Het verwijt haat zaaien is toppunt van arrogantie

Wanneer je links bent, dan ben je okay. Ben je rechts, dan ben je hartstikke fout. Tenzij je jezelf rechts vindt; dan ben je natuurlijk niet fout maar heb je het aan het rechte end en is links harstikke fout. Links heeft natuurlijk ook het gelijk aan haar kant en acht goede bedoelingen ter rechter zijde als een oxymoron of contradictio in terminis.

Rechts vindt dat links demoniseert en links vindt dat rechts haat zaait.

Ingewikkeld.

Ik heb niets met dat links-rechts, dus op de vraag of ik links of rechts ben, kan ik geen zinnig antwoord geven. Het is een onzinnige vraag, vandaar dat onvermogen een zinnig antwoord te geven. De vraag is gebaseerd op het drijfzand van vage definities.

Je hoort weleens ‘linkse kerk’. Over een rechtse kerk hoorde ik nog nooit. Aangezien kerken, synagogen, moskeeën en alle andere uiterlijke vormen van een fantasie in mijn ogen absurd en mij vaak zelfs een gruwel zijn, kan ik me niet voorstellen dat ‘linkse kerk’ als positieve kwalificatie bedoeld is.

Met de verwijten demoniseren en haat zaaien kan ik ook niets. Om meerdere redenen. In de eerste plaats vind ik dat de vrijheid van meningsuiting geen beperkingen mag worden opgelegd. Iedereen mag wat mij betreft zeggen wat ie belieft. Alles? Ja, alles!

Ook liegen en bedreigen? Nee, dat mag dan weer niet. Volgens mij zijn leugens en bedreigingen sowieso geen meningen en vallen die uitingen niet onder de VvMU.

En haat zaaien, mag dat dan weer wel? Hier kan ik slechts volmondig ‘ja’ op zeggen zo lang hier geen sprake is van leugens of bedreigingen.

Ik weet niet of hier ooit onderzoek naar gedaan is, maar ook zonder onderzoek is mijn inschatting dat degenen die klagen over haat zaaien en demoniseren tegelijk volmondig supporter zijn van Grondwet artikel 7.

Dat lijkt tegenstrijdig, maar is het niet, want het verwijt haat zaaien is een nonsensverwijt. Je hebt voor haat zaaien niet alleen zaad maar ook een vruchtbare bodem nodig. Als die vruchtbare bodem er niet is, dan is dat haat zaaien een losse flodder, zonder enig effect, en slaat het verwijt nergens op.

Die klagers over het zaaien van haat, zullen nooit zichzelf zien als een vruchtbare bodem voor het haatzaad. Nee, daar zijn ze veel te intelligent en te standvastig voor. De haat die gezaaid wordt, valt volgens hen altijd in de vruchtbare bodem van de minder intelligente, manipuleerbare, domme medemens en die domme medemens moet beschermd worden tegen het zaad van de haatpredikers.

Hier voel ik mij heel ongemakkelijk bij.

Mij is die klacht over het zaaien van haat veel te arrogant, te neerbuigend, te bevoogdend.

Met dergelijke arrogantie en neerbuigendheid wil ik niets te maken hebben.

Clifford Mead.

Korpschef Erik Akerboom doet een Halbe Zijlstra-tje

Korpschef: integriteitskwesties bij politie zijn klap in het gezicht

nos.nl/artikel/2275048-korpschef-integriteitskwesties-bij-politie-zijn-klap-in-het-gezicht.html

“Voor collega’s waarvan is vastgesteld dat ze de grens overschrijden, is in het korps geen plaats”, schrijft korpschef Erik Akerboom van de Nationale Politie in reactie op de aanhouding van een medewerker van de politie en twee andere incidenten met politiemensen deze week. Hij vindt dat dit soort problemen alle agenten raken die hun werk wel goed doen. “Elk incident is een klap in hun gezicht. “Akerboom laat weten dat de politie de komende tijd onderzoek doet naar de spookwoningen in Den Haag, ook naar de betrokkenheid van de beleidsmedewerker. Hij wordt verdacht van witwassen. Wanneer het strafrechtelijk onderzoek het toelaat, volgt volgens de korpschef ook een disciplinair onderzoek naar hem. ‘Politie moet zich aan wet houden’ “Integriteit is cruciaal voor de politie en daarom één van onze belangrijkste kernwaarden”, schrijft Akerboom, die ook wijst op de voorbeeldfunctie van de politie. “Wie de wet handhaaft, moet zich er zelf ook aan houden, daar sta ik voor. Gelukkig doen alle collega’s dat ook, een enkeling uitgezonderd.”

Volgens Akerboom is politiewerk mensenwerk, en maken mensen fouten. “Soms onbewust, maar helaas soms ook bewust. En het is goed dat we daar eerlijk en en transparant over zijn, en van leren om risico’s in de toekomst te verkleinen.”

Bij die laatste formulering van Akerboom moet ik ineens weer denken aan de man die geen fout maakte, maar door de mand viel als keiharde leugenaar: Halbe Zijlstra.

Halbe Zijlstra meende destijds zijn borstkloppende leugen over een weekend in de Datsja van Poetin eufemistisch een fout te mogen noemen. Dat liegen was geen fout, maar niets anders dan bewust liegen. Fouten maak je niet opzettelijk, of zoals Akerboom, Zijlstra imiterend, beweert: bewust.

De combinatie fout en bewust is een idiote combinatie. Wanneer je onbewust verkeerd handelt, dan bega je een fout. Handel je bewust verkeerd, dan ben je zoals in het geval Zijlstra een ordinaire leugenaar, of zoals in het geval van onbetrouwbare dienders een regelrechte crimineel. Dat is fout, maar is iets anders dan een fout maken.

Een diender die informatie doorspeelt aan criminelen maakt niet bewust een fout, maar maakt zich bewust schuldig aan crimineel handelen. Een diender die zich willens en wetens begeeft in een circuit van witwassen overtreedt de wet en doet dat niet onbewust, maar bewust.

Akerboom die het heeft over bewuste fouten, maakt hier een onbewuste denkfout.

Clifford Mead

Duitsland: Hitler is dood maar zijn geest leeft voort

Dezer dagen wordt op de Nederlandse TV een reeks van vier documentaires vertoond over Adolf Hitler. Tijdgenoten van hem komen aan het woord opdat uiteindelijk een beeld ontstaat van de persoon Hitler. Ik zag de vier afleveringen en kan slechts de conclusie trekken: niets nieuws onder de zon.

De man komt uit die documentaires zoals we hem allang kennen uit allerlei artikelen en honderden boeken die over hem geschreven zijn (niet dat ik al die boeken las; er is nu eenmaal een grens aan wat een mens aan lectuur kan verwerken).

Hitler en de kliek rondom hem was verantwoordelijk voor een van de gruwelijkste episodes uit de Europese en wereldgeschiedenis. Niet alleen Hitler en zijn kliek; laten we de rol van de Duitse massa niet vergeten die hem aan de macht bracht. De massa van hoog tot laag, zelfs juristen, wetenschappers, leraren, artsen, hoge legerleiding.

Je zou verwachten dat een land dat verantwoordelijk is voor de massavernietiging van homo’s, roma, lichamelijk en geestelijk gehandicapten en Joden, na de oorlog in schaamte het hoofd zou buigen en alles, maar dan ook alles zou proberen aangedaan leed te compenseren.

Nee, wat deed Duitsland na de oorlog: vrij onderdak bieden aan oorlogsmisdadigers uit vele landen en over de hele wereld gevluchte SS-ers in de watten leggen met levenslange pensioenen. Waarom? Omdat een naziwet vreemdelingen die in Duitse krijgsdienst traden automatisch de Duitse nationaliteit geeft en Duitsland levert geen ‘eigen’ burgers uit.

Joseph Mengele wist zelfs meerdere keren vanuit zijn Zuid-Amerikaanse onderkomen naar Duitsland te reizen om familieleden te bezoeken. Een van de grootste schandes van de na-oorlogse 20ste eeuw: de sadistische arts die in concentratiekampen smerige testen deed op de gevangenen, werd nooit gearresteerd en leefde beschermd tot aan zijn late dood veilig in Zuid-Amerika.

Ruim zeventig jaar na het einde van de oorlog ontvangen duizenden inmiddels bejaarde SS-ers over de hele wereld hun Duitse pensioenen. Dezelfde SS-ers die in Duitsland en in door Duitsland bezette landen verantwoordelijk waren voor terreur, martelingen en moorden.

En alsof dit nog niet genoeg is, importeert het land dat verantwoordelijk is voor de moord op zes miljoen Joden al decennialang vrijwel onbelemmerd, want ‘wir schaffen das’, honderdduizenden migranten die aanhanger zijn van een antisemitische cultuur.

Hitler mag dan zelfmoord gepleegd hebben, maar zijn erfenis is nog lang niet uitgewist.

Lagerfeld raakte een open zenuw met zijn opmerking over de import van antisemitisme.

Zum kotzen dat Duitse onvermogen echt een streep te zetten onder de nazi-episode!

 

Clifford Mead 

Ritueel slachten door Joden en moslims is 100% achterlijke smeerlapperij

130 dierenartsen: Erken gewoon de verschrikkingen van rituele slacht

Opinie

Anne Hanssen 

Een schaap wordt ritueel geslacht in de aanloop naar het jaarlijkse Offerfeest. © Archief ANP
opinie

Een groep van 130 dierenartsen spreekt zich fel uit tegen een artikel op de opiniepagina van Trouw, waarin oud D66-senator en lid van het Overlegorgaan Joden, Christenen en Moslims Hanneke Gelderblom-Lankhout het vorige week opnam voor onverdoofd, ritueel slachten.

U krijgt 5 artikelen van Trouw cadeau. Dit is nummer 1 .

Onbeperkt onze artikelen lezen? Digitaal Basis € 2.50 per week.

De 130 dierenartsen maken deel uit van Caring Vets, een vereniging van dierenartsen die ‘zich uitspreekt over structurele schendingen van dierenwelzijn’. “Een rund heeft een extra slagader die langs de wervels naar de hersenen loopt. Bij het doorsnijden van de hals neemt deze tak de bloedvoorziening naar de hersenen over waardoor het dier bij bewustzijn blijft.”

De oud-politica stelde in Trouw vorige week dat een dier bij een goed uitgevoerde halssnede al na enkele seconden het bewustzijn verliest, doordat de hersenen acuut geen bloed en zuurstof meer krijgen. Maar de artsen spreken over de ‘verschrikkingen van de rituele slacht’ en een ‘minutenlange doodsstrijd’.

Schietmasker

“Bedwelming(= verdoving) is wettelijk verplicht”, schrijven de dierenartsen. “Het behoedt dieren voor onnodige pijn en stress. Volgens de relevante Europese wetgeving wordt onder bedwelmen verstaan: ‘Iedere bewust gebruikte methode die een dier pijnloos in een staat van bewusteloosheid en gevoelloosheid brengt, met inbegrip van methoden die onmiddellijk de dood tot gevolg hebben’. Het plaatsen van een schietmasker tegen de schedel waarna een pin de grote hersenen in een fractie van een seconde vernietigt en het dier onmiddellijk het bewustzijn verliest, is een voorbeeld van een wettelijk toegestane methode.”

“Bij goed gebruik treedt verdoving vrijwel meteen op. Helaas gaat er bij het bedwelmen van de 1,8 miljoen dieren die dagelijks in Nederland geslacht worden ook wel eens iets mis, waardoor een dier niet volledig verdoofd is. Er is echter regelmatig toezicht van dierenartsen van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit die onder andere zorgen dat het dier alsnog goed wordt verdoofd.”

Enorme wond

“Gelderblom-Lankhout beschrijft de verschrikkingen van de reguliere slacht wanneer er iets misgaat, en ziet dit als een argument om onverdoofd slachten te accepteren. Dit is een drogredenering. Dat de bedwelming incidenteel problemen oplevert, betekent niet dat de grote aantasting van het welzijn door slachten bij bewustzijn te prefereren is.”

Een schietmaster, dat tegen de kop van een koe kan worden gezet, waarna er een pin in de hersenen van het dier wordt geschoten. De dood zou vrijwel onmiddellijk intreden. © rv

“Bij ‘onbedwelmde’ slacht wordt bij een dier dat volledig bij bewustzijn is de keel doorgesneden, waarna het minutenlang een doodsstrijd voert tot het is doodgebloed. Bij runderen kan dit soms tot wel 15 minuten duren. Een rund heeft namelijk een extra slagader die langs de wervels (aan de achterzijde van de kop) naar de hersenen loopt. Bij het doorsnijden van de hals neemt deze tak de bloedvoorziening naar de hersenen over waardoor het dier bij bewustzijn blijft. Het ervaart de pijn van de enorme wond in de halsspieren en vanuit de doorgesneden aderen en slokdarm stromen bloed en pensvloeistof de luchtpijp in, wat ook uitermate pijnlijk is. Hierdoor en doordat de zenuw (Nervus Vagus) ook doorgesneden is, ervaart het dier naast deze heftige pijn ook nog eens het gevoel te stikken.”

“Dat dit een ernstige aantasting van dierenwelzijn is, is duidelijk aan het dier zelf te zien. Bovendien is het onomstotelijk bewezen in vele wetenschappelijke onderzoeken. Dat is ook de reden dat zowel de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde, als de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit), de Federation of Veterinarians of Europe en de Caring Vets (Veterinaire Dierenwelzijnsorganisatie) zich hebben uitgesproken tegen onbedwelmd slachten, dat in andere westerse landen als Zwitserland, Zweden, Noorwegen, Australië en Nieuw-Zeeland (en België vanaf 2019) niet is toegestaan.”

U eet het ook

“Sinds 1 januari 2018 gelden er gelukkig enkele regels bij onbedwelmd slachten. Waaronder de regel dat een dier 40 seconden na de halssnede alsnog bedwelmd moet worden als het niet buiten bewustzijn is. Omdat verbloeden van runderen niet leidt tot snel bewustzijnsverlies, gebeurt dat bedwelmen bij veel runderen alsnog, zo weten wij uit persoonlijke ervaringen van toezichthoudende dierenartsen. Deze dieren zijn niet meer koosjer, dus moet een nieuw dier dit lijden ondergaan. Het vlees wordt verkocht als regulier vlees. Dit betekent dat de gemiddelde Nederlandse consument die voorstander is van bescherming van dierenwelzijn, zonder dit te weten vlees koopt afkomstig van dieren die gestorven zijn na een pijnlijke onverdoofde slacht.”

 

Thieme’s voorstel om ritueel slachten te verbieden, speelt in op moslimhaat en oeroud antisemitisme

Opinie

Hanneke Gelderblom-Lankhout 

Geslachte schapen in een slachthuis in Arnhem voor het islamitische Offerfeest. © ANP

Onder het mom van dierenliefde bestrijdt de Partij voor de Dieren het recht op ritueel slachten, dat nu volgens aangescherpte regels gebeurt. Daarmee speelt de partij in op moslimhaat en oeroud antisemitisme, aldus Hanneke Gelderblom-Lankhout, oud D66-senator en lid van het OJCM (Overlegorgaan Joden, Christenen en Moslims).

U krijgt 5 artikelen van Trouw cadeau. Dit is nummer 2 .

Onbeperkt onze artikelen lezen? Digitaal Basis € 2.50 per week.

Sinds begin 2018 is een nieuw protocol voor ritueel slachten van kracht. Hiermee wordt gegarandeerd dat in Nederland ritueel slachten volgens joods en islamitisch gebruik toegestaan blijft. Essentieel voor wie alleen vlees kan eten dat koosjer of halal is geslacht. Deskundigen uit de joodse en de islamitische gemeenschap hebben hierbij eendrachtig met het ministerie van economische zaken samengewerkt, nadat een initiatiefwet van Marianne Thieme in 2011 voor een totaalverbod op onbedwelmd slachten weliswaar door de Tweede Kamer was aangenomen maar in de Eerste Kamer alsnog sneuvelde. Nu die aangescherpte regels zijn ingevoerd, probeert de Partij voor de Dieren (PvdD) het opnieuw.

Marianne Thieme blijft daarbij doorgaan met het beweren van onjuistheden. Zo stelt zij in NRC Handelsblad dat ‘bij ritueel slachten het meer dan twee minuten kan duren voor een dier het bewustzijn verliest’. Pertinent onjuist, omdat in het protocol — na heel veel onderzoek — een grenswaarde van 40 seconden wordt gehanteerd.

Het dier verliest bij een goed uitgevoerde halssnede al na enkele seconden het bewustzijn, doordat de hersenen acuut geen bloed en zuurstof meer krijgen. Duurt bewustzijnsverlies langer dan die grenswaarde van 40 seconden dan is het dier niet meer koosjer of halal en wordt het aan de 99 procent gewone slachtdieren toegevoegd.

Misleidend

De terminologie die de PvdD hanteert, heet ‘verdoven’. Onverdoofd slachten mag niet van haar schare gutmenschen. ‘Verdoven’ suggereert dat dieren een spuitje krijgen en dan niets meer voelen. Een schandelijk misleidende term. Dieren die voor de gewone slacht naar het slachthuis gaan, krijgen een schietmasker op en een kogel door hun kop. Niks verdoven of bedwelmen.

Wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt hoe vaak dat misgaat en het dier krijsend en kermend verder wordt afgemaakt, legt Thieme niet op tafel.

Ook vermeldt zij niet dat het minutenlang kan duren voordat deze zogenaamd bedwelmde dieren bewusteloos en uit hun lijden zijn. Ook zien we geen PvdD-filmpjes op de tv over ‘gewone slachtpraktijken’.

Zowel bij de joodse als bij de islamitische gemeenschap geldt dat dieren vóór de rituele slacht helemaal gezond moeten zijn, vooraf geen stress mogen beleven en daarom, na gegeten en gedronken te hebben, in alle rust naar het slachthuis gaan. Inzet is zo min mogelijk lijden.

Gebroken poten

Kom daar eens om bij de gewone slacht. Het gekrijs van de dieren, door hun kop geschoten maar nog niet helemaal bewusteloos, slaat over op de bepaald niet dove dieren die verderop worden aangevoerd. Die worden zo onder stress het slachthuis ingedreven, en niet zelden met gebroken poten erin geslagen.

Het EVRM (Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) stelt dat minderheden rechten hebben bij onderwerpen die voor hun gemeenschap van essentieel belang zijn. Rechten, die niet zomaar mogen worden afgenomen, ook niet wanneer de meerderheid een andere mening is toegedaan. In 2011 was dat een van de doorslaggevende argumenten in de Eerste Kamer bij het verwerpen van Thieme’s initiatiefwet.

Onderbuikgevoelens over minderheden, over mensen die je niet kent en waarover je weinig weet zijn makkelijk te organiseren. Deze initiatiefwet speelt in op moslimhaat en oeroud antisemitisme, allemaal onder de dekmantel van dierenliefde. Natuurlijk zijn rechtse of linkse populisten niet allemaal joden- en moslimhaters.

De tweede poging om ritueel slachten in Nederland te verbieden zal met harde argumenten om zeep moeten worden geholpen. Eén ervan is het misleidende gebruik door Marianne Thieme van de term ‘verdoven’ consequent en steeds opnieuw onderuithalen.

Marianne Thieme wil ritueel slachten nu echt verbieden

© ANP

Marianne Thieme (PvdD) blijft het proberen. Zes jaar nadat haar wetsvoorstel om onverdoofd slachten te verbieden werd verworpen door de Eerste Kamer, dient ze een gelijksoortig voorstel in.

De Partij voor de Dieren wil dat alle dieren in Nederland voorafgaand aan de slacht worden bedwelmd.

Nieuw aan het voorstel – in vergelijking met dat uit 2011 – is dat de Partij voor de Dieren vraagt om een geleidelijke overgang. Het wetsvoorstel bevat een overgangstermijn van vijf jaar. In deze periode kunnen slachterijen hun manier van werken aanpassen. “Hiermee kom ik tegemoet aan kritiek van de Eerste Kamer, zes jaar terug”, aldus Marianne Thieme. Op dit moment hoeven dieren bij ritueel slachten niet te worden verdoofd. Wel moet de onverdoofde slacht binnen veertig seconden zijn uitgevoerd, om dierenleed te beperken.

Volgens de PvdD leidt kosjer of halal slachten tot veel pijn en stress bij de dieren. Dit leed weegt volgens Marianne Thieme zwaarder dan het recht op ritueel slachten voor joodse en islamitische slachterijen. “De vrijheid van godsdienst houdt op waar het lijden van anderen -mens en dier- begint.”

Vrijwillige afspraken

Nadat in het wetsvoorstel in 2011 door de Tweede Kamer was aangenomen, besloot toenmalig CDA-staatssecretaris Henk Bleker om vrijwillige afspraken te maken met organisaties van joden en moslims. Daar kwam de 40-secondenregel uit voort. In de Eerste Kamer bestond weinig politiek draagvlak voor een algeheel verbod: de Kamerleden vonden dat er te veel werd getornd aan de godsdienstvrijheid. Volgens Thieme zorgden de afspraken van Bleker ervoor dat de wet er uiteindelijk niet kwam. “De Eerste Kamerleden dachten: ‘Ach, dat is onze escape.’”

Hoewel een eerdere poging strandde, ziet de Partij voor de Dieren nieuwe kansen voor een verbod. Volgens Thieme is er in de samenleving steeds meer aandacht voor het welzijn van dieren. Dat het maatschappelijk draagvlak groter wordt, blijkt volgens haar ook uit de vele wetten die pijn bij dieren moeten voorkomen. In 2014 kwam er bijvoorbeeld een verbod op het houden en fokken van nertsen voor de productie van bont en sinds 2015 zijn wilde dieren in het circus niet meer toegestaan.

Onverdoofd geslacht én biologisch, botst dat? Nee, zegt de bio-halal-ondernemer

Groen

Leonie Hosselet 

Bij Exportslachterij Clazing BV worden kippen Halal geslacht. Dit wordt gecontroleerd door controleurs van Halal Correct. © Inge van Mill.

Halal en biologisch, het is een zeldzame combinatie. Toch zijn er initiatieven die streven naar beide. ‘Halal gaat in onze beleving veel verder dan alleen de halssnede.’

U krijgt 5 artikelen van Trouw cadeau. Dit is nummer 4 .

Onbeperkt onze artikelen lezen? Digitaal Basis € 2.50 per week.

Halalvlees. Dan denk je vooral aan die vitrines in de buurtwinkel. Aan onflatteuze tl-balken en lappen vlees van onduidelijke herkomst. Biologisch is zekerniet het eerste wat te binnen schiet. Maar dat is buiten Abderrahim Bouna en Jeffrey Xavier gerekend. Deze stadsimker en duurzaam ondernemer richtten Onsvlees.nl op, een besteldienst voor vlees dat duurzaam én halal is. Een bijzondere combinatie, maar voor het duo wel zo logisch. ‘Halal gaat in onze beleving veel verder dan alleen de halssnede. Het leven van het dier is net zo belangrijk, zo ook eerlijke handel, de reistijd van het dier en de omstandigheden waarin het dier aan zijn einde komt’, meldt de website.

Bouna en Xavier bespeurden in hun eigen kring een groeiende behoefte aan vlees dat aan deze definitie voldoet. Niet kletsen maar doen, dacht het tweetal en zocht contact met slagers, slachthuizen en boeren die biologisch gecertificeerd zijn of in ieder geval een ‘duurzame missie’ hebben. Xavier: “Nee, we deden geen marktonderzoek. We geloofden erin.”

De besteldienst draait nu bijna een jaar. Ongeveer eens per maand kiest het duo bij een van de boeren enkele dieren uit en verschijnt er een goedgemutste boodschap op de site. ‘Nu te bestellen: runderschenkel van Miesje#49!’ Per ronde zijn er zo’n 40 afnemers, die hun bestelling thuis afgeleverd krijgen. Wat klanten aantrekt, is de transparantie over het proces, weet Xavier. Online is bijvoorbeeld tot in detail beschreven waarom ze kiezen voor een bepaalde boer (‘Jos denkt ook aan de CO2–footprint van zijn bedrijf’) of een bepaald slachthuis. En hoe ze het dier daar zelf naartoe begeleiden.

Groene Moslims

Het idee dat ‘halal’ om meer draait dan de slachtmethode, wordt al langer bepleit. Bekeerling Hendrik Jan Bakker probeert de link tussen biologisch en halal al jaren aan de man te brengen – eerst via stichting Groene Moslims, later met Facebookgroep Biologisch halal. Bakker: “Dierenwelzijn is verankerd in de Koran en de Hadith. Toch kijken veel moslims niet verder dan het halalcertificaat.”

Bakker had drie jaar lang ook een vlees bestelsysteem. “Maar het bleef steken op 100 klanten die twee of drie keer per jaar bestelden.” Desondanks ziet hij veel potentie in Ons Vlees: “Je moet veel tijd in marketing stoppen en die had ik niet. Abderrahim doet dat veel beter, hij is een echte ondernemer.”

Bovendien is het idee van bio-halal gangbaarder dan een aantal jaar geleden. “De Islamitische Studentenvereniging Amsterdam (ISA, 610 leden, red.) had vorig collegejaar duurzaamheid als jaarthema, bijvoorbeeld. Bij kinderen van arbeidsmigranten die nu naar de universiteit gaan, begint biologisch halal te leven.”

ISA-vicevoorzitter Sana Zaryouh bevestigt die interesse. Een ISA-symposium waarbij Ons Vlees en Groene Moslims over halal spraken, werd bijvoorbeeld goed bezocht. En in haar vriendenkring is biologisch-halal onderwerp van gesprek. “We praten dan over wat we belangrijk vinden: niet alleen de slachtwijze, maar ook hoe het dier geleefd heeft. En we bekijken het vanuit maatschappelijk perspectief: zijn wij verder ontwikkeld dan onze ouders en grootouders? Nee, onze ouders leefden op het platteland en daar was vlees sowieso biologisch. Dat soort discussies.”

Terwijl de kracht van Ons Vlees juist zit in het kleinschalige en persoonlijke, bestaat er ook een bio-halal-initiatief met een – in potentie – groter bereik, van de stichting Halal Correct. Deze certificeerder van slachthuizen, vleesverwerkers en fabrikanten van halal¬producten, ontwikkelt een Europees keurmerk: Eco-Halal. Vleesproducten moeten daarbij voldoen aan de Skal-voorwaarden de Nederlandse bio-certificeerder – én aan de ‘tien geboden van Eco-Halal’: geen kunstmatige inseminatie, geen vervoer langer danvier uur en jongen blijven drie tot zes maanden bij de moeder.

Want de laatste twee jaar werd biologisch-halal steeds vaker een gespreksonderwerp op de Facebookpagina van Halal Correct, zegt oprichter Abdelfatteh Ali-Salah over dit initiatief. “Vooral jongeren en nieuwe moslims informeren of biologisch-halal ergens te koop is.” In 2009 had de stichting al eens geprobeerd een soortgelijk keurmerk te introduceren, maar zonder succes. “Het was te vroeg. Ik heb er nu meer vertrouwen in.”

Weerstand

Om voor een Skal-certificaat in aanmerking te komen, moet de hele keten biologisch gecertificeerd zijn: de boer, het slachthuis, de verwerker, de handelaar en de slager – mits die bijvoorbeeld zelf worsten draait. Halal Correct wil daarnaast dat alle schakels aan de tien geboden voldoen. De ontwikkeling van het keurmerk is lastig. De zoektocht naar Nederlandse bio¬boeren bracht weerstand aan het licht, zeg Ali-Salah. “Ze wilden hun dieren niet blootstellen aan het ‘barbaarse halalslachten’. Daar schrik je wel van. In plaats van dat men blij is dat moslimconsumenten een stap in de goede richting doen… Dat zou je toch moeten ondersteunen?”

Verdoving

Het is een dilemma voor Halal Correct. “Je wilt beide kanten tevreden stellen. We respecteren de kant die vóór verdoofd slachten is. Maar voor de moslimconsument is het ritueel van onverdoofd slachten belangrijk. We trekken de grens bij onnodig pijn lijden. De regelgeving ondersteunt ons daarin.”

Als een dier na 40 seconden nog niet dood is, moet het alsnog verdoofd worden. Volgens Halal Correct staan islamitische geleerden dat toe, mits de verdoving ‘omkeerbaar’ is en dus niet zo sterk dat het dier aan de verdoving overlijdt.

Uiteindelijk kwam de zoektocht van Ali-Salah uit in Zuid-Spanje – bij boerencollectief Adeheco en een slachthuis/vleesverwerker; beide biologisch gecertificeerd door Spaanse Skal-zuster Sohiscert. Om te testen hoeveel animo er daadwerkelijk was, werden er bij verschillende vleesgroothandels in de Randstad vleespakketten tegen kostprijs aangeboden, 160 pakketten van 3 kilo. Ali-Salah: “Vooral in Amsterdam liep het goed.”

Afgezet tegen de totale Nederlandse vleesconsumptie maakt die 480 kilo nog geen enorm verschil. Net zomin als de 40 afnemers per keer van Ons Vlees. Maar het is een begin, geloven de initiatiefnemers. De volgende stap voor Ali-Salah is het vinden van een partij die de brug vormt tussen de Spaanse producent en de Nederlandse – en uiteindelijk Europese – consument. Hij gaat in gesprek met supermarkten.

Ook wil Halal Correct trainingen geven aan slagers zodat ze in aanmerking komen voor Skal-certificering. En: “De komende jaren is voorlichting nodig. Want een minderheid is heel bewust, maar een meerderheid nog niet.” Dat onderstreept ook pionier Hendrik Jan Bakker. “Mensen gaan niet iets kopen puur omdat het er is. Je moet ook het verhaal vertellen, via lezingen en in moskeeën, om de consument om te krijgen.”

 

Niet verbaasd constateer ik dat Joost Aarts en Dimitri vd Zijden lafbekjes zijn

In mijn eerdere blog vandaag bestreed ik op argumenten Twitterbeweringen van Joost Aarts @Joost_Aarts en Dimitri vd Zijden @dvdzijden. Niet vriendelijk en nogal uitdagend, maar…wel op argumenten.

Toch ben ik niet verbaasd dat beide lafbekjes het niet aandurfden mijn argumenten tegen te spreken. Misschien niet een gebrek aan durf, maar een gebrek aan tegenargumenten.

Dat moet haast wel, want beiden – ik ga nu door een diep dal – hebben mij geblokkeerd op Twitter.

Hoe moet ik nu verder in dit ondermaanse..?

Ik doe mijn best.

Wat mij ook niet verbaasd, is dat meneer Dimitri van der Zijden die kan rekenen noch enig benul heeft van de sociale geschiedenis op zoek is naar ‘een nieuwe uitdaging’ (eufemisme voor door zijn baas aan de kant gezet):

 

C.M.

 

Domme Joost Aarts en Dimitri vd Zijden en de rijke, egoïstisch graaiende babyboomers

Laat ik maar meteen met de deur in mijn huis met vele tonnen overwaarde vallen: ik ben een babyboomer (1948) en hartstikke subjectief. Daarom barst ik van woede uit mijn vel wanneer ik voor de zoveelste keer geconfronteerd word met allerlei vooroordelen over babyboomers.

Laat ik verder gaan met de openhartigheid waarmee ik deze blog begon: ik heb AOW plus een pensioen van minder dan € 600,00 en woon in een klein (70m2), zwaar met hypotheek belast appartement met misschien een kleine tienduizend – hoe schandalig – euro’s overwaarde. Ik heb geen spaarpot, geen tweede huis, zelfs geen vakantiehuisje of caravan, geen kunstcollectie, geen waardevolle antiquarische boeken, geen lucratieve aandelen of obligaties. Niets van dat al. Niente, nada, rien..

Toch mag ik op het internet lezen dat ik niet moet zeuren over het feit dat ik al vanaf mijn 14de werkte omdat ik net als al die andere babyboomers heel gerieflijk op mijn 57ste met pre-pensioen kon met behoud van mijn volledige inkomen tussen mijn 57ste en 65ste en daarna volledig pensioen.

Kijk, die heren @Joost-Aarts en Dimitri vd Zijden @dvdzijden die deze nonsens spuiden via tweets, hebben er dus helemaal niets van begrepen. De werknemers die in de tweede helft van de jaren negentientachtig, begin jaren negentiennegentig gebruik maakten van de, ik geef toe aantrekkelijke, regeling eerder met pensioen te gaan, hoorden helemaal niet tot de babyboomgeneratie. Kwestie van even uitrekenen heren Joost Aarts en Dimitri vd Zijden.

Die arme Joost Aarts vindt zelfs dat zijn generatie lijdt onder het succes van de babyboomers. Hoe noem je zo iemand…een LUL.

Domme Joost meent dat die regeling ging ten koste van de pensioenen en de toekomst van de na-babyboom generatie. De knul is nooit naar school geweest, of simpelweg te dom. In de jaren negentientachtig was er sprake van een schreeuwende werkloosheid waardoor een hele generatie nieuwkomers op de arbeidsmarkt de boot dreigde te missen. In die crisistijd, tijdens de kabinetten Lubbers, werden VUT- en pre-pensioenregelingen bedacht juist om jongeren aan het werk te helpen. Kwestie van geven en nemen. Ouderen, nogmaals niet de babyboomers maar de generatie vóór hen, leverden een beetje inkomen in, in ruil voor vervroegde pensionering en jongeren konden, gesteund door allerlei subsidieregelingen, aan de slag. Wie betaalden via de belastingen die subsidieregelingen? Komop jongens Aarts en Vd Zijden, jullie mogen één keer raden.

En ja, meneer Arjan Lubach met je sarcastische toontje over babyboomers, de generatie van kort voor en kort na de oorlog heeft geprofiteerd van de economische groei en de waardetoename van hun koophuizen. Het is overigens niet zo dat al die economischgelukzoekers luxueus leven in koophuizen.

Anti-Facebook-doordemandvaller en over het paard getilde Arjen Lubach scheidde ook een clichétweet af over de 200 of zelfs 300% in waarde gestegen woningen van de babyboomers. Nou en? Het enige gevolg dat babyboomers daarvan voelen, is dat de WOZ die ze moeten betalen jaarlijks stijgt. Die dure huizen leiden alleen maar tot hogere lasten. De echte winst van die waardetoename wordt pas geboekt door de kinderen van de babyboomers wanneer de ouders overlijden en het huis verkocht wordt.

Het is die kinderen van harte gegund. Kunnen ze de geërfde zilvervloot stoppen in een meer dan goede pensioenvoorziening, (gedeeltelijke) afbetaling van de hypotheek op hun huis, of als eigen geld bij de aankoop van een woning. Wie profiteert dus werkelijk van de door hun ouders verworven overwaarde? Kom op snotneuzen Aarts en Vd Zijden…jullie mogen weer raden.

Het is die kinderen gegund, maar dan nu niet zeiken over rijke en egoïstisch graaiende babyboomers met maling aan de toekomst van een nieuwe generatie.

Clifford Mead, 70 jaren jong.

 

We worden met ons allen genaaid door banken en overheid

Een van de betere tweets van de afgelopen tijd is bovenstaande van Hans van Zijst. De discussie over het met 50% verhoogde salaris van de ING voorman kon niet beter met ‘typisch Nederlandse nuchterheid’ gerelativeerd worden. Die salarisverhoging is door de wereldvreemde commissarissen van de ING inmiddels onder druk teruggedraaid.

Wat heb ik overigens een rothekel aan dat non-argument ‘typisch Nederlands’. Je hoorde dat afgelopen weken weer door hoogintelligente commentatoren, zoals de hoofdredacteur van Quote Sander Schimmelpenninck (bijzonder dat je ‘penning’ in je naam hebt en dan hoofdredacteur bent van een poenerig blaadje), in praatprogramma’s waar dat salaris van Ralph Hamers besproken werd. ‘Typisch Nederlands’ en vooral ook ‘Calvinistisch’ werd de kritiek op dat hoge salaris genoemd. Wat een kul. Er wonen meer dan 17 miljoen mensen in ons achterdijkse moeras en circa 150 nationaliteiten, maar er zijn lui met een intelligentie waar ik niet aan kan tippen die precies weten wat typisch Nederlands is. Dat niet alleen, ze weten ook nog zonder enige twijfel aan eigen woorden dat deze grotendeels geseculariseerde massa ‘Calvinistisch’ is. Wat een ondoordachte platvloersheden. Discussievervuiling van de onzuiverste soort.

Nergens. helemaal nergens hoorde ik iemand over de achtergrond van al die hoge salarissen van ‘topmanagers’ en de juichende resultaten van bedrijven. Die hoge salarissen zouden gerechtvaardigd zijn omdat die topmensen, meestal mannen, zo succesvol zijn.

Het is niet waar! We worden met ons allen verneukt, want wat is er gaande…

Het is nog niet zo lang geleden dat er in iedere wijk bankfilialen en postkantoren waren. Je haalde daar je contante geld op om de boodschappen in de buurtwinkel of bij de supermarkt te betalen.

In 1995 kwam Windows 95, een van de slechtste computerbesturingssystemen ooit, waarmee we op het WWW van Tim Berners-Lee konden. Aanvankelijk was dat WWW het domein van wetenschappers en nieuwsgierige amateurs zoals ondergetekende; een hobby en een speeltuin. Langzaam maar zeker dwongen commerciële bedrijven, maar ook onze overheid, iedereen tot het gebruik van internet. De dure bankfilialen en postkantoren verdwenen, we moesten op straat geld pinnen uit automaten en alle overige bankzaken moesten thuis achter de computer geregeld worden. Ook de belastingdienst dwong de burger in hoog tempo de digitale valkuil in.

Het opheffen van alle bank- en postfilialen, en de duizenden ontslagen bij bank en post, leidden tot enorme kostenbesparingen voor de ‘dienstverleners’ en optimalisering van de bedrijfsresultaten.

Maar, wie betaalden de rekening? De klanten liepen vroeger gratis een bankfiliaal binnen, maar betalen nu een absurde en veel te hoge entreeprijs om zaken te doen met de bank. Je moet een computer aanschaffen en een abonnement nemen bij een internetprovider. Het goedkoopste internetabonnement kost altijd nog zo’n € 300,00 per jaar. Die providers verkopen in veel gevallen liefst pakketten waarbij je internet, telefonie en TV moet aanschaffen. Kosten: meer dan € 700,00 per jaar. Voor TV en radio betaalde je vroeger kijk- en luistergeld. Dat bestaat nog wel, maar nu via de belastingen. We betalen nu dubbel. Voor de publieke zenders via de belastingen en om daadwerkelijk te kijken via de providers van de verbindingen.

En waar gaat al dat geld naartoe? Onder andere naar de winstoptimalisatie van de banken.

Wijsneus Sander Schimmelpenninck zal mij ongetwijfeld een ‘typisch Nederlandse Calvinist’ vinden. Daar kan ik mee leven. Ik kan niet leven met de gedachte dat ik moet betalen om een bankfiliaal of postkantoor binnen te gaan of te communiceren met de belastingdienst en dat ik daarmee faciliteer dat de bedrijfswinsten torenhoog stijgen en de economische groei helemaal verdwijnt in de zakken van bankmanagers en aandeelhouders, want ik, en met mij alle Nederlanders die van die diensten noodgedwongen gebruik maken, betalen dat NONDEJU.

De Nederlandse economie maakt een stevige groei door, maar niets, helemaal niets van die groei is terug te vinden in de salarissen van de midden- en onderklasse of bij de pensioenen voor ouderen.

Er is iets fundamenteel fout aan dit systeem en ik verwacht dat de bom ooit gaat barsten. Ik verlang naar die explosie.

Om te beginnen moet het internet zo snel mogelijk gratis zijn voor iedereen, te betalen door die instanties die internetgebruik afdwingen.

Het is niet te verklaren dat ik gedwongen wordt gebruik te maken van dat internet en er wel voor moet betalen. Het is nog erger: vroeger waren de particuliere bankrekeningen gratis en kreeg je zelfs rente over je saldo. Nu moet je voor de service betalen, krijg je geen rente meer en moet je, godbeterhet, ook nog dokken om bij de bank binnen te komen.

Als ik aan mensen als Ralp Hamers denk, denk ik altijd automatisch ook aan de Duitse werkgeversvoorzitter Hans-Martin Schleyer en de kofferbak van een auto…

Ik weet niet hoe dat komt.

Clifford Mead

 

 

 

 

 

 

Minkukel Michiel van Haersma Buma vertrekt met schandalig duur feestje

We meldden al eerder wat een nep-manager en minkukel die Dijkgraaf Michiel van Haersma Buma is. Een man die alle gevoel voor wat leeft in de maatschappij volledig kwijt is en het zelfs presteerde als supporter naar de rechtbank te komen waar zijn waterschapswethouder Hans Middendorp moest verschijnen vanwege geweldpleging tegen een hondenbezitster. Van Haersma Buma realiseerde zich blijkbaar geen moment dat gepaste afstand tot na de uitspraak door de rechter de enig juiste keuze was.

Middendorp werd wegens geweldpleging veroordeeld, maar gehandhaafd als lid van het Algemeen Bestuur van het hoogheemraadschap van Delfland en als vice-voorzitter van het landelijk bestuur van de Algemene Waterschapspartij (AWP). Zo zijn blijkbaar de manieren. Dat wordt wat straks met de nieuwe verkiezingen voor het waterschap. Dat partijtje kan er op rekenen dat de kwestie Middendorp dan weer actueel wordt.

Ik schreef 15 augustus 2017 al dat deze meneer Van Haersma Buma op diende te stappen. Nu gebeurt dat eindelijk, geheel volgens de mandarijnen-VVD mores met een veel te duur feestje. Liefst € 50.000,00 is uitgetrokken om een vuilniszak te vullen met Van Haersma Buma alvorens die langs te weg te zetten en door de gemeentereiniging op te laten halen.

Walgelijk.

Clifford Mead

Lees verder:

Peperduur feest dijkgraaf

March 16, 2018

Na een periode van elf jaar neemt Van Haersma Buma, voormalig burgemeester van Markelo en Voorburg, op 1 juni afscheid van het waterschap. In mei staat een groot spektakel op het programma met onder andere een afscheidsontbijt met de circa 350 medewerkers. De bijeenkomst vindt plaats in het recent voor bijna negentien miljoen euro en onder architectuur verbouwde pand aan de Phoenixstraat/Oude Delft. Vervolgens vindt er een gezamenlijk etentje plaats met de Verenigde Vergadering.

Klap op de vuurpijl is een receptie voorexterne relaties op donderdag 31 mei. Aanvankelijk zou dit feestje in het eigen pand worden gevierd, maar vanwege de verwachte toeloop – er worden 350 gasten verwacht – heeft de feestcommissie het evenement naar een andere locatie verplaatst. Dit zou goedkoper zijn, omdat anders extra tenten, toiletgroepen en beveiliging ingehuurd moesten worden.

De fractievoorzitters zouden hevig geschrokken zijn van het dure feestje en geopperd hebben het traditionele kerstdiner dan maar te schrappen. „Dat bedrag van 50.000 euro is heel duidelijk een keuze geweest van de heemraden”, zegt Marja Hilders van de fractie Integer Liberaal.

 

De ING vreet nog dagelijks uit de staatsruif

Ralph Hamers, ING

Ze zullen het nooit leren die bankiers. Niet alleen de bankiers overigens. Ook de graaiers van allerlei maatschappen en managers van grote (en kleine) bedrijven. Graaien en vooral expansief graaien is de norm. Het maakt niet uit of het managers zijn van goede-doelen-organisaties, woningbouwcorporaties of puur commerciële bedrijven.

Schaamteloos 50% meer salaris voor het toppertje Ralph Hamers van ING Bank? Geen probleem. Mensen die daar bezwaar tegen hebben zijn ‘typisch Nederlands’ en, nog zo’n platgetreden cliché: ‘calvinistisch’ (dixit Gerard van Vliet, Directeur Nederlandse vereniging van Commissarissen en Directeuren).

Jeroen van der Veer maakte het bonter dan bont: het is gezeur dat de ING in 2008 met belastinggeld, 10 miljard, overeind werd gehouden, want dat geld is allemaal, met rente, terugbetaald. Dus: mondjes dicht.

Wat meneer Van der Veer vergeet, is dat de ING nog steeds iedere dag parasiteert uit de staatsruif en algemene middelen en wel via de WW en de Bijstand.

De ING maakt weer winst, veel winst en dat dankzij de bloeiende economie, daar heeft overigens geen enkele borstkloppende manager serieus vat op, en dankzij efficiency-operaties die geleid hebben tot vele duizenden ontslagen. En hoe wordt gezorgd voor de vooral wat oudere werkloze ex-ING’ers die niet meer aan de bak komen? Via de WW en uiteindelijk zelfs de bijstand. Dus: de gemeenschap draait voor de ellende op en de baasjes, vol trots, presenteren aan de aandeelhouders het succes van hun inspanningen en weten met gemak commissarissen als Balkenende (ja, die van de inkomensnorm) en Wijers (van de meest onbetrouwbare politieke partij van Nederland, D’66) te overtuigen dat ze weer een miljoentje per jaar erbij moeten hebben.

Ik weet niet hoe het komt, maar iedere keer wanneer ik lees over schrapende en graaiende managers die met het grootste gemak ten behoeve van winstoptimalisatie werknemers ‘terugzetten in de arbeidsmarkt’ moet ik denken aan Hans-Martin Schleyer en diens laatste rustplaats in de kofferbak van een auto.

Clifford Mead

 

 

 

Correctie – Domme en agressieve man die hoogheemraad Hans Middendorp

Correctie 27 oktober 2017

Oorspronkelijke publicatie: 14 mei 2017.

Hans Middendorp aan een boom in het Haagse Bos

Hans Middendorp, onlangs van Voorburg verhuisd naar het Haagse Bezuidenhout, levert al joggend door het Haagse Bos een bij voorbaat verloren gevecht tegen de vergankelijkheid. Hij levert dat gevecht niet in zijn eentje. Veel late veertigers, vijftigers  en zestigers rennen hun hopeloze rondjes door dit prachtbos.

Hans doet dat vreemd genoeg bij voorkeur daar waar honden los mogen lopen. Veel honden. Dat zint Hans niet; liefst heeft hij het bos aan de rand waarvan hij zich sinds kort in de Gerard Reijnststraat nestelde, voor zichzelf alleen. De waterschapbestuurder tweette eind april al smekend om de inzet van BOA’s omdat de vele honden en fietsers op wandelpaden hem een doorn in het oog zijn. Hans houdt van overdrijving, want er zijn ‘overal’ honden en fietsers op de voetpaden. Gelukkig loopt ie toch nog ‘lekker’ hard.

“Overal”. Komop Hans, overdrijf niet. Ik wandel met mijn hond meerdere keren per dag door datzelfde Haagse Bos en zie een paar keer per week een enkele fietser over het voetpad rijden. Vind ik niet leuk omdat ik bang ben dat ze mijn loslopende hond aanrijden. Soms zeg ik er dan ook iets van.

Iedere, maar dan ook iedere wandeling met mijn hond kom ik meerdere joggers tegen. Het verbaast mij altijd dat ze zo nodig moeten rennen in de losloopgebieden, maar incidenten zijn mij vreemd. Tenminste: incidenten tussen joggers en mijn hond. In vier jaar tijd maakten mijn vrouw en ik twee keer – niet vaak dus – mee dat onverdraagzame joggers tegen mijn vrouw, nooit tegen mij, aan liepen omdat ze haastig wilden passeren. Onaangenaam, zeer onaangenaam, maar gelukkig zeldzame incidenten. Meestal heerst er een goede sfeer van groeten en vriendelijkheid.

De Dr.Ir. van de Algemene Waterschapspartij ziet dat anders. Hij vond het zondag zeven mei nodig een enthousiast tegen hem springend hondje een rotschop te geven en de protesterende eigenaresse tegen de grond te meppen. Lekker mannetje die Hans Middendorp. Niet even stilstaan om het te grote enthousiasme van het hondje te temperen, geen verdraagzaamheid in deze overvolle wereld en het drukke bos….nee, Hans Middendorp kent maar één regel en dat is de hoogheemraadregel: “ik loop hier en iedereen die op mijn pad komt moet oprotten”.

Zelfs toen de vrouw op de grond lag, vond dappere Hans het nodig haar nog een tweede keer aan te vallen. Getuigen schoten te hulp, de politie werd gealarmeerd en moedige Middendorp, inmiddels trok hij aan zijn stutten, werd aan de rand van het bos in de kraag gegrepen. Bij de schikking van het Openbaar Ministerie legt hij zich niet neer, want de hond zou hem hebben gebeten (een leugen) en hij had alleen maar verbaal ruzie gehad met de vrouw (ook gelogen). Zelfs als de hond hem zou hebben gebeten, dan is dat geen excuus om de eigenaresse te molesteren. Maar goed, voor Hans Middendorp gelden andere regels. Vreemd dat Middendorp pas een paar dagen later bedacht dat de hond hem beet en dat hij niet naar de spoedeisende hulp ging om een tetanusinjectie te halen.

Niet alleen een agressieve, maar ook een domme, heel domme en leugenachtige man. Hij had natuurlijk moeten toegeven in de fout te zijn gegaan – iedere communicatie-expert zou hem dat adviseren – en zijn excuus moeten aanbieden, en de schikking moeten accepteren. De hele zaak was dan met een sisser afgelopen. Hans’ tronie zou niet het internet over zijn gegaan en deze blog was niet geschreven.

Zo, en nu maar wachten tot ik Hans Middendorp joggend in het bos tegenkom en dan zien of hij de gore moed heeft mijn veertig kilo zware Amerikaanse Staffordshire Terrier te schoppen terwijl ik met mijn negentig kilo achter de hond wandel.

Hans kan volgens mij voorspellen welk risico hij dan loopt en ik kan voorspellen dat het waterschapslafbekje zich dan heel anders gedraagt.

Clifford Mead

Nagekomen bericht 15 mei 2017:

Hans Middendorp beweerde in een verklaring dat hij door het hondje van zijn slachtoffer gebeten zou zijn, maar volgens een politiewoordvoerster van eenheid Den Haag was er helemaal geen sprake van een bijtende hond. „Er is na de situatie in het Haagse Bos door mijn collega’s geen bijtrapport opgesteld. Dan is er dus ook geen bijtincident geweest. Als dat nu plotseling wordt beweerd, dan zijn dat gewoon verhalen”, aldus de zegsvrouw.

Nagekomen bericht 27 oktober 2017

De politieman van bureau Overbosch in Hans’s wijk die destijds deze melding en aangifte van geweldpleging heeft behandeld, heeft mij medegedeeld dat Middendorp meteen na zijn arrestatie vertelde dat het hondje hem gebeten had. Het is dus niet een verzinsel van enkele dagen later. (Misschien wel een verzinsel, maar geen later verzinsel). Middendorp had zelfs ‘een krasje’, aldus de diender, laten zien. Een krasje. Een niemendal dus en de vraag is of die kras kwam door de bijtende hond. Middendorp zelf gaf daar tijdens de rechtszaak tegen hem geen duidelijkheid over. Voor de rechter was hij niet stellig over dat bijten; hij zou de tanden van het hondje gevoeld hebben, maar gebeten…..? Het is niet duidelijk of Middendorp naar een arts ging en een tetanusinjectie haalde (aan te raden na hondenbeten). Daar wordt in ieder geval nergens melding van gedaan.

Volgens dezelfde diender wordt er alleen door de politie een bijtrapport opgesteld wanneer er sprake is van een ernstig bijtincident. Daar was bij Middendorp blijkbaar geen sprake van. Die indruk had ik al.

Nu, bijna een half jaar later, dus ook niet na zijn veroordeling wegens geweldpleging, heeft zijn slachtoffer nog steeds geen excuses mogen ontvangen.

CM