PvdA tuig Eveline Herfkens en Marleen Barth en D’66 mislukkeling Jan Hoekema

Ambtswoning burgemeester Wassenaar

Van mijn inmiddels vijftigjarige stemrecht maakte ik tot aan 2002 gebruik om bij verkiezingen het vakje naast PvdA rood te kleuren. Ik ben nog van de generatie die vol bewondering, ondanks mijn Limburgse wortels, pal achter Joop den Uyl stond, vooral nadat hem door de populisten Wiegel en Van Agt een hak werd gezet na een klaterende verkiezingsoverwinning voor de PvdA. Het koppel zette niet alleen Den Uyl een hak, maar ook alle kiezers die PvdA stemden.

In 2002 trok ik boos en resoluut een streep onder mijn pro-PvdA stemgedrag nadat diva Eveline Herfkens tegen de VN-regels in de haar verstrekte huursubsidie voor een duur appartement in New York niet terug hoefde te betalen. De eerste de beste arbeider – daar staat de A in PvdA toch voor – die een paar tientjes teveel huursubsidie incasseert zal, eventueel met boete, tot de laatste cent terug moeten betalen. Herfkens, beschermd door haar politieke makkertjes, hoefde dat niet. Dus: exit PvdA wat mij betreft.

Toch haalde ik bij de recente landelijke verkiezingen weer bakzeil. De enige mogelijkheid mijn bewondering voor kamervoorzitter Arib inhoud te geven was stemmen op de PvdA met een voorkeurstem voor haar.

Het had lang genoeg geduurd dat ik de PvdA verwijten maakte over dat griezeltje Eveline Herfkens. Het kon niet anders of de PvdA had lering getrokken uit die geschiedenis.

Alhoewel: blijkbaar zit gesodemieter met huren en ambtelijke onderkomens in het DNA van de PvdA politici, want nu blijkt PvdA senator Marleen Barth geklooid te hebben over de huur van de burgemeesterswoning in Wassenaar. Haar man Jan Hoekema, gefaald burgemeester in die villastad, werd terecht de laan uit gestuurd, maar mocht voorlopig in de ambtswoning blijven en kreeg via een stiekeme deal naast zijn wachtgeld aanvulling op zijn inkomen tot 100%. Bovendien kreeg het koppel Barth-Hoekema alle advocatenkosten vergoed. Er moest natuurlijk huur betaald worden: € 1400,00 per maand. Een bedrag dat vele tweeverdieners in de huidige woninggekte waar ze als starters niets kunnen kopen sowieso maandelijks aan huur kwijt zijn. Bovendien pinda’s voor zo’n kapitaal pand (dat nu te koop staat voor 2 miljoen).

Senator Marleen Barth strijkt voor ongeveer dertig dagen per jaar vergaderen zo’n € 35.000,00 op. Geen wereldsalaris, maar altijd nog het dubbele van het minimumloon voor iemand die fulltime werkt en in ieder geval ruim voldoende om de huur voor de ambtswoning te betalen.

Wat ving – verdienen kan ik bij zijn disfunctioneren niet uit mijn toetsenbord krijgen – Jan Hoekema als burgemeester:

  • Salaris:                   € 90.651,72
  • Vakantiegeld:          €   7.252,14
  • Eindejaar:               €   8.702,56
  • Totaal:                  €106.606,42

Niet slecht, niet slecht.

Marleentje echter vond een huur van € 1400,00 bij een gezamenlijk inkomen van ruim € 130.000,00 veel te hoog en, geheel volgens haar PvdA DNA, ging ze aan de slag om huursubsidie te vangen. Ze noemde dat natuurlijk anders, maar vragen om verlaging van de toch al geringe huur voor de ambtswoning komt op hetzelfde neer. Niets geleerd van de geschiedenis Herfkens, schijt aan de arbeider, geen enkel eergevoel en dat terwijl disfunctionerende Jan al een ton per jaar vangt zonder een spat uit te voeren. Een schoolvoorbeeld van PvdA links-lullen-rechts-zakken-vullen.

Het kon niet anders, maar het PvdA bestuur zou het er niet bij laten zitten. Geen behoefte aan nog een schraper zoals Eveline Herfkens. Dat valt dus zwaar tegen, want Barth heeft in een gesprek met het partijbestuur gezegd dat het “niet handig was”, dat zij om huurverlaging vroeg, aldus een woordvoerder van het partijbestuur. “Verder blijft het een zaak tussen de gemeente Wassenaar en de heer Hoekema.”

WAT??!! Dus als PvdA senator Marleen Barth de gemeente Wassenaar onder druk zet om de huur van de ambtswoning te verlagen, dan heeft haar partijbestuur geen andere mening dan: “Verder blijft het een zaak tussen de gemeente Wassenaar en de heer Hoekema”?

Stelletje mandarijnen.

“Niet handig”? Wat een ongeloofwaardige relativering. Dit, mevrouwtje Barth, heeft helemaal niets met onhandigheid, maar alles met mentaliteit te maken.

Ik ga bij volgende verkiezingen weer terug in de anti-PvdA modus en hoop, jammer voor Arib, dat dat partijtje wederom keihard op zijn donder krijgt. De jongens van DENK hadden groot gelijk toen ze uit de PvdA stapten.

Er fluistert een duiveltje in mijn hoofd dat rommelen met woonruimte niet alleen deel uit maakt van het PvdA DNA. Jan Hoekema is lid van hetzelfde onbetrouwbare partijtje als Alexander Pechtold. Die had toch ook iets stiekems met woonruimte, maar dan in Scheveningen….?

Vrij naar Jan Blokker: Je hoort mij niet klagen wanneer de gewelddadige fascisten van de AFA even een gesprekje gaan voeren met bedelaar Barth en seks-rel Hoekema.

H.A.F.M.O, Hoek, politiek commentator Meditatione Ignis

Zelfmoord Harry van Bommel

Harry van Bommel, AKA Harry Intifada, AKA Harry Hamas

Nog eventjes en dan weten wie de uitverkorenen zijn om de komende jaren – als het kabinet Rutte III zo lang stand houdt – de diverse ministersposten te bemensen. In deze tijd van onderhandelen, formeren en baantjes verdelen moet ik iedere keer weer denken aan die SP malloot Harry van Bommel die negentien volle jaren namens dat Stalinistische partijtje met zijn morsige zitvlak kleefde aan een kamerzetel.

Harry Intifada van Bommel vond dit jaar wat ik al vele jaren vind: het is lang genoeg geweest. Toch was meneer bij zijn naderende afscheid nog zo naïef te denken dat er in de toekomst misschien, heel misschien een kabinet zijn onmisbare hulp in zou roepen om minister van Buitenlandse Zaken te worden.

Ja, brave lezers, u ziet het goed Buitenlandse Zaken.

“Van Bommel op Buitenlandse Zaken?” zal iedereen met een geheugen dat beter functioneert dan dat van de Stalinistische meningenhopper zich verbijsterd afvragen. De man die in een anti-Israel demonstratie ‘Intifada nu’ liep te blèren Nederland vertegenwoordigen in Israel? Hoe bedenkt hij het!

De man die zich hard maakte tegen het associatieverdrag met de Oekraïne en zelfs aankondigde pleerollen met anti-Oekraïne teksten op de toiletten te hangen in het parlement, denkt Nederland te kunnen vertegenwoordigen in Kiev?

De man die ooit activistisch demonstreerde tegen de ‘Europese Grondwet’ wil minister van Buitenlandse Zaken worden voor Nederland? Denkt die man werkelijk dat hij binnen de EU als minister van Buitenlandse Zaken geaccepteerd zal worden?

Tot drie keer toe pleegde Harry Intifada van Bommel anticiperend zelfmoord als minister van Buitenlandse Zaken. Die simpele ziel is zijn geheugen volledig kwijt of, nog kwalijker, hij meent in al zijn fundamentalistisch socialistische arrogantie dat heel Nederland lijdt aan geheugenverlies.

Het lijkt mij het beste dat hij aan de opgewarmde koffie gaat aan de keukentafel in Oss bij zijne heiligheid Jozef Djugashvili Marijnissen, ook zo’n toonbeeld van zelfingenomen leugenachtigheid, en zich niet meer in het openbaarheid vertoont.

Mocht hij toch zo dom zijn weer de publiciteit te zoeken, dan moet ik de vuilnisman luidkeels vragen: “MAG DEZE ZAK OOK MEE!!?”

H.A.F.M.O. Hoek, Meditatione Ignis politiek commentator.

 

Kuzu: oprotten (en neem Jeroen Pauw mee)

Mustafa Kemal Pasja

Je moet mensen niet op hun uiterlijk beoordelen, maar iedere keer wanneer ik die zweterige – of is het gel dat uit zijn haar lekt – Kuzu met zijn mongoloïde glimlach op de tullufisie zie borrelt weerzin bij mij op en kost het mij moeite te luisteren naar wat hij te vertellen heeft. De zeldzame momenten waarop het wel lukt naar hem te luisteren, denk ik – overigens nog zeldzamer – dat hij zinnige dingen zegt. Echter, ik vertrouw hem voor geen cent en heb echt moeite enige zinnigheid van deze Erdoganeske gluiperd te accepteren.

Gisterenavond – 23 maart 2017 – was hij te gast bij Jeroen Pauw en kreeg volop de lengte kotsend te argumenteren. Jeroentje, als het om echte journalistiek gaat blijft hij een SBS roddeltante, had zich voorbereid en probeerde af en toe kritisch te interpelleren. Tevergeefs want op glibberige Kuz`u kreeg hij geen moment vat.

Dat krijg je ervan wanneer je te blind bent om voorzetten voor open doel aan te zien komen en de bal dan keihard over de zijlijn knalt. Tot drie keer toe blaaskaakte Kuzu dat onvrede onder Turken, falen van integratie en toenemende discriminatie veroorzaakt wordt door een premier die het heeft over “oprotten”.

Overduidelijk rommelen met de chronologie en zelfs geschiedvervalsing door de voorman van een 100% racistische minipartij. Want, waar verwees engerd Kuzu naar? Naar een uitspraak van Rutte in Zomergasten. In dat programma werden de beelden getoond van twee achterlijke, agressieve Nederturken die de Nederlandse pers via fysiek en verbaal geweld op de Erasmusbrug in Rotterdam het werken onmogelijk maakten. Een van die exotische parels schreeuwde naar een NOS medewerker “OPROTTEN”. Rutte – wat lijkt dat op ‘rotten’ – werd gevraagd om een reactie.

Die reactie was, volkomen terecht, “Als ik dat hoor dan denk ik: rot zelf op”. Niets mis mee. Dus niet, zoals vette Kuzu nu beweert dat Rutte vindt dat ALLE Turken moeten oprotten. Nee, Rutte reageerde op het ‘oprotten’ van een glorieuze Turkse aanwinst in de Nederlandse maatschappij.

Pauw liep met open ogen in de demagogische en leugenachtige val die Kuzu tot drie keer toe opzette.

Alle Turkse opstandigheid en vijandigheid zou dus veroorzaakt zijn door Rutte’s oprotten.

Rot toch zelf op meneer Kuzu met je leugenachtige praatjes en neem die amateuristische Pauw lekker mee naar Turkije. Misschien kan hij in het Ottomaanse depressieve rijk nog iets publicitairs betekenen voor de posthume bestrijder van Kemal Pasha’s scheiding van kerk en staat: meneer Erdogan.

H.A.F.M.O. Hoek

Zweedse truttenregering – het kan nauwelijks erger

Zie ze daar op de foto staan dat stelletje sombere, saaie westerse dames. Wat een vernedering. Wat een onderdanigheid. Hassan Rohani zit midden in een grote ruimte aan tafel; op de vloer een groot Perzisch tapijt. De bezoekende dames mogen blijkbaar dat tapijt niet betreden en staan als schoothondjes aan de rand van het tapijt te wachten totdat het baasje ze een botje toewerpt. Van de acht dames staan er vijf met de handen gekruist voor hun verleidelijke hofje. Ook een voorschrift van die hitsige islamitische rakkers?
Zie ze daar op de foto staan dat stelletje sombere, saaie westerse dames. Wat een vernedering. Wat een onderdanigheid. Hassan Rohani zit midden in een grote ruimte aan tafel; op de vloer een Perzisch tapijt. De bezoekende dames mogen blijkbaar dat tapijt niet betreden en staan als schoothondjes aan de rand van het tapijt te wachten totdat het baasje ze een bot toewerpt. Van de acht dames staan er vijf met de handen gekruist voor hun verleidelijke hofje. Ook een voorschrift van die hitsige islamitische rakkers?

Hoe haal je het in je stomme kop om jezelf de eerste feministische regering van de wereld te noemen om dan als geile bavianen met je schrale kont omhoog te gaan zitten voor een islamitische potentaat. Ik zou me als Zweed kapot schamen. Doe dat nu al als niet-islamitische West-Europese burger.

De principes van goed-opgeleide feministische, Zweedse landbestuurders zijn blijkbaar rekbaar. Van feministische solidariteit met de onderdrukte vrouwen in Iran, en ruim veertig andere islamitische landen, is geen sprake. Waarom niet? Heel simpel, omdat er geld te verdienen valt. Waar geld, veel geld verwacht wordt, zetten blijkbaar ook kakelfeministen als die Zweedse regering hun principes Opzij.

In Iran worden vrouwen mishandeld met zweepslagen als ze zich niet houden aan de kledingvoorschriften. Sinds de islamitische revolutie in Iran zijn alle moslim- en geseculariseerde vrouwen verplicht zich te houden aan woestijnregels over hun kleding. De Zweedse nepfeministen hebben daar geen boodschap aan, want ze zijn, als waren ze echte mannen, op handelsmissie en als je op handelsmissie bent zet je als de gastheer dat wenst desnoods een feestneus op.

Wat zou het prachtig geweest zijn wanneer die principeloze dames hun poot stijf hadden gehouden. Dachten ze werkelijk dat Iran geen zaken met Zweden doet wanneer de regeerders van Zweden zich aan hun westerse, vrije principes zouden houden? Als dat de kwestie is, dan lijkt het sowieso beter geen zaken te doen met dat land vanwege te grote afhankelijkheid. Bij zaken doen hoort wederkerigheid en bij dit handjedrukken over principes hadden de Zweden moeten winnen. Een Iraanse delegatie naar westerse landen zal echt niet uit beleefdheid kiezen voor de kledinggewoontes van het land dat ze bezoeken. Welnee, ze zullen zich juist nadrukkelijk houden aan hun eigen kledingvoorschriften. Sterker nog: dergelijke delegaties bepalen zelfs wat de gastheer/-dame op tafel zet; in ieder geval geen alcohol.

Het is prima om je als bezoeker aan een land aan te passen aan de mores van dat land, ook aan de kledingvoorschriften. Deze bereidheid moet ophouden wanneer er geen sprake is van wederkerig respect en wanneer de helft van de bevolking continu onder de dwang staat waar jij als bezoeker aan toegeeft omdat er geld te verdienen valt.

Ik heb niets met welk geloof dan ook en heb dus ook niet het recht te oordelen over de spelregels van al die fantasieën. Wim Kan zei het al: “Als je het spel niet speelt, bemoei je dan ook niet met de regels”.

Mag ik echter wel een vraag stellen: “Zal er werkelijk een almachtige god bestaan die het ene moer uitmaakt welke kleding zijn gelovigen dragen, of is het toch zo dat in sommige culturen mannen dat voor vrouwen bepalen?”

Een vraag die de Zweedse mokkels zich hadden moeten stellen.

op https://www.meditatione-ignis.org/anti-feminisme-nominaties-voor-patricia-paay-en-zweedse-regering/ maakte collega Stephan Krates een vergelijking tussen Patricia Paay en deze feministische regering. Een excuus is op z’n plaats: die vergelijking was een belediging voor Paay en had niet gemaakt mogen worden.

Hans A.F.M.O. Hoek

De Volkskrant – zonder twijfel de slechtste krant van Nederland

Jankorgel Nadia Ezzeroili

Als ik al niet besloten had mijn abonnement op De Volkskrant, misschien wel de slechtste krant van Nederland, op te zeggen dan had ik dat nu zeker gedaan.

Politieke opportunist en nitwit, relatiehopper Sylvana Simons besloot DENK het kunstje te flikken dat DENK de PvdA flikte en gunde De Volkskrant de primeur van dit dorpsnieuws. Want dorpsnieuws is het. Mevrouw S.S. heeft nog nooit iets in de politiek gepresteerd, heeft nog nooit aan verkiezingen deelgenomen, maar wordt op het Volkskrant podium getild alsof we hier te maken hebben met DE politica van de 21ste eeuw.

Het staat mij nog helder voor de geest hoe ze deelnam aan een gesprek bij PAUW over het naderende referendum in april 2016 waar de NL kiezers de regering raad mochten geven over het associatieverdrag met de Oekraïne. Geheel op zijn Simonsiaans zat Sylvana daar reactief te blaten over alles dat de andere deelnemers aan de discussie vonden en beweerden totdat aan het einde van het gesprek de aap – mag ik dat schrijven? – uit de mouw kwam. Mevrouw S.S. had dat verdrag helemaal niet gelezen, begreep er geen bal van en wist zelfs niet of ze wel zou gaan stemmen.

Tenenkrommend.

Lichtgewicht Simons trad toe tot het walgelijke, racistische en discriminerende ongekozen partijtje DENK en besloot na een paar maanden weer op te stappen. Ook over DENk had deze politica pur sang zich niet ‘ingelezen’ en het poppie wist niet wat bijna heel Nederland wist dat DENK-ers vulgaire volgers van Erdogan zijn, de Armeense genocide ontkennen en onbetrouwbare anti-feministische en anti-homo ratten zijn. Rat Simons heeft besloten dat tot zinken gedoemde schip te verlaten, waarschijnlijk omdat ze op een niet verkiesbare plaats op de DENK-lijst staat en dus alleen maar gebruikt werd als lijstduwer, en stapte naar De volkskrant om dat blaadje de primeur te gunnen.

Twijfelachtig allemaal, maar vooruit. Wie was de gelukkige om Mevrouw S.S, te interviewen? Nadia Ezzeroili. Wie? Ja, die! De mevrouw die ongeveer een jaar geleden een klagend stukkie schreef waarin ze aankondigde dat ze geen Nederlander meer wil zijn en die hitsig eufoor raakte omdat een oude marktkoopman in Marokko haar ‘welkom thuis’ wenste. Marokko, het paradijs op aarde. Ezzeroili liet subiet haar Nederlanderschap vallen en sloot heel Marokko in de armen. Hysterisch, maar ze heeft het recht op die keuze. Wat jammer nu dat deze Marokkofan wel blijft vreten uit de Nederlandse ruif en geen poot, maar dan ook geen enkele journalistieke poot uitstak ter verdediging van de Marokkaanse actrice Loubna Abidar die dat moslimland ontvluchtte naar Frankrijk omdat ze haar leven in Ezzeroili’s paradijs op aarde niet meer zeker was enkel en alleen vanwege een filmrol die ze speelde. In dat vrouwvriendelijke door afvallige Nederlander Nadia Ezzeroili verheerlijkte land werd de actrice zelfs op straat in elkaar geslagen vanwege haar rol in een film.

Kijk dat is dus de jeugdige journalist van De Volkskrant die geheel objectief en onbevooroordeeld mevrouw S.S. langdurig aan het woord laat. En de redactie van De Volkskrant stond erbij en keek er naar.

Heerlijk die journalistieke vrijheid en de vrijheid van het gesproken en geschreven woord. Jammer nu, dat die journalistiek alles behalve objectief is.

Het enige dat ik hiertegen kan doen, deed ik al enkele maanden eerder: mijn abonnement op dat enge krantje opzeggen.

JAKKIE!

Voor degenen die ook genoeg hebben van die amateuristische snotneusjournalistiek van De Volkskrant is hier de link om snel en eenvoudig het abonnement op te zeggen: https://www.opzeggen.nu/kranten/de-volkskrant/

H.A.F.M.O Hoek

Billenknijper Harry Intifada van Bommel verlaat fractie Socialistische Partij

Harry Intifada van Bommel en Gretta Hamas Duisenberg
Harry Intifada van Bommel en Gretta Hamas Duisenberg

In de NRC van gisteren staat te lezen: Van Bommel verlaat SP-fractie in Tweede Kamer. Een van de langst zittende Tweede Kamerleden vertrekt. Hij wil politici en partijen in „opkomende democratieën” gaan begeleiden. Als hij namens de SP in een volgend kabinet minister van Buitenlandse Zaken kan worden, is hij zo terug. (……) In 2007 raakte Van Bommel in opspraak door een klacht van een ambassademedewerker in Jordanië: zij vond dat ze door Van Bommel was lastiggevallen, hij bood zijn excuus aan. Afgelopen voorjaar was er een ex-militair die met een aanklacht tegen Van Bommel kwam: het Kamerlid zou in Paramaribo de vrouw van de ex-militair hebben aangerand. Van Bommel deed daarna zelf aangifte tegen de man wegens smaad en laster. Van Bommel voerde in 2005 fel campagne tegen de EU-grondwet en afgelopen voorjaar opnieuw tegen het EU-verdrag met Oekraïne. Begin dit jaar zei Van Bommel dat het zijn droom was om minister van Buitenlandse Zaken te worden. „Daar blijf ik voor beschikbaar.”

Hitsige Van Bommel kwam internationaal negatief in het nieuws toen hij in 2009 als Nederlands kamerlid meestrompelde in een anti-Israëldemonstratie en als een eendimensionale puber “Intifada, Intifada, Palestina vrij” liep te blaten. Fractievoorzitter Agnes Kant, over haantjegedrag in de politiek gesproken, tikte Van Bommel op de vingers en glibberige Harry verdedigde zich dat hij slechts op had willen roepen tot geweldloos verzet. Leuk gevonden van Harry. De letterlijke vertaling van het Arabische woord intifada is opstand. Laten die Palestijnse intifada’s iedere keer gewelddadige opstanden zijn geweest. Volgens Harry liep hij dus in de anti-Israëldemonstratie mee om de Palestijnen op te roepen tot geweldloos verzet. En gij gelooft dat! Wat is die man toch een paling in een emmer snot. Dat was hij in 2009 en hij is dat in 2016 nog steeds.

Toen een slimme grappenmaker subsidiegeld wist te bemachtigen om pleerollen te laten bedrukken met teksten tegen het associatieverdrag met Oekraïne stond geile Harry weer vooraan te schreeuwen dat hij die rollen op zou gaan hangen op de plees van de Tweede Kamer. Kwam het daarvan? Welnee, natuurlijk niet. Harry blaft wel, maar bijt niet. Te laf.

Nu laat hij bij zijn aanstaande vertrek weten dat hij in een nieuw kabinet best minister van buitenlandse zaken wil worden. Denkt hij werkelijk daar enige kans op te maken?

Misschien dat Harry’s geheugen langzaam aan minder wordt, hij is inmiddels de 55 gepasseerd, maar hij kan er op rekenen dat zijn bemoeienis met buitenlandse politiek in die anti-Israëldemonstratie door meerdere partijen, inclusief Israël, nog niet vergeten is. Zal hij Europees geaccepteerd worden na zijn demonstraties tegen het associatieverdrag met Oekraïne en zijn verzet tegen de Europese ‘grondwet’? Hij kan dan wel het langst zittende kamerlid zijn, maar van internationale politiek en het internationale politieke geheugen heeft hij absoluut geen sjoege. Minister van buitenlandse zaken, hoe bedenkt die naïeveling het.

De anti-democraat loopt schaamteloos publiekelijk te solliciteren naar een rol bij het ondersteunen van opkomende democratieën. Bij een dergelijke sollicitatie hoort een standaard afwijsbrief: “U voldoet niet aan de functie-eisen”.

De man heeft al moeite genoeg zijn weg te vinden in een traditionele democratie als de Nederlandse, laat staan dat hij nieuwe democratieën aan de hand kan nemen.

Om Henk Spaan te citeren: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE!”

H.A.F.M.O. Hoek, politiek commentator Meditatione Ignis

Het zwijgen van MARK CHARLIE RUTTE

Marcherend Turks legerWat waren we allemaal Charlie toen de redactie van een ouderwets en kinderachtig blaadje door geïmporteerde parels van islamitische onverdraagzaamheid overhoop geschoten werd.

Een verderfelijke aanval op het zo hoog gewaardeerde vrije woord in onze westerse samenleving. Het vrije woord waar een achterlijke groep islamieten geen bal van begrijpt. Aan hun eigen recht van spreken mag op geen enkele wijze getornd worden, want dan zijn de rapen gaar. Ze zijn echter te stom om te begrijpen dat respect voor hun recht van spreken juist gegarandeerd is wanneer ze dat recht van anderen erkennen.

Te ingewikkeld voor de teflonhersenen, want niets beklijft, van laffe woestijnfantasieënvolgers. Schadelijk voor de maatschappij waar ze vrijwillig naar migreerden en heel schadelijk voor hun goedwillende geloofsgenoten die wel voldoende grijze massa hebben om te begrijpen dat je in die maatschappij alleen succesvol kan zijn, hoe moeilijk succes ook vaak te verwezenlijken is, wanneer je in staat en bereid bent de waarden van die maatschappij te respecteren.

Mag ik de importmoslims die proberen onze maatschappij naar hun hand te zetten dat kwalijk nemen? Nee, want hersenloosheid kan nu eenmaal nooit verweten worden. Bovendien worden de mongoloïde aanhangers van dat sektarische geloof, een pleonasme, keer op keer weer in de watten gelegd door onze politiek-correcte maatschappij. We moeten immers begrip hebben, een westerse waarde, voor de islam en de principes van de moslims.

Ik heb daar zo langzamerhand geen enkel begrip meer voor en, atheïst die ik ben, neig steeds meer tot het bijbelse oog-om-oog-tand-om-tand. Niet bereid je aan te passen in onze maatschappij en steeds opvallender zelfdiscriminerend in het publieke domein koketteren met dat achterlijke geloof van je, je onmaatschappelijk opstellen in de maatschappij die je gastvrij ontving, je ramadan- en andere geloofsflauwekul in toenemende mate opdringen, voortdurend klagen over discriminatie terwijl discriminatie in je arabische cultuur ingebakken zit, en dan van mij verdraagzaamheid en respect eisen?

Vergeet het!

Hoe komt het toch dat de assimilatie van conservatieve nieuwkomers in onze wereld voor een aanzienlijk deel faalt? Heel simpel: omdat steeds maar weer de lengte gegeven wordt aan moslims om zich stapje voor stapje verder op te dringen met minachting voor verworvenheden van hun nieuwe land. Als dat verleggen van grenzen niet lukt dan vinden ze iedere keer weer een willig podium om hun absurde klachten over racisme, discriminatie en achterstelling breeduit te etaleren.

Geen enkele verantwoordelijke beleidsmaker, met uitzondering van de burgemeester van Rotterdam met zijn “Als het je hier niet zint, dan rot je toch op”, durft het aan duidelijke grenzen te stellen.

Binnen een jaar nadat ook onze minister-president Mark Rutte even Charlie was, doet hij zijn mond alleen nog maar open om te kust en te keur gênant te schaterlachen, maar niet om zich duidelijk uit te spreken tegen de moord op alle Charlies bij onze Turkse bondgenoot.

Nadat in het centrum van Rotterdam Turkse aanwinsten in Nederland de NOS met geweld belemmerden verslag te doen van een demonstratie door Erdogankontkruipers is Mark blijkbaar helemaal vergeten dat hij ooit Charlie was en hulde zich in stilzwijgen.

Er is weinig moed voor nodig in een massahysterische Je-Suis-Charlie-demonstratie mee te marcheren. Zodra werkelijke moed en een duidelijke stellingname nodig is om de Charlies van nu te verdedigen, zwijgt schaterende Mark als het graf.

Nu de Turkse president Erdogan, parasiterend op een knullige poging tot staatsgreep, onder ‘genagelten Stiefel’ de wankele Turkse democratie vertrapt en tienduizenden rechters, leraren en ambtenaren de laan uit stuurt, een betoog houdt om de doodstraf in te voeren en hoogleraren een reisverbod oplegt, laat Mark Charlie Rutte niets, maar dan ook helemaal niets van zich horen.

Onze in eigen cultuur vastgeroeste nieuwe Nederlanders begrijpen hier natuurlijk geen bal van en kunnen maar één conclusie trekken: de Nederlandse maatschappij is laf en we kunnen onbelemmerd onze gang gaan.

Neem het ze eens kwalijk..

Hans. A.F.M.O. Hoek

 

Wachtgeldpopulisme

Wassila Hachchi

Je moet er niet aan denken dat regeringen en parlementen tientallen jaren in dezelfde combinatie actief zijn. Laat die ellende maar beperkt blijven tot Cuba, Zimbabwe en Rusland.

Basis van democratie is, dat er regelmatig een stoelendans plaatsvindt met wisselingen van de wacht.

Gebeurt dat niet dan schort er wat aan het democratisch proces.

Die wisselingen van de wacht gaan gepaard met maatschappelijke onzekerheid voor hen die in de politiek acteren. Er is daarom een regeling die een bepaalde tijd continuïteit van inkomen garandeert na afloop van de politieke carrière: de wachtgeldregeling.

Zou dat wachtgeld niet bestaan, dan zouden gekwalificeerde mensen het niet in hun hoofd halen de politiek in te gaan en zouden in het parlement alleen nog maatschappelijk kanslozen als Harry Intifada Van Bommel, gefrustreerde fractieverlaters als Tunahan Kuzu en Selçuk Öztürk, en slordigen als Henk Krol zitten.

Bij iedere financiële vangnetregeling bestaat de kans op misbruik. Luister maar naar graaiende, belastingontwijkende werkgeversvoorzitter Hans de Boer en zijn klacht over labbekakken in de bijstand.

Hoewel het gemene volk tandenknarsend kijkt naar de wachtgeldregeling voor ex-politici, zijn mij geen voorbeelden bekend van misbruik, met uitzondering van D’66 kamerlid Wassila Hachchi.

De stunt die mevrouw Hachchi uithaalde is uniek. Deze parasiet had geen zin meer in de Tweede Kamer en koos voor onbezoldigd foldertjes uitdelen voor Hillary Clinton in de Verenigde Staten. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn van de wachtgeldregeling. Dat kamerleden wachtgeld krijgen wanneer ze bij verkiezingen buiten de boot vallen is verdedigbaar, maar halverwege de rit geheel vrijwillig de pijp aan Maarten geven en dan de wachtgeldmunten in je gretige klauwtje laten vallen, is van geen kant verdedigbaar.

Echt verbaasd ben ik natuurlijk niet. Ging de fractievoorzitter van Wassila Hachchi niet gratis in het privévliegtuig van een vriendje naar de Oekraïne om het Nederlandse kiezersvolk te overtuigen dat we vóór het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne moesten stemmen? Een vergeefse tocht, want de uitslag van het referendum was overtuigend NEE. Ik stemde voornamelijk NEE vanwege die actie van Pechtold en vanwege de belastingontwijking door miljardair en president van Oekraïne Porosjenko.

Het was natuurlijk geen toeval dat het vriendje van Pechtold zakelijke belangen heeft in Oekraïne. Pechtold ‘vergat’ deze gesponsorde vlucht te melden. Hij had het te druk. Zo zie je maar: het verschil tussen Jos van Rey van de VVD die nu voor de rechter staat wegens corruptie en Alexander Pechtold is niet groot.

Ook dat verbaast niet: Pechtold komt immers uit de wereld van kunstveilingen. Wat in die wereld aan gerotzooid wordt is als in een spannende thriller te lezen in Peter Watson’s Sotheby’s, the inside story. Een aanrader voor iedereen die het karakter van Pechtold beter wil begrijpen.

Terug naar het wachtgeld..

Alle anti-wachtgeldpopulisten kropen sinds het misbruik door Wassila Hachchi uit hun holen om te fulmineren tegen de wachtgeldregeling. Ten onrechte. Liever wachtgeld betalen aan Hachchi dan het risico dat het parlement en de regering toevluchtsoord worden voor verliezers.

Eén Harry van Bommel in ons parlement is al meer dan genoeg.

Hans A. F.M.O. Hoek, politiek commentator

Bénédicte Ficq spelprogramma: Wie heeft de langste kalkoennek

Bénédicte Ficq
Bénédicte Ficq

In het kader van de Internationale Vrouwendag – wanneer komt er een Internationale Mannendag? – stelde de redactie van DWDD een lijst van 17 toonaangevende Nederlandse vrouwen samen. De presentatie van die lijst vond/vindt plaats met de toon en het soort ‘voice-over’ dat de firma Apple gebruikte bij het presenteren van een reeks toonaangevende mensen die een wending in politiek, kunst en wetenschap wisten te bewerkstelligen.

In DWDD mocht deze week advocate Bénédicte Ficq een nieuwe vrouw aan de lijst toevoegen, maar moest dan wel een van de vrouwen die al op de lijst stonden verwijderen. Zij wilde Hirsi Ali van de lijst verwijderd hebben, want:  ‘Ik vind dat Hirsi Ali eruit moet. Zij is de enige donkere vrouw, wat natuurlijk bizar is. Gezien de ontwikkelingen van de laatste jaren zou je toch hebben mogen verwachten dat er meer donkere dan wel gekleurde Nederlanders in staan….maar ik vind dat zij niet een positieve bijdrage heeft geleverd aan het multiculturele debat en ik vind dat de tijd van nu, de problemen die wij nu hebben dat rechtvaardigen, iemand die polariserend erin staat – in verband met de opvattingen over de islam en ieder geval de polariserende opvattingen over de islam – vind ik dat zij eigenlijk voor straf er een beetje uit zou moeten. Ja, dat vind ik echt. Ik vind dat zij een hele, mij bekruipt altijd een enorme irritatie als ik aan Ayaan Hirsi Ali denk, omdat ik haar, op de ene of andere manier ook iets vanuit een bepaald superioriteitsgevoel bijna haar opvattingen leek te poneren. Ze heeft een aantal onderwerpen op de agenda gezet, die buitengewoon van belang zijn. Zij heeft ook de politieke islam op de agenda gezet, wat ook buitengewoon belangrijk is. Maar het vervolg van discussie in het denken naar oplossing toe en het verbinden van mensen, daar vind ik dat zij een negatieve rol heeft gespeeld.’

Bénédicte Ficq vindt dus dat Hirsi Ali die ‘er een beetje uit moet’, op allerlei gebieden een heel belangrijke rol gespeeld heeft, maar de vervolgdiscussie niet goed, veel te veel vanuit een superioriteitsgevoel, gevoerd heeft. Daar gaan we weer. Bénédicte Ficq maakt de fout die zo vaak bij inhoudelijke discussie gemaakt wordt: ze verwart vorm (superioriteitsgevoel) met de inhoud. Het warrige anti-Ali betoog was Ficq onwaardig. Die warrigheid had ik van een gerenommeerd strafpleiter niet verwacht. Alhoewel, ik heb haar nooit horen pleiten. Misschien praat mevrouw Ficq altijd al half-stotterend en chaotisch. Het betoog om Ali uit de lijst te verwijderen kwam niet uit de verf. Het leek haast alsof Ficq zich niet voorbereid had.

Wanneer ik de voors en tegens van de persoon Ali op een weegschaal leg, dan slaat die schaal wat mij betreft overtuigend door aan de kant van de voors. Ik deel de irritatie van Bénédicte Ficq over de wat arrogante, is dat hetzelfde als superioriteitsgevoel, presentatie van Ali. Er is een verschil: die vormkwestie krijgt bij mij geen vat op mijn inhoudelijke beoordeling van Hirsi Ali. Misschien moet Bénédicte Ficq de autobiografie van Ali lezen. Ik las hem en kreeg veel respect voor Ali, ondanks haar minder betrouwbare hoppen van de PvdA naar de VVD.

Matthijs van Nieuwkerk: ‘U mag haar van de lijst halen; misschien zit hier de volgende keer iemand anders die haar weer op de lijst plaatst’.

Met haar reactie hierop ging Bénédicte Ficq languit op haar gezicht: ‘Misschien als Wilders dan hier zit’. Kwam daar het werkelijke politiek correcte motief van Ficq naar voren? Hirsi Ali en Geert Wilders zijn het op grote lijnen met elkaar eens over de dreiging van een deel van de islam. Ze maakten samen de film Fitna waarin gewaarschuwd werd voor de islam. Het ging Bénédicte Ficq misschien niet om Hirsi Ali, maar om Geert Wilders. Die moest ausradiert worden.

Bénédicte Ficq plaatste voorstanders van Hirsi Ali op één lijn met de PVV voorman; je moet wel een soort Wilders zijn als je Hirsi Ali op die lijst van vermaarde vrouwen plaatst. Dat kan iedereen die wel Ali bewondert in haar zak stoppen.

Duidelijk is dat Bénédicte Ficq als aanklager af ging. Ze is daar niet geschikt voor. Iedere middelmatige advocaat zou bij zo’n slappe Hirsi Ali aanklacht haar binnen de kortste keren vrij kunnen pleiten.

Bénédicte Ficq wilde Sonja Barend op de lijst. Waarom werd niet goed duidelijk. Ze zal wel gedacht hebben daarmee te scoren bij DWDD en in het VARA bolwerk. Barend wordt door Ficq bewonderd omdat ze, net als Ficq, trots haar overdaad aan oud vel en kalkoennek toont. Barends is een zelfverzekerde vrouw die een voorbeeld is voor andere vrouwen. Linda de Mol en Wendy van Dijk kan Bénédicte Ficq ‘niet uit elkaar houden omdat ze waarschijnlijk vaste klant zijn bij dezelfde plastisch chirurg’.

Eén dag na het onhandige optreden van Bénédicte Ficq mochten schrijfster Jessia Durlacher en grappenmaker Soundos el Ahmadi in DWDD aan de slag met de lijst gerenommeerde vrouwen. Dat werd een botsing Jood-moslim van de zuiverste soort. Durlacher, Jodin, wilde moslimcriticus Hirsi Ali als heldin terug op de lijst; El Ahmadi, moslima, reageerde daar sarcastisch lachend op. Volgens haar is Hirsi Ali bron van conflicten. Dat krijg je wanneer opponenten zich in de loopgraven van hun religieuze achtergrond nestelen. Niks uitwisseling van argumenten, maar onwrikbaar fundamentalisme.

Genieten die venijnige, vrouwelijke onderonsjes..

Een genot om naar te kijken. Van mij mag Bénédicte Ficq, misschien jaloers omdat ze zelf niet op de lijst staat, wekelijks bij DWDD langs komen om sexgenoten te schofferen en te beoordelen op hun uiterlijk. Als je eerlijk je verval en lelijkheid, zoals Hanneke Groenteman volgens Bénédicte Ficq, toont, dan ben je Ficq’s vrouw. Hier zit een prachtig televisie format in.

John de Mol, meld je maar.  De Bénédicte Ficq show kan beginnen. De wereld zal met hulp van De Mol binnen de kortste keren aan Bénédicte Ficq’s voeten liggen met het spelprogramma Wie heeft de langste kalkoennek.

Hans A.F.M.O. Hoek

 

 

Femke Halsema en Hans Janmaat

Centrum DemocratenAfgelopen week presenteerde Femke Halsema ‘Pluche, een politiek memoire’.

Is de ‘s’ achter memoires weggevallen, of heeft ze slechts één noemenswaardige herinnering? Femke mocht aantreden bij Pauw, kwam uitgebreid aan het woord in het Magazine van De Volkskrant, werd geïnterviewd in het NRC Handelsblad – dat allemaal op vrijdag en zaterdag – en maandag was het Algemeen Dagblad aan de beurt.

Naast de landelijke kranten kwam mevrouw Halsema aan bod in de regionale bladen. Het Utrechts Nieuwsblad tekende op dat Halsema ‘nooit meer’ in de politiek terugkeert.

Halsema heeft na haar politieke loopbaan gekozen voor ‘privacy’. Privacy? Dan moet je je memoire(s) gaan schrijven en aanschuiven bij praatprogramma’s en je uitgebreid laten interviewen in allerlei kranten..

Er schuurt iets bij de presentatie van deze memoires. Volgens Halsema kan je in de Verenigde Staten de straten plaveien met memoires van politici. Een traditie die in Nederland niet bestaat.

Worden die straten in de VS ook geplaveid met memoires van politici die vanuit een splinterpartijtje aan de kant hebben staan schreeuwen, zonder ooit enige bestuurlijke verantwoordelijkheid te nemen? Een terechte vraag (stel je voor dat ik mijn eigen vragen onterecht zou vinden), want dat is de positie geweest van Halsema in de Nederlandse politiek. Eén keer, slechts één keer werd ze gevraagd voor een ministerspost: “Ik kreeg 24 uur bedenktijd, maar wist al meteen: dat doe ik niet”. De flessen werden opengetrokken in huize Halsema en ze overlegde met politieke vrienden. Jammer van de wijn, want een van de partijen in de nieuw te vormen coalitie had sowieso geen zin in Halsema als minister.

Tofik Dibi verloor de strijd om het politieke leiderschap van de Socialistische Partij van Jolande Sap. Dat kon iedereen voorspellen, behalve Dibi zelf. Het was meteen einde oefening voor Dibi in de politiek. Meer dan een jaar later gaf hij in een openhartig interview toe dat hij blind was geweest voor zijn werkelijke positie binnen de politiek. Die blindheid, ik citeer Dibi, was ontstaan doordat hij keer op keer uitgenodigd werd in nationale praatprogramma’s. Dat tilde hem hoger op het paard dan hij kon waarmaken. Zijn gewicht binnen de media was groter dan binnen de politiek.

Datzelfde aanschouwde ik jarenlang bij Femke Halsema. Ook nu, bij de presentatie van haar memoires. Mevrouw wordt door de media hoog op het paard geheven. De verhouding tussen werkelijk politiek belang en de aandacht van de media is buiten proportie.

Er lijkt een afspraak te bestaan tussen De Volkskrant, het NRC Handelsblad, Pauw, het Algemeen Dagblad en de uitgever. Wat een hausse aan publiciteit en gratis (?) reclame.

Halsema is na haar vertrek uit de politiek een opportunistische uit-de-school-klapper geworden. In een poging mee te drijven op het succes van Netflix’ House of cards en het Deense Borgen, schreef ze een TV-serie over de Nederlandse politiek: De fractie. Een flop. Ik zie helemaal voor me hoe het idee voor De fractie is ontstaan: een paar flessen wijn opengetrokken en in een alcoholroes samen met een paar vrienden dat De Fractie eureka-moment ervaren.

Mevrouw klapt niet alleen uit de school, onvermijdelijk wanneer je je memoires schrijft, maar deinst er ook niet voor terug te spugen in de bron waar ze jarenlang met smaak uit dronk. De Groen Links medekamerleden waren in haar ogen een stelletje rollebollende malloten. Sterker nog: ze heeft zich nooit bij enige politieke partij thuis gevoeld.

Ik vraag mij in alle ernst af hoeveel aandacht de memoires van Bas van der Vlies, voorzitter van de Tweede Kamer fractie van de Staatkundig Gereformeerde Partij in ongeveer dezelfde periode als Halsema in de Haagse politiek actief was, zouden krijgen. Let wel: Van der Vlies acteerde, net als Halsema, in een kleine oppositiepartij en droeg geen bestuurlijke verantwoordelijkheid. Duidelijke overeenkomsten.

Wat maakt dat Halsema in het brandpunt staat alsof hier een groot staatsvrouw van nationaal en historisch belang haar memoires schreef? Halsema krijgt al deze promotie voor haar boek omdat linkse politici nu eenmaal veel meer door journalisten op schoot worden genomen dan rechtse politici. Het historisch belang van Halsema is volgens mij verwaarloosbaar.

Toen Wil Schuurman van de Centrum Democraten, destijds de aanstaande echtgenote van Hans Janmaat, bij een aanslag door krakers voor haar leven invalide werd, was dat nieuws op pagina vijf rechtsonder. Schuurman was fractiesecretaris van de Centrum Democraten. Kreeg ze een bloemetje uit de vreugde-en-leed pot van de Tweede Kamer? Niente. Het was niet politiek correct in de Tweede Kamer om medeleven te tonen aan iemand van de Centrum Democraten.

Een interne kwestie van de Tweede Kamer, maar waarom koos ook de pers er vrijwel unaniem voor die aanslag op een partijbijeenkomst met het voor Schuurman noodlottige gevolg dood te zwijgen? De bom door de gevel van Aad Kosto (PvdA) kreeg heel wat meer aandacht, ook al vielen daar geen slachtoffers. Zelfs zijn kat overleefde het.

Hoe zouden de reacties in de Tweede Kamer en in de pers zijn geweest wanneer een D’66 congres te maken kreeg met geweld en de echtgenote van Pechtold de rest van haar leven in een stoel moest rollen?

Vrije pers moet volgens mij niet alleen betekenen dat de pers vrij mag bepalen wat de lezers en kijkers voorgeschoteld krijgen, maar ook dat die pers vrij van vooroordelen en persoonlijke voorkeuren informeert. Als journalisten schrijven op basis van vooroordelen manipuleren ze de lezers.

Een moeilijke opgave waarbij zelfinzicht en zelfkritiek nodig is.

Het vergt voor journalisten kracht om tegen de stroom van politieke correctheid te zwemmen. Ik weet hoe zelfcensuur werkt.

De wijze waarop Halsema al een paar decennia op het schild geheven wordt, is journalistiek bedrijven op grond van persoonlijke voorkeur.

H(ans) A. F.M.O. Hoek, politiek commentator