Alexander Pechtold – staatsman van postzegelformaat

referendum april 2016

In 2005, ruim vijftien jaar na de opening van het ijzeren gordijn, bezocht ik vijf dagen de Oekraïense hoofdstad Kiev. Waarom? Nieuwsgierigheid. Nooit eerder was ik in Oost-Europa.

Het werden vijf dagen verbijsterende confrontatie met oost Europees chagrijn. Zelden zag ik zoveel sombere koppen bij elkaar. Nooit eerder zag ik ook zoveel extreem dure auto’s rijden. De corruptie droop toen al over de straattegels.

Mijn gewoonte mensen die je in een smalle hotelgang of op nauwe hoteltrappen passeert te groeten, ontlokte nooit een wederzijdse groet. Kiev maakte op mij een gedeprimeerde indruk. Toch kwam ik in de Kievse MacDonald in gesprek met twee Engels sprekende Oekraïense autochtonen. Een leuke ontmoeting. Goed opgeleide, kritische mensen. Toen ik een foto van hen wilde maken, werd ik onverwacht op mijn schouder getikt door een man in grijze broek en zwart leren jack: ‘No photographs’.

Hé, geen foto’s in de MacDonald in vrij Oekraïne? De dagen daarna zag ik, achterdochtig geworden, overal mannetjes in grijze broeken en zwarte leren jacks. Het voelde alsof Oekraïne nog steeds onderdeel was van de oude Sovjet Unie waar iedereen iedereen in de gaten hield.

Aan die trip naar Kiev moest ik denken toen ik vandaag in De Volkskrant, allang niet meer de beste krant van Nederland, las over het eendagsbezoek dat Alexander Pechtold, zonnebankgebronsd staatsmannelijk boegbeeld van D’66, naar Oekraïne maakte, op zoek naar argumenten om JA te zeggen tegen het associatieverdrag met dat land. Volgens het verslag in de krant miste Pechtold in Kiev zijn busje en moest een taxi nemen. De chauffeur van de taxi bleek niet alleen te weten waar Nederland ligt – hoeveel taxichauffeurs in Nederland weten dat over Oekraïne – maar ook dat er in ons land een referendum komt over het associatieverdrag en dat er in Nederland lustig en ongestraft op los geblowd wordt.

Ik moest meteen denken aan de mannetjes in grijze broeken en zwartleren jacks.

Naïeve Pechtold bazuinde de hele dag tegen zijn gesprekspartners onder de indruk te zijn dat in Kiev zelfs een taxichauffeur gehoord had over ons matrozenpetjereferendum. Hij vertederde daarmee de zielen van zijn gesprekspartners, zoals president Porosjenko. Geen moment kwam het in ijdele Alexander op, dat hij al in de taxi op z’n Oekraïens gemanipuleerd werd. Wat moeten ze in politiek Kiev gegrinnikt hebben om de Nederlandse toonaangevende politicus van postzegelformaat. De dorpspoliticus uit een kikkerland die zich alles laat wijsmaken.

Pas bij zijn bezoek aan premier Arseni Jatsenjoek komt de aap, wiens staart de hele dag al voor iedereen behalve Alexander zichtbaar uit zijn scheerwollen maatkostuum hing, volledig uit de mouw.

Pechtolds verhaal aan Arseni Jatsenjoek over zijn ontmoeting met de Oekraïense taxichauffeur bracht verlichting na een verhitte tirade door de premier. “Dat geeft toch aan dat de gewone Oekraïner zich wil spiegelen aan de normen en waarden van Europa”, aldus de D66-leider. Jatsenjoek: “Die taxichauffeur werkt voor mij. U begrijp toch wel dat het hier zo gaat?” Dan begint Arseni, volgens De Volkskrant, keihard te lachen. “Uw chauffeur was een groot liefhebber van marihuana”, zegt Pechtold. En ook daar moet de premier van Oekraïne om lachen.

Pechtold bij Porosjenko

Plaatsvervangende schaamte krijg je door de stupiditeit van Pechtold. Een schaamte die alleen maar toeneemt wanneer je dwerg Pechtold onderdanig en angstig naast president Porosjenko op de foto ziet. Een ‘déja vu’, want waar doet die foto mij meteen aan denken: aan de foto’s van het bezoek dat Balkenende en De Hoop Scheffer september 2003 als twee onderdanige snotneusjes brachten aan president George Bush. Alsof ze bij god zelf op audiëntie waren.

Het bezoek van Pechtold aan Oekraïne leert ons veel. Je moet er niet aan denken dat een lichtgewichtpoliticus als Pechtold ons land internationaal vertegenwoordigt. Poetin zal het prachtig vinden; ik niet.

Het bezoek leert ons ook hoe manipulatief en corrupt de politiek in Oekraïne werkt, van taxichauffeur tot politieke top.

Genoeg redenen, zo lijkt het, 6 april tegen dat associatieverdrag te stemmen. Mijn vertrouwen in Nederlandse politici die stampvoeten dat we vóór moeten stemmen is even diep gedaald als in de Oekraïense machthebbers.

Pechtold heeft zich in Kiev belachelijk gemaakt. Maar, er gloort licht: zijn optreden heeft getoond hoe onbelangrijk de uitkomst van het referendum op 6 april zal zijn. Zowel Poetin als Porosjenko zal, JA of NEE,  er geen nacht minder om slapen.

Mr. Jean Morve, politiek commentaar

 

Geef een reactie