Feministische regering van Zweden verbleekt naast Patricia Paay

Zweedse feministische regering

Zweedse feministische regering

Ik beken schuld. Ik zag het plasseksfilmpje met Patricia Paay in de hoofdrol. Een stuitend onderdanige hoofdrol. De 67-jarige Paay zit op haar knieën naakt in bad en voor haar staat een man. Van die man zien we alleen zijn stijve pik. Paay is volledig in beeld. Ondanks dat ze naakt is, krijg je niet de indruk dat mevrouw werkelijk van plan is een bad te nemen, of net gebaad heeft. Het haar zit onberispelijk, de ogen zijn nadrukkelijk opgemaakt en de lippen gestift. Het lijkt erop dat ze zich speciaal voor de film gesoigneerd heeft.

Nooit zag ik een een vrouw van die leeftijd naakt, maar ik kan mij voorstellen dat Paay tevreden mag zijn met ‘nature’s gift’. Misschien zat ze veel in de behandelkamer van Robert Schumacher in Scheveningen. Wie zal het zeggen?

Paay, op de knietjes, laat de man langdurig in haar mond pissen. Geen fraaie vertoning. De man is waarschijnlijk aanzienlijk jonger dan haar want de straal duurt niet alleen lang, maar heeft een kracht die riskant is voor de vullingen en kronen van La Paay. Tot drie keer toe heeft ze de mond vol en spuugt de golden shower uit.

Ieder zijn meug, maar aan een bejaarde vrouw die zich vol laat zeiken door een jongere man en dan ook nog toestaat dat het gefilmd wordt, zijn alle feministische golven volgens mij voorbij gegaan. Ik mag hopen dat Patricia Paay vrijwillig aan dit toonbeeld van machismo meewerkte. Die indruk maakt het filmpje wel. Of onderdrukking vrijwillig is of niet, het blijft onderdrukking. Het heeft ook iets zieligs dat zo’n oudje zich beschikbaar stelt voor de perversie van een jonge man.

De laatste keer dat ik Paay zag, was met Theo Maassen bij DWDD. Ze had naakt geposeerd in PLayboy en Theo Maassen mocht de foto’s bekijken. Hij vond het allemaal maar niets en kon zich indenken dat een necrofiele vriend misschien plezier zou beleven aan de foto’s van AOW-Paay. Ik ben heel benieuwd wat die necrofiel vindt van dit morbide plasseksfilmpje. Vanaf nu zal ik, iedere keer wanneer ik Patricia Paay zie, moeten denken aan die mond vol urine.

Het kan echter nog erger.

Zweden heeft de eerste volledig feministische regering. De dames uit die regering gingen op audiëntie bij de Iraanse president Hassan Rohani. Stuk voor stuk droegen ze bij dat bezoek broekpakken en lange overjassen – het leek een verkleedpartij met als thema jaren vijftig van de vorige eeuw – en hadden een hijab over de haren. Dus, dan noem je jezelf de eerste feministische regering ter wereld en gaat dan onderworpen aan een door mannen bedachte woestijnwet op z’n Paay’s onderdanig op je knieën met een vod op je hoofd. Waarom? Omdat die mannen in Iran dat van je eisen. Iran, het land waar vrouwen op straat gearresteerd worden omdat ze niet volgens Rohani’s regels ‘netjes’ gekleed zijn en waar ze op lijfstraffen kunnen rekenen wanneer ze ‘overspelig’ zijn.

Van die Zweedse feministische regering begrijpen fundamentalisten in Perzië natuurlijk niets. Ze worden slechts bevestigd in hun overtuiging dat de islam superieur is over andere religies en, erger nog, niet-gelovigen.

Negentig procent van de aanrandingen en verkrachtingen in Zweden worden gepleegd door jonge mannen met een islamitische achtergrond. Waarom? Omdat niet-moslims een minderwaardige menssoort zijn en de vrouwen van die minderwaardige soort ongestraft voor het grijpen liggen. Allemaal hoeren en slavinnen.

De Zweedse nep-feministen tonen het islamitische gelijk: ze zijn in hun onderdanig conformeren aan absurde kledingregels – wat is dat voor een god die zich bemoeit met de kleding van mensen? – minderwaardig. Is dit nu het resultaat van meer vrouwen aan de top? Teleurstellend. Je gaat bijna verlangen naar herstel van het glazen plafond met hoogwaardig inbraakwerend glas.

De Zweedse feministische regering kan niet in de schaduw staan van Patricia Paay. Zij laat zich niet de wet voorschrijven en leeft haar zelfgekozen vrije leventje.

Stephan O. Krates