Is PvdA kandidaat-raadslid Ugbaad Kilincci in Emmen uitgescholden?

Soms is er een beetje durf nodig om te schrijven wat je denkt. Dit is zo’n moment.

Ugbaad Kilincci, kandidaat-raadslid in Emmen, deelde afgelopen zaterdag foldertjes uit in haar stad. Ze wil daar de gemeenteraad in. Mevrouw Ugbaad Kilincci is geboren in Somalië en woont vanaf haar eerste levensjaar in Nederland. Somalië, het geboorteland van Hirsi Ali. Het land waar de meerderheid van de vrouwen genitaal verminkt wordt. Het land ook waar vrouwen ‘vrijwillig’ rondlopen in archaïsche woestijnklederdracht omdat Allah dat wil.

Deze Ugbaad Kilincci is tijdens het foldertjes uitdelen onder meer uitgescholden voor ‘kopvoddenmongool’. Volgens Ugbaad Kilincci is ze meerdere keren racistisch, discriminerend uitgescholden, maar ze is zelf steeds vriendelijk gebleven. Op een gegeven moment werd het haar teveel en plengde ze tranen bij een partijgenoot.

Deze summiere informatie moest aan de grote klok en ging als een lopend vuurtje over Twitter en diverse nieuwsmedia. De steunbetuigingen op Twitter overstegen binnen de kortste keren de 1.000 tweets waarin Ugbaad Kilincci menig keer werd aangesproken met ‘Lieve Ugbaad Kilincci’ en toezeggingen kreeg dat nu zeker op de PvdA gestemd zou worden in Emmen.

Lodewijk Asscher kon natuurlijk niet achterblijven, want ook landelijk zou dit verhaal de PvdA geen windeieren leggen.

Kritiekloze massahysterie. Ik geef toe, een pleonasme.

Er wringt hier een schoen.

Laat ik mij verplaatsen in het Emmense politieke activisme in het centrum tussen winkelend publiek op een drukke zaterdagmiddag.

Daar staat dan een duidelijk herkenbare exotische, Somalische, mevrouw met de gebruikelijke islamitische draperieën helemaal in haar eentje folders uit te delen. Hoezo in haar eentje? Omdat mevrouw volgens eigen zeggen meerdere keren racistisch is uitgescholden en geen van haar folderende collega’s daar iets van gemerkt heeft. Ook in de vele honderden tweets die ik gisteren las, heeft niemand zich gemeld die getuige was van die herhaalde scheldkanonnades.

Ik kan mij voorstellen dat mevrouw Ugbaad Kilincci toen ze de eerste keer zo gruwelijk werd uitgescholden dat meteen gemeld heeft bij een van haar collega’s en dat ze vanaf dat moment samen, dicht bij elkaar, gingen folderen.

Nee, dat deed mevrouw Ugbaad Kilincci niet, maar liet de ene na de andere scheldpartij over zich heenkomen voordat ze tenslotte besloot zich te melden bij een maatje.

De Emmer PvdA-wethouder Bouke Arends is woedend. ,,Het is ongelooflijk dat het zover is gekomen in ons land, in onze gemeente. Dit heb ik werkelijk nog nooit meegemaakt, afschuwelijk gewoon.’’ Volgens Arends werd Kilincci door meerdere mensen los van elkaar uitgescholdenZelf kreeg hij dit niet mee. ,,Opeens stond Ugbaad met tranen in de ogen naast me. En niet van de kou, want daar kan ze goed tegen. Maar die scheldpartijen, die vond ze te confronterend. En dat kan ik me heel goed voorstellen.’’ (http://www.dvhn.nl/drenthe/Kandidaat-raadslid-Emmer-PvdA-in-tranen-na-racistische-beledigingen-23007749.html)

Vooral dat: ,,Het is ongelooflijk dat het zover is gekomen in ons land” van wethouder Bouke Arends. Het zou je wethouder maar zijn met zijn cliché. Er is misschien één, misschien meer dan één, persoon geweest die zich scheldend misdragen heeft, maar provinciaaltje Arends ziet het meteen als een landelijk probleem. De simpele ziel ziet niet dat naast die paar scheldenden, als ze er al waren, meer dan duizend mensen staan die dat schelden helemaal niet accepteren. Eigenlijk zou hij moeten blaten: “Wat leven we in een geweldig land dat zo massaal geprotesteerd wordt tegen incidentele racistische uitingen”. Zal wel een beetje te moeilijke logica zijn voor deze meneer.

Probeer ik nu duidelijk te maken dat Ugbaad Kilincci niet werd uitgescholden? Nee, dat probeer ik niet. Ik was er niet bij. Overigens net zo min als die meer dan 1.000 Twitter-sympathisanten. Ik wil geloven dat er in Emmen een mongool langs Ugbaad Kilincci liep en zijn verstandelijke beperking op haar projecteerde en haar uitschold om haar ras en uitdossing.

Sterker nog, het zou mij helemaal niets verbazen wanneer in deze verkiezingstijd overal folderaars er verbaal van langs krijgen. Ik zie nog de beelden voor me van een paar #ANTIFA meiden die een 70-jarige PVV-folderaar fysiek aanvielen. Ik kan me overigens niet herinneren dat er toen ook zo verontwaardigd werd gereageerd op Twitter.

De PvdA lijkt garen te spinnen bij dit incident.

Er fluistert een duiveltje in mijn oor, dat vraagt: “Simon, geloof je werkelijk dat verhaal van mevrouw Ugbaad Kilincci? Een verhaal dat niemand kan bevestigen? Scheldpartijen die niemand gehoord heeft?”

Laat ik dat duiveltje maar niet antwoorden. Ik was er immers niet bij daar in Emmen.

Deze mevrouw kwam afgelopen september ook al in het NOS nieuws met een verhaal waar niets van kon worden aangetoond. Je moet er niet aan denken dat ze gekozen wordt in de gemeenteraad van Emmen.

Toch nog maar eens dat verhaal van Jules Croiset lezen.

Simon A. Tire

 

 

Die Duterte is eigenlijk een heel aardige en charmante man.

 

 

Mag die Marion Derckx dat wel zeggen over Duterte? Volgens mij niet. Maar moest ze het ook zeggen? Absoluut niet! Dom, dommer, domst.

Nederlandse ambassadeur op Filipijnen: Duterte ook een charmant man

De Filipijnse president Rodrigo Duterte haalt vaak het nieuws vanwege zijn spijkerharde antidrugsbeleid en controversiële uitspraken. Maar in diplomatieke gesprekken komt hij sympathiek over, zegt Marion Derckx, de Nederlandse ambassadeur op de Filipijnen. “Het is een heel charmante man.”

Derckx is sinds 2014 werkzaam op de ambassade in de Filipijnse hoofdstad Manilla. Duterte ontmoette ze sinds zijn aantreden in 2016 meerdere keren. In radioprogramma Met het Oog op Morgen vertelt ze dat ze goede gesprekken met hem heeft gehad. “Ik ben ervan overtuigd dat hij het beste wil voor zijn volk. Alleen de manier waarop hij dat doet, is niet de manier waarop wij in Nederland het zouden doen.”

Duterte krijgt geregeld kritiek vanwege zijn oorlog tegen drugs, die aan duizenden mensen het leven kostte. Derckx zegt dat ze bij haar ontmoetingen met de president eigenlijk altijd de mensenrechtensituatie ter sprake brengt. “Daar probeer je een gesprek over te voeren. Dat is mijn taak. Ik moet bruggen slaan.”

lees hele artikel:

nos.nl/artikel/2214591-nederlandse-ambassadeur-op-filipijnen-duterte-ook-een-charmant-man.html

Witje – want slechts half zwart – Anousha Nzume valt door de mand.

Anna Steijn schreef het boekje Hallo witte mensen onder haar belachelijke quasi Afrikaanse artiestennaam Anousha Nzume. Mevrouw worstelt met haar warrige wortels en besloot op haar achttiende dat Anna Steijn veel te Hollands klonk en had toen al door dat je in Nederland met een exotische naam veel meer kansen maakt geknuffeld en gepamperd te worden, dan wanneer je gesierd bent met een ordinaire inheemse naam. Bovendien is je minderheidskleur met een Afrikaanse naam overtuigender.

Zo werkt het: je zoekt vrienden als racist Arzu Aslan en consorten, neemt een Afrikaanse naam aan en vercommercialiseert je zelfgecreëerde slachtofferschap.

Kassa!

Juichend in je gediscrimineerde en achtergestelde gelijk kan je je natuurlijk niet veroorloven dat beargumenteerd weerwoord tegen je zelfbeklag publiek gemaakt wordt. Dus wat doe je: je vertrapt met je buitenproportionele, zwarte voet iedere oppositie.

Anna Anousha Steijn Nzume is het selectieve succes naar haar obese koppie gestegen. Het lot van kokerkijkertje is haar deel, want ze ziet niet dat alle support uit slechts één hoek komt en dat dat succes een eendagsvlieg is. De aandacht gaat van de ene aandachtszieke frustraat naar de andere. Is het eerst raciste Arzu Aslan, dan is het een jankmarokkaantje als Nadia Ezzeroili, of snotneusje Christa Noëlla die niet meer mee wil doen aan die huichelachtige dodenherdenking op 4 mei, of partijen en relaties hoppende Sylvana Simons, of van Joop naar Geen Stijl zwabberende links-fascistische Anne Fleur Dekker, of naar met een bionisch gehoor geoutilleerde Annet Veenstra, om nu, voor heel even, terecht te komen bij Anna Anousha Steijn Nzume.

Ik besloot niet te trappen in de STER priet-praat van Anna Anousha Steijn Nzume in diverse media en kocht haar boekje niet. Over dat boekje heb ik dan ook geen mening, anders dan de vraag die ik mij stel: zou een witte een uitgever weten te vinden die Hallo zwarte mensen, wil publiceren? Een boekje waarin een witte aan zwarten uitlegt hoe ze zich in onze maatschappij dienen te gedragen tegen witten?

Vanmorgen las ik een boeiende column door Robert Vuijsje waarin hij onder de titel Zelfbenoemde keurmeester de vraag stelt of Anna Anousha Steijn Nzume het recht heeft hem als witte man, met een overigens zeer diverse komaf, te verbieden mensen met een integratie-achtergrond te interviewen. Een imponerende column die ik via Twitter stuurde naar Anna Anousha Steijn Nzume. Het enige commentaar dat ik bij de column voegde was ‘OEPS’:

Tweet aan Anna Anousha Steijn Nzume

 

Ik bekritiseerde het boekkie van Anna Anousha Steijn Nzume niet, voegde haar geen verwijten toe, schold haar niet uit, gebruikte geen vulgaire taal, discrimineerde haar niet, behandelde haar niet racistisch…niets van dat al. Het enige dat ik deed was de column van Vuijsje aan haar sturen, een column die er niet om liegt, met de toevoeging ‘OEPS’. Volgens mij niet een toevoeging om aanstoot aan te nemen.

Binnen twee minuten kreeg ik een reactie van Anna Anousha Steijn Nzume: “Heb ik niet gezegd. Doei”. Nu besef ik maar al te goed dat Twitter gedegen inhoudelijk reageren alleen mogelijk maakt voor de werkelijk getalenteerden, maar zo karig en dan door iemand die zich theatermaker, actrice en nu ook auteur noemt, is teleurstellend.

Doei?

Ja Doei, want Anna Anousha Steijn Nzume heeft mij ook meteen geblokkeerd als Twittervolger:

Lafbekje Anna Anousha Steijn Nzume

 

Ja, deze allesbehalve bescheiden aanwinst in ons polderland matigt zich aan de meerderheid van de inwoners de norm te stellen hoe met elkaar om te gaan, maar scoort zelf op de verdraagzaamheidschaal een dikke onvoldoende. Zo werkt dat bij Anna Anousha Steijn Nzume blijkbaar: volop gebruik maken, en terecht, van de vrijheid van meningsuiting in ons landje, maar met haar maatje 48 keihard op de rem trappen zodra ze een tegengeluid verneemt.

Wat mij betreft verdwijnt ze in de afvalcontainer waar alle parasieten horen die spugen in de bron waar ze smakelijk uit drinken.

Misschien mag ik van een Russisch-Kameroense-Nederlandse (stiefvader) ook niet te veel verwachten.

Simon Aernout Tire.

En Frits Wester, hij jokte voort

Iedere keer wanneer ik drankorgel Frits Wester op de tullefisie zie moet ik denken aan zijn oplichterij bij de Nationale Nieuwsquiz in 2004. Meneer had de vragen/antwoorden vooraf gezien en won dat jaar met vlag en wimpel.

Om bij deze beeldspraak te blijven: al snel bleek het een vlag op een modderschuit te zijn, want de overwinning was gepikt. Hoe ik daarbij kom? Doordat ik oud genoeg ben om mij dat nog heel goed te herinneren en omdat het digitale geheugen van het internet geduldig is. Google maar eens ‘Frits Wester Nationale Nieuwsquiz‘ om uitgebreid geïnformeerd te worden over meneer RTL en zijn faux pas. De beste man was ooit voorlichter bij het CDA, solliciteerde schaamteloos naar een functie in de regering – daar ga je dan als onafhankelijke journalist – en dook toen in de poel van de commerciële nieuwsgaring.

Een mannetje met een beperkte ethiek die keer op keer het embargo rond de troonrede wist te omzeilen.

Heeft hij iets geleerd van zijn Nationale Nieuwsquiz buiteling? Niets. Helemaal niets, want toen ik gisteren een tweet maakte over zijn Nationale Nieuwsquiz valsspelen kreeg ik de reactie dat ik zou geloven in een verhaal dat niet waar is:

 

 

 

 

 

 

 

Die Frits toch….spartelen tegen de waarheid, dat moet hij als ‘kritische journalist’ toch weten, is een bij voorbaat verloren gevecht.

Simon A. Tire

 

Harry van Bommel nieuwe aanwinst DENK

Bijna-dood ervaring: deelde Harry van Bommel de klamme Palestijnse vlag met Gretta Duisenberg?
Bijna-dood ervaring: deelde Harry van Bommel de klamme Palestijnse vlag met Gretta Duisenberg?

Er dwaalt een spook door het Binnenhof – het spook Harry van Bommel (a.k.a. Harry Hamas, a.k.a. Harry Intifada, a.k.a. Harry Billenknijper). Alle oude machten van het Binnenhof hebben zich verenigd om een heilige klopjacht tegen dit spook te voeren: Buma van het CDA, Wilders van de PVV, Samson van de PvdA, Pechtold van D’66 en alle autochtoon Nederlandse radicalen ter rechter- en linkerzijde van ons vaderlandse parlement.

Welke partij is niet door Harry van Bommel uitgemaakt voor rechts revisionistisch en slaaf van wereldzionisme en Israel? Welke gevestigde partij kreeg niet door Harry Hamas en zijn medestanders – hoe weinig dat ook zijn – het verwijt van zionistische sympathieën in het gezicht gesmeten?

Twee dingen kunnen we hieruit concluderen. Ten eerste: Harry Intifada staat binnen het parlement al jaren moederziel alleen. Ten tweede: het is de hoogste tijd dat deze aan zijn zetel vastgeplakte parlementariër zijn opvattingen, zijn doeleinden, zijn streven tot vernietiging van de Israëlische staat klip en klaar aan iedereen presenteert en het sprookje over zijn opvattingen confronteert met een duidelijke manifest van eigen hand.

Daar klemt echter de schoen. Het schrijven van een manifest is voor Harry Hamas van Bommel net een stap te ver. Zijn ware intenties bleven daarom jarenlang als een ongrijpbaar spook door het Binnenhof waren.

Harry zocht in het verleden zijn activistische heil onder meer bij de feeks, waar moet een spook anders zijn heil zoeken, Gretta Duisenberg. Boze tongen beweren dat Harry zijn vertier zocht en vond onder de klamme Palestijnse vlaggen van Gretta. Harry deinst nergens voor terug. Niet voor ongewenste billenknijperij, en naar het schijnt zelfs niet voor de vleesloze zitknokkels van Arafat-knuffelaar Gretta.

Ook politiek deinst Harry nergens voor terug. Hoewel hij de afgelopen jaren niet alleen Israel, heel de Europese Unie en recent Oekraïne schoffeerde, denkt domme Harry dat er voor hem een toekomst is weggelegd als Nederlandse minister van buitenlandse zaken.

Misschien was die ambitie de reden dat hij, al zijn eerdere weerzin verbijtend, als een Balkenende voor president Bush gisteren onderdanig en zelfs angstig tegenover de Israëlische premier stond bij diens bezoek aan ons parlement. Dappere Harry leek het in zijn broek te doen.

De Ottomaanse held en zeteldief Kuzu van ongekozen partij DENK toonde meer ruggengraat. Hij ging als een onbetrouwbare boef uit Duizend-en-één-nacht staan in het rijtje parlementariërs die Netanyahu wilden begroeten en weigerde demonstratief Netanyahu de hand te schudden. Een verzetsdaad om je petje voor af te nemen. Een heldendaad die internationaal de kranten haalde. Trucje geslaagd.

Voor Harry van Bommel was het alsof een verlosser van Stalinistisch formaat opstond. Onder de beschermende vleugels van Kuzu en DENK kan spook Van Bommel uit de as van zijn politieke verleden oprijzen.

DENK heeft hem met open armen ontvangen. Volgens Kuzu niet omdat hij verwacht dat Harry van Bommel bij de verkiezingen van 2017 zetels oplevert, maar omdat toetreden van Van Bommel tot DENK in het oog van de buitenwereld bewijst dat DENK waarmaakt wat de partij belooft: Verbinden.

Mr. Simon A. Tire

 

Interview met kunstenares Yaël Wolfs (postuum gepubliceerd)

Yaël Wolfs2 Zaterdag 2 juli 2016 hadden we in Sjinkerij de Bóbbel, Maastricht, een lang interview met kunstenares Yaël Wolfs over haar installatie met levende wormen. Niemand kon op dat moment bevroeden welke gruwelijke ontwikkelingen in het verschiet lagen. Diezelfde zaterdag vond een stiekeme, want anonieme, groep vandalen het nodig de artistieke vrijheid van kunstenares Yaël Wolfs met voeten te treden en haar installatie te vernietigen. Vijf dagen later werd het gemartelde lichaam van de kunstenares gevonden, hangend aan een kastanjeboom op het Onze Lieve Vrouweplein, vlak voor De Sterre der Zee.

Hieronder postuum, hoe wrang kunnen leven en dood zijn, de weergave van het interview dat we met Yaël Wolfs hadden in een van Maastrichts meest bijzondere uitspanningen. De kunst van Yaël Wolfs is vernield, maar haar woorden en ideeën zijn via het interview nog springlevend. De integrale opname van het interview zal binnenkort uitgezonden worden in het VPRO-programma Kunstuur.

Yaël Wolfs verklaarde twee dagen voor haar dood: “Mijn werk zorgt er soms voor dat toeschouwers zich geen houding weten te geven tegenover de installatie en zichzelf. Dit is iets wat ik als kunstenaar alleen maar koester en waar ik ruimte aan wil geven. Het valt op dat kinderen van de basisschool veel meer open staan voor mijn installaties dan volwassenen. Kinderen lijken het zelfs beter te begrijpen. Volwassenen hebben, zeker bij de huidige installatie met wormen, een primaire, zogenaamd politiek-correcte, reactie over dierenleed en misbruik van dieren. Ze zijn door deze vooringenomenheid verblind en niet meer in staat de boodschap of zelfs de esthetiek van de aan vishaakjes dansende wormen te zien. Ja, dansend, want ik ben er van overtuigd dat die wormen zich door mijn installatie bevinden in een habitat waar ze hun natuurlijke gedrag kunnen beleven. Pijn? Kletskoek. Die beesten hebben een slechts rudimentair centraal zenuwstelsel en voelen geen pijn. We hebben dat uitgebreid getest. Wanneer je een worm in tweeën snijdt zal je zien dat beide delen nog even vrolijk spartelen als eerst het geheel. Nee, dat is geen spartelen van pijn. U bent nu al net zo bevooroordeeld als al die klagende bezoekers bij mijn installatie. Ik maak deze installaties uit dierenliefde en juist om de volledig verstoorde relatie dier-mens terug te brengen tot zijn oerproporties.”

“Natuurlijk daag ik ook uit. De mens van de 21ste eeuw is sufgebeukt en afgestompt door alle beelden van gruwelijkheden, met name in de moslimwereld. Ik zeg dit bewust, wetende dat de christelijke wereld ook een lange historie heeft van straf, marteling en moord. Mijn installaties, er zijn plannen voor veel meer, symboliseren de holocaust uit de tweede wereldoorlog. Overigens niet de enige holocaust. Kijk naar de dagelijkse onderdrukking en zelfs uitroeiing van het Palestijnse volk door de oppressor Israël. Het fascineert mij dat de onderdrukte uit de tweede wereldoorlog en het eeuwenlange slachtoffer van jodenvervolging door met name de christelijke wereld, vanaf 1948 onderdrukker is geworden. Een onderwerp waar ik veel over nadenk.”

“Maar goed, terug naar mijn visie op de sufgebeukte en afgestompte mens van de 21ste eeuw. Ik ben er van overtuigd dat de dagelijkse avalanche van gruwelijke beelden op TV en de sociale media geen behoefte schept aan rust en bezinning, maar dat de mens steeds sterkere prikkels nodig heeft om überhaupt nog geprikkeld te worden. Ik noem dat sociale pornografie. Het is dit jaar zeventig jaar geleden dat de bikini voor het eerst getoond werd op een Parijse modeshow. Vrouwen die zich daarmee op het strand vertoonden werden enorm geil begluurd door mannen en met jaloezie bekeken door hun sexegenoten. Alleen al het tonen van een blote buik was bron van veel emotie. Met de gewenning aan de bikini groeide de behoefte aan sterkere prikkels.”

“Onze hele wereld is gepornografiseerd. Alles wat vroeger werd gezien als immoreel en excessief, is nu geaccepteerd. Niet altijd werkelijk geaccepteerd, maar wel publiek. De mening in de huiskamers verschilt nogal eens van de publieke mening buiten de deur. Daar durft niemand meer in opstand te komen uit vrees ouderwets en conservatief gevonden te worden. We houden ons daarom voornamelijk nog bezig met schijnproblemen als Zwarte Piet, racisme en discriminatie. Tegen die hypocrisie kom ik in opstand.”

“Als de redactie van een achterhaald blaadje in Parijs wordt uitgemoord zijn we voor 24 uur allemaal Charlie en gaan daarna snel weer over tot de orde van de dag, maar oh wee, wanneer er iets schijnbaar naars gebeurt met een zooitje wormen, dan zijn de rapen gaar. Dezelfde mensen die zich druk maken over mijn wormen, staan een uur later bij de Kentucky Fried Chicken plofkip naar binnen te schrokken of op het Stadhuisplein patat te eten met stoofvlees uit de bio-industrie. Mijn wormen zijn veel beter af dan de beesten die massaal geproduceerd en hartverziekend geconsumeerd worden.”

“Ik kies heel bewust voor de gepornografiseerde benadering van mijn kunst en probeer prikkel op prikkel te stapelen om de lethargische mens wakker te schudden, aan het denken te zetten en weer te laten voelen, echt en oprecht voelen.”

“De installatie met levende wormen is slechts een kleine aanzet. Er zijn nog grootste plannen voor de nabije toekomst. Met Naturalis, Philips Lightning en Studio Roosegaarde heb ik een ‘kerstboomkikkersproject’ opgezet. De bedoeling is in de kerstperiode van volgend jaar, 2017, levende kikkers te laten schijnen in grote kerstbomen op het Vrijthof. De gemeente Daun, niet ver hier vandaan in de Vulkaneifel, heeft de bomen toegezegd. De levende kikkers zullen in de anus voorzien worden van kleine ledlampen, Philips Lightning ontwikkelt die nu, waardoor in het donker de bomen helemaal tot leven komen. Daan Roosegaarde zou zorgen voor de achterliggende techniek en voor de klemmen waarmee de kikkers bevestigd worden. De samenwerking met hem is echter voorlopig gestopt naar aanleiding van het programma Collegetour. Ik wil niet het risico lopen dat Roosegaarde met mijn idee aan de haal gaat. Er zijn nu nog enkele technische problemen en we zitten met de vraag naar continuïteit. Doordat de lampjes ingebracht worden in de anus van de kikkers, lopen we het risico dat ze hun ontlasting niet kwijt kunnen en hangend aan de boom ontploffen. Dat zou een ramp zijn voor onder de bomen flanerende Maastrichtenaren. Oraal inbrengen of implantatie in de maag wordt veel te kostbaar omdat we dan ondersteuning nodig zullen hebben van een team dierenartsen. Het voeden van de beesten moet ook nog georganiseerd worden. Het grootste probleem is de beschikbaarheid van kikkers in het winterseizoen. De wormenkweker uit Cadier en Keer die nu zorgt voor de constante levering van wormen, experimenteert met de kweek van kikkers. We hebben goede hoop dat dit gaat lukken.”

“Er is nog meer; we zitten geen moment stil. Het jaarlijkse concert van André Rieu op het Vrijthof zal over twee jaar geheel feestelijk verlicht worden met aan de bomen en boven het podium aan vleeshaken opgehangen biggetjes. Deze biggetjes zijn voorzien van surrealistische lichtkroontjes. Deze verlichting zal energieneutraal gerealiseerd worden doordat we elektriciteit opwekken via de energie die vrijkomt door de aan de vleeshaken spartelende biggetjes. De stembanden van de beestjes worden vooraf doorgebrand, zodat het concert van Rieu niet verstoord wordt. De slagersvakschool uit Cuyk zal leerlingslagers leveren om ons te helpen met het wegbranden van de stembanden.”

“Mocht deze concertverlichting een succes worden, dan zal in 2020 de 70 kilometer lange jaarlijkse wandeltocht, De Nacht van Gulpen, langs het hele parcours op deze wijze verlicht gaan worden. Die tocht begint ‘s avonds om 22.00 uur en wordt in de tweede helft van de volgende ochtend beëindigd waarna een feestelijke brunch aan de lopers en bezoekers wordt aangeboden. Alle biggen, we schatten er ruim 7.000 nodig te hebben, zullen dan massaal halal geslacht worden – goed voor de integratie met onze nieuwe Nederlanders uit moslimlanden – en op twee kilometer BBQ op de Rijksstraatweg geroosterd worden. Oeps, ja, daar hebt u gelijk in..verdorie niet aan gedacht. Moslims willen natuurlijk geen varkens slachten. Kijk. zo zie je maar, ook mij ontglipt wel eens iets. Dat gaan we oplossen. Dit plan moet ook mogelijk zijn met kalkoenen, kippen zijn te klein. Wel jammer dat we dan het muzikale gillen van de biggetjes moeten missen. Dat leek me nu juist zo mooi met die echo door de Limburgse heuvels.

Met een “Ik moet nu weer aan de slag” maakt kunstenares Yaël Wolfs een einde aan het interview. Dit zal het laatste zijn ‘wat’ we van haar horen.

André Rieu en de organisatie van De Nacht van Gulpen waren niet voor commentaar bereikbaar. Rieu laat via zijn woordvoerster weten nog nooit van de kunstenares Yaël Wolfs gehoord te hebben en alle begrip te hebben voor artistieke vrijheid, maar dat zijn artistieke vrijheid en de keuzes die hij voor zijn optredens maakt belangrijker zijn dan die van een weinig getalenteerd, beginnend ‘kunstenaresje’. Rieu kon niet voorzien welk een gruwelijke moord een paar dagen later zou plaatsvinden.

Simon A. Tire

 

Commissariaat voor de media heeft schoon genoeg van De Wereld Draait Door

Naar aanleiding van onderstaande blog ontvingen we een mail van Joop Veen, Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering van het Commissariaat voor de Media:

Geachte heer Dieter Korbjuh,

Vanochtend namen wij kennis van de volgende publicatie op Uw website:

https://www.meditatione-ignis.org/commissariaat-voor-de-media-heeft-schoon-genoeg-van-de-wereld-draait-door/

Wij stellen vast dat het hier gaat om een gefingeerd interview met mevr. Poelmann van het Commissariaat voor de Media. Zij heeft nooit met iemand van Uw website contact gehad, laat staan een interview gegeven. De publicatie met aan haar toegeschreven citaten, achten wij misleidend en onrechtmatig. Wij gaan er dan ook vanuit dat deze publicatie per ommegaande van Uw website wordt verwijderd. Ik verzoek U om bevestiging van ontvangst van deze email.

Met vriendelijke groet,

Joop Veen  
Interim coördinator Externe Betrekkingen & Advisering

Met Dieter Korbjuh bedoelt Joop waarschijnlijk, je weet maar nooit, Dieter Korbjuhn. Het is hem vergeven. De naam van Poelman is immers in de door Joop gewraakte tekst ook verkeerd gespeld.

Onvergeeflijk en ook een beetje lachwekkend, is dat hij niet door heeft dat de initialen en naam van de auteur van het door hem gewraakte artikel een veelbetekenende combinatie vormen: S.A.Tire.

Ik raad hem aan die initialen plus achternaam als één woord hardop uit te spreken.

Uit onze statistieken blijkt dat Joop Ad-Interim stevig rondgestruind heeft op onze website. Zelfs dat hielp niet hem de ogen te openen en te ontdekken dat alle door SATIRE geschreven teksten de draak steken met personen en instituten. Leuk? Ja, daar valt over te twisten.

De tekst over DWDD en het CVDM staat zo vol absurde hyperbolen dat ik mij niet kan voorstellen dat er naast Joop Veen nog anderen zijn die hem serieus nemen.

Mocht dat toch zo zijn: alles wat hieronder te lezen is, is ontsproten aan het verwarde brein van de Meditatione Ignis hofnar en dorpsgek Mr. Simon Aernout Tire. Weliswaar aan de dagelijkse realiteit ontleend, maar niet gebaseerd op waarheid.

Dieter Korbjuhn, hoofdredacteur Meditatione Ignis

 

 

boek van de maand

De ogen van Suzanne Poelman, sinds eind 2015 de nieuwe directeur van het Commissariaat voor de media (CVDM), stralen in een exclusief interview met Meditatione Ignis van venijn wanneer ze spreekt over de commerciële activiteiten van DWDD. ‘Dit loopt al jaren de spuigaten uit! We gaan hier stevige maatregelen tegen nemen’.

DWDD zet volgens Poelman de geloofwaardigheid van de publieke omroep op het spel. Keer op keer doet mega-verdiener Van Nieuwkerk sarcastisch over de commerciële activiteiten van de niet-publieke zenders, terwijl hij zichzelf als persoon en de VARA als omroep via sluikreclame financieel voordeel op financieel voordeel lijkt te bezorgen.

Poelman: ‘Eigenlijk kan je nauwelijks nog spreken van sluikreclame. Hier is eerder sprake van regelrechte reclame voor boeken, films, theatervoorstellingen en CD’s, en dan op een schofferende, brutale manier met een air van onaanraakbaarheid’.

Het succes is DWDD volledig in de bol geschoten. ‘Van Nieuwkerk en de DWDD-sekte denken echt dat ze boven alle wetten verheven zijn en onbelemmerd de commerciële activiteiten van de eigen kliek mogen aanbevelen. Een schoffering van de regels, maar ook van de kijkers’.

Het is Poelman een doorn in het oog dat de DWDD tafelheren en tafeldames als ‘gast’ aan de andere kant van de tafel mogen aanschuiven zodra ze een boekje hebben geschreven. De ronduit ‘geile aanbevelingen’ door Matthijs van Nieuwkerk zijn ‘te gênant voor woorden’. Hier wordt objectiviteit gespeeld terwijl de subjectieve ‘vriendjesdiensten’ er van af druipen. Dat boekje van Marc Marie Huijbregts In stukjes, zou nooit de aandacht hebben gekregen dat het nu kreeg in DWDD als hij niet een van de tafelheren was in dat programma. ‘Jan Mulder hoeft maar een pen op papier te zetten of Matthijs van Nieuwkerk staat al met zijn gretige hand opgehouden in de startblokken om het aan te bevelen.’ Hetzelfde geldt voor producten van de DWDD huisdichter Nico Dijkshoorn. Binnenkort zal er een door Sylvana Simons geschreven semi-sociologische studie over slavernij verschijnen. DWDD zal een hele uitzending aan dat boek wijden, onder andere met medewerking van Roy Kaikusi Groenberg (de malloot die op de Dam het boek van Harry Intifada van Bommel verbrandde omdat Prem Radhakishun daarin geciteerd werd met het woord ‘neger’).

Boze tongen beweren dat Van Nieuwkerks verspreking – hij noemde schrijfster Esther Gerritsen ‘per ongeluk’ Esther Verhoef – helemaal geen verspreking maar regelrechte opzet was. Van Nieuwkerk zou betaald zijn om de in vergetelheid rakende Verhoef weer naar de publicitaire voorgrond te halen.

Dieuwke Wynia, de ‘koningin van DWDD’ en één van de oprichters van Das Mag uitgevers heeft zich verzekerd van constante aandacht voor Das Mag in DWDD. Zo mocht Jelle Brand Corstius vorige week nog zeer uitgebreid zijn boekje over pappa Brand Corstius in DWDD presenteren, en Van Nieuwkerk maar enthousiasme spelen. Waar werd dat boekje uitgegeven? Je raadt het al: bij Das Mag van DWDD baas Dieuwke Wynia.

Je moet bij al deze zelf-bevoordelende kongsi’s automatisch denken aan het infame ‘links lullen, rechts zakken vullen’ dat socialistische kringen vaak verweten wordt. De Vereniging van Arbeiders Radio Amateurs is door Van Nieuwkerk en Wynia verworden tot een keiharde kapitalistische onderneming die kijkers op een commercieel-agressieve wijze het geld uit de zakken klopt. Dit heeft niets meer te maken met ‘verheffing van de arbeider’, maar alles met het spekken van de eigen portemonnee.

Het maandelijkse optreden van een viertal boekhandelaren die hun handeltje hitsig mogen aanprijzen met ‘uniek meesterwerk’ op ‘uniek meesterwerk’ is beschermd door de vrijheid van drukpers. Geen enkele omroep zou wegkomen met dit soort puur commerciële activiteiten als het een ander soort product betrof. Met boeken kan dit blijkbaar. Toch overweegt het CVDM bij wijze van proef DWDD een forse boete op te leggen over deze boekenpromotie. ‘Dit is buiten proportie en niet gericht op informatievoorziening maar op verkoopcijfers, en op niets anders’.

Er zal door onderzoeksjournalist Bob Bernstein van Meditatione Ignis onderzoek worden gedaan naar het gerucht dat Van Nieuwkerk persoonlijk financieel voordeel heeft bij al deze aanbevelingen. Beweerd wordt dat hij zich via een postbus-BV op de Kaaimaneilanden fors laat betalen. Via deze BV zou van Nieuwkerk niet alleen zijn villa in Diepenheim, maar ook zijn buitenhuis op Sint Maarten (het Franse deel) bekostigd hebben.

Madeleine de Cock Buning, Eric Eljon en Jan Buné scharen zich achter Suzanne Poelman in haar streven de VARA en DWDD weer in het gareel van de publieke omroep te krijgen. Tot nu toe zagen ze geen mogelijkheden de brutale commerciële promotie aan te pakken. Echter, nu de VARA helemaal buiten zijn boekje ging met een gefaald oplichtersrestaurant waar de klanten á raison van € 80,00 per persoon een poot werd uitgetrokken, en dat allemaal maandenlang ‘voorgekookt’ in DWDD, ziet het CVDM kans de commerciële strategie van DWDD af te straffen.

Het Commissariaat voor de Media stoort zich er vooral aan dat de VARA/DWDD zich gedraagt alsof ze boven de wet staan.

‘Dit kan niet langer getolereerd worden’.

Mr. Simon Aernout Tire