Ballotagecommissie van de dood en menigendiarree Elma Drayer

Elma Drayer

Steven Pleiter, de directeur van de Levenseindekliniek, schreef mij dat mijn vergelijking tussen het aantal keren dat zijn kliniek euthanasie verricht (400) en het aantal zelfmoorden in Nederland (circa 1800 per jaar) mank gaat. Ik had een vergelijking moeten maken tussen zelfmoord en het aantal euthanasiemeldingen per jaar: 5300 in 2014. Die vergelijking valt gunstig uit in het voordeel van euthanasie. Een terechte correctie.

Gelukkig heb ik in mijn column van gisteren niet de fout gemaakt te oordelen over het besluit tot euthanasie. Ik ging er vanuit dat de patiënten, familie en behandelaars dat besluit op goede gronden maakten.

In De Volkskrant van vandaag staat een uitstekend artikel door Maud Effting ‘Het verhaal achter huppakee-weg en de dood van Hannie’. Waar ik al vanuit ging, wordt in Effting’s artikel duidelijk: alle zorgvuldigheid werd betracht bij het besluit het leven van Hannie Goudriaan af te ronden.

Helaas moet ik dan een paar pagina’s verder in De Volkskrant lezen wat Elma Drayer vindt: Zonder wilsbekwaamheid wordt euthanasie moord. Op zichzelf een interessante gedachtengang, maar Hannie Goudriaan’s overlijden als uitgangspunt voor deze stelling maakt Drayers column een wanproduct, geheel gespeend van ook maar een greintje medeleven. Bovendien lijdt die column aan de zeurende achterdocht ten aanzien van de betrokkenen bij deze euthanasie waar meerdere commentaren zich schuldig aan maken. Drayer is niet de enige die ‘moord’ in de mond neemt. ‘De huppakee-weg-euthanasie’, stelt ethicus (?) Erwin Kompanje op Twitter. Hoogleraar Lamme vindt dat er sprake is van euthanasie-marketing. ‘Levenseindekliniek laat schaamteloos zien hoe iemand wordt gedwongen tot euthanasie’, schrijft hij in een tweet. Gedwongen tot euthanasie? Zo die Victor Lamme durft. Wat een aanmatigende zak.

Op zijn persoonlijke site ronkt meneer: Victor Lamme, hoogleraar en hersenonderzoeker bij de afdeling Psychologie van de Universiteit van Amsterdam. Ik onderzoek het bewustzijn. Waar ik achter probeer te komen is wat bewustzijn nou eigenlijk precies is, waar het vandaan komt, en welke rol het speelt bij ons handelen. Voor dat onderzoek kreeg ik een subsidie van 2.3 miljoen van de Europese Unie. 

Meneer staat blijkbaar ‘eigenlijk’ nog aan de wieg van zijn onderzoek; anders had hij ‘eigenlijk’ wel geweten welke bagger er ‘eigenlijk’ uit zijn (onder)bewustzijn opborrelt. Jammer van de subsidie. Bij voorbaat, eigenlijk, weggegooid geld.
Op die meneer Lamme en zijn geblaat een wetenschapper onwaardig zal ik ‘eigenlijk’ in de blog van morgen nog even fijntjes terug komen; eigenlijk, eigenlijk…
 Verschrikkelijk die negatieve meningendiarree. Het ruft aan alle kanten. Om de beeldspraak even aan te houden: schijt aan de gevoelens van familie en behandelaars. Je wilt je kont nog niet afvegen met deze narcistische overtuigingen van het eigen gelijk.
 Hannie’s huisarts Gert Bloemberg beschrijft de spagaat waarin hij verkeerde: de duidelijke vraag van Hannie om euthanasie toen ze nog niet volledig geveld was door haar semantische dementie, en zijn twijfels over de uitvoering van de euthanasie. Hij staat volledig achter de keuzes van de Levenseindekliniek.
 Hanny’s echtgenoot Gerrit Goudriaan reageert kort op de twee hoogleraren die de euthanasie als ‘moord’ bestempelden. ‘Van een hoogleraar verwacht je niet de woordkeuzes die de heren Koerselman en Lamme bezigden’, zegt hij. ‘…laten ze zich weer lekker terugtrekken tussen hun boeken.’
Voordeel van columns schrijven is dat je zonder interrupties je mening kan verwoorden en opschrijven. Dat lukt in life discussies vaak niet. Dat ontslaat mevrouw Drayer echter niet van de plicht kritisch met zichzelf in discussie te blijven in plaats van familie en behandelaars onderuit te schoffelen.
Over ethiek gesproken…
 Stephan Olmert Krates, Ethische kwesties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.