Jan Marijnissen liegt glashard bij Pauw

Nam mij voor welwillend naar het interview van Jeroen Pauw met Jan Marijnissen te kijken en niet meer over deze man (Marijnissen) te schrijven. Helaas maakte jokkende Jan mij dat onmogelijk.

Ik zal het kort houden. Jan beweert zich helemaal niet met de verkiezing van de nieuwe voorzitter van de Socialistische Partij te bemoeien en in het NRC draaikontinterview van vorige week slechts het standpunt van het voltallige bestuur – Ron Meyer en niet Sharon Gesthuizen moet Jan Marijnissen opvolgen – te hebben verwoord.

Kom op Jan, verschuil je niet achter dat bestuur met je leugenachtige rotsmoesjes. Is het het standpunt van dat voltallige bestuur dat het ‘niet chic’ is dat zich twee gegadigden meldden voor die functie en er dus een verkiezing moet komen? Het NRC-interview was met jou als individu, niet als vertegenwoordiger van het bestuur.

In het interview met de NRC liet Jan, verwijzend naar de VVD-ellende rondom Rutte en Verdonk, weten dat er wat hem betreft helemaal geen verkiezing moet plaatsvinden.

Hij maakt het in het interview met Jeroen Pauw heel erg bont door weer te herhalen, daartoe geprest door Pauw, dat het Tweede-Kamerlidmaatschap van Gesthuizen niet relevant is voor de functie van partijvoorzitter.

Daarvoor is, nog steeds volgens Jan Marijnissen, ervaring in de lokale politiek wel relevant. Hij heeft natuurlijk even de CV van Sharon bekeken en gezien dat ze slechts een zeer korte tijd ervaring heeft in de lokale (Haarlemse) politiek en toen dat argument er aan de haren bij gesleept. Overigens: laat hij de relevantie van ervaring in lokale politiek voor landelijk partijvoorzitterschap maar eens uitleggen. Ik zie die relevantie in ieder geval nog niet.

Een doorzichtige, oude truc van Jan. Je hebt voorkeur voor een kandidaat en om die kandidaat dan bij je organisatie door de strot te duwen, bedenk je achteraf aanstellingseisen die 1 op 1 passen op de door jou gewenste kandidaat. Walgelijk manipulatief en bovendien een beledigende onderschatting van de intelligentie van degenen die je denkt te kunnen overtuigen van je gelijk.

In De Volkskrant van gisteren, 26 november 2015,  noemt Jan Marijnissen de kritiek onzinnig. ‘Ik wijs klachten dat het niet eerlijk ging echt van de hand. Sharon is geen strobreed in de weg gelegd.’

Geen strobreed? Dus vorige week in de NRC beweren dat Ron Meyer veel beter gekwalificeerd is voor de functie en dat de ervaring van Sharon Gesthuizen ‘volstrekt irrelevant’ is voor de functie van partijzitter betekent ‘geen strobreed in de weg leggen’? Hoe moet je dan omschrijven dat Jan Marijnissen met zijn volle gewicht Gesthuizen aan de klant schuift? Zelfs Harry Intifada van Bommel vindt de actie van Jan Djoegasjvili Marijnissen riskant omdat het nu ‘lijkt’ dat de partij centraal aangestuurd wordt. Daar komt hij wel erg laat achter. Het is toch al jaren zo dat de Socialistische Partij een Stalinistisch anachronisme is? Is dat Harry Hamas al die tijd ontgaan? Zeker te druk geweest met geweldgeile demonstraties.

Jan blijft over zijn graf heen regeren. Hij zal zijn gronden hebben om de kandidatuur van Meyer te steunen. Ik kan niet overzien of Jan’s beweegredenen objectief en realistisch zijn, maar vermoed dat Sharon Gesthuizen te weinig bagage meeneemt om partijvoorzitter te worden. Van Ron Meyer weet ik het helemaal niet, want van die man had ik nog nooit gehoord.

Het was schrikken toen Jan zich door Pauw liet verleiden Sharon Gesthuizen eventueel te zien, “alles is mogelijk binnen de Socialistische Partij”, als opvolger van Emile Roemer. Een instinkerdje, en dat voor zo’n ervaren politicus. De reactie had natuurlijk moeten zijn: “We denken nog helemaal niet na over de opvolging van Roemer”.

Wat ik zie en hoor, is dat Jan principieel niets voelt voor een democratische verkiezing van de nieuwe partijvoorzitter, maar dat hij zelf, met het bestuur, autocratisch het enige recht heeft te kiezen.

Er mag dus wel gekozen worden, maar dan alleen door Jan c.s.

Waar doet dit alles mij aan denken?

Aan de manier waarop in de voormalige Sovjetunie opvolgers van partijleiders werden ‘gekozen’.

Bertus G. Antonissen

Diederik Samson en Jesse Klaver in de smog van de Klimaatconferentie

 

Diederik Samson en Jesse Klaver presenteerden deze week hun initiatief tot een milieuwet. Klaver, niet gehinderd door enig historisch inzicht, durfde de bewering aan “Dit is de eerste keer dat twee fractievoorzitters met een dergelijk initiatief komen”. Bovendien: “Onze generatie is de eerste die werkelijk iets van kimaatverandering gaat merken”. Is dat zo? Hetzelfde kon in de jaren zestig van vorige eeuw gezegd worden over de bijna folkloristische smog in Londen. Het klimaat wordt al sinds de industriele revolutie van de 19de eeuw jaar na jaar schade toegebracht. Dat merkten vele generaties die aan Jesse vooraf gingen.

De gedachten van beide fractieleiders bevinden zich nauwelijks boven de zweverigheid waarmee in de jaren zestig – ja, Jesse, doe je huiswerk eens – zeventig en tachtig van de vorige eeuw vele voorgangers hun milieuzorgen presenteerden. Overigens niet alleen zweverigheid was het milieulot.

Wat te denken van een serieuze poging als het Rapport van de club van Rome, Grenzen aan de groei uit 1972 (“The Limits to growth: a global challenge”; Jesse, 1986, was toen nog niet geboren). Het rapport door de Club van Rome stond maandenlang op de bestsellerlijst en leidde in alle weldenkende kringen tot discussies en zorgen. Misschien iets voor Jesse in zijn schoen op 5 december, of in het dashboardkastje van zijn Volvo…over milieu gesproken.

Recent bemoeide een eerdere generatie, Al Gore, zich uitgebreid met het milieu, ook al is het mij nooit duidelijk geworden of Gore slecht of goed was voor het milieu en heb ik nooit begrepen waarom de beste man zijn milieuzorgen tijdens zijn vice-pesidentschap onder de sigarenrokende – slecht voor het Oval Room milieu – Bill Clinton nooit in daden omzette. Het had toen gekund.

Ik voorspel beide heren: ze zullen niet de eersten zijn die de politieke (melk)tanden stuk bijten op milieufantasie omdat de klimaatproblematiek een ‘global challenge’ is. Gebrek aan internationale samenwerking, met name de Verenigde Staten stellen zich egoistisch op, was, is en zal een belemmering zijn voor adequate aanpak van de milieuproblemen.

Klaver: “Er is in Nederland nog nooit een klimaatwet voorgesteld”. Los van de vraag of deze bewering klopt, – er zijn nationaal en Europees vele wetten aangenomen ter beschermimng van het klimaat – mogen de beide klimaatvriendjes zich realiseren dat het klimaat nu eenmaal een grensoverschrijdende zorg is waar nationale wetten geen invloed op hebben. Gerommel met nationale wetten zou weleens remmend kunnen werken op wereldwijd nodige maatregelen.

Er bestaan al tientallen jaren zorgen over het milieu. Evenveel jaren werden politieke intenties gepresenteerd om de verschraling en de opwarming van de aarde tegen te gaan.

Ik hoor ook al tientallen jaren doemscenario’s over de ontbossing van het Amazonegebied.

Wat ontbossing veroorzaakt, kan iedereen zien die als moderne ‘grande tour’ de camperdroomreis maakt door het zuidwesten van de Verenigde Staten. Las Vegas is dankzij de Hooverdam een oase in een onherbergzaam woestijngebied. Een door mensen, door ontbossing, gemaakt woestijngebied.

Bijna het hele zuidwesten van de VS is door de mens gemaakte woestijn.

Het moment van dit PvdA/Groen Links initiatief is niet toevallig, want vlak voor de Klimaatconferentie 2015 in Parijs. Beide heren lijken op voorhand deze conferentie te willen kapen. Op microniveau laten ze zien wat het macropolitieke probleem is. Als het al niet lukt in Nederland alle gezichten dezelfde kant op te krijgen – hun initiatief veroorzaakte in het Binnenhofdorp al heel wat gesputter- dan houd ik mijn hart vast voor internationale samenwerking.

Zal het echt gaan lukken de overgang in China van een vegetarische naar een miljoenen runderen wegkauwende samenleving te stuiten? Overigens: Amerikanen schrokken nog bijna twee keer meer vlees per persoon weg dan de Chinezen. De consumptie van vlees is een van de grootste oorzaken van milieu-ellende. Daar bovenop stappen de bewoners van alle snel opkomende economieën maar wat graag in een statusvierwieler om zich te kunnen meten met de westerse wereld. In de VS leeft 5% van de wereldbevolking. Die kleine minderheid slurpt 25% van de fossiele brandstoffen weg en nu moeten de Chinezen, eindelijk verlost van de communistische beklemming en badend in een bloeiende economie, zich ineens netter gaan gedragen dan hun Amerikaanse voorbeeld?

Alle kolencentrales moeten dicht volgens het duo Klaver-Samson. Het is me wat, zo kort nadat met instemming van Samson’s krimpende partij meerdere kolencentrales werden geopend in Nederland.

Zo snel na de bouw deze centrales weer sluiten, gaat lijken op een miljardenverslindend Fyradebacle.

Er zijn in Nederland op het moment negen elektriciteitscentrales die geheel of gedeeltelijk kolen stoken. Twee van die centrales (Eemsmond en Maasvlakte) werden dit jaar (!) in gebruik genomen. De bouw van zo’n centrale kost ongeveer € 4.000.000.000,-. De totale klimaatschade, luchtvervuiling en klimaatgerelateerde gezondheidszorg is door Greenpeace berekend op € 26.000.000.000,-. Allemaal mogelijk gemaakt door de PvdA als regeringspartij.

Er is lef voor nodig om dan bij Pauw op te komen draven met “alle kolencentrales moeten dicht“.

Had dan niet eerst de bouw van nieuwe centrales voorgesteld, want ook toen was al de zware belasting voor het milieu bekend.

Zal er nog zoiets bestaan als een socialistische internationale waar de rode haan op wereldniveau kan kraaien dat al die centrales dicht moeten? Mocht dat zo zijn, neem dan meteen ook mee dat alle slachthuizen en slagerijen dicht moeten.

B.G. Antonissen

 

De blote kont van Frits Wester

Het werkelijke gezicht van Frits Wester
Het werkelijke gezicht van Frits Wester

Macho Frits Wester onthulde in Pauw van 24 november 2015 geen groter genoegen te kennen dan in zijn blote kont te rollen in verse sneeuw, en dat liefst wel vijf minuten lang.

Karate kid Frits, want dolletjes op vechtsport, toonde die blote kont ruim tien jaar geleden al toen hij als een puberscholier de boel bedonderde bij de Nationale Nieuwsquiz.

Frits, al vele jaren lid van het CDA, – nee, ik ga nu geen grapjes maken over de ingebakken onbetrouwbaarheid van de katholieken – begon bij die partij als chauffeur van CDA-fractievoorzitter Bert de Vries en elleboogde zich via voorlichter omhoog tot de huidige BN-commentator van de politiek.

Zijn pogingen, zelfs publiek, als staatssecretaris een echte rol in de landspolitiek te verwerven faalden.

In Villa Felderhof onthulde hij 2005 gevraagd te zijn om staatssecretaris te worden en een jaar later toeterde hij, “als Bakenende hem zou vragen’, in te zijn voor een job in de regering.

Je moet er toch niet aan denken!

Hoe kan een verslaggever die eigenlijk staatssecretaris of misschien wel minister wil zijn onafhankelijk en objectief de politiek becommentariëren?

Er is een rode draad: na het verzieken van de Nationale Nieuwsquiz slaagde hij er jaar na jaar in het embargo rondom de troonrede te doorbreken. Fijne democraat.

Frits deinst nergens voor terug om te kunnen stralen in de spotlights van de publiciteit. Ethiek? Geen enkele boodschap aan. Alhoewel….

Stel dat Geert Wilders, gekend om zijn nauwelijks in te tomen gevoel voor humor, of fuifnummer Sybrand van Haersma Buma zich zouden lenen voor optreden in de Nationale Nieuwsquiz en daar op dezelfde wijze misbruik zouden maken van vragenvoorkennis. Stel..

Ik zie Frits Wester al zitten in praatprogramma na praatprogramma om deze politici en hun falende ethiek de maat te nemen. Sterker nog: einde van de politieke carriere wegens ethische doordemandvallerij ligt dan, mede door de verontwaardiging van Frits Wester, in het verschiet.

Voor Frits gelden andere normen: na zijn wangedrag in een quiz draaft hij onophoudelijk op als DE commentator van politiek Den Haag, schroomt zelfs niet schaamteloos te solliciteren naar een politieke post, of de politieke ethiek te toetsen.

Niet alleen in de sneeuw rolt Frits genietend in zijn blote kont rond; hij draaft al jaren in zijn geboortekostuum, glas bier en peuk in de hand, kijk-mij-nou-eens over het Plein in Den Haag.

Iedere keer, maar dan ook iedere keer, wanneer ik Wester op de TV zie, moet ik denken aan die Nationale Nieuwsquiz. Ik zal toch niet de enige zijn?

Meneer sans gêne Wester gaat bij mij in het archief onder de J van Jakkie.

B.G. Antonissen

 

Meer vrouwen aan de top? Niet bij de Socialistische Partij

Jan Marijnissen zet Socialistische Partij voor schut
Jan Marijnissen zet Socialistische Partij voor schut

 

Anti-democraat Jan Djoegasjvili Marijnissen vindt het, aldus het megalomane interview in de NRC van zaterdag 21 november, maar niets dat er wat te kiezen valt bij het aanstellen van een nieuwe voorzitter voor de Socialistische Partij.

Sterker nog; hij vindt het niet chic dat zich twee kandidaten hebben aangediend. Met name SP-Tweede Kamerlid Sharon Gesthuizen had zich buiten deze strijd om het voorzitterschap moeten houden.

Nee, Ron Meyer (nooit van gehoord) SP-fractievoorzitter in Heerlen, DAT is de door Josef Marijnissen gewenste kandidaat om hem op te volgen. Marijnissen maakt het liefst in zijn eentje de dienst uit bij de Socialistische Partij. Jan toont hier een onthullende overeenkomst met de alleenheerschappij van Geert Wilders bij de PVV. Jan en Geert zijn beiden mannen die denken democratische besluiten het beste in hun eentje te kunnen nemen (vrij naar Peter van Straaten). Over chic gesproken!

In Oss vestigde hij in de gemeenteraad zijn stalinistische familiekongsi en nu wil hij als voorzitter van de Socialistische Partij een Limburgse carnavalsvriend en kameraad dorpsgrootheid.

Jan over de verkiezing van de nieuwe voorzitter: “Je kunt een situatie krijgen waarin partijgenoten lijnrecht tegenover elkaar komen te staan. Als je alleen al kijkt naar de strijd tussen Verdonk en Rutte; die heeft bijna tot een scheuring binnen de VVD geleid. Zo’n verkiezing draagt dus risico’s in zich. Voor mij is het veel belangrijker om te kijken naar wat ons bindt. Al vind ik dat het bij ons tot nu toe heel volwassen verloopt.”

Heel volwassen? Ondanks Jan..

Hij lijkt niet alleen op Wilders en zijn afsplitsing van de VVD, maar spiegelt zich blijkbaar ook aan de VVD bij de procedure om een nieuwe voorzitter aan te stellen.

Jan Marijnissen toont hier een eng trekje. Hij is bang voor democratische processen die, het is niet anders, af en toe gepaard gaan met stevige discussies. Dat is nu juist het aantrekkelijke van democratie: de mogelijkheid te debatteren over verschillende inzichten.

Angst voor discussie is een dictatoriaal kenmerk. Jan onderschat de interne kracht van zijn partij om verschillen te overbruggen. Of vergis ik mij nu, en schat Jan de beperkte veerkracht van de Socialistische Partij, na zijn jarenlange heerschappij, juist goed in?

Hoewel ik van Jan al geen hoge pet op had, schrik ik hier toch van.

Het is ongebruikelijk dat een vertrekkend voorzitter zich bemoeit met zijn opvolging. Jan heeft daar geen probleem mee. Hij vindt het maar niets dat er iets te kiezen valt binnen de SP, maar nu dat mogelijk is, bemoeit hij zich maar wat graag met die verkiezing: “Ron heeft een schat aan ervaring. Hij is zeer actief geweest als voorzitter van een plaatselijke afdeling, en bij het FNV heeft hij buitengewoon succesvol campagne gevoerd. Hij brengt in dat opzicht absoluut méér in.”

Wat vreemd dat al die prachtverdiensten van Ron mij helemaal ontgaan zijn.

Dat Sharon Gesthuizen daar Kamer-ervaring tegenover kan zetten is niet belangrijk, vindt Marijnissen. „Die ervaring is voor een partijvoorzitter volstrekt irrelevant.”

Volstrekt irrelevant? Wat jammer nu dat Jan deze loze kreet slaakt en geen toelichting geeft.

Het zal je voorzitter maar zijn, beste Sharon. Het lijkt mij, laat ik voorzichtig zijn, behoorlijk relevant dat de nieuwe voorzitter ervaring heeft in de landelijke politiek.

Wat jammer dat de Socialistische Partij door de autocratische bemoeiienis van onze Osse lasser de kans voorbij moet laten gaan de scheefgroei man-vrouw in leidinggevende functies te corrigeren.

B.G. Antonissen

Jan Djoegasjvili Marijnissen draaikontinterview

Jan Marijnissen heeft het volste recht op groeiend inzicht. Dat hij in het NRC-interview helemaal niets meer zegt over het standpunt van een paar dagen eerder, zelfs geen enkel excuus, schurkt aan tegen geschiedvervalsing. Je kletst op de nationale radio uit je SP-nek en doet na een paar dagen in een toonaangevend dagblad doodleuk alsof er niets gebeurd is.

Katholieke onbetrouwbaarheid van een afvallige misdienaar.

Jan blaast nu geen deuntje meer op zijn antisemitische carnavalstrompet, maar ziet – het is een man van gevarieerde wijsheden – de maatschappelijke achterstand en discriminatie in de Banlieus als oorzaak. Natuurlijk is het geen makkie op te groeien in een achterstandswijk, maar of dat die achterlijke slachtpartijen op onschuldige burgers verklaart? Daar is heel wat op af te dingen. Wat te denken van de discriminatie tegen andersdenkenden die al eeuwen woekert in de geest van moslims en de bloedige, vaak onderlinge, strijd die daar ook al eeuwen uit voortkomt?

Vanuit zijn Osse Datsja weet Jan het allemaal heel goed, maar oh wee wanneer het voormalige SP-kamerlid Ewout Irrgang kritiek levert op de aanstaande Stalinistische verkiezingen voor een SP-voorzitter, want slechts 1 door het huidige bestuur geaccepteerde kandidaat, dan reageert Josef Marijnissen met: “Dat is echt onzinnig. Kom op, zeg! Irrgang zit al jaren in Afrika. Die weet echt niks van wat er hier gebeurt.”

Wat komt mij dat bekend voor! Toen in de jaren zestig en zeventig vanuit het westen kritiek geleverd werd op het apartheidsregime in Zuid-Afrika verweerde dat verderfelijke regime zich regelmatig met vergelijkbare verklaringen: de protesterenden in Europa en de VS konden op afstand niet weten wat er werkelijk gaande was in Zuid-Afrika.

Vanuit Oss mag Jan Djoegasjvili Marijnissen wel van alles blaten over IS en psychopatische aanslagen in Parijs, maar als hij uit Afrika kritiek krijgt van een ingewijde, dan is het ineens onzinnige kritiek omdat de citicaster zich bevindt op een te grote geografische afstand. Wat een kulargument.

Ik was nooit in Oss, maar acht mij zeer wel in staat op basis van beschrijvingen en het draaikontinterview met de kleinsteedse Stalin, een beeld te vormen van Oss en de lokale politiek. Geen enkel probleem.

De Jerusalem Post viel vorige week volkomen terecht over de anti-semitische invalshoek van Marijnissen, een SP-invalshoek zoals bleek uit de verderfelijke deelname van Harry Intifada van Bommel aan een pro Hamas demonstratie, maar Jan neemt nu de kou uit de lucht. Wanneer je je op afstand van een politiek strijdtoneel bevindt heb je simpelweg geen recht van spreken.

Opgelost!

Bertus G. Antonissen

Heeft het jostileger een mastermind nodig?

Paris attacks 2015
Paris attacks 2015

Na de gestoorde acties in Parijs door het jostileger van affectiefverwaarloosde, mongoloide nepmoslims werd dagenlang gezocht naar het mastermind of brein achter deze moordpartij. Mastermind? Brein? Heb je nu werkelijk enig verstand nodig om zoiets stoms te bedenken?

De wellustige slachting onder onschuldige theater- en terrasbezoekers is van zo’n grote stupiditeit dat per definitie duidelijk is dat hier geen ontwikkeld brein achter zat. Hoeveel intelligentie is er nodig om af te spreken op hetzelfde tijdstip een aantal gemakkelijke, want weerloze, doelwitten te selecteren en dan naar willekeur zoveel mogelijk onschuldigen af te maken?

Het enige dat nodig is: voldoende wapens, vervoermiddelen en een goed lopend horloge. Dat is het; niets meer en niets minder. Natuurlijk ook nog een gebrek aan normen en moed.

Ik kan me niet voorstellen dat die jihadisten na de aanslagen het gevoel hebben een hoger doel te hebben bereikt. Jammer dat die losers bijna allemaal omkomen bij hun moorden. Wat zou ik graag van ze horen wat dat ‘doel’ is.

(Jihad (Arabisch: جهاد, djihād) is een begrip uit de islam. Het komt van de Arabische woordstam jhd, dat ‘streven’ betekent. Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’.) Bron: Wikipedia.

Al jaren heb ik een grote hekel aan complimentjes voor criminelen en oplichters.

Die walging neemt rechtevenredig toe aan de waanzin en stommiteit van de daders. Er is eerder een groot tekort aan hersens nodig om deze beestachtige acties uit te voeren dan dat er behoefte is aan een brein, of zelfs een mastermind.

De daders zijn nog te stom om door te hebben dat ze zich laten gebruiken door frustraten uit het voormalig Iraakse leger. De triomfantelijkheid waarmee ze zich etaleren op sociale media is daarom lachwekkend.

Het blijft onbegrijpelijk: je hebt van je eigen leven helemaal niets gemaakt en besluit dan dat van anderen kapot te maken. Eindig je eigen nutteloze bestaan, denk ik dan, maar laat dat van anderen met rust. Het zal toch niet zo zijn dat je in een god gelooft die rechtvaardigt dat je moorden pleegt.

B.G. Antonissen

 

Kalashnikovvandalisme en verheerlijking van geweld

In Pauw van 19 november 2015 voerden twee Nederlandse politici een voornamelijk semantische discussie over terrorisme, geweld en oorlog en de Jihadsnotneuzen in Europa. Jesse Klaver, van het minipartijtje Groen Links, mini want qua zetels een partijtje tussen de Christen Unie en de SGP, hijgbabbelde in de schaduw van een rustige en volwassen Halbe Zijlstra. Zijlstra wees op een bestaand wetsartikel dat Nederlanders die in vreemde krijgsdienst gaan hun Nederlanderschap afneemt. Een artikel waar tijdens de Spaanse burgeroorlog regelmatig gebruik van werd gemaakt. Mochten Syriëgang(st)ers slechts 1 nationaliteit hebben, dan worden ze automatisch statenloos. Mochten ze twee nationaliteiten hebben dan kunnen ze enkele reis retour naar het kansarme land van herkomst. Duidelijk en dus een eigen keuze. Je weet wat je te wachten staat. Geheel in de onthechtende politieke discussietraditie kwam Jesse Klaver niet verder dan een “ja maar..” reactie. Al dat ‘gejamaar’ is precies de oorzaak van de besluiteloosheid die dagelijks in ons politieke theater te horen en zien is en waardoor het niet eens mogelijk is gebruik te maken van een bestaand wetsartikel.

Sybrand van Haersma Buma – sluit je ogen als hij spreekt en je hoort een Wim T. Schippers Fabeltjeskranttypetje – vond het vandaag in de Tweede Kamer nodig langdurig door te zeuren over de betekenis en gevolgen van het door premier Rutte gebruikte woord oorlog. Ja, met zo’n zijkpoliticus kan je echt de oorlog winnen.

Terug naar Pauw. Vol medelijden met de slachtoffers werd de ene wijsheid na de andere gedelibereerd over het kalashnikovvandalisme van een stelletje tweedegeneratie mislukkelingen waarna, “nu over op een luchtiger onderwerp” (Jeroen Pauw), uitgebreid aandacht werd besteed aan een commerciele, ‘copycat’ Nederlandse TV-serie over een geresocialiseerde kickbokser. Waldemar Toornstra, narcistisch trots op het met ‘gezonde voeding’ en veel trainen opgeblazen lijf, etaleerde zonder schaamte zijn zogenaamd realistische rol in de serie, inclusief de blessures die hij bij het trainen en de opnames opliep. Echt lekker al dat geweld. Genieten!

Daar ligt nu precies het probleem in onze van geweld doordrenkte maatschappij (zie mijn vorige column…ook al veracht ik sprekers die zichzelf citeren): geweld is zo langzamerhand normaal, onvermijdelijk en zelfs vermakelijk geworden.

DAT is de voedingsbodem waarop gefrustreerde, door koffiehuis- en moskeefrequenterende vaders en slaafse moeders affectief verwaarloosde, op westerse leeftijdsgenoten jaloerse moslimkinderen gedijen.

Als ze dan ook nog voorzien worden van automatische wapens heb je de poppen aan het dansen. Niets terrorisme: uit de klauw gelopen vandalisme overgoten met een ongeloofwaardig moslimfundamentalistisch sausje, juichend gestimuleerd en gefaciliteerd door voormalige officieren uit het leger van Saddam Hussein die na de overbodige en leugenachtige Amerikaanse inval in Irak collectief de zak kregen.

Tel uit je winst van bemoeizuchtige westerse interventies in Arabische brandhaarden. Laffe interventies ook. Wanneer er een werkelijke en krachtige tegenstander is zoals IS in Irak en Syrië, dan is diezelfde westerse wereld ineens te bang om in te grijpen en beperkt zich tot aantoonbaar ineffectieve bombardementen.

Het intermezzo waarin Davide Martello bij Pauw Imagine van John Lennon speelde, stond in schril contrast tot het modieuze ach-en wee over de kalashnikovvandalen en de verheerlijking van geweld in een ordinair en bovendien grotendeels geplagieerd TV-verhaaltje.

Bertus G. Antonissen

Stalinistische imam Jan Marijnissen weet wie de schuld is van de moorden in Parijs: Israel

Jan Marijnissen
Jan Marijnissen

Anti-democraat Jan Marijnissen wijsneusde op NPO Radio1 over de motieven van geweldsfetisjisten uit Molenbeek ook al weet hij niet of het mannen of vrouwen betreft of waar ze vandaan komen. Wat hij wel weet: de oorzaak ligt in Israel.

Wat hadden die mensen op de terrasjes in Parijs en in het Bataclan te maken met Israel? NIETS, helemaal niets. Dat krijg je ervan als een anti-intellectueel niet verder kan kijken dan Oss.

Stalinistische Jan is diep van binnen een 100% anti-semiet.

Marijnissen wordt geciteerd in de Jerusalem Post: “Jan Marijnissen linked the Nov. 13 attacks, which left at least 129 dead and which French President Francois Hollande said were planned by the Islamic State terrorist group in Syria, to the Palestinian issue during an interview for the Dutch radio station NPO Radio1 on Monday. “Their behavior eventually is connected also to the Palestinian-Israeli conflict,” said Marijnissen about the perpetrators. “The guys – I assume they were guys – who carried out the attacks probably come from a group of outraged people from the French suburbs,” he said. The Palestinian-Israeli conflict, he added, “is the growth medium for such an attack.

Een man van vele talenten die Oss-dorpeling Jan Marijnissen. De hele wereld breekt zich de kop over de oorzaak van ellende als in Parijs en over de mogelijke oplossing, maar onze oprichter van de stalinistische familiedictatuur in de lokale politiek, weet precies hoe het zit. Israel – lees de Joden – is de schuld. Hoe dom kan je het bedenken.

Losers uit Molenbeek en een Parijse banlieu, een stel lafbekken, schieten ongewapende terras- en theaterbezoekers overhoop en dan zeg je dat het komt door een conflict in het Midden-Oosten. Als deze agressie gemotiveerd wordt door de problematiek in en rond Israel, waarom stappen die mafkezen dan niet op een vliegtuig, of in een bootje – ik begrijp dat de bootjes alleen richting Europa uitverkocht zijn – om zich daar op een dappere manier in dat conflict te mengen?

De Molenbeekse psychopaten gebruiken verdediging van de bedreigde islam, het streven naar islamisering van de hele wereld en vestiging van het ISIS kalifaat in het Midden-Oosten als motief voor hun achterlijke moordpartijen, maar Janneman weet het beter. Het is de schuld van Israel. Ten overvloede: Israel, de enige democratie in de Arabische wereld. Jan zou beter moeten weten, maar wordt belemmerd door zijn antisemitische, stalinistische kokervisie.

Een gevaarlijke man die Jan.

Overigens: geen enkele serieuze moslim gelooft in de verknipte motivatie van de laffe criminelen met hun kalashnikovs. Het heeft natuurlijk niets met de islam te maken, nog los van mijn overtuiging dat iedere religie waanzin is en dat geen enkele religie de naastenliefde praktiseert die gepreekt wordt.

Domme Jan – waarom krijgt die simpele ziel het woord op de nationale radio – ziet de Joden als het kwaad. Dat schurkt heel dicht aan tegen de complottheorie die beweert dat ISIS eigenlijk een door de Joden en Amerika gevormde vijfde kolonne is binnen de Arabische wereld.

De Joden hebben het gedaan. Dat vond Jan’s grote voorbeeld Iosif Dzjoegasjvili en diens bondgenoot Hitler ook. Ik vraag mij zo langzamerhand af wat griezeliger is: criminelen uit Molenbeek of antisemitische excuusbedenkers als Jan Marijnissen. Het zou mij niet verbazen dat Jan diep in zijn hart er van overtuigd is dat zijn hernia en burnout ook veroorzaakt zijn door de zionistische samenzwering.

Nog zo’n excuus/verklaring voor het pornografische geweld door moslimlosers: ze zouden in onze maatschappij kansarm zijn. Laten we wel wezen: hun ouders kwamen naar het westen juist omdat ze leefden in kansarme maatschappijen. Pleegden die ouders excessief geweld in die kansarme maatschappijen waar ze uit kwamen? Vermoordden ze terras- en theaterbezoekers in Marakesh omdat ze zo kansarm waren? Nee, ze pakten hun koffers en probeerden elders hun kans te vergroten. Natuurlijk konden ze niet verwachten dat hun kansen alleen al zouden vergroten door de reis die ze maakten of dat ze met open armen ontvangen zouden worden in een maatschappij met een compleet andere cultuur waar op de kades van de havens en de ‘arrivals’ op vliegvelden stapels kansen voor het grijpen klaar lagen.

Nee, ze moesten en konden in die nieuwe wereld hun eigen kansen scheppen. Velen lukte dat; velen ook niet. Kansloos blijf je wanneer je star vasthoudt aan de cultuur die je achterliet. Kansloos blijf je ook wanneer je al je energie richt op het overbrengen van je cultuur naar die nieuwe wereld zonder energie te stoppen in assimilatie. Zeer vele mannen en vrouwen van de tweede generatie grepen hun kansen, maakten opleidingen af en werkten aan een succesvolle carrière.

We leven in toenemende mate in een maatschappij doordesemd van geweld. Geweld dat we zo langzamerhand als heel gewoon gaan zien. Ik ben nog van de generatie waar Gary Cooper ons rolmodel was. We kregen een deel van onze mores mee via Hollywood westerns waarin op ‘sportieve’ wijze conflicten op de vuist werden uitgevochten. Schoppen was fout; iemand die neergeslagen was mishandelen was fout. Alleen de slechterikken en hun bestrijders liepen de kans tegen een kogel op te lopen. Al vele jaren wordt geweld, liefst zo grof mogelijk verheerlijkt in speelfilms en computerspelletjes. Hoe explicieter hoe mooier. De populariteit van de bokssport, op zichzelf al een twijfelachtige sport, wordt steeds meer teruggedrongen door de smeerlapperij van kooigevechten en allerlei andere ‘sporten’ waar mannen en vrouwen elkaar total-loss slaan en schoppen. Hoe meer bloed hoe beter.

Geweld is geil en lekker; een gemakkelijke kick voor verliezers die niet in staat zijn zich een rol te verwerven in de maatschappij. Is dat de schuld van de maatschappij? Anders: biedt de maatschappij een kansloze omgeving, of zijn de individuen zelf kansloos? Ik ben geneigd dat laatste te denken.

Hoe komt het dat uit een en dezelfde groep nieuwkomers in het westen succesvolle, zelfs zeer succesvolle mensen voortkomen en tegelijkertijd mensen die er helemaal niets van maken?

Het is niet vol te houden dat succesvolle carrières dankzij persoonlijke kwaliteiten ontstaan, maar mislukking veroorzaakt wordt door maatschappelijke beperkingen. Dat is voor degenen die er niets van maken een veel te gemakkelijke uitvlucht.

Alleen al de suggestie dat er een ideologische grondslag is voor de moordpartij in Parijs is absurd. Is de moord boven Egypte op meer dan 200 Russische toeristen volgens de tomaatrode Jan ook begaan op ideologische grondslag? Ik vrees dat hij die mening is toegedaan, en wie zullen volgens onze Brabo de schuldigen zijn? Ik vraag maar, ik vraag maar.

In de Tweede Kamer schold Jan Stalin mei 2009 de minister voor Ontwikkelingssamenwerking Bert Koenders uit voor ‘flapdrol‘. De woordkeus van deze tweederangs ex-politicus die volgens Ischa Meijer (1994) al vanaf 1972 ‘marxistisch-leninistische onzin verkocht, is niet bepaald oorstrelend. De betekenis van ‘flapdrol’ heb ik op moeten zoeken; het vreemde woord hoort namelijk niet tot mijn dagelijkse woordenschat. Ik vond onder andere zot, dwaas, oppervlakkig en sufferd. De enig logische conclusie is dat de marxistisch-leninistische onzinverkoper Jozef Marijnissen, les 1 uit het psychologieboekje voor dummies, zijn verstandelijke handicap op Koenders projecteerde toen hij hem uitschold.

Marijnissen staat niet alleen. Zijn collegapartijlid Harry van Bommel bestond het in een demonstratie luid op te roepen tot een intifada tegen Israel. De kletspraat van Marijnissen voor Radio 1 was geen vergissing. Nee, het is de visie van de Socialistische Partij.

De Jantjes Marijnissen en Van Bommeltjes onder ons die excuus, bijna rechtvaardiging, voor geweld zien in de Joodse samenzwering zijn eerder oorzaak van de regelmatig terugkerende explosies van geweld dan dat ze ook maar iets bijdragen aan de oplossing. In die zin zijn Josef Marijnissen en Vladimir Intifada van Bommel zuivere geestverwanten van haatzaaiende imams in duistere moskeeën.

Bertus G. Antonissen

Volledige tekst uit de Jerusalem Post:

Politician refers to Palestinian-Israeli conflict as “growth medium for such an attack.”

11.18.2015 | 6 Kislev, 5776

Dutch politician: Paris attacks result of frustration over Palestinian-Israeli conflict

  • Israel condemns ‘hostile’ Swedish comments linking Paris attacks to Israeli-Palestinian conflict

  • Post poll: Sweden is least supportive of Israel in Europe

AMSTERDAM — The chairman of the Dutch Socialist Party said the perpetrators of the attacks in Paris acted in part out of frustration over the Palestinian-Israeli conflict.

Jan Marijnissen linked the Nov. 13 attacks, which left at least 129 dead and which French President Francois Hollande said were planned by the Islamic State terrorist group in Syria, to the Palestinian issue during an interview for the Dutch radio station NPO Radio1 on Monday.

“Their behavior eventually is connected also to the Palestinian-Israeli conflict,” said Marijnissen about the perpetrators. “The guys – I assume they were guys – who carried out the attacks probably come from a group of outraged people from the French suburbs,” he said. The Palestinian-Israeli conflict, he added, “is the growth medium for such an attack.”

On Monday, Israel’s foreign ministry and the European Jewish Congress harshly condemned similar comments by Swedish Foreign Minister Margot Wallstrom, who said that: “To counteract the radicalization, we must go back to the situation such as the one in the Middle East of which not the least the Palestinians see that there is no future: We must either accept a desperate situation or resort to violence.”

EJC President Moshe Kantor said her view was “borderline racist” because she focused on the one conflict involving Jews in explaining the attacks, whereas Israel said her comments were “appallingly impudent.”

Susanne Sznajderman-Rytz, a Swedish Jewish linguist, said she confronted the minister about the issue on the street, and that the minister told her: “The Jews are campaigning against me,” though a ministry spokesperson later denied that the minister had said this.

Sweden’s foreign ministry issued a statement saying Wallstrom “has neither directly nor indirectly linked the terrorist attacks in Paris to the situation in Israel and Palestine,” adding the controversy owes to “a misunderstanding” that “will be clarified shortly.”

NEGERIN SYLVANA SIMONS DISCRIMINEERT

Ik heb zo langzamerhand mijn buik vol van gezeur over discriminatie en racisme, vooral wanneer dat afkomstig is van mensen die veilig ingebed zijn in onze maatschappij en nog meer indien gesuggereerd wordt dat discriminatie een blank fenomeen is.

In De Wereld Draait Door van 11 november 2015 presenteerden Guus Meeuwis en Youp van ’t Hek hun voornemen maart 2016 op te treden in Parijs. Meeuwis vertelde dat dit plan ontstaan was tijdens een etentje in Brugge waar hij Youp informeerde een zaal bemachtigd te hebben in Parijs. Youps reactie zou zijn geweest: “Daar ga jij niet zonder mij naartoe”. Tafeldame, negerin Sylvana Simons, meende voorafgaand aan de uitzending een andere lezing te hebben gehoord en kraamde zelfingenomen overtuigd van de leugenachtigheid van de heren triomfantelijk uit: “Dat is nou typisch mannen”!

Nu sluit ik niet uit dat mevrouw Simons een bovengemiddelde persoonlijke statistiek heeft waar het relaties met mannen betreft, maar of ze daarmee ook statistisch relevante conclusies mag trekken over ruim 3 miljard bewoners van dit ondermaanse, is de vraag. Dezelfde mevrouw Simons die zich, ook in het mediatieke inteeltdorp DWDD, gerechtigd voelde frontaal in de aanval te gaan tegen Martin Simek omdat deze zo onhandig was het over ‘zwartjes’ te hebben tijdens een gesprek over in Calabrië aangespoelde negers uit Afrika. Simeks verweer dat hij getrouwd is met een zwarte vrouw, ramde onze maat-aller-dingen Simons van tafel met “Dat heeft er niets mee te maken”. Volgens mij was dat wel relevant.

Deze arrogante en vooral paranoïde flater van Sylvana Anorexia Simons staat niet op zichzelf. Haar deelname aan de LULverhalen, ja ons negerinnetje werkt als een magneet op hogere cultuur, misbruikte ze om door te drammen over Zwarte Piet.

Betreft mijn groeiende irritatie alleen Sylvana Simons? Absoluut niet.

Er is meer, veel meer.

Voor mijn werk was ik de afgelopen jaren op de Nederlandse Cariben. Op Curacao fietste ik vanaf mijn logeeradres meerdere keren naar Willemstad. Tijdens al die ritten werd ik onderweg nageroepen. Omdat ik fietste? Nee, omdat ik als blanke man daar fietste. Individuen zittend voor hun huisjes riepen mij na, en zelfs een keer een complete schoolklas.

Op de Cariben is het volkomen normaal blanken uit te schelden voor makambas (indringers). Dat zowel de zwarte bevolking als de blanke van elders komt, maakt iedereen daar echter tot ‘indringer’. Vorige week nog vond een protestactie plaats op Bonaire met een groot billboard waarop de tekst ‘minder makambas’.

MINDER MAKAMBAS zoals geplaatst langs de weg door Chago Melaan
MINDER MAKAMBAS zoals geplaatst langs de weg door Chago Melaan

Protest op Bonaire tegen de aanwezigheid van makambas

Minder makambas? Wat van een billboard in Nederland met daarop de tekst: MINDER SYLVANA SIMONS? Over het ‘minder, minder’ van onze politieke Amadeus zal ik maar niet beginnen. Bedoelden die protesterenden op Bonaire ook te zeggen dat ze voortaan geen Makambageld meer willen ontvangen?

Op dat protestbord op Bonaire staat dat de slavernij in 1863 is afgeschaft. Ik, blanke makamba, ben nooit slavendrijver geweest en geen van de zwarten op de Cariben was ooit slaaf.

Aan Bonaire heb ik een bijzondere herinnering over gehouden. Bij een bezoek aan dat eiland had ik beroepshalve contact met een projectmedewerkster van het Bonaire Museum. Tijdens het uitwisselen van trivialia voorafgaande aan een zakelijke bijeenkomst vertelde ik hoe verbaasd ik was tijdens een bezoek aan Zambia (met mijn zwarte Zambiaanse partner) dat de ‘zwarten’ – nee, ik gebruikte geen verkleinwoord – daar klaagden over de warmte. “De zwarten, de ZWARTEN?” reageerde de plaatselijke Sylvana Simons. “Zeg ik iets fout?” Ja, ik zei zeker iets fout. Ik mocht het niet hebben over ‘zwarten’, maar moest ‘lokale bevolking’ gebruiken volgens de negerin met wie ik in gesprek was. Het was, ik overdrijf niet, nog geen vijf minuten later in ons gesprek dat deze lokale negerin mij toevoegde dat ‘alle Nederlanders gierig zijn’. Kijk, dat mag dan blijkbaar weer wel. Die vermeende gierigheid was voor deze makamba overigens geen enkele belemmering voor beide negerinnen met wie ik lunchte de rekening te betalen, net zo min als het voor hen een belemmering bleek mijn betaling zonder dank te aanvaarden.

Met mijn Zambiaanse partner wandelde ik ooit twee prachtige zomerweekendavonden door het Kralingse Bos in Rotterdam. De eerste avond werden we achterna gelopen door een groepje mediterrane, scheldende jongens. Een tamelijk bedreigende en in ieder geval ongemakkelijke gebeurtenis. Toch waagden we het er de volgende avond weer op een wandeling te maken door de zomerse drukte in het Kralingse Bos waar honderden nieuwe Nederlanders – mag dat, mag dat? – aan de BBQ zaten. Totdat er een zwarte man naast ons kwam fietsen die het nodig vond meerdere keren tegen mij te zeggen: “Zo, wat een mooie vrouw heb jij…”. Een staaltje puur racisme. Dat zou hij nooit gedaan hebben wanneer wij beiden blank, of beiden zwart waren geweest. We hebben, hoe jammer ook, na die twee confrontaties besloten nooit meer op drukke zomeravonden te gaan wandelen door het Kralingse Bos en het bos te laten aan zwarten, bruinen, Marokkanen, Turken..

Worden zwarten in onze maatschappij gekwetst en gediscrimineerd vanwege hun huidkleur? Geen enkele twijfel over mogelijk. Worden blanken, Marokkanen, Turken, Chinezen, Afrikanen, Homo’s, hetero’s, Lesbo’s, vrouwen, mannen (zie Sylvana Simons hier boven), moslims, christenen, atheïsten in onze maatschappij gediscrimineerd? Ongetwijfeld. Discriminatie zit in de menselijke aard gebakken. Of het nu over ras, huidkleur, nationaliteit, geloof, gender of sexuele geaardheid gaat…gediscrimineerd zal er worden. Sterker nog: discriminatie is de lijm die groepen bij elkaar houdt. Hoe vaak hoor je niet etnische groepen zelf benadrukken waar ze specifiek in zijn? Borstkloppend worden juist karakteristieken, of dat nu gaat over de groepseigen keuken of normen, met trots benadrukt. Moslims hebben het ware geloof. Alle anderen zijn heidenen. Joden vinden zich het uitverkoren volk met uitsluiting van andere religies. Christenen vinden dat joden terecht gestraft worden omdat ze ‘aan het kruis met hem’ geschreeuwd hebben voor Pontius Pilatus. Alle gereformeerde Irenescholen veranderden de naam van hun school toen Irene uit opportunisme katholiek werd. Ik kan nog wel even door gaan. Tijdens een reis naar Toronto kreeg ik van een Canadese negerin te horen: “I do not talk to offspring of slave traders”. Daar kon ik het mee doen. Discriminatie en racisme is overal en van alle tijden.

Durft Sylvana Simons, ze is nu eventjes het uitgangspunt, staande te houden dat zij nooit discrimineert of zich laatdunkend over een groep uitlaat? Helaas, dat kan ze niet sinds haar ‘typisch mannen’ opmerking van 11 november 2015 in DWDD. Want discriminatie is: “…situatie waarbij personen wegens hun geslacht, ras, huidkleur, afkomst of etnische afstamming, gezondheidstoestand, geloof of levensbeschouwing verschillend worden behandeld zonder dat dat verschil objectief en redelijkerwijs kan worden gerechtvaardigd.” Mevrouw Simons moet zich binnen deze definitie thuis voelen. Het kan niet anders.

Discriminatie is vooroordeel zonder rechtvaardiging.

Durft Simons staande te houden dat ze geheel onbevooroordeeld ieder feit op eigen merites beoordeelt? Ook dat zal ze niet kunnen. Haar uitval naar Martin Simek was niet een beoordeling op eigen merites, maar ingegeven door een vooroordeel. Indien ze Simek’s ‘zwartjes’ op eigen merites had beoordeeld, dan had ze dat oordeel gevormd binnen de context van Simek’s sentimentele persoonlijkheid en het feit dat hij met een zwarte vrouw getrouwd is. Alleen al om dat laatste ben ik bereid hem te zuiveren van enige racistische blaam ten aanzien van de gekleurde medemens. Maar Sylvana Simons veroordeelde zonder enige tolerantie stampvoetend overtuigd van haar gelijk.

Fidan Ekiz noemde ooit, ook in de onvermijdelijk doordraaiende wereld, Quincy Gario een narcistische drammer. Fidan sloeg daarmee de spijker op de kop. Onze medelanders, de Sylvana’s en Quincy’s, zijn door de voortdurende paranoïde focus op racisme niets anders dan navelstaarders en door dat voortdurende focus 100% drammers. Niet alleen narcistische drammers, maar zelfs racistische drammers, omdat hun drammen racistische trekken heeft.

De voortdurende beschuldiging van racisme is per definitie racistisch. Dat werd overduidelijk toen de stiekeme malloot Quincy Gario naar aanleiding van de droefenis rondom het neerschieten van de MH17 met de onthullende en smerige tweet naar buiten trad dat blanke levens er meer toe zouden doen dan bruine.

Quinsy Gario
Blanke levens doen er volgens racist Gario meer toe dan bruine.

Hier liet Quincy even zijn ware aard zien. De door hem aangezwengelde Zwarte Pietendiscussie heeft minder te maken met vermeend racisme in onze maatschappij, dan met in Quincy Gario zelf diep geworteld racisme. Ik moet ook weer even denken aan het gesprek dat ik destijds op Bonaire had en waar ik gekapitteld werd over mijn ‘zwarten’. Dat mocht niet volgens mijn negroïde gesprekspartner. Maar, het wit en bruin van neger Quinsy mag wel? Ik vraag maar.

Gario heeft zijn inzichtverschaffende tweet enkele dagen later als een paling in een emmer snot getracht te rechtvaardigen met tegelijkertijd een laf en ongeloofwaardig excuus aan de nabestaanden van MH17. Ineens waren de Palestijnen in zijn ogen ook ‘bruinen’ – wat heeft die man toch met kleur? –  en werden deze bruinen er door hem aan de haren bijgesleept om zijn tweet te rechtvaardigen. Zwarte Piet Gario realiseerde zich niet dat zeker de helft van de inzittenden van MH17 bruinen waren. Wat heeft het Israelisch-Palestijns conflict in hemelsnaam te maken met de MH17 schurkenstreek? Gario’s tweet ging niet over het midden-oostenconflict. Dat werd er pas door hem bij verzonnen nadat hij merkte dat hij door de mand viel met zijn tweet. Een griezelige man die Gario; een slaaf van zijn eigen vooroordelen. Narcistisch, racistisch, griezelig en laf. Echt een aanwinst voor onze samenleving. Maar, wel zijn (subsidie)handje ophouden. Gario is een makamba in onze maatschappij.

Is racisme en discriminatie een typisch blanke karakteristiek? Ik denk het niet, ook al suggereren de Sylvana’s en Quincy’s onder ons dat wel. Laag opgeleide, boze Marokkaantjes lijken geen volzin te kunnen formuleren zonder het gebruik van kankerjood. Grote delen van de (arabische) moslimwereld zijn luid schreeuwend antisemitisch. Het is nog niet zo lang geleden dat er een etnisch, nationalistische oorlog woedde op de balkan. In Europa hadden we ons portie discriminerende massamoord in de periode 1933-1945. Afrika is voortdurend verscheurd door racistisch gemotiveerde conflicten. Een nieuwe Rwandese genocide tussen Hutu’s en Tutsi’s ligt op de loer. Toen Mugabe destijds aan het bewind kwam, gesteund door het linkse westerse wereldje, laten we dat niet vergeten, was zijn eerste daad een veldtocht tegen de Ndebele met als resultaat tienduizenden doden. Het westen zweeg. Het Israëlische beleid ten aanzien van Palestijnen is niet alleen ingegeven door bescherming tegen terrorisme, maar vindt zeer waarschijnlijk ook zijn oorsprong in de superioriteit van het ‘uitverkoren volk’ tegenover de omringende nationaliteiten.

In toenemende mate voel ik verzet tegen dat racistische geblaat van Gario en de zijnen omdat het alleen maar gaat over de splinters, misschien zelfs balken, in onze blanke ogen, zonder enige introspectie in eigen discriminerende en racistische trekjes. Negers als Gario en Simons moeten zich realiseren dat hun gefoeter op de blanke medemens een racistisch vooroordeel en racistisch, narcistisch gedram is. Niets meer en niets minder.

Als Sylvana Simons bereid is Martin Simek excuus aan te bieden voor haar frontale aanval op zijn integriteit, dan ben ik bereid excuus aan te bieden voor het feit dat Nederlanders uit vroegere eeuwen – niet mijn voorouders, want die maakten daar geen deel van uit – zich schuldig maakten aan die verderfelijke slavenhandel. Een zwarte (oeps!) bladzijde uit onze geschiedenis. Overigens, een zwarte bladzijde die niet geschreven had kunnen worden zonder de hulp die de blanke slavenhandelaren kregen van zwarten op het Afrikaanse continent. Net zoals de Nederlandse uitbuiting van de Javaan niet mogelijk was geweest zonder de hulp van de lokale, Indische machthebbers.

Haar faux pas in DWDD van 11 november 2015 en dat maffe vooroordeel over ‘mannen’ vergeef ik Sylvana Simons graag omdat je mensen dommigheid nu eenmaal niet kan verwijten.

Met Zwarte Piet heb ik niets meer. De bezwaren tegen die archaïsche figuur deel ik helemaal met Gario c.s.. Het hoort niet in deze tijd dat blanken zich zwart schminken en dan ineens een raar taaltje uitslaan. Dat is racistisch en beledigend. Bovendien: er zijn ruim voldoende zwarten in onze maatschappij die deze mallotige rol veel beter kunnen vervullen. Zie Gario en Simons.

Ik geef toe, door het gedram van een neuroot als Gario moet ik mij keer op keer manen Zwarte Piet niet te verdedigen. Ik wil echter niet de fout maken die neger Gario en zijn maten maken: eigen racisme projecteren op anderen.

Ten slotte: in zijn beroemde I have a dream speech (Washington 1963) gebruikt Martin Luther King zestien keer het woord negro. Dat komt neer op gemiddeld 1 keer per minuut. Martin Luther King, DE voorman, niet alleen in de Verenigde Staten, van de zwarte emancipatie wordt, zo lijkt het, met terugwerkende kracht verweten dat hij het woord neger gebruikte.

Hoe ik dat weet? Laat iedereen die bovenstaande tekst gelezen heeft maar bij zichzelf te rade gaan welke negatieve emoties mijn gebruik van het woord neger opriep..

Degenen die beweren dat ‘neger’ afkomstig zou zijn van ‘negeren’ slaan de plank mis: http://www.etymologiebank.nl/trefwoord/neger.

Ik ben een blanke en Gario en Simons zijn negers. Daar is niets mis mee.

Bertus Gerardus Antonissen

12 november 2015