Ontwikkelingshulp – een fabel

Dambisa Moyo: Dead Aid: Why Aid Is Not Working and How There Is a Better Way for Africa
Dambisa Moyo: Dead Aid: Why Aid Is Not Working and How There Is a Better Way for Africa

Mevrouw Gooree en ik wonen in een omgeving rijk aan parken en bossen. We prijzen ons daar gelukkig mee. Niets mooier dan voor dag en dauw, of op een laat-lichte zomeravond met de hond in de natuur aan de stadsrand te wandelen.

We passeren regelmatig een bijna geheel in een park gebouwd appartementengebouw van drie woonlagen. Een kostbare stek om te wonen. Mooi en verstild.

Aan de parkzijde van het complex staat vrijwel altijd een reiger. Doodstil, zoals je reigers langs sloten ziet staan. Hier is echter geen sloot. Slechts een grasveld en het bakstenen gebouw. Bewoners van het gebouw voeren de reiger. Hij (zij?) vindt dat blijkbaar wel prima zo, want het instinct om te jagen is bij de vogel verdwenen. Waarom zou je je ook inspannen om een prooi te vangen en via de jacht in je levensonderhoud te voorzien, wanneer het voer je dagelijks voor de bek en poten gegooid wordt?

Zijn instinctieve angst voor de mens, en zelfs voor onze hond, is verdwenen. De vogel is door mens en dier tot zeer dichtbij te benaderen. Sterker nog: met uitdagende brutaliteit bekijkt hij indringers. Hij voelt zich veilig in deze verwennende omgeving.

De dierenliefhebbers, niets dan goeds over hun motieven, hebben het beest afhankelijk, lui en initiatiefloos gemaakt. Zelfs een beetje dwingend brutaal. Dagelijks voer is een recht geworden, niet een incidentele gunst.

Wilde dieren houden zich van nature ver van mensen. Toch zijn er jaarlijks incidenten waarbij naïeve toeristen in de bossen van Noord Amerika door een bruine beer, of door een grizzlybeer worden aangevallen. Er is een grote kans dat het slachtoffer die aanval te danken heeft aan eerdere toeristen die het leuk vonden voedsel voor de beren achter te laten. Vanaf dat moment ziet de beer iedere toerist als bron van voedsel en als het hem niet gegeven wordt, komt hij het wel halen.

In toeristenfolders staat altijd het advies dieren in de natuur niet te voeren. De instinctieve angst voor mensen van dieren in de natuur, beschermt de mens. Neem je die angst weg en maak je jezelf tot bron van voer, dan is agressieve opdringerigheid je lot.

Het is naïef  te denken dat dieren liefde met liefde beantwoorden. Dat is antropomorfiseren (die wederkerigheid van liefde werkt zelfs bij de mens helaas niet vaak). De reiger en in het wild levende dieren die door mensen gevoerd worden zijn naar menselijke maatstaven ondankbare wezens. Niks, liefde, want als het verwachte voer niet goedschiks komt, dan desnoods kwaadschiks.

De reiger bij ons in de buurt werd door alle goedgeefsheid van de appartementbewoners passief, lui en brutaal. Wilde dieren in de natuur die door mensen gevoerd worden, worden agressief en dringen het menselijke territorium binnen op kampeerplaatsen om desnoods voer te roven.

Ik moet toch weer eens dat boekje lezen van de Zambiaanse econome Dambisa MoyoDead aid: Why aid is not working and how there is a better way for Africa.

Joshua Gooree

 

Jan Simons, SGP, pleit voor vermoorden Geert Wilders

Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders
Jan Simons pleit voor vermoorden Geert Wilders

Gisteren onderging mijn weerzin tegen iedere vorm van religieus fundamentalisme een stevige boost doordat Jan Simons, voorzitter van de Staatkundig Gereformeerde Fractie in Molenwaard (gemeente in de bible belt ten zuiden van Rotterdam) op Twitter pleitte voor het vermoorden van Geert Wilders.

Zo werkt fundamentalisme, of het nu uit gristelijke of islamitische hoek komt: tegenstanders moeten bij voorkeur ausradiert worden. Moet dat met geweld? Het zij zo. Het doel heiligt (sic) de middelen.

Jan Simons uit Molenwaard maakt daarop geen uitzondering, want zaterdag 18 februari 2017 smeet hij een tweet de lucht in waarin hij dwingend voorstelt Wilders zonder bewakers de straat op te sturen, want die bewaking kost ‘bakken met geld’.

Is dat zo? ‘Bakken met geld’ is altijd een relatief begrip. Ik ben er van overtuigd dat christenhond Jan Simons alle subsidies die naar het vermaledijde bijzonder, voornamelijk gristen, onderwijs gaan nooit zal omschrijven als ‘bakken vol geld’. Laat IK dat nu wel bakken vol weggegooid geld vinden. Subsidies voor fantasieën; hoe bedenk je het!

Als de bewaking van een al meer dan 12 jaar ernstig bedreigde politicus deze Molenwaardse christenhuichelaar, want de bek vol over naastenliefde, te veel kost, dan weet ik prima waar dat geld vandaan te halen: bij de christelijke bipolaire psychiatrische patiënten die op zaterdag op sociale media oproepen tot moord en op zondag met hun kolenboerenzwarte pak aan en de bijbel onder de arm zitten te murmelen in hun lokale kerkje.

Om met Jan Blokker te spreken: “Je hoort mij niet klagen als ze de mariniers erop af sturen!”

Stephan O. Krates

 

Maarten Veeger: de Erdogan van de Lage Landen

tweet Maarten Veeger
tweet Maarten Veeger

Maarten Veeger, verslaggever bij RTL-Z, schreef een blog: We hebben een stemverbod voor ouderen nodig.

Heel goed om de kop boven een blog zo te formuleren dat lezers geprikkeld worden om die blog te lezen. Dat probeer ik ook altijd. Zoals vandaag. De kop ‘Maarten Veeger: de Erdogan van de Lage Landen’, raakt nog maar net kant en wal, maar u als lezer kan dat niet weten en bent mijn blog binnengetreden. ‘Lees verder’, zo verzoek ik u.

Ik verwachtte dat Maarten Veegers tekst de provocerende kop zou nuanceren. Dat viel tegen. Wie ‘we’ zijn wordt in zijn prietpraat nergens duidelijk. Ik moet er vanuit gaan dat Maarten zelf tot die ‘we’ behoort en van mening is dat ouderen hun stemrecht moet worden ontnomen.

Wie zijn die ouderen dan? Maarten Veeger legt de grens bij 55 jaar. Hij durft, want als ik zo naar zijn koppie kijk op de site van RTL-Z schurkt hij al aan tegen die fatale leeftijd.

Ouderen vanaf 55? Ik vind 55 jong, maar dat komt doordat ik al tegen de 70 ga (en toch voel ik me nog niet oud). Verslaggever Maarten Veeger ontgaan de maatschappelijke ontwikkelingen. De man weet blijkbaar niet dat die 55-ers nog 13 jaar moeten werken voordat ze recht hebben op AOW. Nog dertien jaar als zelfstandige of werknemer ploeteren en belasting betalen, inclusief de kinderbijslag en opleiding voor heel veel jongeren, maar zonder het recht mee te stemmen over de ontwikkelingen in dit land.

Dat gaat op dictatuur lijken.

Waarom mogen inwoners vanaf 55 jaar volgens Maarten Veeger niet meer stemmen? “Omdat die ouderen inderdaad de toekomst niet meer hebben. En er terecht dan ook niet meer zo aan denken. Een ouder wordend mens heeft zijn of haar idealen bereikt of weet dat hij die nooit meer zal bereiken. Hij denkt meer aan wat hij heeft en kwijt kan raken, dan wat hij ooit nog kan bereiken. Op de dood na dan wellicht. En dat valt hem of haar – nogmaals – helemaal niet kwalijk te nemen.

Veeger noemt de Brexit als voorbeeld hoe ouderen de boel kunnen verzieken. De uitwerking en het effect van de Brexit zijn nog lang niet bekend, maar sombermans Veeger kan koffiedik kijken en weet dat die uitslag negatief zal zijn en de ouderen hebben de schuld. Leest die man geen kranten of volgt anderszins het nieuws? De ouderen zijn niet de schuld – zal ook van schuld worden gesproken wanneer de Brexit goed uitpakt voor het V.K.? – maar de jongeren die massaal geen gebruik maakten van hun stemrecht.

Als Veeger zijn zin krijgt, wordt het straks omineus stil op de stembureaus. Ouderen mogen niet meer stemmen en jongeren gaan niet.

Voor helder licht Maarten Veeger werkt het zo: omdat de jongeren geen gebruik maken van hun stemrecht, moet de ouderen het recht op stemmen ontzegd worden. Fraai staaltje van krom redeneren. Bovendien weet amateur-socioloog, of sociologische fantast, Maarten Veeger precies wat mensen vanaf 55 jaar denken: ze hebben geen toekomst meer en zijn ook niet in de toekomst geïnteresseerd. De uitspraken van Maarten Veeger zijn niet onderbouwd en stuitend generaliserend. Volgens mij had meneer te diep in het glaasje gekeken toen hij worstelde om de deadline voor zijn schrijfsel te halen.

Ik heb als oudere nog lang niet mijn idealen bereikt. Op persoonlijk vlak ben ik tevreden. Daar hoeft meneer Maarten Veeger zich geen zorgen over te maken. Nationaal, maar vooral ook internationaal zijn nog veel idealen te verwezenlijken. Juist omdat ik vrijwel geen persoonlijke wensen heb, denk ik veel na over de toekomst van onze wereld omdat ik vier kinderen en acht kleinkinderen heb. Hoe komt dit verslaggevertje erbij dat ik niet aan de toekomst zou denken? Ik maak mij over de toekomst zorgen en verzoek Maarten Veeger – who the fuck is Maarten Veeger! – dan ook: ‘mag ik aub mijn stemrecht behouden zodat ik mee kan stemmen over de toekomst van mijn kinderen?’

Het voorstel van Maarten Veeger komt er op neer, dat hij tijdens de rust de spelregels wil veranderen omdat hij de uitkomst van de wedstrijd vreest. Hier moet ik ineens aan Erdogan denken: keer op keer ondemocratisch de regels wijzigen en steeds grotere groepen uitsluiten om zijn zin door te drijven. Veeger geeft blijk van dezelfde mentaliteit.

Maarten Veeger is een anti-democraat met enge, autoritaire trekjes. Iemand die vindt dat verkiezingen altijd in zijn voordeel moeten uitvallen. Zo niet, dan elimineren we een groot deel van de bevolking met stemrecht.

De mening van ouderen? Niets mee te maken.

Ik ben benieuwd hoe meneer Veeger reageert wanneer iemand via een zelfde bevooroordeelde redeneertrant een andere conclusie trekt: Jongeren tot en met 54 jaar moet een stemverbod worden opgelegd.

Er is een vraag die door mijn hoofd blijft zeuren: heeft die Maarten Veeger ouders, en hoe ervaren zij de mening van hun zoontje over hen?

Rare man die Veeger. Beetje gevaarlijk ook.

Stephan Olmert Krates

Zweedse truttenregering – het kan nauwelijks erger

Zie ze daar op de foto staan dat stelletje sombere, saaie westerse dames. Wat een vernedering. Wat een onderdanigheid. Hassan Rohani zit midden in een grote ruimte aan tafel; op de vloer een groot Perzisch tapijt. De bezoekende dames mogen blijkbaar dat tapijt niet betreden en staan als schoothondjes aan de rand van het tapijt te wachten totdat het baasje ze een botje toewerpt. Van de acht dames staan er vijf met de handen gekruist voor hun verleidelijke hofje. Ook een voorschrift van die hitsige islamitische rakkers?
Zie ze daar op de foto staan dat stelletje sombere, saaie westerse dames. Wat een vernedering. Wat een onderdanigheid. Hassan Rohani zit midden in een grote ruimte aan tafel; op de vloer een Perzisch tapijt. De bezoekende dames mogen blijkbaar dat tapijt niet betreden en staan als schoothondjes aan de rand van het tapijt te wachten totdat het baasje ze een bot toewerpt. Van de acht dames staan er vijf met de handen gekruist voor hun verleidelijke hofje. Ook een voorschrift van die hitsige islamitische rakkers?

Hoe haal je het in je stomme kop om jezelf de eerste feministische regering van de wereld te noemen om dan als geile bavianen met je schrale kont omhoog te gaan zitten voor een islamitische potentaat. Ik zou me als Zweed kapot schamen. Doe dat nu al als niet-islamitische West-Europese burger.

De principes van goed-opgeleide feministische, Zweedse landbestuurders zijn blijkbaar rekbaar. Van feministische solidariteit met de onderdrukte vrouwen in Iran, en ruim veertig andere islamitische landen, is geen sprake. Waarom niet? Heel simpel, omdat er geld te verdienen valt. Waar geld, veel geld verwacht wordt, zetten blijkbaar ook kakelfeministen als die Zweedse regering hun principes Opzij.

In Iran worden vrouwen mishandeld met zweepslagen als ze zich niet houden aan de kledingvoorschriften. Sinds de islamitische revolutie in Iran zijn alle moslim- en geseculariseerde vrouwen verplicht zich te houden aan woestijnregels over hun kleding. De Zweedse nepfeministen hebben daar geen boodschap aan, want ze zijn, als waren ze echte mannen, op handelsmissie en als je op handelsmissie bent zet je als de gastheer dat wenst desnoods een feestneus op.

Wat zou het prachtig geweest zijn wanneer die principeloze dames hun poot stijf hadden gehouden. Dachten ze werkelijk dat Iran geen zaken met Zweden doet wanneer de regeerders van Zweden zich aan hun westerse, vrije principes zouden houden? Als dat de kwestie is, dan lijkt het sowieso beter geen zaken te doen met dat land vanwege te grote afhankelijkheid. Bij zaken doen hoort wederkerigheid en bij dit handjedrukken over principes hadden de Zweden moeten winnen. Een Iraanse delegatie naar westerse landen zal echt niet uit beleefdheid kiezen voor de kledinggewoontes van het land dat ze bezoeken. Welnee, ze zullen zich juist nadrukkelijk houden aan hun eigen kledingvoorschriften. Sterker nog: dergelijke delegaties bepalen zelfs wat de gastheer/-dame op tafel zet; in ieder geval geen alcohol.

Het is prima om je als bezoeker aan een land aan te passen aan de mores van dat land, ook aan de kledingvoorschriften. Deze bereidheid moet ophouden wanneer er geen sprake is van wederkerig respect en wanneer de helft van de bevolking continu onder de dwang staat waar jij als bezoeker aan toegeeft omdat er geld te verdienen valt.

Ik heb niets met welk geloof dan ook en heb dus ook niet het recht te oordelen over de spelregels van al die fantasieën. Wim Kan zei het al: “Als je het spel niet speelt, bemoei je dan ook niet met de regels”.

Mag ik echter wel een vraag stellen: “Zal er werkelijk een almachtige god bestaan die het ene moer uitmaakt welke kleding zijn gelovigen dragen, of is het toch zo dat in sommige culturen mannen dat voor vrouwen bepalen?”

Een vraag die de Zweedse mokkels zich hadden moeten stellen.

op https://www.meditatione-ignis.org/anti-feminisme-nominaties-voor-patricia-paay-en-zweedse-regering/ maakte collega Stephan Krates een vergelijking tussen Patricia Paay en deze feministische regering. Een excuus is op z’n plaats: die vergelijking was een belediging voor Paay en had niet gemaakt mogen worden.

Hans A.F.M.O. Hoek

Feministische regering van Zweden verbleekt naast Patricia Paay

Zweedse feministische regering
Zweedse feministische regering

Ik beken schuld. Ik zag het plasseksfilmpje met Patricia Paay in de hoofdrol. Een stuitend onderdanige hoofdrol. De 67-jarige Paay zit op haar knieën naakt in bad en voor haar staat een man. Van die man zien we alleen zijn stijve pik. Paay is volledig in beeld. Ondanks dat ze naakt is, krijg je niet de indruk dat mevrouw werkelijk van plan is een bad te nemen, of net gebaad heeft. Het haar zit onberispelijk, de ogen zijn nadrukkelijk opgemaakt en de lippen gestift. Het lijkt erop dat ze zich speciaal voor de film gesoigneerd heeft.

Nooit zag ik een een vrouw van die leeftijd naakt, maar ik kan mij voorstellen dat Paay tevreden mag zijn met ‘nature’s gift’. Misschien zat ze veel in de behandelkamer van Robert Schumacher in Scheveningen. Wie zal het zeggen?

Paay, op de knietjes, laat de man langdurig in haar mond pissen. Geen fraaie vertoning. De man is waarschijnlijk aanzienlijk jonger dan haar want de straal duurt niet alleen lang, maar heeft een kracht die riskant is voor de vullingen en kronen van La Paay. Tot drie keer toe heeft ze de mond vol en spuugt de golden shower uit.

Ieder zijn meug, maar aan een bejaarde vrouw die zich vol laat zeiken door een jongere man en dan ook nog toestaat dat het gefilmd wordt, zijn alle feministische golven volgens mij voorbij gegaan. Ik mag hopen dat Patricia Paay vrijwillig aan dit toonbeeld van machismo meewerkte. Die indruk maakt het filmpje wel. Of onderdrukking vrijwillig is of niet, het blijft onderdrukking. Het heeft ook iets zieligs dat zo’n oudje zich beschikbaar stelt voor de perversie van een jonge man.

De laatste keer dat ik Paay zag, was met Theo Maassen bij DWDD. Ze had naakt geposeerd in PLayboy en Theo Maassen mocht de foto’s bekijken. Hij vond het allemaal maar niets en kon zich indenken dat een necrofiele vriend misschien plezier zou beleven aan de foto’s van AOW-Paay. Ik ben heel benieuwd wat die necrofiel vindt van dit morbide plasseksfilmpje. Vanaf nu zal ik, iedere keer wanneer ik Patricia Paay zie, moeten denken aan die mond vol urine.

Het kan echter nog erger.

Zweden heeft de eerste volledig feministische regering. De dames uit die regering gingen op audiëntie bij de Iraanse president Hassan Rohani. Stuk voor stuk droegen ze bij dat bezoek broekpakken en lange overjassen – het leek een verkleedpartij met als thema jaren vijftig van de vorige eeuw – en hadden een hijab over de haren. Dus, dan noem je jezelf de eerste feministische regering ter wereld en gaat dan onderworpen aan een door mannen bedachte woestijnwet op z’n Paay’s onderdanig op je knieën met een vod op je hoofd. Waarom? Omdat die mannen in Iran dat van je eisen. Iran, het land waar vrouwen op straat gearresteerd worden omdat ze niet volgens Rohani’s regels ‘netjes’ gekleed zijn en waar ze op lijfstraffen kunnen rekenen wanneer ze ‘overspelig’ zijn.

Van die Zweedse feministische regering begrijpen fundamentalisten in Perzië natuurlijk niets. Ze worden slechts bevestigd in hun overtuiging dat de islam superieur is over andere religies en, erger nog, niet-gelovigen.

Negentig procent van de aanrandingen en verkrachtingen in Zweden worden gepleegd door jonge mannen met een islamitische achtergrond. Waarom? Omdat niet-moslims een minderwaardige menssoort zijn en de vrouwen van die minderwaardige soort ongestraft voor het grijpen liggen. Allemaal hoeren en slavinnen.

De Zweedse nep-feministen tonen het islamitische gelijk: ze zijn in hun onderdanig conformeren aan absurde kledingregels – wat is dat voor een god die zich bemoeit met de kleding van mensen? – minderwaardig. Is dit nu het resultaat van meer vrouwen aan de top? Teleurstellend. Je gaat bijna verlangen naar herstel van het glazen plafond met hoogwaardig inbraakwerend glas.

De Zweedse feministische regering kan niet in de schaduw staan van Patricia Paay. Zij laat zich niet de wet voorschrijven en leeft haar zelfgekozen vrije leventje.

Stephan O. Krates

 

Stemmingmakend subjectief taalgebruik De Volkskrant

uadalupe Garcia de Rayos, gedeporteerd uit de Verenigde Staten
Guadalupe Garcia de Rayos, gedeporteerd uit de Verenigde Staten

Twee berichten uit De Volkskrant van zaterdag 11 februari:

  • Mexico waarschuwt staatsburgers in VS na deportatie vrouw
  • Verdachte buitenlanders sneller uitgezet in België

Behalve dat het mij vreemd voorkomt dat België verdachte (illegale, criminele) buitenlanders uitzet ‘in’ en niet ‘uit’ het land, valt nog iets op.

Wanneer, al of niet criminele, buitenlanders zonder geldige verblijfspapieren Europese landen moeten verlaten, dan heet dat ‘uitzetten’ in De Volkskrant. Wanneer de Verenigde Staten precies hetzelfde besluiten en doen met buitenlanders zonder papieren, dan heet het in dezelfde krant ineens ‘deporteren’.

Niet alleen door de negatieve lading die de term deporteren in de 20ste eeuwse geschiedenis kreeg – de deportatie van Joden, zigeuners, homo’s en anderen naar Duitse concentratiekampen – maar ook etymologisch is deportatie een beladen woord.

De etymologiebank vermeldt onder deportatie:

deportatie zn. ‘het overbrengen naar een strafkolonie’. Vnnl. deportatie ‘verbanning’ [1561; Damhouder], deportatie “afzetting, verdraaghing, wegbanning” [1669; Meijer], deportatie, deportement “afzetting, uitbanning, wegvoering in ballingschap” [1805; Meijer], ‘overbrenging naar strafkolonie’ [1875; WNT verwijzen I]. Ontleend aan Frans déportation ‘verbanning’ [1508-17; Rey], later ‘verbanning als straf’, Laatlatijn deportatio ‘verbanning’ < klassiek Latijn dēportātio ‘vervoer, transport’, afleiding van het werkwoord dēportāre ‘vervoeren’, later ‘verbannen’. In de Tweede Wereldoorlog werd het woord gebruikt voor het wegvoeren naar concentratiekampen.

Het is geen toeval dat De Volkskrant, zo langzamerhand een dubieuze krant want gespeend van objectieve journalistiek, het uitzetten van vreemdelingen zonder verblijfsvergunning uit de USA deportatie noemt. Het moet de lezer immers koste wat kost ingewreven worden wat voor een tegen de nazi-ideologie aanschurkende regering de Trump regering is. De keuze voor stemmingmakende woorden is dan bij de Volkskrant redactie geoorloofd. De lezer wordt geïnformeerd en zonder schroom gemanipuleerd. Zo zijn de manieren van De Volkskrant; waarbij de krant haar naam blijkbaar heel letterlijk neemt en in de praktijk brengt: populistisch.

Braaf Europa, ondanks dat we een deal maakten met die verderfelijke Erdogan en ondanks dat we tienduizenden vluchtelingen laten verkommeren aan de buitengrenzen van onze unie, zet buitenlanders zonder papieren uit, maar de VS deporteert ze.

Wil je, net als ik, van dat populistische krantje af:  https://www.opzeggen.nl/krant_tijdschrift/volkskrant/opzeggen

 

Clifford Mead

Ybeltje Berckmoes en de policor tafel bij Jinek

Ybeltje Berckmoes VVD
Ybeltje Berckmoes VVD

Dezelfde dag waarop de Britse denktank Chatham House naar buiten trad met een Europees onderzoek waaruit bleek dat meer dan de helft van de Europeanen niet langer bereid is immigranten te verwelkomen, liet VVD kamerlid Ybeltje Berckmoes bij een BNR-radio interview het achterste van haar tong zien en verklaarde dat de Europese grenzen dicht moeten voor jonge Noord-Afrikaanse mannen die proberen te migreren naar Europa.

Ybeltje Berckmoes nuanceerde feitelijk de bevindingen van Chatham House. Wat meer dan de helft van de Europeanen denkt, mag Ybeltje Berckmoes niet onder woorden brengen. Haar fractievoorzitter in de Tweede Kamer, Halbe Zijlstra, haastte zich om sarcastisch te verkondigen dat iedereen nu kan begrijpen waarom Ybeltje Berckmoes niet op de kieslijst staat in maart. Als het om deze mening is, dan maakt Zijlstra duidelijk dat van de VVD de komende jaren geen oplossing voor deze migratie van criminelen te verwachten is.

De onvermijdelijke Peter Ranzig de Vries, de even onvermijdelijke advocaat Plasman, Hugo Borst en Stella Bergman, aan tafel bij Jinek, sloten de politiek correcte rijen en lieten allemaal weten dat Ybeltje Berckmoes over de schreef was gegaan in het interview. ‘Ze kan zo terecht bij de PVV’ werd gegrapt. Laten we wel wezen aan zo’n policor tafel gaat natuurlijk iedereen bij voorbaat er vanuit dat niemand, maar dan ook helemaal niemand iets voelt voor het gedachtegoed van de PVV. Ook Jinek niet, desgevraagd door Hugo Borst. Ik vond in haar ontkenning iets te veel twijfel zitten. Overviel de vraag haar, of durfde ze niet te zeggen wat ze werkelijk dacht? Een politiek correct gezelschap beoordeelt de PVV niet op de merites van beweringen en standpunten, maar jaagt die club over de kling, ongeacht wat gezegd en gedaan wordt. Als je eenmaal fout bent in de ogen van moraalridders, dan ben je integraal fout.

Als aan de babbeltafel van Jinek gezegd wordt dat je zo kan aansluiten bij de PVV, dan ben je blijkbaar pas echt fout. Niemand aan de VARA-tafel had de gore moed te zeggen begrip te hebben voor wat Ybeltje Berckmoes motiveerde, of sterker nog: het op onderdelen met haar eens zijn.

Laat ik het dan maar zeggen. Ik ben het hartstikke met Ybeltje Berckmoes eens. De migranten die uit Noord-Afrika naar Europa komen, komen uit veilige landen en hebben helemaal niets te zoeken binnen de Europese asielprocedure. Die migranten geven aantoonbaar veel ellende in asielopvangcentra, in de gemeentes waar die centra liggen – zoals bijvoorbeeld Ter Apel – en zijn keer op keer betrokken bij allerlei vormen van criminaliteit. Niet alleen in Nederland, maar door heel Europa. Ze zijn betrokken bij agressie, diefstallen en vooral bij aanrandingen en verkrachtingen. Bij Jinek aan tafel is men allang de ellende van de jaarwisseling 2015/16 in Keulen en andere Duitse steden vergeten. Blijkbaar is aan die tafel nog niet doorgedrongen dat bijna alle aanrandingen en verkrachtingen in Zweden door migranten uit Noord-Afrika gepleegd worden. Blijkbaar is aan die tafel nog niet doorgedrongen dat Spanje stelselmatig door Marokko gechanteerd wordt met criminele Marokkanen. Blijkbaar is aan die tafel nog niet doorgedrongen dat Marokko weigert de criminelen terug te nemen en zelfs een stimuleringsbeleid voert om die etters te droppen in Europa.

De EU vormt op dit onderdeel, niet alleen op dit onderdeel, een slappe hap. Alle EU landen moeten juist de handen ineen slaan en desnoods Marokko volledig isoleren en boycotten tot dat land bereid is zijn verantwoordelijkheid voor Marokkaanse etters te nemen. Mutatis mutandis: Algerije.

Ybeltje Berckmoes sprak in het BNR-Radio interview over Eurabia dat aan het ontstaan is. Geen speld tussen te krijgen, ook niet aan de Jinektafel. Ybeltje Berckmoes toonde moed. Moed die bij het Varablondje en haar gasten volledig ontbrak. Om te variëren op Gerard Reve: aan tafel bij Jinek spraken ze allen politiek-correct; thuis, in het geniep, vinden ze dat het een stuk aangenamer en veiliger zou zijn zonder de Noord-Afrikaanse instroom van criminelen.

Het kwaad in de wereld wordt gefaciliteerd door de zwijgers. Politiek correct Europa zwijgt over het kwaad van de islamisering en faciliteert die dus.

Arme kinderen en kleinkinderen van de angsthazen aan de Jinek Stammtisch. De stamgasten zijn verantwoordelijk voor de bedorven toekomst van kinderen en kleinkinderen.

Clifford Mead

De Volkskrant en jankende islamist Izz Ad-Din Ruhulessin

Izz Ad-Din Ruhulessin verdedigt steniging overspelige vrouw
Izz Ad-Din Ruhulessin verdedigt steniging overspelige vrouw

Walgelijke smeerlapperij van De Volkskrant en Izz Ad-Din Ruhulessin. De door deze islamist publiek aangevallen beveiliger kan zich niet verdedigen. De Volkskrant en Izz Ad-Din Ruhulessin wisten dat en handelden in strijd met het journalistieke principe dat 1 bron geen bron is. 100% misbruik van de zo machtige pen.

De Volkskrant – zo langzamerhand het ideale podium voor klagende exoten zoals Nadia Ezzeroili die geen Nederlander meer wil zijn en consorten, of een mevrouw Annet Veenstra die prominent mag klagen over kuchende bejaarden – plaatste 8 februari een huilerig stuk van Izz Ad-Din Ruhulessin. Meneer Izz Ad-Din Ruhulessin deed boodschappen voor zijn moesje bij de Coop en werd door een beveiliger bij de kassa verzocht zijn pet en capuchon af te doen.

Geheel voorspelbaar bij deze Izz Ad-Din Ruhulessin escaleerde dat tot een rel omdat meneer weigerde. Nu kan ik mij voorstellen dat hij verzet voelde bij het verzoek van die beveiliger. Ook kan ik mij voorstellen dat Izz Ad-Din Ruhulessin best wel begrijpt wat de motivatie van de beveiliger was. Alle supermarkten maken tegenwoordig, wat leven we toch in moeilijke tijden, gebruik van observatie met camera’s en wanneer klanten het dan nodig vinden zich via pet + capuchon – wat een combinatie – onherkenbaar te maken, dan loop je het risico dat een ijverige beveiliger zich met je verhulling bemoeit.

Handig en noodzakelijk? Ik weet het niet.

Izz Ad-Din Ruhulessin had twee keuzes: aan het verzoek voldoen of in de discriminatie- en racismestuip schieten, weigeren en de boel op de spits drijven. Hij koos voor het laatste. Meneer Izz Ad-Din Ruhulessin wilde het verzoek van de beveiliger zwart-op-wit hebben en als dat niet mogelijk was dan maar de manager spreken.

Wil je zijn eenzijdig gekleurde relaas lezen, dan is dat (nog) te vinden op: http://www.volkskrant.nl/opinie/ik-vroeg-om-de-manager-en-lag-ineens-in-een-nekklem~a4459270/

Meer weten over de manieren en denkwijze van exoot Izz Ad-Din Ruhulessin? Dat kan via Youtube waar meneer zich in gruwelijke bochten wringt om bij Pauw & Witteman uit te leggen waarom binnen de juridische context van islam en sharia steniging van een overspelige vrouw te rechtvaardigen is.

Stenigen van een vrouw moet kunnen, maar oh wee wanneer meneer uit een supermarkt wordt gezet. Dan is de wereld te klein en De Volkskrant maar al te graag bereid veel ruimte vrij te maken voor Izz Ad-Din Ruhulessin’s klaagzang, inclusief – hoe trendy – een verhaal over de nekklem die hij nog net overleefde.

Kijk en huiver: https://youtu.be/-tufF4zgolg

Gelukkig is er een simpele wijze om van dat stemmingmakende, bevooroordeelde krantje, De Volkskrant, af te komen: https://www.opzeggen.nl/krant_tijdschrift/volkskrant/opzeggen

Stephan O. Krates

 

 

 

 

Nadia Ezzeroili: “OPDONDEREN”!

Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn
Nadia Ezzeroili wil geen Nederlander meer zijn

Januari 2016 ging er een golf van huiver en diepe teleurstelling door ons lage land aan de Noordzee. In een huilerig stuk vol zelfbeklag liet Nadia Ezzeroili in De Volkskrant weten geen Nederlander meer te willen zijn. Ze kon dat niet langer uit haar mond krijgen: veel gemakkelijker noemde zij zich Marokkaan. Want, Nederland is een in- en inracistisch land waar je als nieuwkomer tegen de bierkaai vecht als je in deze witte maatschappij mee wilt doen. Ezzeroili, liefhebber van Hollandse stamppot, bezoekt geen witte kroegen meer, maar rookt onder haarsgelijken een waterpijp in een exotentent en gaat alleen nog maar bij de Marokkaan of Turk buiten de deur eten. Dat is haar goed recht. Sterker nog: wat mooi dat we in ons land honderden van die exotische tentjes hebben, waar niet alleen gefrustreerde Nadia’s eten, maar ook veel van die enge, racistische Nederlanders. Ik koop zelf al jaren mijn brood en croissants bij de Turkse bakker, eet regelmatig in een Turks restaurant, ga niet meer naar de Turkse slager die mij verneukte en een geitenbout aan mij verkocht als lamsbout en koop mijn Hollandse nieuwe – leuker kan het haast niet – bij een Marokkaanse visboer aan de Rotterdamse Zwaanhals. Het is iedere keer weer genieten van de multiculturele haring: gekocht bij een paar vriendelijke en vlotte Marokkanen die vrolijk rood-wit-blauw in de schoongemaakte haring prikken. Met mijn kaapverdiaanse buren trek ik al meer dan twintig jaar op. Ze zijn eigenlijk de beste vrienden die ik heb. Ik zag hun kinderen, neven en nichten opgroeien en zich ontwikkelen tot tevreden volwassen mensen met goede opleidingen en meestal dito banen.

Tevredenheid is iets dat Nadia Ezzeroili blijkbaar helemaal kwijt geraakt is. Nee, (zelf)beklag is de fuik waar ze in klem liep. Dat ze dat zelfbeklag mag uiten in een nationale krant, De Volkskrant, doet daar bij haar blijkbaar niets aan af. Dat haar verdriet breed uitgemeten werd in Neerlands meest bekeken TV programma, De Wereld Draait Door, opent haar niet de ogen, want als je eenmaal vindt dat Nederland, met zijn 500 moskee-en en 1 miljoen moslims, een racistisch land is, dan helpt niemand je meer van die overtuiging af. De innerlijke tegenstrijdigheid tussen de overtuiging dat Nederland racistisch is en het podium dat overal beschikbaar is om daarover te klagen, is voor Nadia Ezzeroili te moeilijk om te begrijpen.

Mevrouw Nadia Ezzeroili heeft gelukkig nog een restje empathie voor de laag-opgeleide Nederlandse arbeider die achter de PVV aan loopt. Hier mist ons Marokkaanse prinsesje wat informatie. Het zijn niet alleen laagopgeleiden die hun heil zoeken bij de PVV. Het zijn ook niet alleen racistische witte Hollanders die PVV stemmen. Als je eenmaal je vastgebeten hebt in een overtuiging dan is het moeilijk de klem van je kaak te halen en weer om je heen te kijken. Laat ik Nadia Ezzeroili een handje helpen: 50% (!) van de Nederlanders met een Surinaamse achtergrond overwegen PVV te stemmen in maart. De afgelopen paar jaar voerde ik in het Rotterdamse Oude Noorden menig gesprek met exotische – allochtoon mag blijkbaar niet meer – Nederlanders, soms tamelijk felle gesprekken, om ze van het plan PVV te stemmen af te brengen.

Een kinderhand, ook die van Nadia Ezzeroili, is snel gevuld, want: “Afgelopen zomer was ik in de Marokkaanse havenstad Tanger. Op de markt raakte ik in gesprek met een oude man. Ik excuseerde me voor mijn slechte beheersing van de Marokkaanse taal en vertelde dat mijn ouders een paar honderd kilometer verderop zijn geboren. ‘Vandaag is een mooie dag’, zei hij. ‘Want je bent weer bij ons thuisgekomen.’ In een land waar ik als vrouw veel slechter af ben dan hier in jouw huis ervoer ik meer warmte dan ik van jou heb gekregen.

De tranen schieten er van in je ogen. Sindsdien nooit meer iets van Nadia Ezzeroili gehoord over in Marokko – of in Nederland door Marokkanen – mishandelde homo’s; niets over de Marokkaanse actrice die haar vaderland uit vluchtte nadat ze in Nadia’s verheerlijkte Tanger op straat in elkaar was geramd enkel en alleen om een filmrol die ze speelde, niets van frustraat Nadia Ezzeroili gehoord over de gewelddadige acties door de Marokkaanse oproerpolitie tegen betogers in Marokko; helemaal niets van het kokerkijkertje gehoord over de criminele Marokkaanse migranten die misbruik maken van de Europese asielprocedures en de ene misdaad na de andere plegen in Europa. Nee, mevrouw Ezzeroili krijgt de tranen in ogen en broek van een marktkoopman die haar warm in de armen sluit. Hoe naïef kan je zijn. Als je jezelf, geboren in Nederland, liever Marokkaan noemt, wees dan ook zo consequent en dapper om kritisch naar dat oord van levensgeluk te kijken.

Tweetende Nadia Ezzeroili plaatste op haar Twitter account een bericht over de te witte Nederlandse politie en het gebrek aan diversiteit. Laat ik daar eens op reageren, meende ik en ik wees haar op: http://www.artikel7grondwet.nl/het-nos-journaal-toetert-klakkeloos-discriminaatsjie/.

Een tekst die kanttekeningen plaatst bij de vermeende discriminatie bij de politie. Een tekst waar geen onvertogen woord in staat. Nadia Ezzeroili mag het met die tekst oneens zijn – wat leven we toch in een heerlijk land – maar niets, helemaal niets rechtvaardigde haar reactie per kerende post:

Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili
Zo zijn de manieren van Nadia Ezzeroili

Hmm….mag ik dan ook even: Als je het hier zo weinig naar je zin hebt en Marokko blijkbaar ziet als het paradijs op aarde, donder dan zelf op!

Maar ja, het vreet zo lekker uit de Nederlandse ruif. Dat weet Nadia Ezzeroili maar al te goed. Ze drinkt maar wat graag uit die goedgevulde Nederlandse bron om er dan ook weer haar smerige frustratengal in te spugen.

De ideale maatschappij bestaat niet, ook niet voor autochtone (inheemse) Nederlanders. Die hebben helaas niet het gemakkelijke excuus dat ze bij voorbaat geen kans hebben omdat de wieg van hun (voor)ouders in een ander land stond en Nederland niet gastvrij is. Zal jankende Ezzeroili zich wel eens afvragen wat het voor inheemse bejaarden betekent om met hun boodschappennetje in de Crooswijksestraat of omgeving Afrikaanderplein naar de supermarkt te gaan? Ze schuifelen daar door een wereld die allang niet meer de wereld is waar ze opgroeiden. Ja, en die inheemse bejaarden, ook jongere  inheemse generaties, moeten het niet in hun hoofd halen een janktoon aan te slaan zoals Nadia Ezzeroili over het feit dat ze zich niet meer Nederlander in Nederland voelen.

DISCRIMINAATSJIE en OPDONDEREN zal Ezzeroili’s strenge oordeel zijn.

Een klein duveltje in mijn hoofd vraagt zich af: bedoelt gefrustreerde Nadia met haar ‘ik wil geen Nederlander meer zijn’ dat ze alle, of een grote meerderheid van de Nederlanders verfoeit? Mocht dat zo zijn, zo fluistert het duiveltje verder, dan begeeft Nadia zich op een door-de-mand-vallende wijze over de grens van xenofobie en racisme. Blijkbaar toch niet zo’n slim meisje die Nadia. Zal het dit gebrek aan intelligentie en haar vooroordeel, per definitie niet slim, zijn waardoor ze niet in alle kringen met open armen ontvangen wordt?

Om met Henk Spaan te spreken: VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK NADIA EZZEROILI OOK MEE!!

Stephan Olmert Krates

 

Rechter James Robart heeft gelijk en zit er naast.

Federaal rechter James Robart

James Robert, federaal rechter in de USA, veegde het decreet van president Trump van tafel waarin inwoners van zeven landen een verbod kregen de VS in te reizen.

Een terecht besluit van Robart. ‘Met de advocaat die in de zaak over het inreisverbod namens het ministerie van Justitie kwam uitleggen waarom zo’n verbod nodig is had Robart weinig geduld. Hij vroeg haar of er sinds de aanslagen van 11 september 2001 terroristische acties zijn geweest van mensen uit een van de zeven landen waarvoor het verbod geldt. De vrouw wist het niet.’ 

“Het antwoord is nee”, sneerde Robart. “U komt hier betogen dat we ons moeten beschermen tegen mensen uit die landen, maar er is geen enkel bewijs dat dat ondersteunt.” (NOS)

Dat decreet van Trump was slecht onderbouwd. Als je je besluit motiveert met Amerika veiliger maken tegen jihadistisch, islamitisch terrorisme, dan kan je verwachten dat het onderuit gehaald wordt wanneer je landen kiest waaruit nog nooit terroristen je grondgebied teisterden. Volgens velen, inclusief de rechter, was Trump’s actie niet gericht op burgers van die landen, maar op moslims uit die landen en eigenlijk tegen moslims in het algemeen. Een verwijt dat niet staande te houden is. Er zijn 45 landen waar de bevolking voor meer dan 85% moslim is (een 15-tal landen is voor bijna 100% islamitisch). Inwoners uit 38 van die landen vallen (vielen) niet onder het decreet van Trump. Dus laat al die islamofobie-toeteraars even dat carnavaleske blaasinstrument uit de mond halen en tijd nemen voor reflectie.

Het besluit van Robart in deze kwestie was onvermijdelijk en terecht. Trump, wat is het toch een nare straatvechter, tweette dat Robart een ‘zogenaamde’ (so-called) rechter is. De D van diplomatiek is uit Trump’s woordenboekje – de man heeft een beperkte woordenschat – gescheurd.

Waarom is niet duidelijk, maar de kritiekloze NOS haalde een eerdere zaak erbij die door James Robart is behandeld, een hoorzitting over politiegeweld tegen zwarten in de VS. Bij die hoorzitting afgelopen zomer (2016) zei Robart hoofdschuddend en zuchtend.: “Het belang van deze zaak blijkt voor mij uit het nieuws. Volgens gegevens van de FBI gaat het bij dodelijk politiegeweld om 41 procent zwarte mensen, terwijl ze maar 20 procent van de bevolking uitmaken in de steden waar het gebeurt. 41 procent van de slachtoffers, 20 procent van de bevolking. Black lives matter.”

Daar ging Robart, en hij niet alleen de fout in. In 2000 maakten zwarten 12% uit van de Amerikaanse bevolking. Ik wil best geloven dat dat nu 20% is. Ik heb geen reden aan te nemen dat Robart en de FBI hun cijfers niet op orde hebben. Natuurlijk is het zo dat black lives matter. Overigens niet exclusief black lives, maar alle levens, ook blauwe van de politie. De impliciete conclusie, door velen luidkeels getrokken, dat de Amerikaanse politie racistisch is en lukraak schiet op zwarte burgers roept om nuance en tegenspraak.

Jaarlijks worden in de VS gemiddeld 40 politiemensen bij de uitoefening van hun werk doodgeschoten. Twintig van die dienders worden door zwarten doodgeschoten. Dat is 50% en die zwarten vormen maar 20% van de bevolking. Wat jammer nu dat die ‘zogenaamde rechter’ Robart die nuance niet gaf.

Er zijn nog enkele relevante nuances:

Per jaar komen in de USA ongeveer 30.000 mensen om door vuurwapens. Het sterftecijfer door het zo gevreesde terrorisme valt er bij in het niet. De NOS nam dat cijfer ooit klakkeloos over en beweerde dat 30.000 Amerikanen per jaar met vuurwapens vermoord worden. Echter, 2/3 van die doden door vuurwapens komen om het leven via zelfmoord. Foutje NOS.

Tienduizend Amerikanen worden per jaar door ‘anderen’ doodgeschoten. Dat krijg je er van wanneer in een land evenveel handvuurwapens aanwezig zijn als inwoners.

In 2014 werden 12.562 Amerikanen met vuurwapens vermoord. Statistisch gezien zou 20% daarvan zwart moeten zijn. Dat is echter niet zo. Zestig procent van de vermoorde Amerikanen is zwart. Drie keer meer dus dan statistisch verwacht. De meeste van die zwarte doden waren zelf crimineel actief, en de meeste van hen kwamen om het leven door een zwarte schutter.

Vijftien op de 100.000 zwarte Amerikanen kwamen in 2010 door vuurwapens om het leven. In 1993 waren dat er nog 30 op de 100.000. In datzelfde jaar, 2010, kwamen op iedere 100.000 blanke inwoners 2 om het leven door wapengeweld.

De aanwezigheid van zwarten in criminalteitsstatistieken verklaart dit verschil.

De populatie in de gevangenissen: 1 op de 106 blanke Amerikanen zat in een gegeven jaar in de gevangenis; van de Hispanics zat 1 op de 36 in de gevangenis en van de zwarten 1 op de 15. De USA heeft relatief het grootste aantal inwoners in de gevangenis zitten. De USA steekt mondiaal met kop en schouders boven alle landen uit.

Van de zwarte Amerikanen komt 1 op de 3 ooit in zijn leven in de gevangenis.

Hoewel zwarte Amerikanen slechts 20% van de bevolking uitmaken, komen ze zeven keer meer voor in de criminaliteitscijfers dan blanken.

Kan je daarmee de conclusie trekken dat zwarten qua aanleg zeven keer crimineler zijn dan blanken? Er moeten factoren een rol spelen zoals maatschappelijke achterstand en maatschappelijke kansen. Er zijn verhoudingsgewijs ontegenzeggelijk meer criminele zwarten dan blanken. De kale cijfers zeggen niets over de oorzaak van die criminaliteit.

De statistiek rechtvaardigt vragen bij het te gemakkelijke verwijt dat de Amerikaanse politie overwegend anti-zwart racistisch is. Temeer daar een aanzienlijk deel van de Amerikaanse politie zwart is, inclusief de hoofdcommissaris van het zomer 2016 in problemen gekomen politiecorps van Dallas.

De politie is niet het probleem, maar onderdeel van een breed maatschappelijk probleem. Focussen op de politie is kokerkijken en bemoeilijkt het vinden van een oplossing.

Ernest Hogan, deskundige raciale kwesties