Gerard Spong: antisemiet

PUBLICITEITSGEIL
PUBLICITEITSGEIL

Wilt U meer of minder advocaat Spong op de televisie? Wat mij betreft: MINDER, MINDER, MINDER; zeker na zijn leugenachtige optreden in PAUW van 23 november.

Het laatste woord van Geert Wilders in het proces tegen hem werd in dit aftakelende praatprogramma besproken. Spong, het bluffertje, kakelde dat Wilders’ “Dit proces zet de bijl aan de wortel van de rechtspraak” in strijd was met de grondwet. En dan hoopt die Spong dat de tafelgenoten in eerbied hun hoofd buigen voor zijn juridische deskundigheid en niet doorhebben dat hij uit zijn stiekeme nek lult. Want uit zijn nek lullen deed hij.

Sprong ging van start met een doorzichtige discussietruc en stak de loftrompet af over de voortreffelijkheid waarmee Wilders het woord voerde. Je zag hem al aan komen: na alle complimenten volgde een voorspelbaar venijnig staartje, want die toespraak van Wilders was ‘demagogisch’ en ‘in strijd met de grondwet’.

Is Spong werkelijk een jurist of laten we ons al jaren, van het ene praatprogramma na het andere, door deze publiciteitsgeile charlatan bij de neus nemen? Wilders had het in zijn relaas helemaal niet over die ‘bijl aan de wortel van de rechtspraak’. Spong’s demagogieverwijt was niets anders dan projectie, want iemand iets in de mond leggen en dan verwijten dat die persoon dat gezegd zou hebben is draaikonterige demagogie pur sang. Spong zat hier keihard te liegen.

Maar, stel dat Wilders wel de ‘bijl aan de wortel’ van de rechtspraak zag liggen? Wat dan nog? Zou dat in strijd zijn met de grondwet? Wat een kletskoek. Als ik zeg dat de oorzaak van heel veel ellende op de wereld veroorzaakt wordt door religies, handel ik dus volgens de kokervisie van Spong in strijd met de grondwet omdat die grondwet vrijheid van godsdienst garandeert? Als ik zeg dat de katholieke kerk een pederastenkliek is en als criminele organisatie verboden zou moeten worden, dan handel ik dus volgens joker Spong in strijd met de grondwet? Als ik zeg dat Spong zijn smakkende kunstgebitbekkie dicht moet houden, handel ik dus in strijd met de grondwet omdat artikel 7 vrijheid van meningsuiting voorschrijft?

De man is geen jurist maar ‘knettergek’.

Het kan nog erger. Spong hield een opponent in Pauw’s babbelshow voor dat er een analogie zou zijn tussen ‘minder marokkanen’ en ‘minder Joden’. Schreef ik ‘knettergek’? Hmm…een te milde kwalificatie.

Spong liegt en bluft niet alleen, maar komt ook nog met een absurde vergelijking. Staan Joden net als Nederlanders met een Marokkaanse origine boven aan de criminaliteitsstatistieken? Vormen Joden net als Nederlanders van Marokkaanse origine de grootste groep bijstandstrekkers in Nederland? Hebben vele Nederlandse steden overlast van Joden?

Spong’s vergelijking ‘minder Joden’ stemt tot nadenken. Waarom kwam deze gluiperd met Joden op de proppen? Niets, maar dan ook helemaal niets in de discussie verklaarde dit duveltje uit een doosje.

Ik kan geen andere conclusie trekken dan dat Mr. Gerard Spong diep van binnen een vastgeroeste antisemiet is.

Mag ik nog eens Henk Spaan citeren: “VUILNISMAN, MAG DEZE ZAK OOK MEE?!!”

Ferdinand Braun. Meditatione Ignis mediacommentator

Hanna Pennock gruwt in haar gereformeerde gelijk

Kinderboekenmuseum in Letterkundigmuseum, Den Haag
Kinderboekenmuseum in Letterkundig Museum, Den Haag

Het is alweer een aantal jaren geleden, dat een bericht van mij op een Linkedin groep over incidenten met cultuurgoed door de fundamentalistisch gristelijke beheerster Hanna Pennock van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed werd verwijderd. Er deed zich in korte tijd een vierde inbraak met diefstal voor in een museum en ik etaleerde mijn frustratie door mijn bericht over deze diefstal vooraf te laten gaan door het woord NONDEJU.

Dat ging onze strikt volgens Mozes’ wetten levende Hanna Pennock te ver, want ik misbruikte de naam van god. Van wie? Van GOD. In ieder geval niet mijn god, want die heb ik niet, maar blijkbaar van de intolerante, taalpuriteinse god van Sharia Pennock Ik mocht niet het in de taal gebruikelijke francofiele synoniem voor gossie (god), jeetje (Jezus), verdorie, of verdikkeme gebruiken want dat verdroeg Hanna P’s gevoelige en onverdraagzame Thora-zieltje niet.

Natuurlijk ging ik te mijner verdediging te rade bij een autoriteit waar zelfs Hanna Pennock, zo vermoedde ik, het religieuze hoofd diep voor buigt: het Nederlands Bijbelgenootschap. Ik vond aldaar dat de voorkeur gegeven wordt aan een andere woordkeuze dan NONDEJU, maar dat het woord inmiddels net als allerlei andere verbasteringen des heeren naam in de Nederlandse taal ingeburgerd is en geen bron van aanstoot. Behalve dan bij het gristenkind Hanna P. Die nam er wel aanstoot aan. Overigens, op mijn mail aan ouderlinge Pennock over de visie van het Nederlands Bijbelgenootschap kreeg ik nooit enige reactie. Dat werkt zo bij fundamentalisten en oud-testamentisch onvruchtbaren. Zij hebben de waarheid in pacht. Daar kan geen enkel argument, zelfs niet dat van het Nederlands Bijbelgenootschap, tegenop.

Waarom na zo veel jaren hier op terug komen? Hierom: ik bezocht vandaag met mijn dochter en haar zoontje van ruim één jaar het Kinderboekenmuseum in Den Haag en wat zag ik daar bij een voor kinderen bestemde tentoonstelling:

img_0003

Was al jaren die nare, want te laf om te antwoorden op mijn mail over het Nederlands Bijbelgenootschap, Hanna Pennock uit mijn geheugen verbannen maar werd toch even, heel even, mijn opa-pensionado uitstapje met een kleinkind bezoedeld door de herinnering aan leerstellige Hanna.

Ze zal slapeloos zwetend gruwelen onder haar gereformeerde klamme lappen wanneer ze verneemt dat een toonaangevend Nederlands museum, een Literatuur Museum nog wel, met NONDEJUUH de geest van kinderen bezoedelt.

Om in de sfeer van het Literatuur Museum en bijbelfanaat Hanna P. te blijven: de wegen van de heer, mijn geheugen en Hanna Pennock zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam.

Ton Cremers, gastcolumnist Meditatione Ignis.