Hoog Risico Keffers

American Staffordshire Terrier en Labradoodle samen op de bank

Als je doordringt tot het babbelprogramma PAUW dan is er iets gaande van nationaal belang. Laten we wel wezen, daar worden immers alleen zaken van landsbelang besproken en wel door het topje van de Nederlandse deskundigenberg.

Deze week kwamen hoog-risico honden aan bod. Nu vind ik al jaren dat je beleid niet moet baseren op incidenten, maar op trends. Ben ik de enige die dat vindt? Dat zal niet, maar soms krijg ik wel de indruk. Er doet zich een incident voor, meestal een naar incident, en ineens moet er beleid aan worden opgehangen, terwijl overduidelijke trends die schreeuwen om beleid genegeerd worden.

Laat ik dit verduidelijken met een voorbeeld. Enige jaren geleden kwam een Franse toeriste om het leven na een val uit haar hotelraam. Waarschijnlijk, dat is nooit zeker geworden, donderde ze naar beneden na de consumptie van paddo’s. Een naar incident. Meteen werd er geschreeuwd om beleid en een aantal paddo’s werd verboden. Sommigen zagen het liefst alle paddo’s verboden.

Wekelijks, dagelijks, komen mensen om het leven door alcoholgerelateerde incidenten. Per jaar vallen duizenden doden door de consumptie van alcohol; in het verkeer, door agressie in het uitgaansleven en door ziektes. Waar blijft beleid zo daadkrachtig als na dat paddo-incident?  Zelfs het aantal controles in het verkeer op rijden onder invloed is sterk teruggedrongen omdat de politie en het OM daar geen tijd voor hebben.

Wat heeft dat allemaal met honden te maken? Alles. Want het aantal incidenten met honden wordt niet centraal geregistreerd en is nauwelijks bekend. De enige kennis die we hebben over problemen met honden zijn de incidenten waarover af en toe in de krant te lezen is. Nieuws is trendgevoelig. Dat wil niet zeggen dat de vele aandacht die er nu is voor incidenten met honden ook werkelijk gebaseerd is op een trend.

In Nederland leven 17 miljoen mensen. Het aantal doden door geweld is gelukkig dalend, maar altijd nog circa 120 per jaar. Ongeveer 1 miljoen mensen zijn jaarlijks slachtoffer van huiselijk geweld. Op iedere 100 inwoners van Nederland zijn er 3,6 jaarlijks slachtoffer van geweld.

Het is me wat.

Er zijn in Nederland circa 2,2 miljoen honden. Er zijn helaas geen recente gegevens bekend van menselijk overlijden veroorzaakt door een hond. De meest recente informatie die ik kon vinden bij het CBS is uit 2008. Er vielen toen 2 doden door een hond, waarbij het CBS aantekent dat dit niet perse hondenbeten hoeven te zijn, maar ook dat iemand valt doordat een hond tegen een persoon opspringt.

Als je het aantal slachtoffers door honden vergelijkt met het aantal slachtoffers door mensen, dan blijken honden veel minder risico te geven dan mensen. Verhoudingsgewijs zouden er minstens 15 mensen per jaar om moeten komen door honden. Er gaan echter volgens het CBS vele jaren voorbij zonder dat er dodelijke slachtoffers vallen door honden.

Als we niet alleen kijken naar dodelijke slachtoffers, maar naar alle slachtoffers van geweld, dan is de mens vele malen gevaarlijker dan de hond: 3,6 op de 100 mensen is jaarlijks slachtoffer van geweld door mensen. Omgerekend zou 0,5 mens op de 100 jaarlijks slachtoffer moeten zijn van geweld door een hond. Met andere woorden: 1 op de 200 mensen moet jaarlijks gebeten worden door een hond. Daar geloof ik helemaal niets van. Ik ben bijna zeventig inmiddels en ben zelf nog nooit gebeten door een hond en ken ook helemaal niemand die weleens door een hond gebeten is. Van menselijk geweld was ik ook zelden de dupe, maar enkele incidenten waren er wel.

Ik hou het er op dat mensen voor de mens aanzienlijk gevaarlijker zijn dan honden. Sterker nog: er is een grotere kans door de bliksem om het leven te komen dan door een hond.

Nu het geweld van honden onderling. Laat ik er gemakshalve van uit gaan dat honden eerder geneigd zijn elkaar verrot te schelden en te bedreigen dan mensen dat doen. Ik vermoed dat en de dagelijkse praktijk toont dat ook wel aan. Dagelijks wandel ik vier keer met mijn hond – een Amerikaanse Staffordshire Terrier – door park en bos in Den Haag. Eén of twee keer per maand maak ik mee dat over en weer gegromd en gesnauwd wordt. Eén of twee keer per jaar maak ik mee dat er een schermutseling is. Je schrikt je rot van het kabaal en de boosheid. Nog nooit, mijn hond is inmiddels vier jaar, maakte ik mee dat er schade ontstond. Het ziet er allemaal behoorlijk heftig uit, maar gebeten wordt er niet.

Bijna dagelijks ontmoet ik met mijn goedsul van veertig kilo kleine honden die zich van pure agressie bijna wurgen in hun halsband. Die beestjes gaan als idioten tekeer. Mijn hond reageert niet. Sterker nog: hij negeert ze, totdat na een vierde of vijfde ontmoeting met zo’n mormel het hem teveel wordt en hij terug gromt.

Bijna nooit maak ik mee dat de eigenaar van zo’n kleine schreeuwlelijk zijn/haar hondje corrigeert. Mocht mijn zogenaamde hoog-risico hond dergelijk gedrag vertonen en ik liet hem maar begaan, dan had ik waarschijnlijk allang de wijkagent aan de deur gehad.

Bij ons in de buurt zagen we van pup af aan een Norfolk Terrier. Onze hond ging bij ontmoetingen altijd languit op zijn rug liggen en de twee speelden op vertederende manier met elkaar. Een genot voor honden en eigenaren. Totdat die kleine groter en brutaler werd en het zelfs presteerde onze op zijn rug liggende hond met poot omhoog brutaal over zijn kop te pissen. Dominanter kan haast niet. Die kleine, inmiddels volwassen geworden, werd steeds agressiever tegen onze hond. Ook nu, een jaar of twee verder, gaat hij vanaf grote afstand al tegen onze hond tekeer, en onze stafford pikt het niet meer. Ik zou die twee niet graag meer bij elkaar zien. Het beestje gaat niet alleen agressief tekeer tegen onze hond, maar ook tegen passerende voetgangers en fietsers. Schuin tegenover deze Norfolk Terrier woont een langharige Jack-Russel: van hetzelfde laken een pak. Honden en fietsers worden brutaal afgesnauwd. De baasjes van beide honden zijn niet in staat hun viervoetertjes te corrigeren.

Moraal van het verhaal: alle aandacht, tot bij PAUW, gaat uit naar grote, sterke honden en de risico’s die die met zich meebrengen.

Zijn er hoog-risico honden? Absoluut: er zijn duizenden kleine, agressieve krengetjes die een hoog risico lopen in hun nek gegrepen te worden door grotere honden die deze niet door eigenaren ingetoomde agressie hartstikke beu zijn.

Ja, ik weet: als mijn hond werkelijk aan zou vallen, dan veroorzaakt hij meer schade dan een kleine hond. De kans op aanvallen is vrijwel nihil. Als het al gebeuren zou, dan is het een reactie.

Moraal: vertaal incidenten niet meteen naar trends waar beleid aan moet worden opgehangen en analyseer ieder incident op eigen merites.

Bertus. G. Antonissen

Correctie, aanvulling – Hoogheemraadschap Delfland vindt dat Hans Middendorp lef heeft.

Boerenfox. Het soort hondje dat Hans Middendorp in het Haagse Bos een rotschop gaf.

Leugenachtige Hoogheemraad Hans Middendorp, via de Algemene Waterschapspartij werkzaam bij het Hoogheemraadschap Delfland, kon in het Haagse Bos zijn voeten en handen niet onder controle houden toen een klein hondje, een boerenfox, tegen hem opsprong. Agressieve Hans gaf het beestje een rotschop en molesteerde de protesterende eigenaresse.

Een toonbeeld van verdraagzaamheid en moed die Hans Middendorp.

De gealarmeerde politie greep vluchtende Hans in zijn kraag en smeet hem volkomen terecht in een politiecel waar hij een aantal uren na kon denken over zijn onbesuisde en verwerpelijke daad. Dat denken leverde niets bruikbaars op. Domme Hans besloot de door het OM aangeboden schikking te weigeren en te kiezen voor de weg naar de rechter.

Die weg plaveit dit waterschapsgriezeltje met leugens. Het hondje zou hem gebeten hebben en hij had slechts verbaal (?) ruzie gehad met de eigenaresse. Dat hij gebeten was vertelde hij niet meteen na het incident aan de politie. Toonde hij zijn verwonding? Nee. Ging hij zo snel mogelijk naar de spoedeisende hulp om een tetanusinjectie te halen? Natuurlijk niet, want pathologisch liegende Hans werd helemaal niet gebeten.

Er zat voor hem na alle commotie niets anders op dan zich terug te trekken in zijn met gordijnen geblindeerde appartement in het Haagse Bezuidenhout.

Zijn Hoogheemraadschap Delfland – de Waterschapspartij hult zich in stilzwijgen – had ruim een week nodig om (g)een standpunt in te nemen en met een stompzinnig, zelfs walgelijk persbericht te komen. Te zuunig om een deskundige in te schakelen blijkbaar, want dit braakte het Hoogheemraadschap Delfland uit op de website:

Hoogheemraad Hans Middendorp besluit per direct zijn werkzaamheden tijdelijk neer te leggen als lid van het dagelijks bestuur van het Hoogheemraadschap van Delfland in afwachting van de juridische procedure tegen de strafbeschikking van de Officier van Justitie.

“Ik betreur de negatieve publiciteit en wil Delfland niet belasten met deze beeldvorming over mij in de media”, aldus Middendorp. “Ik wacht de procedure nu af en zie met vertrouwen de uitspraak tegemoet”. Het college heeft respect voor dit besluit van de heer Middendorp en steunt dit. “Hij zit in een vervelende positie en het getuigt van lef om dit besluit te nemen. Ook wij wachten op de uitslag van de procedure en hopen op een snelle uitspraak”, aldus het college. De taken van de heer Middendorp worden tijdelijk overgenomen door de andere collegeleden.Zo lang deze procedure loopt zullen Delfland en de heer Middendorp geen uitspraken doen over het incident, om het proces niet te verstoren.

WAT??!

Hier is een exercitie close-reading op zijn plaats. Molesterende Hans legt zijn werkzaamheden tijdelijk neer. Welke werkzaamheden? Als lid van het dagelijks bestuur. Oh, en verder? Verder gewoon in dienst blijven? Geen duidelijkheid.

Middendorp “betreurt de negatieve publiciteit en wil Delfland niet belasten met deze beeldvorming over mij in de media”. 

Kijk dat is het soort nep-excuus dat je vaak leest bij politici. Betreurt Hans Middendorp zijn agressieve daad? Betreurt Hans Middendorp dat een mevrouw met inwendige bloedingen en met kneuzingen en een getraumatiseerd hondje naar huis moest? Betreurt deze zakkenwasser dat deze mevrouw zeer waarschijnlijk nog lange tijd fysiek en mentaal gebukt gaat onder zijn mishandeling? Ik lees dat niet. Heeft Hans spijt van zijn daad? Blijkbaar niet, want ik lees geen enkel excuus voor zijn gedrag, maar slechts treurnis over de publiciteit en de ‘beeldvorming in de media’.

Beeldvorming? Hmm…dat suggereert dat een beeld ontstaan is dat niet klopt. Is dat zo?

Wie zijn hier de slachtoffers? De mevrouw en haar hondje? Welnee, Hans Middendorp volgens het Hoogheemraadschap Delfland want: “Hij zit in een vervelende positie en het getuigt van lef om dit besluit te nemen. Ook wij wachten op de uitslag van de procedure en hopen op een snelle uitspraak”

Wat een stuitende loyaliteit van een werkgever met een agressieve en leugenachtige werknemer. Hier is niet liegende Hans Middendorp aan het woord, maar het Hoogheemraadschap Delfland. Volgens dat Hoogheemraadschap Delfland heeft Hans Middendorp ‘lef’. Hoe durven ze dat te schrijven. Lef? Een man die een klein hondje schopt en een vrouw molesteert heeft volgens het Hoogheemraadschap Delfland lef. Zo, en datzelfde Hoogheemraadschap Delfland blaatte nog niet zo lang geleden in de publiciteit dat meer vrouwen in de organisatie gewenst zijn. Ik adviseer alle vrouwen die de ambitie hebben bij dat Hoogheemraadschap te werken met klem uit de buurt van Hans Middendorp te blijven.

Heb ik lef? Ik moet bekennen dat ik niet vooraan in de rij der dapperen wil staan. Bovendien heb ik een grote hekel aan fysiek geweld. Toch bekruipt mij door de leugens van Middendorp en dit werkelijk walgelijke bericht van het Hoogheemraadschap Delfland een nog nauwelijks te beheersen drang me te begeven naar de GRstraat om deze meneer eens diep in de ogen te kijken. Ik vrees dat hij zich in een van zijn vijf kamers uit angst zal verstoppen.

Ja, dan koop je voor bijna vier ton een klassiek appartement van 118 vierkante meter en dwingt stom gedrag je tot verstoppertje spelen achter de gordijnen en voortdurend over je schouder kijken bij boodschapjes doen in de  Theresiastraat. Zo sneu: de sportman van het jaar, vechtsportpecialist Hans Middendorp, zal binnen korte tijd weer moeten verhuizen en kan zich nooit meer vertonen in het Haagse Bos waar woedende hondenbezitters naar hem uitkijken.

Dat was allemaal niet nodig geweest wanneer deze debiele Dr. Ir. na zijn fout de rug had gerecht, de schikking had betaald en oprecht excuus had aangeboden aan zijn slachtoffer. Dan was deze kwestie al lang uit de wereld.

Nu sleept dit zich voort en ik ben bereid daar langdurig een rol in te spelen.

Clifford Mead.

 

Nagekomen bericht 27 oktober 2017

De politieman van bureau Overbosch in Hans’s wijk die destijds deze melding en aangifte van geweldpleging heeft behandeld, heeft mij medegedeeld dat Middendorp meteen na zijn arrestatie vertelde dat het hondje hem gebeten had. Het is dus niet een verzinsel van enkele dagen later. (Misschien wel een verzinsel, maar geen later verzinsel). Middendorp had zelfs ‘een krasje’, aldus de diender, laten zien. Een krasje. Een niemendal dus en de vraag is of die kras kwam door de bijtende hond. Middendorp zelf gaf daar tijdens de rechtszaak tegen hem geen duidelijkheid over. Voor de rechter was hij niet stellig over dat bijten; hij zou de tanden van het hondje gevoeld hebben, maar gebeten…..? Het is niet duidelijk of Middendorp naar een arts ging en een tetanusinjectie haalde (aan te raden na hondenbeten). Daar wordt in ieder geval nergens melding van gedaan.

Volgens dezelfde diender wordt er alleen door de politie een bijtrapport opgesteld wanneer er sprake is van een ernstig bijtincident. Daar was bij Middendorp blijkbaar geen sprake van. Die indruk had ik al.

Nu, bijna een half jaar later, dus ook niet na zijn veroordeling wegens geweldpleging, heeft zijn slachtoffer nog steeds geen excuses mogen ontvangen.

C.M.

Op die vent lig ik liever dan op een rol prikkeldraad

Gerard Joling. Screenshot PAUW 11 mei 2017

Augustus 2016 concludeerde ik al dat homo’s abnormale mensen lijken waar bijzondere normen voor gelden. In die mening werd ik een dezer dagen gesterkt door het commentaar van Gerard Joling – TOP GEER stond op zijn t-shirt – bij het jaarlijkse Europese kitschfestijn, het songfestval.

Joling, ik geef toe dat ik vaak om hem moet lachen, liet geen kans voorbij gaan deelnemers met stevige seksuele connotaties te becommentariëren. Het zijn bijna allemaal lekkere kerels en jongens die deelnemen in de Oekraïne. Over een jong ogende Oostenrijkse deelnemer was het: “Zijn balletjes zijn nog niet ingedaald” en over een ander: “Daar lig ik liever op dan op een rol prikkeldraad”.

Hoor ik op de TV lesbische vrouwen dergelijke taal uitslaan wanneer ze commentaar geven op vrouwelijke zangeressen? Nooit!

Stel dat een hetero commentator zich zoals Joling uit zou laten over vrouwen (of een vrouwelijke commentator over een zanger zou zeggen: “Ik heb liever dat hij op mij ligt dan een rol prikkeldraad”).

Mag ik voorspellen: einde carrière en een paginagrote ingezonden brief, ondertekend door 130 vrouwen waarin gepleit wordt voor de financiële ondergang van het medium waarin/op deze verderfelijke taal werd uitgeslagen.

Maar, voor homo’s gelden andere standaards en over homo’s als Geer, Goor, of De Leeuw durft het correcte wereldje geen kritisch geluid te laten horen wanneer ze genitaal gefixeerde nonsens uitslaan.

Er resteert één conclusie: homo’s zijn abnormale wezens.

Alhoewel……ik kom dergelijke homo’s in mijn kennissenkring niet tegen. Gelukkig.

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

fundamenteel taoïstische klaagchinezen

Eind jaren 1950 – ja, lieve lezers, zo oud ben ik inmiddels – stond in een halletje naast de ingang van bioscoop Asta aan het Haagse Spui een kleine, bejaarde chinees met een houten bord voor zijn buik zakjes pinda’s te verkopen. In die late jaren vijftig al bijna een anachronisme, een verdwijnend fenomeen. Ik kan me hem nog goed voor de geest halen.

Over Chinezen werd toen gezegd dat de eerste generatie op straat pinda’s verkocht. De tweede generatie had een restaurant en de derde generatie studeerde aan de universiteit medicijnen en werd succesvol arts. Sterker nog: artsen die vaardiger waren dan de autochtone artsen.

De Chinees werd en wordt geaccepteerd en gerespecteerd.

Ik moest hieraan denken toen ik afgelopen zondag samen met M. in Hoofddorp bij de Chinees Lucky City eten ging halen. In het restaurant was slechts één tafel bezet; bij ‘de afhaal’ stond een lange rij. Bijna vertrokken we om elders eten te halen, maar er is in Toolenburg geen ‘elders’, dus we schaarden ons in de rij wachtenden. Een kleine twintig minuten keken we vol bewondering naar de twee Chinezen achter de balie. Accentloos Nederlands sprekende Nederchinezen, waarschijnlijk 2de of 3de generatie, maar overduidelijk met de ijver en behendigheid van hun ouders en grootouders. In razendsnel tempo, ondersteund door een perfecte logistiek, werd klant na klant geholpen. Geen stress te merken en tegen iedereen vriendelijk.

Er wonen circa 70.000 Chinese allochtonen in Nederland. Hoeveel mensen met een 2de, 3de, of 4de generatie Chinese achtergrond in Nederland wonen heb ik nergens kunnen vinden. Hebben ze dubbele paspoorten? Geen idee.

Je ziet ze niet op de TV in praatprogramma’s klagen over onze voor nieuwkomers vijandige maatschappij; ik lees geen columns van quasi-journalistieke klaagchinezen die zoals Nadia Ezzeroili geen Nederlander meer willen zijn; geen Chinese snotneusjes die een selfie maken met ‘Geen 4 mei voor mei’ zoals Christa Noëlla; geen semi-Chinees die een warrig boekkie schrijft met de titel Hallo bologen, zoals half-zwartje Anna Steijns dat onder een aanstellerig pseudoniem als Anousha Nzume deed: Hallo witte mensen. Geen Chinese Arzu Aslan die met het schuim op haar fascistische bekkie pleit voor raszuiverheid en tegelijk, hoe tegenstrijdig, fulmineert tegen het verwerpelijk racisme in onze maatschappij.

Chinezen die massaal met vlaggen staan te zwaaien op de Willemsbrug in Rotterdam omdat er politieke problemen zijn in China? Nooit gezien. Chinezen die de Nederlandse pers bedreigen en het werken onmogelijk maken? Non-existent. Chinezen die luid toeterend door Nederlandse steden of over Nederlandse snelwegen rijden omdat er weer iets te vieren valt? Nooit gezien. Groepjes jonge Chinezen die straatroven plegen? Ik moet nog van de eerste horen. Criminele afrekeningen midden op straat tussen winkelend publiek? Chinees gejeremineer over discriminatie en racisme? Janken over achterstelling, kansloosheid? Anoniem solliciteren eisen, vrouwen onderdrukken? Kindhuwelijken? Verminking van vrouwelijke genitalia? Chinezen die het nodig maken dat buurtwachten worden opgericht die dan weer door Chinees tuig in elkaar worden geramd? Is zestig procent van de populatie in Nederlandse gevangenissen Chinees? Is bijna de helft van de allochtone Chinezen werkloos? Zijn Chinezen oververtegenwoordigd in de bijstand? Komt 1 op de 8 Chinese jongeren in aanraking met de politie? Zie ik op de TV Chinezen die zich etnisch geprofileerd voelen? Staan Chinezen op politieauto’s te dansen? Chinese treitervloggers die filmen hoe hun maatjes winkelend publiek bedreigen en politiemensen schofferen? Chinese zakkenrollers? Aanslagen op burgers door Confuciaanse of taoïstische fundamentalisten? Chinese vechtsporters die in een Ajax skybox een zakenman total loss schoppen? Groepsaanrandingen tijdens de nieuwjaarsnacht door Chinese jongeren? Zijn het Chinese teringlijertjes die niet met hun poten van meisjes in zwembaden af kunnen blijven? Vallen er in Europa doden door confucianistische of taoïstische eerwraak? Plegen tweedegeneratiechinezen plofkraken in de landen waar hun ouders naartoe trokken op zoek naar een beter leven? Schooluitval door Chinese jongens? Dat zal er ongetwijfeld zijn, maar massaal? Worden Chinezen die het confucianisme of taoïsme vaarwel zeggen door fundamentalistische confucianen of taoisten afgeslacht? Zijn er taoïstische voormannen die vanuit het moederland naar het westen trekken om haat te prediken tegen het westen? Hoeveel Chinezen bekeerden zich tot de fundamentalistische islam en sloten zich aan bij IS? (Er vechten circa 5.000 Oeigoer-Chinezen mee met IS, maar dat is dan ook weer een islamitische bevolkingsgroep). Zitten leraressen op scholen met de handen in het haar omdat Chinese jongens hun gezag niet accepteren? Passen scholen de lesstof aan omdat sommige onderwerpen teveel botsen met de taoïstische overtuigingen van Chinese kinderen? Schoppen Chinese rotjongens op 4 mei de herdenkingskransen over straat? Moeten Chinese aanslagen met vrachtwagens in Nice en Berlijn, moeten het overhoop schieten van de redactie van een kinderachtig blaadje en de moord op tientallen in een Parijs theater geduid worden vanwege de achterstandspositie van Chinezen in Banlieues?

Is er een Chinese, taoïstische cultuur van zelfbeklag en beschuldigende vingers naar de westerse maatschappij?

Wat is dat toch dat Chinezen slechts mondjesmaat integreren en desondanks geen loodzware last vormen op de Nederlandse maatschappij? Hoe komt het toch dat er geen Chinese tweedegeneratieproblematiek is waarbij door die mislukkelingen met beschuldigende vinger gewezen wordt naar racisme en discriminatie in de Nederlandse maatschappij als oorzaak van hun falen?

Ik kan maar één verklaring bedenken: het succes van nieuwkomers in een bestaande maatschappij wordt niet bepaald door de gastvrijheid, of het gebrek daaraan, van de ontvangende maatschappij – laten we wel wezen: alle klaagallochtonen kwamen vrijwillig naar Nederland en konden vrijwel zonder belemmering ons land in – maar wordt in eerste instantie bepaald door de ideologische, culturele en persoonlijke bagage die de nieuwkomers meenemen.

De chinees, als ik even mag generaliseren, kwam niet naar Nederland om lui achterover hangend zijn hand op te houden, maar om schouders-eronder een eigen, autonoom bestaan op te bouwen. Als er al zoiets bestaat als volksaard, dan is de Chinese aard die van zelfredzaamheid binnen een nieuwe omgeving. Geldt dat alleen voor Chinezen? De grootste groep Kaapverdianen buiten Kaapverdië woont in Rotterdam. Een groep die ook vrijwel zonder problemen een eigen bestaan wist op te bouwen.

Turken, Marokkanen, Eritreeërs, Somaliërs, Chinezen, Kaapverdianen en vele andere nieuwkomers uit tientallen landen zijn allemaal even kansrijk of kansarm wanneer ze in Nederland aankomen. Ik hou het, kijkend naar de landen van herkomst, op ‘even kansrijk’. Er zijn geen speciale belemmeringen voor Turken, Marokkanen, Eritreeërs, of Somaliërs, net zomin als er speciale faciliteiten zijn voor Chinezen en Kaapverdianen.

Toch is er een groot verschil in kans om te slagen in Nederland. Ligt dat aan Nederland?

Nee, dat ligt aan de cultuur, ideologie, mentaliteit van de nieuwkomers. Moeten ze persé integreren volgens politiek-correcte routes? Wat mij betreft niet. De Chinezen zijn er het overtuigende bewijs van dat diversiteit betekent op harmonieuze wijze naast en door elkaar wonen van diverse culturen met respect voor elkaars cultuur, taal, geloof, ideologie, politieke overtuiging.

Als je je in Nederland vestigt op basis van een superieure, expansionistische ideologie zoals de onverdraagzame fundamentalistische islam, dan weet je van tevoren dat de kans op slagen in Nederland beperkt is. Als je gemotiveerd wordt naar het westen te reizen omdat het westen gerieflijke sociale voorzieningen heeft, maar je niet realiseert dat het nemen maar ook geven is in ons wereldje, dan is de kans op slagen gering.

Ik begrijp er sowieso geen bal van dat moslims er massaal voor kiezen vanuit moslimlanden te migreren naar westerse landen waar ze vol minachting op neer kijken. Dan heb je het enig ware geloof en kies je er vrijwillig voor je te vestigen in de heidense poel des verderfs. En dan maar klagen, klagen, klagen..

Waarom is dat?

Zal het dan toch waar zijn wat velen vrezen dat de migratie door moslims naar westerse landen ideologisch gemotiveerd is en het uiteindelijke doel islamisering van de westerse wereld?

Ik kan niets anders bedenken.

Clifford Mead, sociologische beschouwingen

PS: voor ik het vergeet: bovenstaande gaat natuurlijk niet over alle immigranten uit moslimlanden……maar wel over alle Chinezen en ja: ik weet dat er gelukkig ook veel nieuwkomers met een islamitisch-ideologische achtergrond zijn die in alle redelijkheid en probleemloos zich wisten te vestigen in het westen. Zo PoliCor genoeg?

C.M.

De man van vierhonderdduizend dollar

 

 

 

 

 

 

De Amerikaanse ex-president Barack Obama houdt binnenkort een toespraak op een conferentie over gezondheidszorg, georganiseerd door beurshandelaar Cantor Fitzgerald. Hij zal daarvoor 400.000 dollar krijgen, melden Amerikaanse media.

Verontwaardiging alom over de hoogte van dat bedrag. Het dubbele jaarsalaris van een Amerikaanse president voor één speech lijkt mij geen slechte deal. De hoogte van dat bedrag vind ik veel minder interessant dan het antwoord op de vraag hoe dat bedrag tot stand gekomen is.

Werd Obama, of zijn zaakwaarnemer door Cantor Fitzgerald gebeld met de vraag of hij, vanwege zijn grondige kennis over de financiering van de gezondheidszorg, wilde spreken op een conferentie en was het antwoord: “Geen probleem; kost $ 400.000,00”?.

Lijkt mij onwaarschijnlijk.

Is er een waslijst van organisaties die staan te dringen om Obama als spreker te ontvangen en werd er in een Wallstreet achterkamertje een geheime veiling gehouden waarbij Cantor Fitzgerald als hoogste bieder uit de bus kwam? Interessante gedachte, maar reëel?

Ik durf het bijna niet te opperen, maar is het misschien zo dat Obama tijdens zijn presidentschap besluiten nam in het voordeel van Cantor Fitzgerald en werd deze tegenprestatie van CF destijds al beklonken? Schurkt aan tegen een samenzweringstheorie en ik hou niet van dergelijke paranoïde theorieën.

Heeft Obama kennis over de gezondheidszorg en heeft Cantor Fitzgerald belang bij die kennis? Is Obama de enige die die voor Cantor Fitzgerald zakelijk interessante kennis heeft en gaat het bedrag van $ 400.000,00 over veel meer diensten dan alleen een speech?

Kan Obama vergeleken worden met een nieuwe steraankoop voor Real Madrid en wordt de prijs van die aankoop alleen al dubbel en dik terugverdiend door de commotie vanwege het exorbitante bedrag?

Laten we wel wezen wie hadden allemaal van Cantor Fitzgerald gehoord voordat de opwinding over Obama’s speech ontstond? Cantor Fitzgerald is een beurshandelaar en heeft belang bij het aantrekken van gefortuneerde klanten. Deze speech van Obama genereert door het hoge bedrag meer aandacht dan tientallen TV advertenties bij elkaar en is zeer waarschijnlijk goedkoper dan zo’n TV campagne. Een win-win situatie dus voor Obama en Cantor Fitzgerald. De kassa rinkelt voor Obama en Cantor Fitzgerald zit voor vier miljoen dubbeltjes op de eerste rij.

Sterker nog: wanneer Cantor Fitzgerald Obama minder zou betalen, dan zou deze firma evenveel publiciteit krijgen en zou Obama zich door Cantor Fitzgerald laten gebruiken. Er zouden juist vragen gesteld moeten worden bij een gebruikelijk honorarium voor een speech. Ik zou dan pas werkelijk achterdochtig worden.

Had Obama deze uitnodiging te speechen af moeten slaan juist omdat hij zoveel geld waard is? Natuurlijk niet. Dat zou betekenen dat hij net als zijn voorganger veroordeeld is tot de eeuwige golfvelden.

Dus stop met het calvinistische veroordelen, voornamelijk uit linkse hoek, van deze deal waarbij niemand tekort gedaan wordt.

Bob Bernstein, onderzoeksjournalist

Parkeerperikelen Jonker Fransstraat, Rotterdam

Dertig lange jaren woonde ik met veel plezier in Rotterdam. Vijf jaar geleden verhuisde ik naar Den Haag. Liefde slecht grenzen. Mijn hart ligt echter nog steeds in Rotterdam. Ik mis de bedrijvigheid van de Noorder Boulevard, de Zwart Jansstraat, de Zwaanshals, Crooswijk, het Oude Noorden, de Jonker Fransstraat en de Meent

Afscheid van een dierbare vriendin was gisteren aanleiding naar Rotterdam te gaan. Een afscheid dat alle energie uit mij haalde. Ik stelde aan M. voor na afloop van de begrafenis in het centrum van Rotterdam wat te gaan eten. Liefst op, of nabij bekend terrein (ik woonde vrijwel al mijn Rotterdamse jaren aan de Rechter Rottekade).

Pogingen te parkeren in de Jonker Fransstraat faalden. Er staan daar van die parkeermeters waar geen papiertjes meer uit komen die je achter je voorruit moet leggen. Je moet je kenteken intypen op een aanraakscherm en kan dan betalen met je pinpas. Maar: kaart geweigerd. Dus een andere bankpas geprobeerd. Wederom: ongeldige kaart. Gelukkig hadden we drie bankpassen bij ons. Alhoewel: ook de derde werd geweigerd. Frustrerend.

Aan de overkant van de straat een andere parkeermeter geprobeerd. Ook daar werden alledrie de passen geweigerd. Dus het telefoonnummer gebeld dat op de parkeermeter staat en de kwestie voorgelegd.

Suggestie van de helpdeskmedewerker: zoekt u een derde parkeermeter op en probeer het daar ook eens. Wanneer ook daar het systeem faalde, konden we onze auto ‘gewoon’ laten staan. Mochten we een bekeuring krijgen dan moesten we die betalen en een bezwaarschrift indienen. De beste man zou een aantekening maken en wij zouden dan na het indienen van een bezwaarschrift ons geld terugkrijgen.

Wij bedachten een eenvoudiger oplossing: in de auto naar thuisstad Den Haag en daar genieten van een zelfgekookt maal.

Je zou maar een winkel hebben in de reeds verpauperende Jonker Fransstraat en zo je klanten verliezen.

Pfff…

Kees Speaux, verkeerswatcher

 

Henk Spaan dementeert

Babyboomer Henk Spaan was gisterenavond in het programma PAUW voor het laatst op de TV. Afgelopen Kerst werd bij hem een agressieve vorm van dementie geconstateerd. Volgens een anonieme woordvoerder van het Amsterdams Medisch Centrum lijdt Spaan aan progressieve niet-vloeiende afasie, een hersenziekte waarbij zenuwcellen in en rondom het taalcentrum in de linker slaapkwab afsterven. Dit slechte nieuws wordt bevestigd door vrienden, slechts een kleine groep mensen, uit de naaste omgeving van Spaan.

Collega’s van Spaan maken zich al meer dan een jaar zorgen over zijn onbezonnen en vaak onsamenhangende uitspraken. Spaan, zo wordt beweerd, sluit zich meer en meer op in het verleden. Hij lijkt de huidige tijd, waarin hij minder aandacht krijgt dan in zijn hoogtijdagen samen met Harry Vermeegen in de periode tussen 1982 en 1996, niet meer te kunnen bijbenen.

Spaan is het overzicht kwijt en nauwelijks nog in staat nieuwe informatie tot zich te nemen. Hij blijft blaten dat alle babyboomers, zijn leeftijdsgenoten, onwrikbare, starre veelverdieners zijn die zich in weelde baden. Bovendien zijn die babyboomers te laf zelfstandig op vakantie te gaan en kenmerken zij zich door een collectieve weerzin tegen de jongere generaties.

Als voorbeeld van dat laatste verkondigde hij bij PAUW dat deze vijandigheid tegen de jongere generatie zich in Engeland manifesteerde door de stem van ouderen voor brexit. Een stem, aldus verwarde Spaan, die gezien moet worden als een anti-jongeren stem. Spaan kan zich niet verplaatsen in de zorg die zijn leeftijdsgenoten, Spaan werd september 1948 geboren, hebben voor de toekomst van hun kinderen en kleinkinderen.

Spaan meent in al zijn onwijsheid dat de ouderen egoïsten zijn met als enig doel het veiligstellen van het pensioen en hun eigen korte toekomst.

Maling aan het nageslacht.

Dit verwijt aan zijn leeftijdsgenoten is regelrechte projectie van Henk Spaans onvermogen zich in anderen te verplaatsen. Daar was hij nooit een ster in maar sinds zijn geest in toenemende mate geveld wordt door dementie blijkt deze nare karaktertrek op de voorgrond te treden. Henk heeft zijn schaapjes op het droge en meent dus dat dat voor alle babyboomers geldt. Henk trekt zich regelmatig terug in zijn huisje in Frankrijk en durft al jaren niet meer zelfstandig te reizen. Dus, volgens beperkte Spaan, geldt dit voor al zijn leeftijdsgenoten.

Henk Spaan heeft maling aan de jongere generatie en toetert slechts pro-jeugd om zijn nieuwe boekje te verkopen. Wanneer hij de jongere generatie, inclusief zijn eigen nageslacht, serieus zou nemen, dan zou hij niet deze baarlijke nonsens verkopen. Spaan zegt politiek ‘linkser’ te zijn geworden. Bij PAUW liet hij een paar fraaie staaltjes links-populisme zien.

Jammer dat Spaan door zijn onvermogen nieuwe informatie tot zich te nemen nooit zal weten dat bij het brexit referendum in het Verenigd koninkrijk de anti-brexiteers zouden hebben gewonnen als de jongeren hun democratische verantwoordelijkheid hadden genomen en waren gaan stemmen. Dat lieten ze massaal achterwege. Bij populistische Henk Spaan krijgen de ouderen echter de schuld. Waar jongeren waarschijnlijk, ik kan dat net zo min weten als Spaan, niet op zitten te wachten is op een arrogante, dementerende mandarijn die hautain baarlijke nonsens zit te verkondigen. Henk Spaan gooit zonder enige schroom ‘de babyboomers’ als een afzonderlijke, eenvormige categorie op een hoop. Generaliserend en stigmatiserend. Zou hij dat ook over ‘de jongeren’ durven doen, of vreest hij dan de toorn van dochterlief?

Spaans recente boekje, De Binnentuin, zal volgens ingewijden zijn laatste zijn. Boze tongen beweren dat dit boekje al op basis van Spaans cafépraat geschreven werd door een anonieme ghost writer.

De Binnentuin gaat over ‘de langzaam verglijdende wereld van de babyboomer, een wereld die aan elkaar hangt van kwaaltjes en ziekenhuisbezoek, van verkwanselde idealen en haperende liefde.’

Over Henk Spaan zelf dus.

Ik (1948) voelde mij gisterenavond door meneer Spaan gediscrimineerd en geschoffeerd, dus wat mij betreft: VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE??!!

Simon Aernout Tire