Multatuli over sociale media

In concurrentie met sociale media zijn conventionele media bereid onbezonnen oprispingen van snotneusjes op Twitter of Facebook een podium te bieden. Je maakt dan mee dat een kind als Christa Noëlla die ‘altijd’ met respect deelnam aan de dodenherdenking van 4 mei ineens landelijk nieuws is als ze besluit ‘Geen vier mei voor mij’ omdat ze het maar een hypocriet gedoe vindt. Ongecensureerd en ongenuanceerd blaten op Facebook krijgt met hulp van De Volkskrant een status die het helemaal niet verdient. Een Nederlandse twintiger met Marokkaanse roots mag in diezelfde Volkskrant janken dat ze geen Nederlander meer wil zijn, en een leeftijdsgenootje van deze Nadia Ezzeroili, Annet Veenstra krijgt alle ruimte zich laatdunkend discriminerend uit te laten over ‘de oudere generatie’.

Er is geen kritische, seniore zeef meer die deze kinderen tegen zichzelf beschermt. Anna Stein die onder de aanstellerige Afrikaanse naam Anousha Nzume een Amerikaans product imiteerde (plagieerde) in het boekje Hallo witte mensen is weliswaar geen kind meer, maar heeft nog alle stampvoetende, racistische, discriminerende en bevooroordeelde kenmerken van een puber.

En dat allemaal dankzij de digitale podia. De ultieme democratie en VvMU (ja, zoek die maar op via Google) waar bloggers zoals ik dankbaar gebruik van maken. Als je niet uitkijkt, loop je het risico nerveus en zelfs opgefokt te raken van alle halfbakkenmeningenexhibitionisme.

Gelukkig manifesteren zoveel mensen zich op het digitale Hyde Park Speaker’s Corner, dat tweets en Facebook postings een beperkte houdbaarheid hebben. Tenzij kranten en praatprogramma’s in hun onderwerpenarmoede onderdelen uit de digitale stortvloed vissen en ze een iets langer leven gunnen.

Multatuli zag eind vorige eeuw deze bui al hangen toen hij schreef (in ‘Max Havelaar aan Multatuli’, verzamelde werken bezorgd door Stuiveling, Deel I, pp 455 en 456): “Zonder geheel te delen in het gevoelen van hen, die de uitvinding der boekdrukkunst een ramp noemen, moet ik toch bekennen dat die zogenaamde kunst veel kwaads heeft te weeg gebracht; vooral sedert men van boekenschryven een beroep gemaakt heeft. Men mag onderstellen van iemand, die, vóór die uitvinding, iets voortbracht dat de moeite van ‘t op- en overschryven waardig werd gekeurd, dat hy werkelyk iets te zeggen had. De kans is groter althans, dan ná Coster. Maar sedert men het schryven heeft verheven, – of verlaagd, – tot een broodwinning, spreekt het van zelf, dat er om het lieve brood gedurig iets moet geleverd worden van weinig gehalte.

Wat een schrijver was die man. Wanneer je in zijn tekst ‘boekenschryven’ vervangt door ‘tweeten’ (ik begrijp niet waarom velen dat ‘twitteren’ noemen) dan is hij (de tekst) bijna één op één toepasbaar op de kwaliteitsarme overdaad aan geschreven woord die in de 21ste eeuw beschikbaar is via digitale media.

Gelukkig is de invloed van de ‘boekenschryvery’ niet desastreus geweest op de samenleving zoals Multatuli leek te vrezen. De invloed van boeken moet nooit overdreven worden omdat het lezen van een boek meer inspanning vergt dan velen opbrengen.

Het lezen van vluchtige tweets kost geen moeite. Het is een zege dat er sinds kort meer tekens beschikbaar zijn om te tweeten. De bereidheid tweets te lezen is omgekeerd evenredig aan de lengte er van. Hoe langer de tweets, deste meer inspanning moet worden geleverd om ze te lezen. Bovendien is de overdaad aan tweets een garantie tegen werkelijke invloed van individuele tweets.

Geen groter zege dan de exponentiële groet van het aantal tweets.

Nog steeds geldt dat teksten die de moeite waard zijn over te schrijven per definitie meer kwaliteit hebben dan vluchtige kreten via het toetsenbord.

Dat ik de tekst van Multatuli overtypte is daar het bewijs van; zou ik nooit hebben gedaan met de voorspelbare tweets van Wierd Duk.

Ferdinand Braun.

 

AOW-kosten beheersbaar door maximum leeftijd

Elsevier Weekblad  publiceerde (16 december 2017) een verontrustend artikel over de kosten van de AOW en waarom de AOW-leeftijd omhoog moet. Een zeer verontrustend artikel door Joris Heijn. Een week voor Kerstmis ga je je als oudere bijna schuldig voelen dat je aanschuift bij de dis die door de werkende generatie betaald wordt.

De AOW kost de schatkist € 38,1 miljard per jaar. De uitkering komt niet zoals bij pensioenen tot stand via rendement op zelf ingebracht geld, maar via een omslagstelsel. Degenen die nu werken betalen de uitkering van de oudjes die niet meer werken. De premie die de werkenden op moeten hoesten is 17,9% over maximaal 33.791 euro salaris. Heijn rekent voor, of liet dat voorrekenen, dat iemand die modaal, is 37.000 euro, verdient dus 16% van zijn brutosalaris kwijt is om de AOW-pot te vullen.

Er werken op het moment in Nederland ruim 8 miljoen inwoners terwijl ruim 3 miljoen ouderen AOW vangen. Door de vergrijzing komen er verhoudingsgewijs steeds meer ouderen bij. Nu is het zo, dat mensen die slechts deeltijd in loondienst werken, of zelfs helemaal niet, vanaf de AOW-leeftijd toch een volledige AOW vangen. Lager opgeleiden, en dus minder verdienend, betalen tijdens hun werkzame leven minder AOW-premie dan ze na pensionering gaan vangen.

Het is nog erger met die maar door levende oudjes: ze vangen niet alleen veel te veel jaren AOW, maar slurpen ook nog eens voor een te groot deel de zorgkosten op.

Doordat men maar rücksichtslos blijft leven, is er minder geld beschikbaar voor onderwijs en defensie en kunnen de werkenden belastingverlaging, zelfs tijdens de huidige economisch geweldige tijd, op hun buik schrijven.

Als je je dan ook nog eens realiseert dat al die babyboom oudjes zonder uitzondering, tenminste volgens ha-ha-ha Claudia de Breij in een werkelijk ‘magistrale’ sketch (heeft dat mens geen ouders?), er financieel zeer warmpjes, zelfs rijk bij zitten, dan kan je geen andere conclusie trekken dan: luie parasieten.

Iedere dag die ik langer leef groeit mijn schuldgevoel. Zo langzamerhand een nauwelijks te dragen schuld die mij ‘s nachts uit mijn slaap houdt. Ik durf bijna niet meer over straat en overweeg het aanschaffen van een toupet, liften van mijn uitzakkende wangen, dagelijks bezoek aan de sportschool, botox waar maar gebotoxt kan worden en het dragen van een corset van pubis tot nek om het slapper wordende lijf helemaal te verhullen, en zelfs te corrigeren. Ik wil niet dat de werkende generatie mij op straat herkent als AOW-parasiet en verwijtend nakijkt. Ik voel me niet meer veilig als ik met mijn boodschappennetje onderweg ga naar de SPAR.

Helaas ben ik pas zeventig, bijna zeventig, en moet dus nog meer dan twee jaar wachten totdat ik van Pia Dijkstra toestemming krijg mijn leven als voltooid te beschouwen en er vrijwillig een einde aan mag maken. Ik zal haar wetsvoorstel, ook al is ze volksvertegenwoordiger namens de partij van corrupte Pechtold, van harte steunen. De weg naar zelf-euthanasie moet zo gemakkelijk mogelijk gemaakt worden opdat de werkende generatie van deze ondraaglijke financiële last bevrijd kan worden. Het minste dat je als oudere voor het nageslacht kan doen.

Mag ik een amendement in die wet voorstellen: vanaf 70 jaar, waarom dat willekeurige 72 van Dijkstra, moeten alle inwoners van Nederland de gelegenheid krijgen hun verantwoordelijkheid te nemen en het voortslepend bestaan te beëindigen. Er moet op de sociale en conventionele media een intensieve campagne gevoerd worden om de voortlevingsmentaliteit van oude niet-werkers een halt toe te roepen. De parasiterende generatie krijgt vanaf 70 tot 80 jaar de tijd op eigen initiatief de levenseindepil in te nemen.

Degenen die weigeren hieraan mee te werken zullen vanaf de tachtigjarige leeftijd van overheidswege gedwongen geëuthanaseerd worden waarbij via loting 20% van de 80-plussers per jaar afscheid dienen te nemen van dit ondermaanse. De maximumleeftijd wordt dus verlaagd naar 85.

Om corruptie en exorbitante verrijking door crematieboeren als voormalig VVD-voorzitter Keizer en graaier Harry Mens te voorkomen, zullen Rijkscrematoria worden opgericht.

Afzien van het recht op AOW in ruil voor een langere levensduur zal niet toegestaan zijn om te voorkomen dat lang leven een privilege wordt van de rijkere klasse.

Er zal een korte overgangsperiode worden ingesteld van vijf jaar. Het systeem moet dus vanaf 2023 operationeel zijn.

Bertus G. Antonissen (nog tien jaar te gaan).

Ex-schaatser Erben Wennemars vliegt keihard uit de bocht

21 maart dit jaar kon ik Erben Wennemars wel omhelzen om zijn kritische opstelling in DWDD tegen die nare inbreker Okkie Durham. Waarom kreeg die engerd, inbreker in het Van Goghmuseum, een podium geboden in de Van Nieuwkerk one-man-show? Gelukkige redde Wennemars het interview door zich, in tegenstelling tot Van Nieuwkerk, kritisch op te stellen tegen Durham.

Dat smaakte naar meer moet Wennemars gedacht hebben, want de zanger Waylon werd bijna even kritisch door hem aan de tand gevoeld vanwege zijn voornemen komend jaar deel te nemen aan het Eurovisie Songfestival. “Beetje aanmatigend van die Wennemars”, dacht ik toen.

Wennemars begeeft zich blijkbaar ook na zijn schaatsloopbaan nog steeds graag op glad ijs (met excuus voor deze wat gemakkelijke beeldspraak).Gisterenavond vloog onze Dalfsense stotteraar keihard uit de bocht door zijn walgelijke optreden in DWDD waar hij het gehele interview met Frans Bauer ontsierde met een neerbuigende grijns.

Frans Bauer is verkozen tot toonbeeld van ‘gewone Nederlander’. Een bizarre verkiezing waar Bauer mee in zijn nopjes is. Bauer schitterde in zijn rol. Daar viel niets negatiefs over op te merken en er was zeker niets over te lachen.

Wennemars deed een onvervalst elitair Paul-Wittemannetje in zijn misplaatste superioriteit. Witteman viel een paar jaar geleden door de mand toen hij ‘grapte’ dat meer dan de helft van Bauers publiek zich voortbeweegt in een rolstoel. Wennemars die eerst gal spuwde over een Canadese schaatser die zich respectloos gedroeg over Sven Kramer, verdween even later koppie onder in een wak.

Mag Wennemars niet een foutje maken? Ja, dat mag, maar dit was geen foutje. Dit was over het paard getilde Wennemars ten voeten uit.

Hij zal een verkiezing tot irritantste man van Nederland zonder serieuze concurrentie met grote voorsprong winnen. Zijn tarief op https://www.sportsspeakers.nl/ mag wat mij betreft zakken naar maximaal tien euro per uur. Niet meer huren die spreker, is mijn advies.

Er is weer een zak gevuld voor de vuilophaaldienst van Dalfsen.

Ferdinand Braun, commentator media.