van Amsterdam verzoeken, nee, mag ik ze smeken zo snel mogelijk het Maagdenhuis weer te bezetten en daar te blijven tot de wetenschapondermijnende Victor Lamme voorgoed van de universiteit verwijderd is?

Stephan Olmert Krates, Meditatione Ignis, ethische kwesties.